ปลาชะโดตัวเขื่อง

สิงห์ขยับท่อนแขนล่ำสันเหมือนกิ่งไม้ใหญ่ขึ้นโอบแผ่นหลังเปียกชื้นของก้านตองไว้หลวม ๆ ด้วยท่าทางเหมือนคนบิดขี้เกียจ ลมหายใจร้อนผ่าวปนกลิ่นบุหรี่กรองทิพย์จาง ๆ เป่ารดข้างใบหูเล็กของหล่อน

สัมผัสใกล้ชิดเหมือนไม่ตั้งใจนั้นชวนให้หญิงสาวรู้สึกวาบหวิวในอกอย่างชวนพิศวง

"ถ้ายังสดยังซิง... แล้วหนีมาคนเดียวแบบนี้ คิดว่าจะรอดปากเสือปากจระเข้ไปได้สักกี่น้ำกันเชียว ก้านตอง?"

ก้านตองไม่ใช่คนใบ้ ที่จะหุบปากให้ผู้ชายสองคนรุมสาดโคลน

“หนีไปตายเอาดาบหน้า ดีกว่าอยู่เฉย ๆ ให้หมามันกัด”

โดนหญิงสาวด่าทางอ้อมว่าเป็นหมา แทนที่จะโกรธ สิงห์กับกลดกลับหัวเราะชอบใจที่หล่อนสู้คนแบบหลังชนฝา

“แล้วคิดว่าจะหนีไปตายที่ไหนดีล่ะ”

กลดซักไซ้ด้วยความสงสัย

พอได้ยินคำถามนี้ก้านตองก็ถอนใจยาว

เหลียวมองไปทางทิศไหนก็เห็นแต่บ้านป่าเมืองเถื่อน... เป็นสาวเป็นนาง ออกมาระเห็จระเหินตัวคนเดียว ไม่ว่าจะหนีไปซุกหัวอยู่ซอกหลืบไหนก็อันตรายทั้งนั้น ยามดึกดื่นค่ำคืนกลางสายฝนกระหน่ำแบบนี้ ก่อนหน้าที่จะโชคดีมาเจอสิงห์กับกลด หล่อนก็เผ่นหนีพวกสิบล้อหน้าหื่นที่จอดรถชวนขึ้นบกมาแล้วตั้งสามคันติด

"ไม่รู้..."

ก้านตองตอบเสียงเครือ ลมหายใจสะอื้นแผ่วเบา

"ฉัน... ฉันขออาศัยอยู่กับพวกพี่ชั่วคราวได้ไหม ฉันมีเงินจ่ายค่าเช่าห้อง ฉันทำกับข้าวอร่อยด้วย รับรองว่าฉันจะไม่ทำตัวเป็นภาระให้พวกพี่หรอก"

สองหนุ่มวัยกลัดมันหันสายตามองสบกันโดยไม่ได้นัดหมาย นัยน์ตาสองคู่ลุกวาวแลกเปลี่ยนความนึกคิดบางอย่างในความมืด ก่อนที่ไอ้หนุ่มปากไวจะโพล่งขึ้นมา

"เออ... มีคนมาทำกับข้าวให้กินฟรี ๆ ก็ดีเหมือนกัน ฉันเบื่อขี้มือพี่สิงห์เต็มทีละ"

เมื่อรู้แน่ชัดว่าจะต้องไปตกระกำลำบากอาศัยอยู่ด้วยกันแบบหนึ่งหญิงสองชาย ความคิดของก้านตองก็เตลิดเปิดเปิงไปไกลเกินกู่กลับ พาลให้เกิดอาการปั่นป่วนวูบวาบในท้องน้อยจนปวดฉี่ขึ้นมาทันควัน กลดจึงต้องเหยียบเบรกหมุนพวงมาลัยเลี้ยวรถสิบล้อพ่วงคันโตแวะเข้าห้องน้ำในปั๊มน้ำมันเล็ก ๆ ร้างผู้คนข้างทาง

ปั๊มมืดสลัวและมีห้องน้ำอยู่เพียงห้องเดียว แถวนี้เป็นเมืองเถื่อนดงนักเลง สิงห์จึงต้องรับหน้าที่เดินไปยืนเฝ้าก้านตองอยู่หน้าประตูห้องน้ำเพื่อความปลอดภัย

ทว่า... พอก้านตองทำธุระเบาเสร็จ ผลักประตูห้องน้ำเปิดพรวดออกมา หล่อนก็ต้องชะงักงันแทบก้าวขาไม่ออก เมื่อเห็นภาพเบื้องหน้า

หนุ่มรุ่นพี่ร่างสูงใหญ่กำลังยืนอัดบุหรี่กรองทิพย์เข้าปอด พลางยืนยิงกระต่ายอยู่แถวหน้าห้องน้ำพอดี แสงไฟสลัวดวงเดียวที่สาดพุ่งออกมาจากช่องประตู ส่องเข้าจับที่ซีกกายและโคนขาของชายหนุ่มเหมือนสปอตไลต์

สายตาของก้านตองมองต่ำลงโดยสัญชาตญาณ... อาวุธประจำกายของสิงห์ทำเอาหล่อนตาโตเท่าไข่ห่าน

ให้ดิ้นตายเหอะ!

ถ้าหากมันไปลอยอยู่ในน้ำ หล่อนคงนึกว่าเป็นปลาชะโดตัวเขื่องติดแหที่สะบัดหัวไปมา แถมแรงดันปัสสาวะยังพุ่งไกลพรวด ๆ หยั่งกะเอาสายยางฉีดน้ำดับเพลิงมาพ่น