บทที่ 119 : เล้าโลม!

ในชุดฮั่นฝูสีนมสดแสนสุภาพ นี่จะเป็นการเล้าโลมบุรุษที่มีมารยาทที่สุดเท่าที่โลกนี้เคยมีมา เหยือกสุราลดปริมาตรลงเหลือ 3 ใน 4 ส่วน เหวินเหยาเขมือบมันลงคอพอให้ได้ความกรึ่ม และความมึนนิด ๆ นี่แหละที่จะทำให้นางพริ้วขึ้นอย่างสบายใจ ความดีความชั่วจะขาดผึง! คงไว้แต่อะไรที่มันจึ้ง! ๆ  และจากนั้นก็เป็นเรื่องของภารกิจไป

.

ด้วยความสัตย์จริงว่าเจตนาของจอมยุทธหญิงนั้นมิใช่การร่วมรักหรือค้าประเวณี นางคิดกลยุทธนี้ออกก็เมื่อยามซวี (戌时) ก่อนจะก้าวขึ้นชั้นลอยมานี่เอง! หากย้อนกลับไปอ่านหรือยังพอจำกันได้ เราจะพบว่านางนั้นคิดหัวแทบแตกว่าจะไปหาควยอันใหญ่ ๆ ให้เยว่เอ๋อได้จากไหน นางจะทำเช่นไรให้ดรุณน้อยนางนี้ได้ถึงจุดสุดยอดกับบุรุษผู้เป็นรักแท้ของนาง ตอนอยู่บนบันไดทางขึ้นโรงหมอ เหวินเหยายังปวดกบาลตีบตันหนทางอยู่เลย

.

จนกระทั่งจุดหักเหมาบังเกิด ณ ตรงนี้ ในห้องมืดที่มีเพียงไฟตะเกียงส่องสว่าง ในมือนางมีเพียงเหยือกสุราที่สวาปามไปเรื่อย ๆ เพื่อการย้อมใจ และห่างนางไปในระดับริงไซด์ก็คือเตียงเหี่ยว ๆ ที่มีคุณชายเซียวกับกระเจี๊ยวของแกชูชันตั้งตระหง่าน!

.

"ตึก! ๆ , ตึก! ๆ , ตึก! ๆ"

(เสียงกล้ามเนื้อหัวใจ ขยี้หลอดเลือดใหญ่ที่กลางทรวงอก)

.

"ใจยังเต้นอยู่ก็แปลว่ากูยังมิตายล่ะวะ!"

"คงมีแต่ต้องลุยไปข้างหน้าเท่านั้น เราจะถอยมิได้อีกแล้ว! มา! เอาก็เอาวะ! สู้โว๊ย!"

ปลุกไฟในใจเสร็จร่างบางอันแสนสุภาพก็ค่อย ๆ เลื้อยตัวเองขึ้นไปประกบนาบกับคุณชายเซียวบนเตียง ในท่าตั้งฉาก

.

นางเลี่ยงที่จะจูบปากอันโชยไปด้วยกลิ่นสุราของเขา ผ่านการใช้จะงอยของเหยือกเหล้าเสียบแยงเข้าไปแทนที่ จากนั้นจึงค่อย ๆ บรรจงรินมันลงไปในลำคอ

.

"อึก! ๆ , อึก! ๆ , อึก! ๆ"

มองเห็นความใสหลากล้นออกมาจากมุมปาก กระแสธารสุรากลั่นเปรอะรดราดลงมา ตามซอกคอและรอนกล้าม

.

"ซีดดดดดดด~!"

ด้วยความสัตย์จริงหากเป็นบุรษท่านอื่น เหวินเหยาคงจะน้ำเดินตามไปแล้ว มันช่างเป็นทัศนียภาพอันงดงาม มันเหมือนภูเขาที่มีแม่น้ำผ่าตรงกลาง แล้วก็มีรอนลูกระนาดให้หว่านเพาะเมล็ดกล้าเพื่อเติบโตขึ้นเป็นต้นเงี่ยน!

.

"จุ๊บ!"

หล่อจนอดใจมิไหวเลยขอจุ๊บหน้าผากไปหนึ่งที

.

แล้วพอคุณชายคิดจะจูบกลับแม่นางเหวินก็ขั้นจังหวะเอาไว้ ด้วยการใช้ริมฝีปากอันเดิมอันนั้น ดันหน้าผากของเขาให้เอนตัวลงไปนอนหงายแผ่หลาที่บนเตียง!

.

"อ่า~! เจ้าจะเย็ดข้าเหรอแม่นาง?"

คุณชายหรี่ตาถาม แกทั้งเมาทั้งเงี่ยนผสมปนเปกัน

.

"ยังก่อนเจ้าค่ะ! สิ่งที่ข้าจะทำเป็นเพียงแค่การเล้าโลม"

"คุณชายจ่ายให้ข้าแล้ว ข้าจะอยู่กับท่านไปจวบจนรุ่งสาง.."

"เพราะงั้นมิต้องรีบไปนะเจ้าคะ.."

จบประโยคนี้จอมยุทธหญิงที่สิงร่างโสเภณี ก็ปลดเสื้อคลุมตัวนอกของชุดฮั่งฝูที่เรียกว่าไว่ยี (外衣) ออก แล้วเหลือเพียงเสื้อซับในจงอี (中衣) ตัวบางสีขาวเอาไว้ ซึ่งถึงแม้ว่ามันจะค่อนข้างมิดชิดเมื่อดูจากรูปทรง แต่หารู้ไม่ว่าด้วยความบางดุจเยื่อไผ่เช่นนั้น กลับมิสามารถต้านทานจินตนาการของคุณชายเซียวได้เลย

.

ในท่านอนหงายทั้งยังมีแสงตะเกียงฉายมาจากด้านหลัง เขาเห็นยอดหัวถันของเหวินเหยาสว่างพราวชัดเจน รูปทรงของมันทั้งกลมทั้งเล็กและดูแน่น มันคงจะเป็นอะไรที่ดีมากหากเจ้าตัวได้เลียมันผ่านผืนแพรอันบอบบางนี้

.

"ฮึบ! , ข้าขอเลียหัวนม..!"

.

"พรึบ!"

อนิจจาเมื่อโดนฝ่ามือบางกดห้ามไว้!

เป็นความจริงที่คุณชายเซียวตั้งใจจะดีดตัวเองขึ้นมาเลียยอดเกสร แต่เขาก็ต้องเปลี่ยนใจหลังถูกมือเรียวผลักห้ามไว้ และต่อให้ใจจะแข็งเป็นหินยังไง ลองได้เป็นเพศชายและเจอแบบนี้เข้าไป คงมีแต่ต้องอ่อนละทวยยอมศิโรราบ

.

"จุ๊บ! , จุ๊บ! , จุ๊บ! , แผล่บ! , แผล่บ! , แผล่บ!" 

.

"ยังมิได้นะเจ้าคะ! ให้ข้าเลียให้ท่านก่อนสิ ข้าเมามายในรสกายท่านเหลือเกิน~!"

"นะ! , น้าาา! , นะเจ้าคะ! อย่าดิ้นนักสิข้าจะได้เลียถนัด ๆ ไง~!"

.

"โอ่มมม! , อ่ม , อม , จุ๊บ! , จุ๊บ! , จุ๊บ! , แผล่บ! , แผล่บ! , แผล่บ!" 

เริ่มจากการใช้ลิ้นตวัดเลียที่หัวนม ทั้งดูดทั้งอมตวัดไปตวัดมา จากนั้นก็ค่อย ๆ สลับฝั่งเคลื่อนย้ายซ้ายขวา แล้วก็เลียยาวลงมาจนถึงหลุมสะดือ เล่นเอาคุณชายเซียวเสียวสะดุ้งจนกลายสภาพเป็นคุณชายเสียว

.

แกเหมือนตกอยู่ในห้วงของความเคลิ้ม พลันทำให้รู้ว่าที่ผ่านมาใช้แต่กำลังในการกระเด้าอันบ้าระห่ำ นั้นได้ความสะใจก็จริง แต่หากอยากได้ความฟิน มันต้องเป็นการเลียแบบเข้าใจจุดเช่นนี้ เซ็กส์ถึงจะได้เรื่อง! แก้มิได้คิดไปเอง เพราะทั้งหมดทั้งมวลที่กล่าวมาเมื่อครู่ ล้วนมาจากฟิลลิ่งของกระจู๋แกทั้งนั้น! มันถึงได้ทั้งใหญ่และบวมเป่งขึ้นอย่างมหาศาล!