FAZER LOGIN“คุณหนูรู้ตัวหรือเปล่าว่าพูดอะไรออกมา” ทศกลืนน้ำลายลงคอ จดจ้องมองเข้าไปในดวงตากลมโตของคุณหนูมินจอมยั่ว
“ไหนบอกว่าอยากจะเชื่อฟังเราทุกอย่าง” มินย้ำ “ผมเคยบอกแบบนั้นด้วยเหรอครับ” เขารับปากคุณท่านว่าจะช่วยงานคุณหนู แต่ไม่ได้รับปากคุณหนูว่าต้องมาทำหน้าที่บนเตียงด้วย นั่นมันนอกเหนือจากที่เขาตกลงกับนายท่าน แต่ถ้าเป็นความต้องการส่วนตัวเขาคงไม่ปฏิเสธเด็กขี้ยั่วตรงหน้า เขาอยากจะเอาให้ฟ้าเหลือง “แล้วไม่อยากนอนกับเราหรือไง หรือรังเกียจ แต่ถ้ารังเกียจก็ออกไปซะ” คุณหนูมินจอมหยิ่งพูดไปหัวใจก็เต้นแรงอยู่ภายในอก กลัวว่าเขาจะรังเกียจจริง ๆ แล้วเดินออกไป แบบนั้นมินก็คงไม่ต่างจากคนที่เที่ยวเร่ขายให้คนอื่น แต่กลับไม่ได้รับความสนใจ แค่คิดก็ทำให้ความมั่นใจของมินหายวับในพริบตา “คุณหนูรู้ตัวบ้างไหมว่าพูดอะไรออกมา” “ทำไม แค่นี้จะนอนกับเราไม่ได้หรือไง รังเกียจเรานักเหรอ” “ผมไม่ได้รังเกียจครับคุณหนู แค่....” ทศกระเดาะปากเบา ๆ มินไม่เคยเห็นชายคนนี้อยู่ในอาการเช่นนี้มาก่อน ทศเหมือนเปลี่ยนไปราวกับคนละคน “ผมแค่กลัวคุณหนูเจ็บ...” “ถ้าเราเจ็บก็ถนอมเราสิ” เมื่อสบโอกาสมินก็ใช้โอกาสนี้ยั่วคนตัวใหญ่โตกว่า มือทั้งสองข้างไม่ต่างเถาวัลย์เลื่อยไต่ไปโอบลำคอแกร่งให้โน้มใบหน้าหล่อเหลาของทศเข้ามาใกล้ “คุณหนูอยากได้แบบนี้เองนะครับ...” ราวกับคนละคน รอยยิ้มเปี่ยมไปด้วยความเจ้าเล่ห์ มันทำให้มินหัวใจเต้นสั่นระรัวไปทั่วทั้งอก ไม่คิดว่าทศจะกลายเป็นเสือหิวเพียงแค่กี่นาที “คนแก่ ๆ อย่าทศจะทำได้สักแค่ไหนกันเชียว” ด้วยอาการอยากเอาชนะผู้ชายใจร้าย มินเลยยั่วอารมณ์ของคนขับรถตัวโต ทศได้แต่ยกยิ้มก่อนตบตูดเด้ง ๆ ของคุณหนู “ผมอยากอาบน้ำให้คุณหนู” ทศขอเสียงเรียบ พร้อมสายตาแสนเจ้าเล่ห์ อาการของทศห้านาทีก่อนหน้านี้มันยังไม่เป็นแบบนี้ ตอนนี้กลับกลายเป็นอีกคน มินกำลังเล่นอยู่กับใครอยู่เนี่ย มีใครคนไหนอีกไหมที่มินยังไม่รู้เกี่ยวกับผู้ชายคนนี้“คุณหนูรู้ตัวหรือเปล่าว่าพูดอะไรออกมา” ทศกลืนน้ำลายลงคอ จดจ้องมองเข้าไปในดวงตากลมโตของคุณหนูมินจอมยั่ว “ไหนบอกว่าอยากจะเชื่อฟังเราทุกอย่าง” มินย้ำ “ผมเคยบอกแบบนั้นด้วยเหรอครับ” เขารับปากคุณท่านว่าจะช่วยงานคุณหนู แต่ไม่ได้รับปากคุณหนูว่าต้องมาทำหน้าที่บนเตียงด้วย นั่นมันนอกเหนือจากที่เขาตกลงกับนายท่าน แต่ถ้าเป็นความต้องการส่วนตัวเขาคงไม่ปฏิเสธเด็กขี้ยั่วตรงหน้า เขาอยากจะเอาให้ฟ้าเหลือง “แล้วไม่อยากนอนกับเราหรือไง หรือรังเกียจ แต่ถ้ารังเกียจก็ออกไปซะ” คุณหนูมินจอมหยิ่งพูดไปหัวใจก็เต้นแรงอยู่ภายในอก กลัวว่าเขาจะรังเกียจจริง ๆ แล้วเดินออกไป แบบนั้นมินก็คงไม่ต่างจากคนที่เที่ยวเร่ขายให้คนอื่น แต่กลับไม่ได้รับความสนใจ แค่คิดก็ทำให้ความมั่นใจของมินหายวับในพริบตา “คุณหนูรู้ตัวบ้างไหมว่าพูดอะไรออกมา” “ทำไม แค่นี้จะนอนกับเราไม่ได้หรือไง รังเกียจเรานักเหรอ” “ผมไม่ได้รังเกียจครับคุณหนู แค่....” ทศกระเดาะปากเบา ๆ มินไม่เคยเห็นชายคนนี้อยู่ในอาการเช่นนี้มาก่อน ทศเหมือนเปลี่ยนไปราวกับคนละคน “ผมแค่กลัวคุณหนูเจ็บ
“ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร” คำถามแรกที่ออกจากปากคุณหนูทันทีถึงรถ แล้วคุณหนูมินก็นั่งตากความเย็นภายในรถเรียบร้อยแล้ว “คุณรี่ครับ เขาเป็นคนที่ผมเคยเจรจาเมื่อหลายเดือนก่อนก็เท่านั้นครับ” ทศพยายามเลี่ยงคำตอบที่ส่อไปทางอื่น “คงไม่ได้เจรจากันอย่างเดียวสิท่า บนเตียงคงดีไม่น้อยล่ะสิ” ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม ปากมันพูดออกไปแบบนั้น ทั้ง ๆ ที่พยายามห้ามความรู้สึกของตัวเองเอาไว้แล้วแท้ ๆ ทศพูดไม่ออกเช่นกัน เพราะตัวเองก็เคยร่วมหลับนอนกับนางแบบสาวสวยคนนั้นเช่นกัน แต่มันก็เป็นเพียงความสัมพันธ์แบบชั่วครั้งชั่วคราวเท่านั้น ไม่ได้สานต่อความสัมพันธ์ใด ๆ แม้อีกฝ่ายจะพยายามเข้าหาเขาก็ตาม “ไม่ตอบแสดงว่าจริงสิท่า” มินย่นจมูกใส่ ผู้ชายเจ้าชู้ ผู้ชายใจร้าย มันน่าน้อยใจไหมล่ะ ตลอดเวลาที่เราเรียนที่อังกฤษ ทุกครั้งที่เขาพยายามมีความสัมพันธ์เหมือนเช่นคนอื่น ใบหน้าของผู้ชายใจร้ายคนนี้ก็ลอยมา “ครับ ผมเคยนอนกับคุณรี่ครับ แต่มันก็แค่นอนเท่านั้นครับ จากนั้นแล้วเลิกแล้วต่อกัน” สายตาคมกริบชำเลืองมองคุณหนูที่กอดอกใบหน้างอง้ำเหมือนโกรธใครสักคน ทศเห็นแบบ
“อยากจะบ้าตาย คนอะไรยิ่งหนียิ่งเจอ” ออกมาจากคฤหาสน์หลังโต คุณหนูก็บ่นอุบ เหมือนตัวเองยิ่งหนี คนใจร้ายก็ยิ่งเข้าใกล้เขาเข้ามาเรื่อย ๆ แล้วแบบนี้หัวใจที่อ่อนแอ และใจง่ายแค่กับเขาจะเหลืออะไรล่ะ ยังไม่ทันได้หายใจหายคอ คนใจร้ายก็เดินตามคุณหนูออกมา เห็นคุณหนูมองออกไปข้างนอกก็อดถามไม่ได้ “คุณหนูจะไปไหนครับ” ทศถามเมื่อเห็นคุณหนูมองออกข้างนอก รู้ดีว่าคุณหนูคงไม่อยากอยู่ที่นี่สักเท่าไหร่ และมีอีกหลายเรื่องที่คุณท่านมอบหมายให้เขาบอกเรื่องราวกับคุณหนูเอง เขาคิดหนักใจอยู่ไม่หาย ไม่รู้ว่าจะบอกคนเอาแต่ใจอย่างมินได้อย่างไร มินถึงจะรับฟัง แค่เห็นหน้าเขา คุณหนูก็เอือมระอาเต็มทีแล้ว ไม่รู้จากคุณหนูที่เคยรักเขาในเมื่อก่อน ตอนนี้ยังจะรักเขาอยู่เช่นเดิมหรือเปล่า “กลับคอนโด” คำตอบออกจากปากสีชมพูอ่อนน่าบดขยี้ มันก็เป็นเพียงความคิดของทศเท่านั้น เขามันแค่เด็กรับใช้ที่คุณท่านเก็บมาเลี้ยง ส่งเสียจนเรียนจบถึงระดับสูงสุด ได้ทำงานในตำแหน่งใหญ่ ๆ แต่เขาก็ยังอยากเป็นพี่เลี้ยงของคุณหนูผู้เอาแต่ใจคนนี้ “ผมไปส่งนะครับ” ทศหันไปถามคนเอาแต่ใจ ก็ได้รับคำตอบเป็
“กลับไปได้แล้ว...” สุดท้ายมินก็เป็นฝ่ายไล่คนใจร้ายให้ออกไป การกระทำเมื่อครู่ก็พิสูจน์แล้วว่าผู้ชายที่มินคิดถึงมาตลอดหลายปีรังเกียจเขาขนาดไหน ทศได้แต่พยักหน้าแล้วหันหลังเดินออกไปจากห้อง วันนี้คงต้องรอให้คุณหนูใจเย็นเสียก่อน เขาถึงค่อยอธิบายทุกอย่าง คนอะไรเอาแต่ใจตัวเองมาตั้งแต่เด็ก โตมาก็ยังคงเอาแต่ใจอยู่วันยังค่ำ เรื่องราวการกลับมาของคุณหนูผู้เอาแต่ใจอย่างมินก็ถึงหูผู้เป็นพ่อในทันทีของค่ำคืนทีที่เผลอก่อเรื่องก่อราว จนพ่อต้องโทรมามินจนสายแทบไหม้ มินเองที่ไม่อยากจะรับ สุดท้ายก็ต้องรับสาย สุดท้ายก็เดินทางกลับไปบ้านหลังใหญ่ที่มินไม่อยากจะไปสักเท่าไหร่ แล้วคุณเอกทัศน์ส่งให้ทศมารับเขาไปที่บ้าน แม้ว่ามินเองไม่อยากเจอหน้าทศเลยสักนิด เรื่องเมื่อคืนมันทำให้เขารู้สึกรังเกียจตัวเอง แต่การเจอหน้าเขาอีกครั้งเป็นสิ่งที่เลี่ยงไม่ได้ ภายในรถเงียบ ไม่รู้ว่ามินจะพูดอย่างไร ตัวของทศเองก็ไม่กล้าพูดอะไรออกไป เพราะตั้งแต่ขึ้นรถมาคุณหนูไม่ยอมพูดกับเขาสักคำเดียว “มาถึงแล้วเหรอ” ไม่คิดเลยว่าการกลับบ้านครั้งนี้ จะแตกต
หลังจากขับรถมาส่งคุณหนูถึงคอนโด มินก็สั่งให้คนขับรถคนพิเศษไม่ต้องตามเขาขึ้นไป เขาดูแลตัวเองได้ เขาไม่อยากให้หัวใจตัวเองหวั่นไหวไปมากกว่านี้ คนบ้า รู้ทั้งรู้ว่าเขาชอบยังจะมาวนเวียนให้หัวใจต้องมาเจ็บเล่น ๆ อีก “ไม่ได้ครับ ผมทำตามคำสั่งของคุณท่าน” การปฏิเสธเสียงแข็งของคนขับรถทำให้มินต้องย่นจมูกใส่ ก่อนเดินปัดตูดขึ้นห้อง และมีร่างใหญ่เดินตาม “อยากทำอะไรก็ทำ” แม้จะบอกตัวเองว่าห้ามพูดกับคนใจร้ายคนนี้อีก เหมือนหัวใจของมินจะไม่เชื่อฟังสมองเลยสักนิด ทศ ผู้ชายใจร้ายคนนี้ไม่รู้เลยว่า....เขาต้องทรมานกับการพยายามตัดใจจากเขามากเท่าไหร่ หัวใจมันก็ยิ่งเจ็บปวดมากเท่านั้น มินใช้คีย์การ์ดแตะเพื่อเปิดประตู ก่อนจะเดินนำเข้ามาในห้องสะอาดสะอาด ทศ ไม่อยากจะบอกว่าตัวเองก็มีคีย์การ์ดสำรองสำหรับห้องนี้เหมือนกัน เขาไม่อยากบอกคุณหนูว่า ทุกครั้งที่เขาคิดถึงใบหน้าแสนดื้อรั้นของคุณหนูเขามักมาที่นี่ พร้อมกับให้แม่บ้านมาทำความสะอาดอยู่เสมอ รอวันที่คุณหนูคนดีของเขากลับมา... “อยากทำอะไรก็ทำ เราจะพักผ่อน” บอกแบบนั้นก่อนจะทิ้งตัวลงบนโซฟาด้วยความ
“คุณ!” มินร้องออกมาด้วยความตกใจ “ขอโทษด้วยนะครับ ไม่คิดอยากจะทำให้คุณตกใจ แค่ผมสนใจคุณเท่านั้น!” ชายคนนี้ช่างปากตรงกับใจเสียเหลือเกิน ถึงหน้าตาหมอนี่จะดูหล่อไม่น้อย แต่ความรู้สึกอยาก หรือ ต้องการอะไรพวกนั้นของเขาแทบปลุกไม่ขึ้น พอคิดจะจูบกับใครใบหน้าของคนคนนั้นก็ลอยมา มินเองที่ต้องทนทุกข์กับความรู้สึกแบบนี้อยู่ฝ่ายเดียว จนบางครั้งต้องช่วยตัวเอง.... ความทรมานของมินมีใครรับรู้บ้าง.... “ขอโทษนะครับ ผมไม่ได้สนใจคุณ” ใบหน้าหล่อร้ายออกแนวกวนไปทุกคนก็ทำแบะปากใส่ เบือนหน้าหนี ยิ่งทำให้ชายหนุ่มที่มีความมั่นใจล้นเหลือ ความมั่นใจดับวูบ ไม่คิดว่าหนุ่มน้อยหน้าตาดีคนนี้จะกล้าปฏิเสธเขา แล้วดูเดินก้นเด้ง ๆ แบบนั้น ทำให้เขามันเขี้ยวเสียเหลือเกิน หมับ! มือหนาคว้าหมับที่ก้นกลม ๆ ของมิน มินหยุดชะงักเหมือนไฟฟ้าช็อต ความกรุ่นโกรธแล่นปรี๊ดขึ้นหน้า หันขวับไปหาผู้ชายที่กล้ามาแตะตัวเขา “สัสเอ้ย...มึงจับก้นกูทำไม” ผลั๊วะ! ใครจะไปคิดว่าคุณหนูอย่างมินจะเก่งเรื่องชกต่อยขนาดนี้ ลืมบอกไปว่า ตอนที่เขาเรียนอยู่ที่อังกฤษ แก๊งของเขาม



![ผมไม่ได้ยั่ว เสี่ยต่างหากที่ห้ามใจไม่ได้[Mpreg]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



