ปืนใหญ่ของหนุ่มใหญ่

"มองพอหรือยัง?"

สิงห์เอ่ยถามสุ้มเสียงทุ้มต่ำ ชายหนุ่มชักรู้สึกเขินขึ้นมาจี๊ด ๆ ทั้งที่ความจริงแล้วเขาตั้งใจจะชักปืนออกมาโชว์ เพื่อล่อลวงให้ผู้หญิงใจแตกแท้ ๆ

แต่กระนั้น... พี่สิงห์คนซึนก็ยังยิงปืนฉีดน้ำต่ออย่างหน้าด้าน ๆ ยิ่งโดนสาวน้อยจ้องมองตาไม่กะพริบ สายน้ำก็ยิ่งพุ่งแรงแซงโค้งเข้าไปใหญ่

ก้านตองแก้มแดงปลั่งขึ้นมาเหมือนลูกตำลึงสุก หล่อนรีบเชิดหน้าขึ้นโต้ตอบอย่างทำเป็นก๋ากั่นใจนักเลง

"เหอะ! ก็ใครใช้ให้ชักปืนออกมาสุ่มสี่สุ่มห้าล่ะ มีของแปลกให้ดูฟรี มันก็ต้องมองกันมั่งสิ"

พูดจบหล่อนก็สะบัดก้นงอนงามเดินหนีกลับไปที่รถอย่างเร็วไวราวกับปรอทโดนความร้อน ทั้งที่หัวอกหัวใจสั่นไหวจนแทบจะหล่นลงไปกองอยู่ที่ตาตุ่ม

สิงห์หัวเราะหึ ๆ ในคอด้วยความชอบใจในจริตสู้คนของแม่สาวเนื้อนมไข่

"ก็มองหยั่งกะไม่เคยเห็น"

เขาสะบัดอาวุธคู่กายสองสามทีให้สะเด็ดน้ำ ทำท่าจะเก็บปืนใหญ่เข้าซอง ทว่ากางเกงเจ้ากรรมดันซิปแตกติดกึก รูดไม่ขึ้นเสียอย่างนั้น

"ทำอะไรวะพี่สิงห์? ต้องการใช้ถุงยางด่วนหรือไง?"

กลดร้องแซวกวนโอ๊ย เมื่อเดินกลับมาจากเติมกาเฟอีนแล้วเจอพี่ชายกำลังรื้อค้นกระเป๋าเสื้อผ้าที่วางอยู่บนเบาะหลังรถ

"ซิปมันแตกว่ะ กูหากางเกงเปลี่ยน"

สิงห์สบถเบา ๆ ก่อนจะหยิบกางเกงนักมวยตัวเก่งออกมาจากกระเป๋า แล้วกระโดดลงจากขอบประตูรถ มายืนแก้ผ้าเปลี่ยนกางเกงตรงฟุตบาทข้างรถนั่นเลย

ก้านตองที่ยืนรออยู่บนฟุตบาทใกล้ ๆ ถึงกับหน้าร้อนผ่าวราวกับโดนไฟลวก โชคยังดีที่เขายังมีกางเกงบ๊อกเซอร์กั้นไว้อีกชั้น ไม่งั้นหล่อนคงอายจนแทบจะแทรกแผ่นดินหนี

ทว่าเงาร่างอันกำยำ ลำแขนหนาเป็นมัดๆ แผงอกเปรอะหยาดเหงื่อปนน้ำฝน และท่อนขาแกร่งดุจท่อนไม้สักทองของชายหนุ่ม มันกลับสลักลึกเข้าสู่สมองของหล่อนจนสลัดอย่างไรก็ไม่หลุด

"แหม... ไม่ต้องทำเป็นเขินอายไปหน่อยเลย คุณนายก้านตอง ผัวก็เคยมีมาแล้วนี่"

กลดประชดประชันขึ้นมาอย่างเสียไม่ได้ คนมันผูกใจเจ็บที่เคยถูกแม่ดอกฟ้าตลาดท่ามะกาเมินใส่เมื่อวันวาน

คำว่าผัวก็เคยมีมาแล้ว จากปากของกลดทิ่มแทงเข้ากลางหัวใจก้านตองจนหล่อนต้องสะบัดหน้าค้อนขวับ หล่อนไม่อยากต่อล้อต่อเถียงกับอีกฝ่าย เพราะสำเหนียกดีว่าตนเองต้องพึ่งพาอาศัยสองพี่น้องคู่นี้ไปอีกไกล

ทว่ายามเมื่อก้าวขาขึ้นไปนั่งแทรกกลางระหว่างสองหนุ่มบนเบาะสิบล้ออีกครั้ง ภาพปลาชะโดตัวใหญ่กับเนื้อหนังผู้ชายทั้งแท่งของสิงห์ ยังคงฉายซ้ำวนเวียนอยู่บนกระจกหน้ารถ พาลให้ท้องน้อยปั่นป่วน กายสาวร้อนผ่าวราวกับนั่งทับกองไฟ

ก้านตองพยายามสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อสะกดอารมณ์ แต่ภาพเหตุการณ์หน้าห้องน้ำเมื่อครู่ มันกลับติดตาจนสลัดไม่หลุด

ปืนใหญ่ของหนุ่มใหญ่ที่ถูกชักออกมายิงกระต่ายในระยะเผาขน แรงดันที่อัดฉีดสายน้ำไม่ใช่ของกระจอกงอกง่อยเหมือนพวกเด็กเมื่อวานซืน

ยิ่งคิด ก็ยิ่งฟุ้งซ่านจนสมองแทบแตก

ปั๊ดโธ่เว้ย...

ไอ้พี่สิงห์ ไอ้คนหน้าไม่อาย ไอ้ผู้ชายป่าเถื่อน...!

ก้านตองได้แต่ก่นด่าเขาในใจด้วยความขัดเขิน หล่อนเป็นหญิงสาวที่เพิ่งผ่านพิธีแต่งงานมาหมาด ๆ ก็จริง ทว่าในคืนเข้าหอนั้น หล่อนสู้สุดชีวิตจนเอาตัวรอดหนีออกมาได้ ก่อนจะทันถูกไอ้เสี่ยตัณหากลับฉีกทึ้งร่าง

ภาพเนื้อหนังมังสาของผู้ชายทั้งแท่งที่เพิ่งจะได้เห็นเต็มสองตาเป็นครั้งแรกในชีวิตเมื่อครู่นี้ จึงกลายเป็นพิษร้ายที่แล่นซ่านไปตามกระแสเลือด

ตอนที่สิงห์สะบัดลำกล้องปืนใหญ่ให้สะเด็ดน้ำ แล้วหันมาหัวเราะหึๆ ในคออย่างหน้าด้าน ๆ มันช่างดูดิบเถื่อน กร้าวใจจนหล่อนเสียววาบไปถึงซอกขา

"ฮึดฮัดอะไรจ๊ะน้องตอง? หรือว่าติดใจปืนสั้นพี่สิงห์มันเข้าแล้ว?"

กลดส่งเสียงกระเซ้ากวนใจ นัยน์ตากรุ้มกริ่มขี้เล่นส่อความหมายสองแง่สองง่ามจนน่าเอาเกือกตบปาก

"บ้า! ใครจะไปติดใจเรื่องทะลึ่งแบบนั้นกัน"

ก้านตองรีบโพล่งออกไปอย่างคนร้อนตัว หล่อนขยับสะโพกไปมาบนเบาะนั่งเพื่อเสาะหาความสะดวกสบาย หวังจะกลบเกลื่อนอาการขวัญผวา ทว่าคราวนี้ ความรู้สึกกลับเปลี่ยนไปเหมือนพลิกฝ่ามือ