Part : ข้อเสนองานใหม่

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : ข้อเสนองานใหม่

--------------------------------------------------------------------------

เช้าวันรุ่งขึ้น…

วันนี้ฉันรีบตื่นตั้งแต่แปดโมง เพื่อออกไปเฝ้าร้านขายเสื้อผ้า งานอีกหนึ่งงานที่ฉันทำควบคู่ไปกับงานตอนกลางคืน ที่ร้านของพี่กระต่าย

ร้านเสื้อผ้า…

วันนี้เป็นวันที่เงินเดือนออก บาเบลจึงรีบมาที่ร้านแต่เช้า เพื่อมาเปิดร้านก่อนเวลา…

ในระหว่างที่ทำงานอยู่ ฉันก็คิดถึงเรื่องเมื่อคืนอยู่ตลอด ทั้งๆ ที่มันไม่ใช่ปัญหาของฉัน แต่ฉันกลับเอามันออกจากหัวไม่ได้เลย ไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี ถึงจะหลุดพ้นจากสิ่งนี้ได้…

ข้อความจากเบอร์แปลก… “อย่าลืมนะ เจอกันที่ DC sansirin แจ้งกับพนักงานที่ล็อบบี้ข้างล่างว่ามาหา คุณดีเดย์ เดี๋ยวเขาจะพาเธอขึ้นมา”

“ใครบอกว่าจะไปกัน ฉันยังไม่ได้ตอบตกลงเลยนะ” เธอพูดขึ้นกับตัวเอง เมื่อเห็นข้อความจากผู้ชายคนเมื่อคืน

ซึ่งนั่นก็ยิ่งทำให้เธอกดดันกับเรื่องที่ครุ่นคิดอยู่ ข้อความที่เขาส่งมานั้น ดูจะมั่นใจมากว่ายังไงเธอก็จะไปหาเขาในที่สุด…

“ฉันไม่ไปหรอก ..มันใช่เรื่องของฉันที่ไหนล่ะ”

@DC sansirin เวลาห้าโมงครึ่ง…

ผมนั่งรอยัยเด็กนั่นอยู่ทั้งวัน ซึ่งดูเหมือนว่าเวลาของเธอใกล้จะหมดแล้ว อีกครึ่งชั่วโมง…แค่ครึ่งชั่วโมงเท่านั้น

“ยังไงเธอก็ต้องมา...”

ดีเดย์ลุกขึ้นจากเตียงนอน ก่อนจะเดินเข้าไปอาบน้ำจัดการร่างกายของตัวเองให้สะอาด เพื่อรอต้อนรับสาวสวยที่กำลังจะเดินทางมาหาเขา…

ซู่!~

หนุ่มหล่ออาบน้ำอย่างสบายใจ ซึ่งเมื่อเวลาผ่านไปเกือบยี่สิบนาที ก็เป็นจังหวะที่เขาเดินออกมาจากห้องน้ำพอดี และดูเหมือนเสียงแห่งชัยชนะจะดังขึ้นอย่างที่เขาคิดไว้

ครืดด~

“ครับ?”

“เธอมาแล้วค่ะ ให้พาขึ้นไปเลยไหมคะ?” เสียงนิติคอนโดสาวเอ่ยถาม

“พาขึ้นมาได้เลยครับ….”

ดีเดย์กดวางสายจากนิติข้างล่าง ก่อนจะยกยิ้มออกมา เพราะทุกอย่างเป็นไปตามที่เขาวางแผนไว้

“หึ...มาถูกจังหวะพอดีเลย เพิ่งจะอาบน้ำเสร็จซะด้วย”

ติ๊ง!

เสียงกดกริ่งหน้าห้องเรียกให้ชายหนุ่มเดินไปเปิดประตู ในสภาพที่เขาใส่เพียงแค่ผ้าขนหนูตัวเดียวออกไปต้อนรับเธอ…

แก๊ก!

“..!”

เขาทำให้สาวที่ยืนอยู่หน้าประตูตาเบิกโต เมื่อเห็นว่าเขาอยู่ในสภาพที่อันตรายแบบนั้น…

“เข้ามาสิ…”

“แต่งตัวให้เสร็จก่อนได้ไหม เดี๋ยวฉันรออยู่หน้าห้อง”

“เข้ามารอข้างใน...”

“แต่...”

“เธอมาสายนะ…” ชายหนุ่มแสดงสีหน้ากดดัน

“เฮ้อ” สุดท้ายบาเบลก็จำใจก้าวขาเข้าห้องของเขาไป ซึ่งเธอก็ใช้เวลาในช่วงยี่สิบนาทีสุดท้ายตัดสินใจกับเรื่องนี้

และเธอก็จำได้ว่า เมื่อคืนดีเดย์พูดบอกกับเธอถึงเรื่องงานที่จะให้ทำใช้หนี้ เธอเลยคิดว่าจะทำงานที่เขาสั่งเพื่อผ่อนผันหนี้สองแสนของพี่สาวที่สร้างไว้

พอวินขับมาส่งที่นี่ฉันเองก็ตกใจเหมือนกัน ที่คอนโดที่นี่หรูหราขนาดนี้ แต่พอขึ้นมาข้างบนแล้วกลับหรูหรากว่าที่คิดไว้ซะอีก ไม่รู้ว่าบีบีมไปรู้จักผู้ชายที่มีฐานะดีคนนี้ได้ยังไง…

“นั่งก่อนสิ...”

“บีบีมขโมยเงินไปได้ยังไง ทำไมถึง…”

“ยัยนั่นเคยคบกับฉัน น่าจะสักสองปีที่แล้ว…”

“คุณเป็นแฟนเก่าบีบีมเหรอ...”

“ใช่ ยัยนั่นคบกับฉันเพราะฉันรวย แต่ก็เที่ยวไปเอากับคนอื่นไม่ไว้น่าผัว…พี่สาวเธอมันชั่ว”

เขาพูดออกมาอย่างอัดอั้น และเน้นคำว่าชั่วใส่หน้าสาวสวยผู้รับเคราะห์ ก่อนจะเดินไปเทวิสกี้ที่บาร์ดื่ม เพื่อปรับอารมณ์ของตัวเองให้ร้อนยิ่งขึ้น…

“คุณไม่ไปแต่งตัวหรอกเหรอ?”

“เธอมีอะไรอยากถามอีกหรือเปล่าล่ะ ยังสงสัยอะไรอยู่ไหม เกี่ยวกับเงินที่เธอต้องใช้หนี้แทนพี่สาว”

“ฉันมาที่นี่ เพราะคุณบอกว่ามีงานให้ทำ เพื่อแลกกับหนี้ที่บีบีมติดอยู่”

“แน่นอน เธอมาถึงแล้วหนิ ยังไงก็ได้ทำงานอยู่แล้วล่ะ…”

“แต่เรื่องเวลาน่ะ ฉันกลัวว่าเวลามันจะไม่พอ เพราะเก้าโมงฉันต้องไปเปิดร้าน ปิดร้านอีกทีก็ห้าโมงเย็น ตอนหกโมงก็ต้องไปทำงานที่ร้านพี่บอส”

เธอพูดแจ้งงานประจำกับเขาที่ทำอยู่ เพราะเวลาของเธอมันมีไม่พอที่จะทำงานเสริมอีกงาน และเธอก็ไม่รู้ว่างานที่เขาจะให้ทำมันต้องเริ่มกี่โมง และเลิกงานเวลาไหน

“งานยุ่งจริง ๆ แฮะ”

“งานที่ว่าจะให้ทำใช้หนี้ มันต้องทำทุกวันหรือเปล่า แล้วต้องทำกี่วัน จะหักหนี้ให้ครั้งเท่าไหร่ ฉันอยากรู้รายละเอียดเกี่ยวกับงานที่ว่า…”

“ก็ต้องทำหลายครั้งเลยล่ะ อาจจะครั้งล่ะสอง สามชั่วโมง หรือครึ่งวัน…แต่ดูเหมือนเธอจะคิวงานแน่นนะ เอาไงดี?”

ดีเดย์พูดพรางทำท่าทางครุ่นคิดหาคำตอบ “งั้นเธอก็ลาออกสักที่แล้วกัน เลือกเอาว่าจะลาออกงานเช้าที่ทำอยู่ หรือว่างานที่ร้านไอบอส”

“จะออกได้ยังไงล่ะ งานเช้าฉันได้เงินเดือนตั้งเก้าพัน ส่วนงานร้านพี่บอสก็…”

“ฉันให้เธอเดือนละสองหมื่น..”

“…” ค่าจ้างที่เขาเสนอให้ มันหยุดคำพูดปฏิเสธของเธอไว้ เพราะมันมากกว่างานเช้าที่เธอได้รับถึงสองเท่า

“สองหมื่นสำหรับงานนี้ เลือกเอาว่าจะลาออกที่ไหน แล้วมารับงานนี้” สองหมื่นถ้าเธอไม่เอาก็โง่แล้ว…แต่ถึงจะเอาก็โง่อยู่ดีนั่นแหละ

“งานอะไร ทำไมเงินเยอะจัง?”

“เธอมีเวลาตัดสินใจแค่วันนี้นะ ถ้าเธอไม่เอา ฉันมีคนอื่นรอสัมภาษณ์งานอยู่…” พูดจบดีเดย์ก็กระดกเหล้าในแก้วที่เพิ่งเติมใส่เข้าไปจนหมด

อึก ๆ!

“…” เงินเดือนสองหมื่นต่อเดือนมันก็น่าสนใจอยู่หรอก แต่ว่ามัน… “บอกรายละเอียดเกี่ยวกับงานหน่อยได้ไหม ว่าต้องทำอะไรบ้าง?”

แม้จะสนใจเงินเดือนที่เยอะ แต่เธอก็ไม่สามารถตกลงรับทำงานในทันที เพราะยังสงสัยเกี่ยวกับงานที่ว่า…

“ฉันจะบอกก็ต่อเมื่อเธอตอบตกลงรับงานแล้วเท่านั้น…”

“…”

เขาใช้วิธีนี้เพื่อกดดันให้เธอรีบตอบรับงานที่เขาเสนอไป ซึ่งมันก็ได้ผล บาเบลดูคิดไม่ตกกับข้อเสนอนี้

“ถ้าไม่อยากทำก็ไม่เป็นไร กดลิฟต์ลงไปชั้นหนึ่งได้เลย..”

“ทำค่ะ ตกลง” เธอหลุดปากพูดออกไปโดยไม่ได้คิดให้ถี่ถ้วนเพราะจำนวนค่าจ้างที่เยอะกว่าเดิม

ดีมากยัยหนู งั้นวันนี้มาเริ่มงานกัน หวังว่าเธอจะครางดีกว่าพี่สาวของเธอนะ…

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~