บทที่ 130 : ส่งต่อให้เยว่เอ๋อ

"เฮ่ย! ๆ ๆ นี่มันอะไรกันเนี่ยะควยท่านมีชีวิตคุณชายเซียว~!"

"อย่านะอย่าเข้ามาใกล้เชียว อยู่บนพื้นดิ้นกระแด่ว ๆ ไปอย่างงั้นแหละดีแล้ว"

"นี่เราคิดบ้าอะไรออกไป คิดจะเอากับของที่ดิ้นเป็นปลาเฮยอวี๋ (黑鱼) เช่นนี้เหรอ?"

"อี๋~! จะน่ากลัวเกินไปแล้ว~! , หยึ๋ยย~!"

.

ด้วยความสัตย์จริงว่าถ้าหากเป็นโลกยุคปัจจุบัน สิ่งที่เหวินเหยาเผชิญอยู่ก็น่าจะเทียบได้กับ "ดิลโด้" อวัยวะเพศปลอมที่ใช้แบตเตอรี่ลิเทียมไออนทำงานแบบไร้สาย มิต้องกังวลเรื่องไฟรั่ว ใช้ในน้ำได้ มีระบบชาร์จเร็วและสามารถเลือกรูปแบบการสั่นได้ถึง 5 มิติ แต่ทว่าในนิยายเรื่องนี้เป็นเหตุการณ์ในโลกยุทธภพ การใช้ปราณแท้แผ่ซ่านเข้าไปในควยปลอม แล้วทำให้จู๋เคลื่อนไหวกระดุกกระดิก นั้นเป็นอะไรที่ล้ำเกินกว่าที่เหวินเหยาจะจินตนาการถึง

.

สุดท้ายแล้วนางก็เลยจำเป็นจะต้องปิดมันลงก่อน ด้วยการตวัดฝ่ามือถอนปราณแท้ที่เคลือบอยู่บนตัวควยให้แตกซ่านออก เหตุการณ์น่าตกใจจึงยุติลง แล้วก็โชคดีมากที่จบได้ไว มิเช่นนั้นแล้วเสี่ยวเอ้อผู้หูตาว่องไวอาจจะบุกเข้ามาถึงห้องนี้ได้ เพราะเขาเองก็ต้องดูแลความปลอดภัย ต่อให้เป็นห้องหับส่วนตัวของลูกค้า หากมีเสียงกรีดร้องที่มิน่าไว้ใจเล็ดลอด ก็ต้องขอตรวจสอบไว้ก่อน

.

"ฮู่ววว.. เกือบไปแล้วมิล่ะ!"

เหวินเหยาถอนหายใจด้วยความโล่งอก พลางเก็บควยปลอมที่แข็งได้อย่างเดียวหดมิได้อันนี้ ขึ้นมาเก็บไว้ในหีบห่อตามเดิม

.

ยามซือ (巳时) วันนี้อากาศช่างดีนัก ใกล้เข้าสารทฤดูผู้คนน่าจะเริ่มเหงา เหวินเหยาเลยคิดว่าน่าจะถึงเวลาแล้วที่นางจะต้องดำเนินแผนการขั้นต่อไปเสียที อันดับแรกตอนนี้ก็ได้ข้อสรุปแล้วว่า ควยปลอมที่สั่งทำสามารถใช้งานได้จริง แถมยังใช้งานได้ดีกว่าที่คาดด้วย นางอาจจะต้องใส่ปราณแท้เคลือบไว้บนพื้นผิวของมันสักเล็กน้อย เพื่อที่ว่าพอเยว่เอ๋อนำไปใช้คุณสมบัติเร้นลับต่าง ๆ จะได้ถูกกระตุ้นให้ทำงานขึ้นมา ผ่านทางความเงี่ยนของตัวลูกค้าเอง

.

คุณหนูร้านบะหมี่แห่งสกุลจ้วงเป็นผู้ไม่มีวรยุทธ ครั้นจะส่งแต่ควยใหญ่ ๆ แข็ง ๆ ไปมันก็ดูจะแห้งแล้งเกินไป นางควรจะมีสิทธิได้เข้าถึงคุณสมบัติอันหฤหรรษ์นั้นด้วย

.

ประการที่สองเหวินเหยากำลังชั่งใจว่า นางจะวาดภาพประกอบเป็นรูปคุณชายเซียวจวิ้นอวี่แนบไปด้วยดีไหม เยว่เอ๋อน้อยพอจะมีความรักใคร่ให้แก่คุณชายรองผู้นี้บ้างรึเปล่า จอมยุทธหญิงก็มิค่อยแน่ใจนัก แต่เพื่อความยุติธรรมแล้วไซร้ คนที่เอาควยปลอมของเขาไปใช้ ก็ควรจะได้รู้ว่าใครคือต้นแบบมิใช่หรือ!

.

"อืม..ม..ม.. เราตัดสินใจได้แล้ว เราจะวาดภาพคุณชายเซียวใส่ไปด้วยล่ะกัน"

"จะใช้หรือไม่ใช้สำเร็จความใคร่ก็เรื่องของนาง สุดแต่ใจนางจะไขว่คว้า"

"อีกอย่างคุณชายเซียวจวิ้นอวี่ตัวจริง ก็ถูกตัดเส้นลมปราณและโดนขังอยู่ในหอจองจำ"

"ต่อให้พยายามสักแค่ไหน เราก็จับคู่นางกับคุณชายมิได้อยู่ดี" 

.

แม่นางเหวินยังคงพิถีพิถันและทำอะไรรอบคอบสมกับเป็นนางเสมอ และด้วยเหตุนี้ล่ะมั้งที่เวลาทำอะไรนางจึงมิเคยพลาดเลยสักครั้ง การจะทำอะไรให้สำเร็จตลอดนั้นมิใช่เรื่องบังเอิญ หากแต่มันมีเบื้องลึกเบื้องหลังที่ใคร ๆ ก็มองมิเห็นอยู่ ทำไมในทุก ๆ ภารกิจของเหวินเหยาทุกอย่างถึงเข้าทางไปหมด นั่นก็เพราะนางใช้เวลาในการวางแผนก่อนเสมอนั่นเอง "ชักกระบี่ต้องมีเหตุ เก็บกระบี่ต้องเห็นผลลัพธ์" นี่คือประโยคเด็ดที่อาจารย์เหลย (雷) สอนลูกศิษย์ทุกคนให้จำจนขึ้นใจ

.

นางใช้เวลาอยู่บนโต๊ะไม้ในห้องส่วนตัวของโรงเตี้ยม อยู่ร่วมค่อนวันกว่าผลงานภาพพู่กันอีโรติก 18+ ของนางจะแล้วเสร็จ กว่านางจะตระเตรียมดุ้นควยปลอมให้เพียบพร้อม และกว่านางจะเขียนจดหมายสอนวิธีการใช้ เรียกได้ว่าเยว่เอ๋อรับห่อพัสดุอันนี้ไป นายน้อยน่าจะได้เห็นสวรรค์สมใจอย่างแน่นอน

.

เสี่ยวผ่างพิราบอ้วนจึงถูกเรียกตัวมายังโรงเตี๊ยม จะโทษอะไรก่อนดีล่ะระหว่างขาอ้วน ๆ สั้น ๆ ของมันที่ผูกกล่องพัสดุได้ยาก กับองคชาตของคุณชายเซียวที่ใหญ่เกินกว่าปกติ และชั่วขณะจิตที่จัดการเกี่ยวกับการจัดส่งอยู่นี้ เหวินเหยาก็ถึงกับร้องอ๋อขึ้นมา นางรู้แล้วว่าเพราะเหตุใดว่านอิ่งโหลว (万影楼) ถึงได้ใช้นกสีดำตัวใหญ่ในการขนส่ง

.

"หนักหน่อยนะเสี่ยวผ่าง.. เจ้าบินไหวใช่ไหมเนี่ยะ?"

.

"จิ๊บ..บ..บ..บ~! , จิ๊บ..บ..บ..บ~!"

จิ๊บ ๆ ที่ไม่ใช่ จิ๊บ ๆ ที่แปลว่าเล็กนิดเดียว

.

แต่ครานั้นเสี่ยวผ่างก็สู้มาก มันคือนกพิราบที่บินแบกควยไปให้เจ้านายใช้ช่วยตัวเอง ภารกิจของมันคือการส่งเยว่เอ๋อขึ้นสู่สวรรค์ พอเห็นความสำคัญตรงนั้นเจ้านกอ้วนก็เลยมีแรงฮึดขี้นมา