Part : พ่อคนคลั่งรัก

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : พ่อคนคลั่งรัก

--------------------------------------------------------------------------

อาหารมื้อพิเศษนี้ ผมตั้งใจทำมาก ๆ และคิดว่าเธอเองก็น่าจะชอบมัน…

“อร่อยใช่ไหม?” หนุ่มหล่อเอ่ยถามกับสาวสวยที่กำลังเคี้ยวอาหารแก้มตุ่ย สายตาหวานเยิ้มที่ใช้จ้องมองเธออยู่นั้นทำอีกคนเขินแก้มพองใหญ่ขึ้นกว่าเดิม

“อร่อยค่ะ”

เขานั่งมองดูเธอกินอาหารจานตรงหน้าด้วยสายตาหลงใหลในความเป็นเธอ

“มองอะไรขนาดนั้นคะ”

“ก็แฟนพี่น่ารัก”

“…” แก้มกลมของเธอ ทั้งแดงและพองขึ้นไม่หยุดกับคำพูดนั้น แต่ก็ทำได้เพียงแค่ยิ้มตาปิด เพราะไม่รู้จะตอบโต้อะไรกลับคนคลั่ง ‘รัก’

“วันนี้อยากทำอะไรครับ ออกไปเดทกันไหม?”

“เดทเหรอคะ?”

“ใช่ ดูหนัง ช็อปปิ้ง กินดินเนอร์นอกบ้านกัน ดีไหม?”

“ดีค่ะ” คนสวยตอบกลับข้อเสนอนั้นทันที เพราะนั่นก็เป็นสิ่งที่เธอเองก็อยากจะทำมันเช่นเดียวกัน และครั้งนี้ก็จะเป็นเดทแรกของเธอกับดีเดย์ ในฐานะคนรักหรือแฟนแบบเต็มตัว

หลังจากที่ทั้งคู่ทานข้าวกันเสร็จ ก็พากันไปเตรียมตัวเพื่อที่จะออกไปเดทนอกบ้าน ซึ่งดีเดย์ที่แต่งตัวเสร็จก่อน ก็ออกมาคุยธุระรอแฟนสาวของเขาที่ห้องนั่งเล่น

“พรุ่งนี้ช่วงเก้าโมงนะครับ”

“ใช่ค่ะ ฉันว่างแค่ช่วงนั้น” เสียงลูกค้าสาวปลายสายพูดตอบกลับ

“งั้น...ผมขอพาแฟนไปด้วยได้ไหมครับ พอดีไม่อยากทิ้งเธอไว้ที่บ้านคนเดียว” ดีเดย์เอ่ยปากขอกับลูกค้า เพราะเขากลัวว่าบาเบลจะเป็นกังวล หากรู้ว่าพรุ่งนี้ตนต้องออกไปคุยงานกับลูกค้าสาวที่นอกบ้าน

“อ๋อ ได้สิคะ”

“ขอบคุณมากครับ พรุ่งนี้เก้าโมง เจอกันที่นัดนะครับ”

“ค่ะ”

ทันทีที่กดวางสายนั้น เขาก็หันไปเห็นว่าบาเบลเดินออกมาจากห้องพอดี ซึ่งเขาจะถูกใจกับลุกมัดผมหางม้าของเธอมาก ๆ ยิ่งใส่เดรสสายเดี่ยวหรือเกาะอกแล้วด้วย ยิ่งถูกใจสุด ๆ

“เสร็จแล้วค่ะ”

“สวยจัง” ฟอด~

ว่าแล้วคนตัวสูงก็โน้มหน้าลงไปหอมฟอดใหญ่ที่ซอกคอของคนตัวเล็ก เพราะถูกใจกับลุกของเธอที่ดูเป็นเด็กสาวน่ารักสดใสแบบนี้

“หอมอีกแล้ว” เธอพูดอย่างเคอะเขิน

“พี่หอมหนูได้ทั้งวันนั่นแหละ ไปเถอะครับ”

ฉันเคยคิดว่าการพบเจอกับเขามันคือหายนะ จนวันนี้ เขาทำให้ความคิดนั้นของฉันเปลี่ยนไป

…ดีใจจังที่ได้เจอกับเขาในเวอร์ชั่นนี้

ห้างสรรพสินค้าหรูใกล้แม่น้ำ…

เอวบางของคนตัวเล็ก ถูกแฟนหนุ่มของเธอโอบไว้ไม่ปล่อย ไม่ว่าจะต้องเดินหรือตอนยืนอยู่เฉยๆ ก็ตาม แถมสายตาที่เคยเจ้าชู้นั้นก็มองเพียงแค่เธอคนเดียว

และไม่ว่าจะเดินสวนกับสาวสวยมากมาย เขากลับมองว่าเธอนั้นสวยที่สุดในห้างนี้

“น่ารัก” คำพูดนั้นดังขึ้นอยู่ตลอด สลับกับคำว่าสวย

“ชมอีกแล้ว หนูเขินจนแก้มจะแตกแล้วนะคะ” สาวสวยขี้อ้อนหันพูดบอกกับคนตัวสูงที่เอาแต่เดินชมเธอไม่หยุด

“^^” อาการคลั่งรักมันน่ากลัวแบบนี้นี่แหละ มันทำให้ผมหลุดโฟกัสไปจากเธอไม่ได้เลย ยิ่งมองก็ยิ่งหลง ราวกับคนโดนของยังไงอย่างงั้น

แต่ผมกลับคิดว่านี่มันเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขมาก ๆ แล้วก็ดีใจที่ผมกลับมามีความสุขกับเรื่องนี้ได้อีกครั้ง กับสาวน้อยคนนี้ อายุที่ห่างกันถึงสิบสองปีของเธอกับผม มันทำให้ของผมรู้สึกมีชีวิตชีวาขึ้นเมื่อได้มีเมียเด็ก

ในระหว่างที่เรายืนคิดตังอยู่ที่เคาน์เตอร์ พนักงานคิดเงินก็เอาแต่มองพี่เดย์และยิ้มหวานให้แฟนของฉันไม่หยุด ราวกับไม่เห็นว่าฉันเป็นแฟนของเขา

สาวสวยมองตาขวางใส่พนักงานคิดเงินในขณะที่รอดีเดย์ชำระเงิน ซึ่งท่าทางของเธอที่ทำอยู่แบบนั้นก็อดทำหนุ่มหล่อชอบใจไม่ได้

จึงแสดงความรักต่อเธอหน้าเคาน์เตอร์นั้น เพื่อให้เธอสบายใจและเปลี่ยนสีหน้ามุ่ยๆ นั้นเป็นรอยยิ้ม

ฟอด~

“หอมจัง”

“หอมหนูอีกแล้ว” เธอยิ้มเยาะให้กับพนักงานสาวที่มองเธออยู่ เมื่อแก้มใสของเธอถูกแฟนหนุ่มผู้คลั่งรักหอมฟัดฟอดใหญ่ต่อหน้าประชาชน และดีเดย์ก็ยังทำให้เธอนั้นรู้สึกราวกับเป็นผู้ชนะเหนือใครอื่น

“เดี๋ยวแวะไปร้านนู้นก่อนนะ แล้วค่อยไปดูหนังกัน” ดีเดย์ชี้ไปร้านฝั่งตรงข้ามที่เป็นร้านเพชร ซึ่งบาเบลก็ตั้งคำถามทันทีอย่างสงสัย

“ไปซื้ออะไรคะ?”

“ไปซื้อแหวนครับ พี่อยากใส่แหวนคู่”

“ค่ะ” สาวสวยยิ้มแก้มปริไม่หยุดเมื่อเห็นว่าดีเดย์นั้นใส่ใจกับสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เธอเองก็ไม่ได้คิดถึงมันมาก่อน

“เสร็จแล้วค่ะ” เสียงพนักงานที่เคาน์เตอร์คิดเงินพูดบอกกับลูกค้าคู่รัก ก่อนจะยื่นบัตรเครดิตคืนให้กับดีเดย์

“ครับ”

และเมื่อทั้งคู่เดินออกนอกร้านไป พนักงานในร้านต่างก็พากันอิจฉาตาร้อน ที่สาวสวยอย่างบาเบลได้ดีเดย์ไปครอบครอง “อิจฉาอ่ะ”

ร้านเพชร…

ผมอยากจะทำสิ่งนี้เพื่อให้เธอมั่นใจว่าผมจริงจังกับเรื่องของเราจริง ๆ และเธอก็ทำให้ผมไม่อยากมองใครอีกเลยนอกจากเธอ แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว

“ขอดูแหวนคู่หน่อยครับ”

“จะซื้อจริง ๆ เหรอคะ?” บาเบลยังคงไม่ค่อยมั่นใจในความรู้สึกของตัวเอง และยังสงสัยอยู่ ว่าเขาจะจริงจังกับเธอจริง ๆ อย่างที่พูดหรือเปล่า

“ครับ” ความรู้สึกของผม มันไม่ใช่ว่าเราทั้งคู่เพิ่งจะรักกัน แต่มันเกิดขึ้นมาได้สักพักแล้ว ซึ่งมันก็สมควรที่ผมจะแสดงความชัดเจนต่อความรู้สึกของตัวเอง

เธอมองดูแฟนหนุ่มของเธอเลือกแหวนให้ อย่างรู้สึกดีใจและปลื้มใจในเวลาเดียวกัน เธอเปลี่ยนความสงสัยในหัวเป็นให้ความสนใจกับเขาแทน ซึ่งแน่นอนว่าการที่เธอเลิกคิดหวั่นใจ มันให้ผลดีกับความรู้สึกของเธอในตอนนี้มาก ๆ

“ชอบไหมครับ?”

“ชอบค่ะ”

“อ้าวเดย์ มาทำอะไรอ่ะ?” เสียงลูกค้าสาวที่อยู่ในร้านเดียวกัน ทักทายเพื่อนที่รู้จักของเธอน้ำเสียงเป็นมิตร

“พาแฟนมาดูแหวน” เขาโอบเอวบางของแฟนสาวไว้ทันที เมื่อหันไปตอบคำถามของเพื่อนสาวที่เอ่ยทัก

“จะแต่งงานแล้วเหรอ?”

“ยังหรอก แค่จองไว้ก่อน” คำพูดและท่าทางของดีเดย์ทำให้บาเบลนั้นเริ่มสบายใจ และไว้ใจเขามากขึ้นกับเรื่องสาว ๆ ที่เธอเคยเป็นกังวล

“งั้นแสดงว่าหายเจ็บจากบีบีมแล้วสิ ถึงได้มีแฟนใหม่” เธอพูดอย่างรู้เรื่องราวความหลังของดีเดย์และรักครั้งเก่าของเขา

ซึ่งเมื่อบาเบลได้ยินชื่อของพี่สาวแท้ ๆ ของเธอในสถานะคนรักเก่าของแฟนเธอ มันก็ทำให้เธอเกิดรู้สึกหน่วงขึ้น เพราะความจริงที่ว่าดีเดย์เคยเป็นแฟนกับพี่สาวของเธอมันเจ็บปวดเสมอทุกครั้งที่เธอได้ยิน และมันก็ไม่สามารถลบเลือนความจริงข้อนี้ไปได้เลย แม้ว่าเขาจะทำให้เธอมีความสุขและแสดงความจริงใจต่อเธอมากแค่ไหนก็ตาม

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~