LOGINShare
ตอนที่ 4 เจ้ากำลังว่าให้ใคร
publish date:
2026-01-30 15:44:38แม้ว่าจะคิดถึงทางบ้านจับใจ ทว่าหานเหม่ยหวาก็เข้มแข็งพอที่จะใช้ชีวิตอยู่ที่จวนท่านแม่ทัพต่อไปได้ โดยไม่รู้สึกเป็นกังวลมากนัก นั่นเพราะคนในจวนล้วนแต่นิสัยน่ารักและจิตใจดี แทบจะไม่มีใครดุด่าว่ากล่าวนางเลย เว้นแต่หยางจื่อถง นายท่านผู้แสนจะเย็นชาผู้นั้นคนเดียว
ความช่างพูดช่างเจรจา มีมนุษยสัมพันธ์ดี หัวไว ฉลาดเป็นกรด เข้าใจอะไรได้ง่ายนั่นทำให้เหม่ยหวาเป็นที่รักใคร่ของคนในจวน ไม่ว่าจะเป็นเจ้านายหรือบรรดาบ่าวรับใช้ด้วยกัน ยิ่งเมื่อได้ทำความรู้จักกับคุณหนูซินอวี่ น้องสาวคนเดียวของท่านแม่ทัพหยาง นางเป็นคนที่มีนิสัยน่ารักแก่นเซี้ยวไม่ต่างจากเหม่ยหวา นั่นทำให้ทั้งสองพูดคุยกันถูกคอเป็นอย่างยิ่ง นอกจากนิสัยที่คล้ายกันแล้วเรื่องอายุก็เป็นอีกหนึ่งสิ่งที่ทำให้ทั้งสองนางเข้ากันได้ดี
นอกจากนั้นยังมีสาวใช้คนสนิทของคุณหนูซินอวี่อีกคน นางชื่อว่าอาเฟย อายุครบเบญจเพสพอดี และเป็นพี่สาวที่น่ารักของเหม่ยหวา ทั้งสองนอนพักในห้องเดียวกัน ทำให้เหม่ยหวามีเพื่อนคุยและคนให้คำปรึกษาเป็นอย่างดีอีกด้วย
“คุณหนูเจ้าคะ บ่าวมีเรื่องจะถามสักหน่อย”
“ว่ามาสิเหม่ยเหมย”
“นายท่านเป็นคนใจร้ายอย่างนี้ตั้งแต่เด็กแล้วหรือเจ้าคะ ทำไมไม่เคยพูดจาดี ๆ กับบ่าวเลยสักครั้ง”
“ก็ไม่เชิงหรอกนะ ท่านพี่เป็นพี่ชายที่น่ารักมาก คอยดูแลข้ามาตั้งแต่เด็ก ไม่ให้ใครมารังแกได้ หวงข้ายิ่งกว่าอะไรดี แล้วก็พูดจาอ่อนหวานกับข้าด้วยล่ะ”
“หรือว่าเป็นเพราะบ่าวคือสาวใช้ นายท่านเลยปฏิบัติกับบ่าวเช่นนี้” เหม่ยหวาทำหน้าน้อยใจเมื่อได้ยินคุณหนูซินอวี่บอกอย่างนั้น นางคงเป็นสตรีผู้ต่ำต้อยสินะจึงได้เอาแต่ดุด่ากัน
“เจ้าอย่าคิดมากเลยนะ ท่านพี่เป็นคนที่หวงความเป็นส่วนตัวมาก ไม่ชอบให้ใครมายุ่มย่ามกับเรื่องส่วนตัว แม้แต่คนรักท่านพี่ก็ยังไม่เคยมีเลยสักคน แม้ว่าท่านแม่จะพยายามหามาให้ดูตัวเรื่อย ๆ แต่ก็ไม่เคยจะสนใจ”
“งั้นหรือเจ้าคะ แล้วอย่างนี้บ่าวจะโดนอะไรไหม”
“ไม่หรอก เห็นดุ ๆ อย่างนั้นไม่เคยลงไม้ลงมือกับสาวใช้ถึงขั้นเลือดตกยางออกเลยสักคน เจ้าวางใจได้”
“ได้ยินอย่างนี้บ่าวค่อยวางใจหน่อย เอาไว้หากมีเวลาว่าง ๆ บ่าวจะมาสนทนากับคุณหนูอีกนะเจ้าคะ อยู่กับคุณหนูและพี่อาเฟยทีไรสนุ๊กสนุก” นางยิ้มตาหยีให้กับน้องสาวของท่านแม่ทัพหยางและพี่อาเฟย
“ข้าก็สนุกเวลาได้สนทนากับเจ้าเช่นกัน”
“ข้าก็เช่นกันนะเหม่ยเหมย” สาวใช้รุ่นพี่กล่าวด้วยรอยยิ้มแห่งสมิตรภาพที่งดงาม
“ถ้าเช่นนั้นบ่าวขอตัวไปที่เรือนของนายท่านก่อนนะเจ้าคะ ถึงเวลาทานมื้อเที่ยงแล้ว”
“ไปเถอะ ระวังตัวด้วยล่ะ เดี๋ยวจะโดนท่านพี่แกล้งเข้าให้”
“บ่าวไม่เคยกลัว บ่าวสัญญากับตัวเองเอาไว้ว่าจะทำให้นายท่านยิ้มให้ได้”
“หากทำได้วันไหนข้าจะให้รางวัลเจ้า”
“รางวัลอะไรเจ้าคะ”
“ทำได้แล้วข้าจะบอก รีบไปเถอะเดี๋ยวท่านพี่จะรอนาน”
“เจ้าค่ะ”
เหม่ยหวาเดินออกมาจากศาลาริมน้ำด้วยท่าทีอิดออด นางก็เหมือนเด็กสาวคนหนึ่งเมื่อได้มีโอกาสพูดคุยกับเพื่อนรุ่นราวคราวเดียวกัน ก็เกิดความสนุกและอยากจะเล่นต่อไป แต่ตอนนี้ภารกิจของนางสำคัญยิ่งกว่า
วันนี้มีเมนูหมูสามชั้นผัดเต้าเจี้ยวและผัดผักที่เพิ่งจะปรุงเสร็จใหม่ ๆ เหม่ยหวาเดินถือปิ่นโตตรงเข้าไปยังเรือนพี่พักของนายท่าน วางเรียงไว้บนโต๊ะแล้วก็กวาดสายตามองหาท่านแม่ทัพ ปกติแล้วเขามักจะอยู่บริเวณนี้เป็นประจำ ทว่าตอนนี้กลับไม่เห็นเลย จึงตะโกนเรียกหา
“นายท่านเจ้าคะ นายท่านอยู่ไหน ถึงเวลาทานมื้อเที่ยงแล้วเจ้าค่ะ”
“...”
“หายไปไหนนะ ถ้าเจอจะจับตีก้นซะให้เข็ดเลยคอยดู คนอะไรจะดื้อขนาดนี้” นางบ่นอย่างไม่เก็บเสียงเพราะตรงนี้ไม่มีใคร แต่หารู้ไม่ว่าตอนนี้มีใครบางคนกำลังยืนอยู่ด้านหลัง ทำหน้าถมึงทึง ส่งปลายกระบี่อันแหลมคมชี้มายังสาวใช้จอมจุ้นจ้าน
“เจ้ากำลังว่าให้ใคร”
Latest chapter
สาวใช้ตัวป่วนของท่านแม่ทัพ ตอนที่ 60 อวสาน
“ได้ เดี๋ยวข้าจะออกไป”“ขอรับ”“ต้องมีเรื่องแน่ ๆ รีบออกไปกันเถอะ”ทั้งหมดเดินออกไปที่หน้าจวนพร้อมกัน หยางฮูหยินได้สั่งให้คนไปเรียกบุตรีออกมาด้วย เพราะเข้าใจว่าคงจะเป็นเรื่องสำคัญเป็นแน่ ไม่เช่นนั้นเหวินกงกงคงไม่มาเยือนถึงที่จวนเช่นนี้เมื่อทุกคนออกมาอย่างพร้อมหน้ากันแล้ว เหวินกงกงก็เริ่มอ่านพระราชโองการจากองค์ฮ่องเต้ทันที“รับราชโองการ ด้วยโองการแห่งฟ้า ฮ่องเต้มีบัญชา หยางซินอวี่บุตรีแห่งตระกูลหยาง ผู้ซึ่งเคยหมิ่นพระเกียรติเมื่อครั้งเข้าไปเฝ้าอาการป่วยของแม่ทัพหยางจื่อถงในวังหลวง จึงมีรับสั่งให้ลงอาญาโดยการให้เข้าไปรับใช้อย่างใกล้ชิดในวังหลวง ตำแหน่งพระสนมเอก เพื่อให้นางได้สำนึกและไถ่โทษกับสิ่งที่ได้กระทำไว้ จบราชโองการ”ซินอวี่สั่นไปทั้งตัวเมื่อได้ฟังพระราชโองการจากองค์ฮ่องเต้ นางรับราชโองการมาแล้วแต่มือยังคงสั่นเทา ใบหน้าซีดเซียวไร้ซึ่งเลือดฝาด ไม่นึกว่าการลงอาญาขององค์ฮ่องเต้จะออกมาในรูปแบบนี้ มันเป็นการลงอาญาที่นางควรจะดีใจ...แต่ไม่เลย“พรุ่งนี้ฝ่าบาทจะเสด็จมารับพระสนมที่จวนด้วยพระองค์เอง พระสนมเตรียมตัวให้พร้อมด้วยพ่ะย่ะค่ะ”“ข้าไม่รับตำแหน่งไม่ได้หรือเจ้าคะ”“มิได้พ่ะย่ะค่ะ หาม
สาวใช้ตัวป่วนของท่านแม่ทัพ ตอนที่ 59 ข้าพอจะรู้
“ข้าก็มีความสุขเช่นกันเจ้าค่ะ ไม่นึกเลยว่า...ฮึก...ฝ่าบาทจะทรงมีพระเมตตาต่อสตรีต่ำต้อยเช่นข้าเยี่ยงนี้ ข้าดีใจจนไม่รู้จะหาคำไหนมาเปรียบ” นางร้องไห้ออกมาเมื่อมีโอกาสได้กล่าวความในใจ หากไม่เปิดผ้าคลุมออกคงไม่มีโอกาสได้ยลโฉมและช่วยปาดน้ำตาให้ หยางจื่อถงใช้ช่วงเวลานี้เปิดผ้าคลุมศีรษะนางออก ยื่นมือเรียวไปเชยคางขึ้นมาให้สบตากัน“ข้าไม่อยากให้น้ำตามาบดบังความงดงามของเจ้าเลย หยุดร้องเสียเถอะข้าอยู่ตรงนี้แล้ว เมียรักของข้า” ท่านแม่ทัพหยางใช้นิ้วหัวแม่มือเกลี่ยหยาดน้ำตาออกจากพวงแก้มขาว แม้กำลังร้องไห้แต่นางก็ยังคงงดงาม งดงามกว่าทุกครั้งที่เคยเห็น แต่หยางจื่อถงเห็นมากกว่านั้น เขาเห็นความงดงามภายในใจของนางผู้นี้มาโดยตลอด“เจ้าค่ะท่านแม่ทัพ” นางยิ้มแล้วโผเข้ากอดเขาอย่างแนบแน่น แม้เปลือกตาจะปิดลงสนิททว่าหยาดน้ำตายังคงไม่หยุดไหล นางปล่อยโฮออกมาราวกับได้ปลดปล่อยความอึดอัดในใจออกมาจนหมดสิ้น หยางจื่อถงได้แต่ยิ้มพลางยกมือขึ้นลูบที่แผ่นหลังบางเพื่อปลอบประโลมใจ“ต่อไปนี้เจ้าคือฮูหยินของข้าแล้วนะ เรียกข้าว่าท่านพี่สิถึงจะถูก ข้าสัญญาว่าจะไม่มีอนุคนไหนอีก จะมีเพียงเจ้าคนเดียวเท่านั้น”“เรื่องนี้ข้าไม่ว่าอะไ
สาวใช้ตัวป่วนของท่านแม่ทัพ ตอนที่ 58 ท่านยิ้มอะไร
“พร้อมแล้วขอรับ”“ถ้าเช่นนั้นไปกันเถอะ เดี๋ยวจะเสียฤกษ์เสียยาม”“ขอรับท่านแม่”“เจ้าไหวแน่นะจื่อถง” หยางฮูหยินถามเมื่อเห็นสีหน้าอมทุกข์ของลูกชาย“ไหวขอรับท่านแม่ มันคือความรับผิดชอบของข้า” คนพูดทำเป็นส่งยิ้มให้หยางฮูหยินยิ้มตอบวางมือบนไหล่บุตรชายบีบเบา ๆ เพื่อให้กำลังใจ จากนั้นทั้งหมดก็เดินออกไปตั้งขบวนที่หน้าจวน เพื่อไปรับตัวเจ้าสาวที่บ้าน ทว่าในขณะกำลังจะเคลื่อนขบวนไปนั้น ก็มีรถม้าคันหนึ่งวิ่งตรงมาขวางทางไว้ คนที่ลงมาไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นเหวินกงกงนั่นเอง“คารวะเหวินกงกง”“รับราชโองการ”เมื่อได้ยินเช่นนั้นทุกคนต่างก็นั่งคุกเข่าประสานมือคารวะอย่างพร้อมเพรียง รอให้เหวินกงกงประกาศพระราชโองการจากองค์ฮ่องเต้“ด้วยโองการแห่งฟ้า ฮ่องเต้มีบัญชา ด้วยแม่ทัพหยางจื่อถงสร้างคุณประโยชน์ให้แก่บ้านเมืองจนเป็นที่น่าพอใจ ปราบกบฏที่ชายแดนเมืองฉางเจิ้นจนสำเร็จ อีกทั้งยังได้นำตัวนักโทษผู้อยู่เบื้องหลังความไม่สงบมารับโทษที่เมืองหลวง จึงประกาศแต่งตั้งให้เป็นรองแม่ทัพใหญ่แห่งแคว้นซวิ่นนับจากนี้เป็นต้นไป ในการนี้ยังได้จัดพิธีสมรสพระราชทานขึ้นระหว่างแม่ทัพหยางจื่อถงและหานเหม่ยหวา เพื่อเป็นรางวัลตอบแทนสำหรับ
สาวใช้ตัวป่วนของท่านแม่ทัพ ตอนที่ 57 ขอรับท่านพ่อ
เหม่ยหวากลับมาอยู่บ้านหลังจากช่วยจัดเตรียมงานวิวาห์ท่านแม่ทัพหยางจนเสร็จสมบูรณ์แล้ว แม้ตัวจะอยู่ที่นี่แต่ใจกลับอยู่ที่จวน แม้จะบอกเขาว่าไม่เป็นไรแต่ในใจกลับทุกข์ระทม เหตุใดช่วงเวลาแค่วันเดียวที่รอให้งานวิวาห์ผ่านพ้นไป มันช่างยาวนานกว่าเมื่อครั้งที่เขาออกไปทำศึกเสียอีก“พี่เหม่ยเหมยมานั่งทำอะไรตรงนี้ขอรับ”“เปล่า ข้าแค่กำลังคิดถึงเสี่ยวซู” นางส่งยิ้มให้น้องชาย แต่ลืมไปว่าที่พวงแก้มขาวนั้นมีคราบน้ำตาเกาะอยู่“รู้ตัวหรือไม่ว่าโกหกไม่เนียน ข้ารู้ว่าท่านพี่เสียใจมาก แต่ทำอะไรไม่ได้นอกจากนั่งรอเพียงเท่านั้น...ใช่หรือไม่ขอรับ”“อื้ม ข้าคงทำได้เพียงเท่านี้จริง ๆ ฮือ ๆ”นางปล่อยโฮออกมาอย่างไม่อาย เมื่อถูกน้องชายกระตุกต่อมน้ำตาเข้าให้ หานไห่ฉวนรีบโผเข้ากอดพี่สาวด้วยความสงสารจับใจ รู้สึกโกรธอยู่เหมือนกันที่พี่สาวเป็นได้เพียงอนุภรรยา ทั้งที่ให้กำเนิดทายาทคนโตของตระกูลหยางแล้วก็ตาม“เดี๋ยวมันก็ผ่านไปขอรับ ท่านพี่ร้องออกมาให้พอใจ เอาความทุกข์ออกมาพร้อมกับน้ำตาให้หมด”“ข้าเคยคิดว่าจะทำใจได้ แต่พอถึงเวลาจริง ๆ มันกลับเจ็บปวดเหลือเกินอาไห่ ข้าต้องอดทนเพื่อเสี่ยวซูใช่ไหม ข้าต้องทำให้ได้ใช่ไหม ฮือ ๆ”“ท
สาวใช้ตัวป่วนของท่านแม่ทัพ ตอนที่ 56 โล่งใจ
เมื่อท่านหมอหลวงเดินออกไปจากห้องแล้ว ทั้งหมดก็รีบเข้ามายืนข้างเตียงอย่างพร้อมหน้ากัน หยางจื่อถงได้ยินเสียงจางหมิงซวนเรียกดังกว่าใครจึงกลอกลูกตาไปตามเสียง เมื่อรู้ว่าเป็นคู่หมั้นก็ทำเป็นไม่สนใจ เพราะคนที่เขาอยากเจอหน้าที่สุดตอนนี้คือเหม่ยหวาและบุตรชาย“เหม่ยเหมย ซินอวี่ สะ...เสี่ยวซูลูกพ่อ”ท่านแม่ทัพหยางพยายามเปล่งเสียงออกมา หยาดน้ำตาไหลหลั่งเมื่อเห็นคนที่รักพร้อมหน้า แม้จะเหลือมารดาอีกหนึ่งคนที่อยากเจอหน้า แต่แค่นี้ก็ดีใจเหลือเกินแล้ว เมื่อไม่ได้รับความสนใจเหมือนอย่างคนอื่น จางหมิงซวนก็โกรธจนหน้าแดงก่ำ แสดงสีหน้าเกี้ยวกราดใส่ทุกคนแล้วเดินออกไปทันที เห็นอย่างนั้นซินอวี่ก็ยิ้มุมปากอย่างพอใจ“ไปซะได้ก็ดีก้างขวางคอชิ้นโต” กล่าวแล้วก็หันมาเอ่ยกับพี่ชาย “ท่านพี่ปลอดภัยแล้วเจ้าค่ะ วันพรุ่งท่านแม่ถึงจะกลับมาเยี่ยมอีกครั้ง”หยางจื่อถงพยักหน้ายิ้ม ๆ จากนั้นสายตาคมจึงเลื่อนไปมองดูเด็กชายตัวน้อยที่ยืนน้ำตาคลอ ลูกชายของเขาสินะ ช่างน่ารักน่าชัง แม้ไม่เคยเห็นหน้ากันสักครั้งแต่ก็รู้สึกรักมากเหลือเกิน เมื่อได้สบตากับอดีตสาวใช้ตัวป่วนน้ำตายิ่งไหลพรากกว่าเดิม ไม่นึกว่าชาตินี้จะได้มีโอกาสพบหน้า เขานึกว่
สาวใช้ตัวป่วนของท่านแม่ทัพ ตอนที่ 55 มิเป็นไร
เมื่อองค์ฮ่องเต้เสด็จเข้ามาในห้องพักฟื้น ทุกคนที่อยู่ภายในห้องต่างก็อยู่ในอาการสงบ รู้สึกกดดันอย่างบอกไม่ถูก แต่เมื่อพระองค์บอกให้ทำตัวตามสบายก็ทำให้รู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น เมื่อได้เห็นความเป็นกันเองของพระองค์ท่านทว่ามีเพียงคนเดียวที่อยู่ในอาการเดือดเนื้อร้อนใจนั่นคือซินอวี่ นางยืนก้มหน้าไม่กล้าแม้จะเงยขึ้นดูว่าตอนนี้พระองค์ทรงทำอะไรอยู่ หลังจากเหวินกงกงตามเข้ามาแล้ว ยังมีหมอหลวงอีกสามคนที่เข้ามาสมทบ คอยรายงานอาการของหยางจื่อถงให้ทรงทราบ“ข้าหวังว่าพวกเจ้าจะใช้ความสามารถทำให้แม่ทัพหยางฟื้นขึ้นมาได้นะ”“พ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท พวกกระหม่อมจะรักษาท่านแม่ทัพหยางอย่างสุดความสามารถ” หมอหลวงท่านหนึ่งกล่าวตอบรับพร้อมทั้งค้อมตัวประสานมือคารวะ“ฝากพวกเจ้าด้วย หากแม่ทัพหยางฟื้นขึ้นมาแล้ว รีบรายงานข้าด้วยเข้าใจหรือไม่”“รับด้วยเกล้าพ่ะย่ะค่ะ”เมื่อฝากฝังให้บรรดาหมอหลวงดูแลแล้ว องค์ฮ่องเต้ก็เดินเอามือขัดหลังในท่วงท่าสง่าผ่าเผยเตรียมตัวจะกลับเข้าพระตำหนัก โดยมีเหวินกงกงเดินตามหลังด้วยท่าทีสงบเสงี่ยม ขณะก้าวเท้าไปนั้นพระองค์ทรงชำเลืองตามองหญิงสาวที่เอาแต่ยืนก้มหน้า ก็จำได้ว่าเคยเจอกับนางก่อนเข้ามานี่เอง ไม่เ
สาวใช้ตัวป่วนของท่านแม่ทัพ ตอนที่ 9 มันน่าโมโหนัก
“เจ้าจะพูดอะไรต่อ”“คือ...บ่าวอยากเห็นนายท่านยิ้มเจ้าค่ะ ไม่ใช่ยิ้มแบบสะใจอย่างวันนั้น แต่เป็นรอยยิ้มที่มีความสุขเจ้าค่ะ” นางกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง จนจื่อถงนึกประหลาดใจ เพราะเหตุใดนางถึงได้พูดจาฉอเลาะลวงหัวใจผู้อื่นเก่งนัก จนคนที่หัวใจเย็นชาอย่างเขาใจสั่นแปลก ๆ“เจ้าอยากจะเห็นไปทำไมกัน”“เพราะมันคื
Last Updated : 2026-03-17สาวใช้ตัวป่วนของท่านแม่ทัพ ตอนที่ 8 เอาใจเก่ง
“ไม่มีเจ้าค่ะ ตั้งแต่เกิดมาบ่าวไม่เคยกลัวอะไรเลย” นางยิ้มรับหน้าตาชื่นมื่น ใครจะไปบอกเพราะอีกฝ่ายต้องการเล่นงานนางอยู่ตลอดเวลา บอกไปก็โง่แล้ว“ข้าไม่เชื่อ คนเรามันต้องมีเรื่องกลัวบ้างสิ”“แล้วนายท่านกลัวอะไรบ้างเจ้าคะ บ่าวอยากรู้เหลือเกิน”“ข้ากลัว...” กำลังจะบอกไปแต่ก็นึกขึ้นได้ ว่าตอนนี้ตนเองกำลั
Last Updated : 2026-03-17สาวใช้ตัวป่วนของท่านแม่ทัพ ตอนที่ 17 ข้าไม่ให้กลับ
นางเดินตามเข้าไปในห้องนอนพี่ชายจนพบว่ามีร่างของเหม่ยหวานอนอยู่ อาภรณ์ของนางยังคงเปียกชุ่มอยู่บ้าง“เหม่ยหวาเป็นอะไรเจ้าคะท่านพี่”“นางมีไข้ เพราะนั่งตากฝนนาน เจ้าช่วยเช็ดตัวให้นางหน่อยก็แล้วกัน เดี๋ยวข้าจะไปรอข้างนอก”“ได้เจ้าค่ะท่านพี่”แม้จะรู้สึกงุนงงอยู่ แต่นางก็ยอมทำตามคำร้องขอของพี่ชาย ปกติแล
Last Updated : 2026-03-20สาวใช้ตัวป่วนของท่านแม่ทัพ ตอนที่ 15 เป็นห่วง
“ก็งั้น ๆ ล่ะเจ้าค่ะ ไม่ได้ไพเราะถึงขนาดนั้น”“จริงหรือ”“จริงที่สุดเจ้าค่ะ”“ถ้าเช่นนั้นลองเล่นให้ข้าดูหน่อยสิ ข้าอยากจะรู้ว่าเสียงอันไพเราะของเจ้ามันเป็นอย่างไร” ไม่ว่าเปล่าหยางจื่อถงดึงร่างอันบอบบางให้มานั่งบนตัก กักตัวสาวใช้ไว้ด้วยวงแขนแกร่ง“บะ...บ่าวเล่นไม่เป็นเจ้าค่ะ”“แล้วทำไมถึงกล้าบอกว่าเ
Last Updated : 2026-03-19
You may also like
สามี ท่านหย่ากับข้าเถอะ
กะปอมพ่นไฟ19.9K viewsองค์ชายหลีกับชายาลี้รัก
ชาผลไม้136.8K viewsเกิดใหม่หนีรักทรยศ มาตกหลุมรักแม่ทัพพิการ
กากบาทเย่20.3K viewsชายาแพทย์เสด็จ : ท่านอ๋องควรดื่มยาแล้ว
จิ้งเยี่ยน64.7K viewsทะลุมิติมาเป็นภรรยาของสามีไร้หัวใจ
Goldberry3.3K viewsสตรีเช่นข้าจะเลี้ยงดูท่านเอง
ลัยลา6.0K viewsลิขิตรักข้ามภพ ชายาพิษฝาแฝด
Mu lingxi9.9K viewsชายาข้า…คือธิดามังกร
สกาวรัตน์269 views
