Share

บทที่ 85: หมอที่ซีด

Author: Sada Vii
last update publish date: 2026-11-21 20:56:25

มุมมองของเรเวน / สการ์เล็ตต์

คำถามทำให้ฉันไม่ทันตั้งตัว

“ฉันสบายดี”

คุณดาร์กมูนไม่ขยับ สายตาเธอเลื่
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • สาวผู้เยียวยาผู้มีรอยแผลของอัลฟ่า   บทที่ 85: หมอที่ซีด

    มุมมองของเรเวน / สการ์เล็ตต์คำถามทำให้ฉันไม่ทันตั้งตัว“ฉันสบายดี”คุณดาร์กมูนไม่ขยับ สายตาเธอเลื่อนผ่านใบหน้าฉันก่อนตกลงไปที่ผ้าพันคอรอบคอสั้นๆ“เจ้าซีดหลังจากคนไข้คนที่สอง แล้วเจ้ายืนจ้องกองผ้าพันแผลเดียวกันแทนที่จะเก็บ” เธอมองฉันอีกครั้ง “นั่นไม่ใช่สบายดี”ฉันวางผ้าพันแผลบนถาด ให้มือมีอะไรทำ “ห้องอุ่น ฉันดีขึ้นแล้วตอนนี้”คุณดาร์กมูนก้าวเข้ามาใกล้ “ฉันเฝ้าดูหมอมาสองสิบปี สการ์เล็ตต์ ฉันรู้เมื่อคนหนึ่งกำลังโกหกฉันเกี่ยวกับร่างกายตัวเอง”ฉันสบสายตาเธอโดยไม่ถอย “ฉันไม่ได้โกหก ฉันทำงานกะให้เสร็จได้”เธอศึกษาฉันหลายวินาที ชัดเจนว่าไม่เชื่อ ก่อนที่เส้นรอบปากจะลึกขึ้น“ไปห้องของเจ้าแล้วพัก ถ้าฉันพบเจ้าที่ไหนในโถงเหล่านี้ในอีกสิบนาที ฉันจะให้เจ้าไปทำบัญชีสินค้าตลอดสัปดาห์ที่เหลือ”ไม่มีประโยชน์ที่จะโต้แย้งเมื่อเธอตัดสินใจแล้ว ฉันพยักหน้าเล็กน้อยแล้วถอยออกจากเสบียง “เข้าใจแล้ว”เธอหันหลังโดยไม่พูดอะไรอีกแล้วมุ่งหน้าไปพื้นที่รักษาหลักฉันคืนผ้าพันแผลไปที่ชั้นวางแล้วเช็ดมือกับกางเกงก่อนออกจากห้องรักษา อากาศเย็นกว่าในทางเดินพัดผ่านใบหน้า ให้ความโล่งใจบางส่วนหลังจากชั่วโมงที่ใช้ในห้องรักษานิ้

  • สาวผู้เยียวยาผู้มีรอยแผลของอัลฟ่า   บทที่ 84: เครื่องหมายที่ผิด

    มุมมองของเรเวน / สการ์เล็ตต์ฉันพันผ้าพันแผลรอบแขนเขาเสร็จแล้วมัดให้แน่น“รักษาให้สะอาดและเปลี่ยนผ้าปิดแผลพรุ่งนี้ ถ้าความแดงลามเกินแผล ให้กลับมา”ฉันรักษาเสียงให้ราบเรียบ ใช้โทนสงบแบบเดียวกับที่ฉันใช้กับคนไข้ทุกคนที่ผ่านห้องรักษา มือของฉันยังมั่นคงขณะตรวจผ้าพันแผลครั้งสุดท้ายนักรบไอรอนคลอว์นั่งที่ขอบเตียงรักษาแล้วงอนิ้ว การเคลื่อนไหวดึงรอยเย็บใหม่ แต่เขาแทบไม่ตอบสนองฉันเริ่มเก็บเสบียงที่ใช้แล้ว คาดหวังว่าเขาจะจากไปแต่แทนที่จะเป็นเช่นนั้น ฉันรู้สึกถึงสายตาเขาบนฉันอีกครั้ง“เจ้าชื่ออะไร?”“สการ์เล็ตต์”สายตาเขายังคงจับจ้องใบหน้าฉันขณะที่เขาพูดซ้ำช้าๆ “สการ์เล็ตต์”แล้วเขาก็ผลักตัวเองลงจากเตียงรักษา หยิบผ้าเปื้อนเลือดที่พามาด้วย แล้วเดินออกไปฉันเฝ้ามองประตูปิดตามหลังเขา แต่ฉันไม่ขยับทันที ผ้าที่ฉันใช้อยู่ยังกำอยู่ในมือ และกลิ่นฉุนของน้ำยาฆ่าเชื้อค้างอยู่รอบตัวมือฉันยกขึ้นไปที่ผ้าพันคอรอบคอ แผลเป็นใต้ผ้านั้นถูกซ่อนไว้โดยสมบูรณ์ แต่หลังจากวิธีที่เขามองฉัน ฉันทันใดนั้นอยากตรวจดูอยู่ดีเขารู้ใบหน้าฉันตอนนี้ และเขารู้ชื่อสการ์เล็ตต์ด้วย การได้ยินชื่อปลอมของฉันถูกพูดซ้ำโดยชายที่เคยอาศัยอ

  • สาวผู้เยียวยาผู้มีรอยแผลของอัลฟ่า   บทที่ 83: นักรบไอรอนคลอว์

    มุมมองของเรเวน / สการ์เล็ตต์ฉันรู้ว่าซีน่าถูกฉันลดสายตาลงไปที่พื้น ฉันใช้เวลามากมายกังวลกับการซ่อนการตั้งครรภ์จนยังคิดไม่ออกว่าจะทำอะไรเมื่อการซ่อนมันเป็นไปไม่ได้อีกต่อไปในที่สุด ฉันมองกลับไปที่เธอ “เราควรพาเจ้าออกจากที่นี่ก่อนที่ใครจะสังเกตว่าเจ้าหายไปจากที่ที่เจ้าควรอยู่”เธอทำหน้าให้ฉัน “เจ้าหมายถึงจากหน้าที่คนรับใช้ที่น่าเชื่อถือมากของฉัน?”แม้ทุกอย่าง ฉันเกือบยิ้ม “พอดีเลย”ฉันตรวจทางเดินก่อน ทำให้แน่ใจว่าว่างก่อนปล่อยซีน่าออกจากห้องรักษา ฉันพาเธอกลับไปทางทางเข้าคนรับใช้ รอจนเธอผ่านไปอย่างปลอดภัย แล้วกลับทางเดิมที่ฉันมาฉันแทบยังไม่ถึงส่วนหลักของห้องรักษาเมื่อฝีเท้าเร่งรีบดังมาจากทางเข้าหมอหลายคนรีบพุ่งไปข้างหน้าเมื่อกลุ่มนักรบเข้ามา บางคนประคองผู้ชายที่บาดเจ็บระหว่างพวกเขา เลือดเปื้อนเสื้อผ้า และนักรบคนหนึ่งแทบไม่ได้ลงน้ำหนักบนขาซ้ายอะไรก็ตามที่เกิดขึ้น เกิดขึ้นเมื่อไม่นานนี้“เคลียร์ห้องรักษาสองห้อง” คุณดาร์กมูนสั่งขณะรีบไปหาพวกเขา “และใครสักคนเอาผ้าพันแผลสะอาดมาเพิ่ม”ฉันขยับไปช่วยทันทีคุณดาร์กมูนสังเกตเห็นฉันเมื่อฉันเข้าใกล้ “สการ์เล็ตต์ รับคนนั้น”ฉันตามสายตาเธอไปที่นั

  • สาวผู้เยียวยาผู้มีรอยแผลของอัลฟ่า   บทที่ 82: ซ่อนไม่ได้

    มุมมองของเรเวน / สการ์เล็ตต์เสียงดังกะทันหันดึงความสนใจของหมออีกสองคนที่อยู่ใกล้ๆคนหนึ่งหัวเราะเมื่อตระหนักว่าอะไรเป็นสาเหตุ“ปล่อยเธอเถอะ” อีกคนพูดพร้อมรอยยิ้ม “บางทีเธออาจมีรสนิยมแปลก”มันเป็นเพียงเรื่องตลก ไม่มีใครสงสัยอะไรจริงๆ แต่ความอยากอาหารของฉันหายไปเกือบจะทันทีฉันบังคับหัวเราะเล็กๆ ออกมาแล้วโบกมือ หวังว่าตัวเองจะดูราวกับว่าคำแนะนำนั้นไร้สาระโดยสิ้นเชิงหัวใจฉันเต้นเร็วเกินไปสำหรับเรื่องตลกที่ไร้พิษภัยขนาดนั้น ฉันลดสายตาลงไปที่จานแล้วบังคับตัวเองให้กัดอีกคำ แม้ว่าความอยากที่เมื่อครู่รู้สึกเหมือนต้านไม่ได้จะสูญเสียเสน่ห์ไปส่วนใหญ่แล้วหมอหนุ่มในที่สุดก็เดินจากไป ยังคงหัวเราะเบาๆ รอบตัวฉัน ทุกคนกลับไปทำงานโดยไม่คิดถึงการสนทนาอีกสำหรับพวกเขา ช่วงเวลานั้นถูกลืมไปแล้วฉันไม่ได้สงบขนาดนั้นเลยฉันรอจนถึงช่วงพักบ่าย เมื่อหมอส่วนใหญ่ออกจากห้องและห้องรักษาเงียบลง พอแน่ใจว่าไม่มีใครสนใจฉัน ฉันก็ยื่นมือไปหยิบโทรศัพท์ที่ซ่อนไว้แล้วพิมพ์ข้อความถึงซีน่าอย่างรวดเร็วฉุกเฉิน ฉันต้องพบเจ้าวันนี้ ฉันเสี่ยงไปดินแดนนอกอีกครั้งเร็วขนาดนี้ไม่ได้ เจ้ามาที่นี่ได้ไหม? พบฉันหลังห้องรักษาเวลาเจ็ดโมง

  • สาวผู้เยียวยาผู้มีรอยแผลของอัลฟ่า   บทที่ 81: ความอยากอาหาร

    มุมมองของเรเวน / สการ์เล็ตต์ฉันตื่นขึ้นมาด้วยความอบอุ่นของแขนที่โอบรอบเอวดวงตาฉันลืมช้าๆ อัลฟ่า ดิมิทรีกดติดกับหลังฉัน อกของเขาขึ้นลงตามลมหายใจที่มั่นคงแล้วฉันก็นึกถึงสิ่งที่ฉันเห็นในกระจกห้องน้ำเมื่อคืนก่อน มีส่วนโค้งเล็กๆ ใต้ชุดของฉันที่ไม่มีมาก่อนลูกของฉันเริ่มแสดงออกมาแล้วความกลัวพุ่งผ่านตัวฉันเมื่อฉันตระหนักอย่างเจ็บปวดว่าแขนของเขาพักอยู่ตรงไหน ฉันยื่นมือไปคว้าข้อมือเขาอย่างระมัดระวังและพยายามขยับแขนเขาโดยไม่ปลุกเขา“เจ้ารู้ว่าฉันตื่นแล้ว”เสียงของเขาต่ำ และฉันได้ยินความขบขันอยู่ในนั้นฉันถอยห่างเร็วจนที่นอนสั่นไหวใต้ตัว พาแขนของเขาไปด้วย“เจ้าไม่ได้บ่นเมื่อห้าวินาทีก่อน”ใบหน้าฉันร้อนขึ้น ฉันนั่งขึ้นแล้วแกว่งขาลงข้างเตียง ทันใดนั้นสนใจมากกับการหารองเท้าแตะของตัวเองด้านหลังฉัน ความขบขันของอัลฟ่า ดิมิทรีจางลงเล็กน้อย“ฉันไม่ได้ตั้งใจทำให้เจ้าตกใจ”ฉันหันหลังให้เขาขณะยืนขึ้น พยายามควบคุมความอายของตัวเอง ตอนนี้ ฉันต้องการระยะห่างเล็กน้อยระหว่างเรา“เจ้ารู้สึกอย่างไรหลังจากเมื่อคืน?” อัลฟ่า ดิมิทรีถาม“ฉันสบายดี”“เจ้าป่วยจนแทบยืนไม่ได้”ฉันเหลือบมองเขา ความขบขันจากตอนก่อนหายไป

  • สาวผู้เยียวยาผู้มีรอยแผลของอัลฟ่า   บทที่ 80: เริ่มเห็น

    มุมมองของเรเวน / สการ์เล็ตต์ฉันไม่ได้วางแผนจะทรยศเขา แต่ยังมีเรื่องเกี่ยวกับตัวฉันอีกมากมายที่เขายังไม่รู้ฉันอยากบอกเขาว่าความไว้วางใจของเขาไม่ได้ผิดที่ แต่คำพูดนั้นไม่ยอมออกมา ไม่ใช่ตอนที่การพูดมันออกไปจะยิ่งเตือนให้ฉันนึกถึงทุกสิ่งที่ฉันยังเก็บงำจากเขาอยู่อัลฟา ดิมิทรีหันหน้าหนีจากฉัน“ฉันก็กลัวที่คนของฉันจะมองว่าฉันอ่อนแอเช่นกัน” น้ำเสียงของเขาเบาลง “อัลฟาควรจะเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในห้อง แต่ ออร์รอสตา ก็คอยเตือนฉันอยู่เสมอว่าฉันไม่ใช่”สายตาของเขายังคงจ้องไปที่เพดาน“ตอนนี้ เซอร์ซี สามารถกระตุ้นอาการกำเริบได้ทุกเมื่อที่เธอต้องการ ฉันไม่รู้ว่ามันจะเกิดขึ้นเมื่อไหร่ และฉันก็ควบคุมมันไม่ได้เลย” สายตาของเขากลับมาที่ฉันในที่สุด “ทุกครั้งที่มันเริ่มขึ้น ฉันต้องสงสัยเสมอว่าครั้งนี้จะเป็นครั้งที่ฉันไม่รอดหรือเปล่า”ฉันเคยเห็นความกลัวนั้นเมื่อคืนก่อน ฉันเคยรู้สึกถึงร่างกายของเขาที่สั่นเทาอยู่ใต้ฝ่ามือขณะที่เขาพยายามหายใจ“ฉันยังอยู่ที่นี่” ฉันพูดเบา ๆ “และฉันจะทำให้คุณอยู่ที่นี่ต่อไป”อัลฟา ดิมิทรีหันหน้ามาทางฉัน สายตาของเขายังจับจ้องอยู่ที่ฉัน และหัวใจของฉันก็เต้นแรงขึ้นภายใต้สายตาขอ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status