Chapter 3 - โดนสลับที่นั่ง 1/2

ซัมเมอร์นั่งอยู่ในห้องนอนเล็กๆ ของตัวเอง พร้อมกับมือถือที่หน้าจอเต็มไปด้วยข้อความในกลุ่มไลน์แฟนด้อมที่ทุกคนต่างเฝ้ารอ นับถอยหลังสู่วันคอนเสิร์ตใหญ่ขององศาพาทีที่กำลังจะจัดขึ้นในอีกไม่กี่วัน

กระทั่งเสียงวิดีโอคอลดังขึ้น เพื่อประชุมสาย ซัมเมอร์ถอนหายใจเล็กน้อย เมื่อรู้ว่าจะต้องโกหกเพื่อนๆ อีกแล้ว

[อีกสองวันจะถึงคอนฯ แล้วนะ ทุกคนเตรียมพร้อมกันแล้วใช่ไหม] เพื่อนในกลุ่มคนหนึ่งถาม

[ซัมเมอร์! อย่าลืมเอาป้ายไฟไปด้วยนะ] อีกคนเสริม

ซัมเมอร์ที่เคยซักซ้อมแผนการกับเพื่อนๆ ไว้อย่างดิบดี ตอนนี้ได้แต่ยิ้มเจื่อนๆ ระหว่างตอบกลับ

“เอ่อ…ฉันขอโทษทุกคนด้วยนะ ฉันคงไปไม่ได้แล้วล่ะ พอดีมีงานด่วนที่ต่างจังหวัด”

[หา!! อะไรนะซัม แกไปไม่ได้เหรอ ทำไมล่ะ]

[นั่นสิ ธุระอะไรทำไมถึงเลื่อนไม่ได้ มันจะสำคัญกว่าคอนเสิร์ตที่แกรอคอยได้ยังไง]

[ซัมเมอร์ แกไม่อยากเจอพี่องศากับพาทีแล้วเหรอ! นี่มันโอกาสครั้งสำคัญเลยนะ!]

เพื่อนในกลุ่มพากันตั้งคำถามด้วยความตกใจและผิดหวัง ก่อนเธอจะถอนหายใจเบาๆ ค่อยๆ อธิบาย

“ขอโทษจริงๆ นะ แต่เลื่อนไม่ได้ งานสำคัญมาก ยังไงเดี๋ยวฉันฝากป้ายไฟให้พวกแกแทนละกันนะ”

แม้เธอจะรู้สึกผิดที่ต้องโกหก แต่ก็ไม่มีทางเลือกอื่น เพราะความจริงคือเธอจะต้องทำงานเบื้องหลังในคอนเสิร์ตใหญ่ครั้งนี้ และไม่สามารถเปิดเผยได้ว่าเธอคือหนึ่งในสต๊าฟของงานนี้

กระทั่งวันคอนเสิร์ตมาถึง บรรยากาศในฮอลล์เต็มไปด้วยเสียงเชียร์และความคึกคักของแฟนคลับ แต่สำหรับซัมเมอร์ หน้าที่ของเธออยู่เบื้องหลังเวทีเท่านั้น งานหลักในครั้งนี้ไม่มีอะไรมาก เพราะความวุ่นวายส่วนมากจะถูกจัดการโดยคุณซินดี้ รวมถึงทีมงานมืออาชีพจากต้นสังกัด

ซัมเมอร์ได้แต่ยืนอยู่ห่างๆ คอยดูแลความสะดวกให้กับทีมงาน เช่น การจัดหาเครื่องดื่ม ขนม หรืออุปกรณ์เล็กๆ น้อยๆ เธอแทบไม่ได้เข้าใกล้ตัวองศาหรือพาทีเลย แม้จะอยู่ในพื้นที่เดียวกัน

แต่ถึงอย่างนั้น เธอก็ไม่พลาดที่จะใช้โอกาสนี้เก็บภาพความน่ารักของทั้งคู่จากระยะไกล ทุกครั้งที่องศากับพาทีสกินชิพกัน ไม่ว่าจะเป็นการแตะแขน ยิ้มให้กัน หรือกระซิบอะไรบางอย่าง ซัมเมอร์ก็อดไม่ได้ที่จะยกมือถือขึ้นมาแอบถ่ายโมเมนต์น่ารักๆ เหล่านั้นเก็บไว้

“เอาวะ ถึงจะไม่ได้อยู่หน้าเวที ไม่ได้ดูโชว์ของพวกเขาแบบเต็มๆ แต่นี่ก็ฟินมากแล้ว”

หลังจากคอนเสิร์ตจบลง อัลบั้มภาพในมือถือของซัมเมอร์เต็มไปด้วยภาพและวิดีโอสกินชิพที่เธอเก็บไว้แบบส่วนตัว แม้อยากจะแชร์ให้เพื่อนๆ ในด้อมดูแค่ไหน แต่สุดท้ายก็ต้องหักห้ามใจ เพราะรู้ดีว่าความลับนี้ห้ามหลุดออกไปเด็ดขาด

“ไม่เป็นไร ยังมีคอนเสิร์ตที่อื่นรออยู่อีก!” เธอปลอบตัวเอง ก่อนจะวางแผนในใจว่าอาจจะหาช่องทางเข้าใกล้พวกเขาได้มากขึ้นในทัวร์ครั้งหน้า

แม้ความจริงเกี่ยวกับความสัมพันธ์ขององศากับพาทีจะยังคงเป็นปริศนา ว่ามีซัมติงกันจริงไหม แต่ซัมเมอร์เชื่อว่าเวลาจะทำให้เธอเข้าใกล้คำตอบนั้นได้มากขึ้นเรื่อยๆ

แน่นอนว่าเมื่อคอนเสิร์ตในไทยจบ ต่อไปก็เป็นงานคอนเสิร์ตที่จะจัดต่อที่ญี่ปุ่น ซัมเมอร์รู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมาก เพราะครั้งนี้ทีมงานจากค่าย Hob ต้นสังกัดขององศาและพาทีไปกันแค่ไม่กี่คน ซึ่งหมายความว่าเธอจะมีโอกาสเข้าใกล้ตัวทั้งสองมากขึ้นกว่าครั้งก่อน

เธอนึกถึงแผนที่ตัวเองวางไว้หลังจากถึงญี่ปุ่น ตั้งใจจะใช้เวลาช่วงสองวันก่อนเริ่มซ้อมใหญ่เดินเล่นชมเมืองโตเกียว ช้อปปิ้งของเล็กๆ น้อยๆ และอาจหาโอกาสสังเกตพฤติกรรมของทั้งสองจากระยะใกล้

แต่แล้วแผนทุกอย่างก็ต้องสะดุด เมื่อไม่กี่วันก่อนเดินทาง โทรศัพท์ของเธอดังขึ้นในช่วงเย็น

“สวัสดีจ้ะ น้องซัมเมอร์ นี่พี่ซินดี้นะ” เสียงที่คุ้นเคยดังมาจากปลายสาย น้ำเสียงนั้นสุภาพ แต่มีความจริงจังแฝงอยู่ “คือว่าพี่อยากรบกวนซัมเมอร์ให้ช่วยเลื่อนตั๋วเครื่องบินของพวกเราไปเป็นวันพฤหัสได้ไหมคะ คือองศากับพาทีติดงานถ่ายโฆษณาน่ะค่ะ กว่าจะเสร็จจะพุธตอนค่ำๆ แต่พี่กลัวว่าจะเลต แล้วจะตกเครื่องเอาน่ะค่ะ เลยขอเลื่อนเป็นพฤหัสแทน”

“อย่างนั้นเหรอคะ อืม...ยังไงเดี๋ยวหนูจะทีมงานที่ดูแลเรื่องนี้เลื่อนตั๋วให้นะคะ”

หลังจากวางสาย เธอรีบแจ้งเจ้าหน้าที่ฝ่ายดูแลเรื่องตั๋วเครื่องบินในบริษัท ให้ทำการเปลี่ยนแปลงตั๋วขององศา พาที และซินดี้ จากวันพุธเป็นวันพฤหัสตามที่ร้องขอ

ทว่าในวันถัดมา เธอกลับได้รับอีเมลยืนยันการเปลี่ยนแปลงเที่ยวบินที่ทำให้เธอถึงกับตาโต เมื่อพบว่าชื่อของเธอถูกใส่ลงในรายการตั๋วที่ถูกเลื่อนด้วย