บทที่ 141 : ฮู่ววว!

แข็งได้! โด่ได้! ยืดได้! ถอกได้! แล้วประสาอะไรทำไมจะหดไม่ได้! สังขารมนุษย์ก็แบบนี้ ต่อให้ดุ้นควยมหัศจรรย์นี้จะฉาบเคลือบไว้ด้วยปราณแท้แต่หลังจากมันกระทำชำเลาจิ๋มเยว่เอ๋อจนหนำใจแล้ว ก็ถึงกาลเวลาที่มันจะทำการละสังขาร ให้ตายเถอะ! ช่างเป็นภาพที่อิดหนาระอาใจ ใครเห็นก็อดสังเวชใจมิได้ หลังแท่งองคชาตหักคอห้อยต่องแต่งติดอยู่กับผนัง ราวกับมะเขือเผาที่งอมเพราะไฟแรง

.

ขนาดเยว่เอ๋อที่เพิ่งหลั่งน้ำเสร็จ นางได้เห็นสวรรค์เป็นครั้งแรก (แม้จะแค่แป๊บเดียว) แต่นางก็รู้ตัวดีว่าน่าจะรีบจัดการสิ่งนี้ให้เร็วที่สุด นางทนเห็นความกระเสือกกระสนอันเวทนาของลำควยดิลโด้นี้ต่อไปมิไหว มันผงกหัวดุ๊กดิก ๆ แต่ก็ทรงตัวไม่อยู่แล้ว เงยขึ้นได้นิดนึงก็หล่นป๊กลงไป! เงยแล้วก็หล่น! แล้วก็หล่นแล้วก็เงยอยู่เช่นนี้! 

.

"เอาล่ะพอแล้ว ๆ ข้าจะให้เจ้าหยุดทำงานได้แล้ว เท่าที่ข้าจำได้หากข้าหยุดเงี่ยนเจ้าก็จะหยุดไปเองใช่หรือไม่?"

เยว่เอ๋อถามใครก็มิรู้ล่ะ นางแค่ลุกขึ้นยืนด้วยชุดนุ่งลมห่มฟ้าพลางเดินตรงไปที่ผนังแล้วก็เตรียมจะดึงดุ้นยักษ์อันนี้กลับคืนสู่ที่เก็บ

.

จังหวะเอื้อมมือลงไปกำนั้นความอุ่นยังคงอยู่ และจังหวะที่นางออกแรงดึงแรงยื้อก็ยังพอมีอยู่บ้างเล็กน้อย แต่ก็มิได้มากเกินไปสำหรับเรี่ยวแรงของสตรีตัวเล็กที่เพิ่งโดนเย็ดจากด้านหลัง นางดึงจนเกิดเสียง!

.

"ปึ๊กกก!"

แท่งควยก็ถึงกับยืดเป็นยางยาวติดตามมือออกมา ในรูปลักษณ์ที่น่าขบขันเช่นนี้แต่หารู้ไม่ว่าเมื่อมองไปที่ร่องรอยบนผนังแล้ว จุดที่เป็นยางและกาวทาสำหรับยืดนั้นแทบจะเกิดเป็นรอยไหม้ขึ้นมาเลย!

.

"อื้อหือ! ดูจากวงเขม่าตรงนี้ งั้นก็แปลว่าเจ้าควยปลอมของคุณชายเซียวนี่ก็คงสู้มากเช่นกัน มันคงใส่สุดเต็มกำลังเลยสินะ ความร้อนถึงได้ส่งมาถึงฐานราก แล้วลองดมกลิ่นดูสิ! นี่น่ะแทบจะลุกไหม้ได้เลยถ้าเรายังมิยอมเสร็จ! ควยนี่จะกลายเป็นชนวนให้ติดไฟ แล้วเราก็อาจจะกลายเป็นผู้ต้องสงสัยในการเผาจวนตนเอง , บรึ๊ยยย! คิดแล้วมิน่าสนุกเลยแฮะ!"

เยว่เอ๋อส่ายหัวขนลุกเกรียวไปทั้งตัว กว่าจะไต่ระดับมาถึงขั้นที่ 5 กว่าจะได้รสสัมผัสของน้ำกามสังเคราะห์ที่ฉีดเข้าซอกจิ๋ม และกว่าจะน้ำแตกให้แก่ควยของบุรุษ นางต้องใช้พละกำลังมหาศาล

.

เห็นทีงานนี้นายน้อยคงจะหายเงี่ยนไปอีกนาน เสื้อผ้าชุดฮั่นฝู (汉服) ที่ถูกถอดไว้กระจัดกระจายจึงถูกนำกลับมาสวมใส่ นางบรรจงเก็บดิลโด้ควยปลอมอันนี้ไว้ในลิ้นชักบนหัวเตียงอย่างดี กะว่าชาตินี้ก็คงจะมิให้ใครล่วงรู้เรื่องนี้เป็นอันขาด และตราบที่นางยังมิได้มีสามีเป็นตัวตน นางก็คงจะได้ใช้มันอีกหลายครั้งหลายคำรบ

.

"เอาล่ะ! ใส่ไว้ตรงนี้ล็อคกุญแจเรียบร้อยก็คงจะมีมีปัญหา เราใช้ปากทำความสะอาดให้หมดแล้วด้วย ควยคุณชายเซียวของจริงจะอร่อยแบบนี้ไหมนะ จะเย็ดแรงได้สักครึ่งของควยปลอมนี้รึเปล่า? บางที่เราก็อยากจะรู้?"

นั่นไง! อาการนี้ดูก็รู้แล้วว่าเริ่มติดใจ เยว่เอ๋อถอยตัวเองลงมานั่งลงบนเตียง พลางรวบรวมเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทุกอย่างในสมอง เพื่อหาข้อสรุปและวางแนวทางขั้นต่อไป

.

จดหมายต่าง ๆ รูปภาพประกอบรวมไปถึงกระดาษแสดงวิธีใช้ก็ถูกขยำทิ้งหมด ด้วยฤทธาแห่งความเงี่ยนที่ถูกอารมณ์เสี้ยนพาไป นางแค่ลองนึกย้อนดูว่าตนเองอ่านตัวหนังสือเหล่านั้นครบดีไหม หรือมีจุดไหนที่นางมองข้ามไปรึเปล่า เพราะตอนนี้ดูเหมือนว่านายน้อยร้านบะหมี่จะตัดสินใจได้แล้วว่า ตนเองจะต้องเขียนจดหมายฝากเสี่ยวผ่างเอาไปให้พี่เหวินเหยาอีกที

.

"ไว้ตื่นแล้วค่อยเขียนล่ะกัน.. ข้าหมดแรงแล้วสำหรับวันนี้ ขอนอนพักสักงีบก่อนดีกว่า.. เฮ้อออววว~!"

ง่วงเหงาหาวนอนเด็กกำลังกินกำลังนอนกำลังหัดเย็ดก็แบบนี้ จังหวะจะใส่ก็ใส่หมดหลอดไม่ออมแรงไว้เลย เห็นสวรรค์กระจ่างจ้าก็จริง แต่พอทิ้งตัวปุ๊บเยว่เอ๋อก็เข้าสู่ห้วงฝันไปเลย

.

ซึ่งไป ๆ มา ๆ ลืมตาตื่นขึ้นเดี๋ยวนางก็จะเข้าใจผิดอีก ว่าไอ้ที่ทำหลาย ๆ ท่าไปนั้นน่ะใช่ความจริงหรือนางฝันไปกันแน่?

.

.

จากช่วงสายล่วงเลยมาถึงตอนเย็น นายน้อยตัวเล็กหลับเป็นตายอยู่ในห้องนอนตนเอง จวบจนคนทั้งจวนต่างพากันสงสัยว่านางหายไปไหน แต่ครานั้นก็ยังมิถึงขั้นออกตามหาแต่อย่างใด พอลืมตาตื่นขึ้นดวงตะวันก็แทบจะลับขอบฟ้าไปแล้ว ร้านบะหมี่จวงจี้เมี่ยนก่วน (庄记面馆) ก็ได้ปิดหน้าร้าน ล้างถ้วยล้างชามเก็บโต๊ะเก็บเก้าอี้กันหมดแล้ว

.

เยว่เอ๋อถึงค่อย ๆ เดินกระท่อนกระแท่นลงมาข้างล่าง นางมาพร้อมกับกระดาษกับพู่กันแล้วก็หมึกจีน กะว่าจะทำตามที่ตั้งใจไว้นั่นก็คือการเขียนจดหมายหาเหวินเหยา หากแต่เขียนบนห้องตัวเองนั้นบรรยากาศมันก็ดูจะซ้ำซาก นางกลัวพอพรรณนาโวหารอะไรออกไปแล้วตนเองจะเงี่ยนขึ้นมาอีก! การลงมาเขียนตรงร้านบะหมี่ ตรงที่มีลมโล่งโปร่งสบาย มีผู้คนพบเห็นดูจะทำให้นางรักษากิริยาได้ดีขึ้น และจับใจความสำคัญได้ดีกว่า

.

"ครืดดด..ด...ด..ด!"

เสียงลากเก้าอี้ไม้ที่สอดอยู่ใต้โต๊ะก๋วยเตี๋ยวออกมานั่ง วางอุปกรณ์ลงพรั่งพร้อมแล้วนางก็เริ่มเขียน

.

"เอาล่ะข้าจะเขียนล่ะนะ.. ถึง.. พี่.. เหวินเหยา.. ที่รัก.. และเคารพ.. ข้า.. อยากได้.. ควย!.. เอ๊ยยย! ไม่ใช่! ๆ จะเขียนตรง ๆ แบบนั้นได้ไงเล่าเอาใหม่ ๆ "

แค่ขึ้นต้นก็เงี่ยนตั้งแต่ประโยคแรกแล้ว ส่วนจะเขียนได้จบฉบับรึเปล่า? เราคงต้องรอดูตอนต่อไป!