LOGINShare
ฉลองชัย!
publish date:
2026-05-15 19:30:05
Latest chapter
สาวสองผัว ฉลองชัย!
บรรยากาศในห้องประชุมวันนี้อบอวลไปด้วยมวลอากาศที่แตกต่างจากอาทิตย์ที่แล้วอย่างสิ้นเชิง ธาวิน นั่งพิงพนักเก้าอี้หนังตัวใหญ่ด้วยท่วงท่าที่ดูผ่อนคลายจนเกือบจะเป็นการเหยียดกายอย่างสบายใจ มุมปากของเขายกยิ้มน้อยๆ อย่างผู้ชนะในเกมเดิมพันที่ถือไพ่เหนือกว่า สายตาที่เขาทอดมองไปยัง เพิ่มยศ ซึ่งนั่งอยู่ที่หัวโต๊ะนั้นเต็มไปด้วยความท้าทาย แววตาหยิ่งยะโสฉายชัดออกมาอย่างไม่ปิดบัง เป็นท่าทีของคนที่รู้ตัวว่าตนเองได้กลายเป็น "พระเอก" ของงานนี้ไปเสียแล้ว“เป็นที่น่ายินดีครับ... ที่ความก้าวหน้าของงานแบบของเรา ตามที่ได้รายงานในที่ประชุมวันนี้ สามารถแคชอัพ (Catch-up) ขึ้นมาให้ทันตามแผนได้แล้ว”เสียงประกาศสรุปของผู้จัดการโครงการดังก้องสะท้อนไปทั่วห้อง ประดุจเสียงสวรรค์ที่ปลดปล่อยพันธนาการออกจากใจของ วิรัญญา เธอที่นั่งอยู่เคียงข้างเพิ่มยศมีสีหน้าของเธอปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด ความตึงเครียดที่เคยเกาะกุมใบหน้าสวยมลายหายไปสิ้น แทนที่ด้วยความพึงใจและลิงโลดจนปิดไม่มิด ผลงานของธาวินในวันนี้คือบทพิสูจน์ว่าเธอตาถึง และคำสบประมาทของเพิ่มยศนั้นเป็นเรื่องไร้สาระวิรัญญาค่อยๆ หันไปส่งยิ้มให้เพิ่มยศ มันไม่ใช่รอยยิ้มฐานะเพ
สาวสองผัว หลงในทุ่งดอกลาเวนเดอร์!
บรรยากาศภายในห้องทำงานกว้างขวางของประธานกรรมการบริหารเงียบสงัดจนได้ยินเสียงระบบปรับอากาศทำงานแผ่วเบา ณัฐชนน เอนหลังพิงพนักโซฟาหนังวัวแท้ด้วยท่วงท่าที่ดูผ่อนคลายและสงบนิ่ง ราวกับผิวน้ำที่ราบเรียบแต่ลึกสุดคณนา ทว่าฝั่งตรงข้ามของเขานั้นช่างแตกต่างกันอย่างลิบลับ เพิ่มยศ นั่งตัวตรงแหน็ว แผ่นหลังเกร็งเครียดจนเห็นได้ชัดว่าเขากำลังพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะควบคุมความสั่นไหวภายในใจ แม้อุณหภูมิในห้องจะเย็นฉ่ำเพียงใด แต่กลับมีหยาดเหงื่อซึมชื้นตามไรผมและฝ่ามือของวิศวกรอาวุโสผู้นี้“ถึงแม้ว่าคุณวิรัญญาจะขอร้องให้คุณเคาะเอาบริษัทนี้เข้ามาทำงานโครงการนี้... แต่ความรับผิดชอบทั้งหมดก็ยังเป็นของคุณอยู่ดี เพราะคุณเป็นคนอนุมัติจัดจ้าง”น้ำเสียงของณัฐชนนราบเรียบ ทว่ามันกลับทรงพลังราวกับค้อนที่ตอกย้ำความผิดพลาดลงบนบ่าของเพิ่มยศ เขามองลูกน้องคนสำคัญด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก แต่มันกลับบีบคั้นให้เพิ่มยศต้องเร่งหาทางรอด“คุณจะทำยังไงผมไม่สนหรอกนะ แต่งานนี้ต้องทันตามกำหนด ผมรับปากกับผู้ร่วมทุนเราไปแล้ว เราต้องเริ่มขายโครงการนี้ตามกำหนดการเดิม”คำพูดของณัฐชนนเปรียบเสมือนกรอบเหล็กที่ตีตราจองจำเส้นตายเอาไว้เพิ่มยศ
สาวสองผัว ความจริงใจ?.
หมายเลขดิจิตอลสีแดงบนหน้าปัดลิฟต์ค่อยๆ เลื่อนลดระดับลงมาทีละชั้น แสงไฟวาววับนั้นสะท้อนอยู่ในดวงตาที่สั่นระริกของ วิรัญญา เธอประคองร่างระหงของตัวเองยืนอยู่หน้าประตูโลหะเย็นเฉียบในชั้นจอดรถที่เงียบสงัด ลมหายใจของเธอติดขัด ทุกวินาทีที่รอคอยเสมือนการถูกบีบคั้นให้ตัดสินใจในสิ่งที่ผิดซ้ำสอง สมองของเธออื้ออึงไปด้วยภาพเหตุการณ์ในห้องประชุม สายตาของเพิ่มยศที่จ้องมองมาเหมือนนกแร้งที่รอรุมทึ้งซากศพมันย้ำเตือนว่าเธอไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากต้อง "ตามล้างตามเช็ด" ความโง่เขลาที่ตัวเองก่อไว้ให้สิ้นซากปิ๊ง!เสียงสัญญาณลิฟต์ดังขึ้นพร้อมประตูที่แหวกออก สาดแสงสว่างจ้าออกมาจากภายในคอกเหล็กสี่เหลี่ยม วิรัญญาก้าวเท้าเข้าไปอย่างเลื่อนลอย เธอเอื้อมมือที่สั่นน้อยๆ กดหมายเลข 35 ชั้นที่เธอคุ้นเคยดี... ชั้นที่เป็นรวงรังแห่งความลับและความร่านร้อนที่เธอเคยใช้หลบเร้นจากโลกความเป็นจริง ทว่าในวันนี้ ความคุ้นเคยนั้นกลับกลายเป็นความหวาดหวั่นขณะที่ลิฟต์ทะยานขึ้นสู่ความสูงใจกลางทองหล่อ วิรัญญาพยายามประมวลผลคำพูดที่จะใช้กับ ธาวิน เธอรู้ดีว่าเขามีอีโก้ของสถาปนิกอยู่เต็มเปี่ยม หากเธอบอกเรื่อง "ทีมสำรอง" ที่เธอต้องควักกระเป๋
สาวสองผัว เสียหาย!
บรรยากาศภายในห้องประชุมชั้นสูงสุดของอาคารสำนักงานใจกลางเมือง บัดนี้กลายเป็นสมรภูมิเงียบที่คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นอายของความกดดันจนแทบจะมองเห็นเป็นมวลอากาศที่หนักอึ้ง เพิ่มยศ เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ทำงานตัวใหญ่ ท่าทางของเขาดูเคร่งขรึมและทรงพลัง มือหนายกขึ้นขยับแว่นสายตาช้าๆ ริมฝีปากเม้มสนิทจนเป็นเส้นตรง ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นจดจ้องนิ่งไปยัง ธาวิน ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ราวกับจะใช้สายตาคู่นั้นกรีดลึกเข้าไปในความสัตย์จริงของอีกฝ่ายวิรัญญา ที่นั่งขนาบข้างเพิ่มยศลอบสังเกตเห็นประกายความไม่พึงใจที่ฉายชัดออกมาจากรังสีรอบกายของวิศวกรอาวุโส ความอึดอัดที่สั่งสมมาตั้งแต่เริ่มประชุมบีบคั้นจนเธอรู้สึกกระอักกระอ่วนในช่องท้องอย่างรุนแรง ลำไส้ขมวดมวนจนคล้ายจะอาเจียนออกมาเสียให้ได้ในนาทีนั้น ทุกวินาทีที่เพิ่มยศนิ่งเงียบ คือวินาทีที่หัวใจของเธอเต้นรัวกระหน่ำด้วยความหวาดกลัวว่า "ความร้าวราน" ของงานจะนำไปสู่ "ความพินาศ" ของความลับ“ตอนนี้เรามีเวลาไม่ถึงสามเดือนแล้ว... แต่แบบของเรายังไปไม่ถึงครึ่งเลยด้วยซ้ำ”เสียงของเพิ่มยศดังขึ้นทุ้มต่ำทว่าทรงพลังอย่างประหลาด มันไม่ใช่เสียงตะคอก แต่กลับมีความหนักแน่นที่กด
สาวสองผัว ลุ้นระทึก.!
บรรยากาศภายในห้องนั่งเล่นเงียบงันลงอีกครั้ง ทิ้งไว้เพียงเสียงสะท้อนของคำสารภาพที่ยังตกค้างอยู่ในอากาศ ณัฐชนน จ้องมองใบหน้าของ วิรัญญา เนิ่นนานจนความเงียบนั้นกลายเป็นความกดดันที่บีบคั้นหัวใจคนฟัง เขาละสายตาออกไปช้าๆ ก่อนจะระบายลมหายใจยาวออกมาอย่างเหนื่อยหน่ายต่อสิ่งที่กำลังเผชิญ มันไม่ใช่ลมหายใจของคนโกรธจัดที่พร้อมจะแผดเผาทุกอย่าง แต่เป็นลมหายใจของคนที่แบกรับความผิดหวังไว้จนเต็มตื้น“ความผิดเรื่องที่วิแหกกฎเรื่องกลุ่มลับกับเรื่องบริษัทออกแบบนั้น... พี่จะยังไม่เอาเรื่องในวันนี้” น้ำเสียงของเขาทุ้มต่ำและราบเรียบ แต่แฝงไปด้วยความเด็ดขาดที่ทำให้คนฟังใจสั่น “แต่ขอถามหน่อยเถอะ... เรื่องนี้จะรั่วไหลออกมาถึงคนนอกอีกมั้ย?”คำถามนั้นเรียบง่ายแต่ทรงพลังเสียจนวิรัญญาหน้าชาวูบ เพราะเธอรู้ดีว่าไม่ว่าเธอจะตอบอย่างไร ความเชื่อมั่นที่เคยมีต่อกันมันได้พังทลายลงไปแล้ว ความซื่อสัตย์ที่เธอเคยการันตี บัดนี้เป็นเพียงเศษเสี้ยวของความว่างเปล่า“วิสัญญาค่ะ... ว่าวิจะไม่ทำอะไรโง่ๆ แบบนี้อีก” เธอพยายามเค้นเสียงพูดเพื่อกอบกู้ความเชื่อใจที่เหลือน้อยนิด แต่ณัฐชนนกลับทำเพียงนิ่งเงียบ ดวงตาของเขาหรี่แคบลงมองมาที่เธอรา
สาวสองผัว ผูกเองต้องแก้เอง!
ความเงียบงันปกคลุมห้องนั่งเล่นอยู่ครู่หนึ่ง เป็นความเงียบที่วิรัญญารู้สึกว่ามันกรีดแทงผิวหนังของเธอเสียยิ่งกว่าเสียงตวาดด่าทอเสียอีก สันหลังของเธอเย็นวาบราวกับถูกน้ำแข็งลูบไล้ไปตามแนวกระดูก ความจริงที่เพิ่งประจักษ์ว่าณัฐชนนรับรู้ "ทุกอย่าง" มาโดยตลอด ทำให้เธอรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นหนูที่หลงระเริงอยู่ในกรงทอง โดยที่มีเจ้าของเฝ้ามองดูพฤติกรรมอันโสมมของมันด้วยสายตาที่เรียบเฉยมานานแสนนานหากเธอไม่ตัดสินใจก้าวเข้ามาในห้องนี้ในวันนี้... หากเธอเลือกที่จะแบกความลับนี้ไปจนตาย... ณัฐชนนจะจัดการกับเธออย่างไร? ความคิดนี้ทำให้เธอสั่นสะท้านไปถึงขั้วหัวใจ“นั่งข้างบน... แล้วมาคุยกัน”น้ำเสียงของเขานุ่มนวลและแผ่วเบา แต่กลับมีอำนาจสะกดให้วิรัญญาต้องค่อยๆ หยัดกายขึ้นจากพื้นหินอ่อนอย่างเชื่องช้า ขาของเธอสั่นจนแทบจะยืนไม่อยู่ เธอขยับกายไปนั่งลงบนโซฟาตัวเดียวกับเขาแต่ยังคงรักษาระยะห่างไว้อย่างหวาดระแวง ดวงตากลมโตที่บวมช้ำจากการร้องไห้จ้องมองสามีอย่างคนที่สูญเสียความมั่นใจไปจนหมดสิ้นวิรัญญายกมือที่สั่นเทาขึ้นปาดน้ำตาออกจากแก้วตาซ้ำๆ พยายามขจัดคราบความอ่อนแอออกไป แต่มันกลับยิ่งไหลบ่าออกมาเมื่อเห็นสายตาที่สง
You may also like
รักครั้งใหม่กับพี่ชายอดีตสามี
ในน้ำมีปลา55.7K viewsรวมเรื่องสั้นเสียวๆจบในตอน เล่ม1
เหมือนแพ49.4K viewsงานแต่งสายฟ้าแลบ：สามีลึกลับเป็นมหาเศษรฐี！
หลั่วหลิ่วหยิง61.7K viewsถึงป๋าดุ (ดัน) หนูก็ไหว
ผลิกา(เลอบัว)63.2K viewsเซ็ตเกิดใหม่ อีกครั้งข้าจะแซ่บให้ดู ภรรยาบรรณาการของอ๋องผิง
คุณธิดา139 viewsสยบเสือร้าย
นิภาภัทร16 viewsเมื่อนางร้ายไม่รักแล้ว
รอรีวัน8 viewsไฟรักพิศวาสร้อน
ปลายทางฝัน104 views
