เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 57 : นักเลียใต้น้ำ (18+)
วันที่เผยแพร่:
2026-02-01 00:56:00ถือว่าเป็นจูบแรกของกันและกันในระยะเวลาอันกระชั้นชิด ภายในลำธารใสที่ไหลเอื้อยอิ่งเขย่งเท้ากันนิดเดียวเสี่ยวโม่ก็ดึงเอาร่างบางของเยว่เอ๋อมาไว้ในอ้อมกอดอันหนึบแน่น ดูเหมือนเขาจะมิมีวันปล่อยนางไปไหนให้ใครได้เชยชมอีกแล้ว รสริมฝีปากอันอ่อนนุ่มการขบรับผลัดกันบ่งบอกว่านางเองก็ต้องการ
.
"อ่าาา.. ดีจังเลยเสี่ยวโม่เราจูบกันแล้วนะ~!"
คุณหนูร้านบะหมี่เชยคางขึ้นกระซิบ
.
"ขอรับ.. คุณหนูเป็นของข้าเถอะนะขอรับ~!"
เสี่ยวโม่ที่ถอนปากออกเริ่มใช้ปากไซ้ลงที่ซอกคอนาง
.
เขาทั้งสูดทั้งดมแล้วก็เลีย เล่นเอาสตรีที่เคยมิกล้าแม้แต่จะมองนาน ๆ สั่นเทิ้มไปหมด ร่างเล็ก ๆ แบบนี้แหละที่เขาถวิลหายิ่งนัก ตวัดมือโอบหน่อยเดียวทั้งแผ่นหลังทั้งนวลนมก็แนบเนียนอยู่ใต้อาณัติทั้งหมด และเขาก็มิลืมที่จะเอื้อมมือไพร่ไปด้านหลังของนาง เพื่อตวัดม้วนเอาอาภรณ์ของสาวเจ้าที่ปลิวไปกับกระแสน้ำติดมือเอาไว้ด้วย
.
เสี่ยวโม่ม้วนมันเป็นก้อนกลมตวัดหมุนติ้ว ๆ พันไว้กับมือข้างซ้ายของตนเอง แล้วก็ใช้มือข้างเดียวกันนั้นแหละดุนหลังเยว่เอ๋อให้ตัวมาชนชิดกับร่างแกร่งของเขา เหตุผลที่ทำเช่นนั้นก็เพราะเกรงว่าถ้าขึ้นฝั่งไปแล้วจะมิมีเครื่องห่อหุ้มตัว นายน้อยแห่งจวนสกุลจ้วงจะล่อนจ้อนกลับเรือนไปได้เยี่ยงไรได้กลายเป็นที่ครหากันพอดี
.
ประสานสายตาจดจ้องกันอยู่สักพัก แล้วก็เป็นเสี่ยวโม่ที่เริ่มมีความกล้าเอ่ยคำขึ้นก่อน
.
"ข้าอยากลองไซ้หน้าอกท่านจัง ข้าขอคลึงนมท่านได้หรือไม่? , ซีดดดด...ด..ด..ด , ซูดดด..ด..ด..ด"
ถามมันทั้ง ๆ ที่ดวงหน้าตอนนี้ก็ซุกไซ้ซอกคอขาวอยู่ในน้ำ
.
"ข้าก็เปลือยท่อนบนออกหมดแล้วหากเจ้าอยากก็ทำเลย ข้าเองก็มิเคยโดนเลียเช่นกันข้าเองก็อยากรู้~! , ซีดดดด~! "
.
ซึ่งหลังจากนั้นก็..
.
"บุ๋ง! , บุ๋ง! , บุ๋ง! , บุ๋ง! , บุ๋ง!"
.
ให้ตายเถอะ! แทบมิเชื่อสายตาว่านี่จะเป็นการเปิดบริสุทธิ์ของหนุ่มโสดกับสาวซิง เพราะด้วยทักษะที่เสี่ยวโม่ทำมันคือการดำน้ำลงไปใช้ลิ้นชัด ๆ ! เขาฮุบอากาศไว้ในกระพุ้งแก้มพลันดำน้ำลงไป แล้วก็ทั้งดูดแล้วก็เลียยอดถันของเยว่เอ๋อราวกับเห็นเม็ดจุกเป็นจุดเติมอ็อกซิเจน
.
ฝั่งเยว่เอ๋อเองนี่เสียวสะท้านมาก เพราะถ้ามิใช่ว่านางเป็นคนตัวเล็กกระบวนท่าดำน้ำเลียนี้ก็คงจะมิเกิดขึ้น ประสบการณ์กามครั้งแรกของนางจึงทั้งวิตถารและแฟนตาซีมากกว่าใคร ๆ คิดดูสิว่าสาววัยสะพรั่งนางไหนก็โดนเลียยอดเกสรปทุมมาได้ จะมีก็แต่นางนี่แหละที่แม้จะเป็นบัวใต้น้ำแต่เสี่ยวโม่ที่รักนางก็ยังเนรมิตความสำราญอันถึงขีดสุดให้ถึงเพียงนี้
.
ฝ่ามือคู่อันบอบบางถึงกับจิกหัวเขาดึงเข้ามาประกบ! นางส่งแรงผงกศรีษะเสี่ยวโม่ขึ้นลง ๆ ให้ตรงกับองศาอันเสียวสะท้าน
.
"อ่าาาา~! , เสี่ยวโม่จ๋า~! , ตรงนั้นแหละ! , เสี่ยวว..ว..ว. , อู๊ยยยยย! , เสียวอ่ะ , เสียวสุด ๆ ไปเลย , เสียว! , เสียว , อื้อออ..อ..อ..อ~! , ทำข้าอีก.. , ทำข้าแรง ๆ เลย..ย..ย..ย..ย! , อ่ะ! , อ่ะ! , อ่ะ! , อ่ะ!"
.
แหงนหน้าครางปลดปล่อยอารมณ์หื่นกระหาย เหมือนเยว่เอ๋อได้เริ่มระบายและยิ่งคนด้านล่างใกล้จะขาดลมหายใจตาย หมอนั่นก็ยิ่งละเลงดูดลิ้นเลียแผล่บ ๆ ๆ เขาทำราวกับหัวถันเยว่เอ๋อเป็นแสงสว่างแห่งชีวิต และนั่นทำให้นางรู้สึกจั๊กจี้มากเสียวซาบซ่านจนมิอยากให้เขาเร่งขึ้นมาหายใจเลย
.
แตก็ทำมิได้!
.
"พรวดดดด!"
"ซ่า! , ซู่! , ซ่า! , ซ่าาา!"
แพรน้ำในลำธารแตกกระเซ็นกระเด็นกระดอน
.
เสี่ยวโม่มิต้องคิดอะไรมาก นอกจากการโหยหาอากาศเอาจากในช่องปากเยว่เอ๋อนั่นเอง
.
"จ๊วบบบ! , ด๊วบบบ! , จุ๊บ! , จุ๊บ!"
บทล่าสุด
สืบรักเส้นแดง (Nc18+) บทที่ 145 : แหกคุกแม่ง! (จะบ้าเหรอ?)
อาการครุ่นคิดกินมิได้นอนมิหลับเริ่มกลืนกินตัวตน มิน่าเชื่อว่าสตรีผู้วางแผนอะไรก็มิเคยผิดพลาดอย่างเหวินเหยาจะมีช่วงเวลาแบบนี้กับเขาด้วย! นางอยู่ที่โรงเตี๊ยมมามากกว่า 3 ราตรีกับอีก 4 อรุณรุ่ง ครานั้นกลวิธีในการนำตัวคุณชายเซียวออกจากหอกักขังก็ยังคงมืดแปดด้าน! ทำให้ชวนให้คิดว่าตกลงเป็นนางหรือเป็นเขากันแน่ที่ถูกจองจำ จนมิเห็นเดือนเห็นตะวัน."หรือเราจะแหกคุกเข้าไปชิงตัวเขาออกมาดี! คุณชายเซียวน่าจะถูกตัดเส้นลมปราณไปหมดแล้ว เขาคงต้านทานแรงปรารถนาของเรามิได้!?"เหวินเหยาถึงกับใช้หมึกพู่กันกากบาททับหน้ากระดาษแผ่นนั้นทิ้งแทบจะทันที เริ่มต้นบทเหมือนคุณชายเซียวถึงย่อหน้านี้นางก็ชักจะเหมือนเยว่เอ๋อเข้าไปอีก กิริยานางมิต่างจากนายน้อยสกุลจ้วงที่ขยำจดหมายทิ้งเป็นร้อย ๆ ฉบับ!.เพราะนางเองก็มีกระดาษขาวที่ใช้วาดแผนการต่าง ๆ ซึ่งใช้มิได้อยู่เกลื่อนโต๊ะเต็มไปหมด สิ่งนี้ตอกย้ำว่าจอมยุทธหญิงพยายามมาหลายวันแล้ว หากแต่ความเป็นไปได้ยังเท่ากับศูนย์ คุณชายเซียวจวิ้นอวี่ไม่มีคุณค่าพอที่จะให้นางเสี่ยงทำเรื่องเช่นนั้น การเลือกเป็นศัตรูกับราชสำนักก็มิต่างจากเอาคอขึ้นไปพาดไว้บนเขียง แค่คิดก็เสียสติสิ้นดี!."หรือต่อ
สืบรักเส้นแดง (Nc18+) บทที่ 144 : แผนสอง
"世上无难事 ，只怕有心人" สำนวนจีนนี้หากแปลเป็นไทยน่าจะตีความได้ว่า "ทุกปัญหามีทางแก้ อย่ายอมแพ้ต่ออุปสรรค" แล้วใครล่ะที่คู่ควรกับวลีนี้ที่สุดหากมิใช่เหวินเหยา! คดีพลิกเสียแล้วทั้ง ๆ ที่เมื่อครู่นายน้อยเยว่เอ๋อยังอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ จะบอกมิบอกแหล่ ทว่าพอนางโพล่งสิ่งที่อัดอั้นอยู่ในใจออกมา จอมยุทธหญิงที่เรียกตนว่าเป็นพาร์ทเนอร์ทางธุรกิจก็ถึงกับต้องกุมขมับ! กลายเป็นนางเสียเองที่ตะกุกตะกัก คิดมิตกว่าจะหาทางบอกเรื่องคุณชายเซียวกับคุกที่ขังเขาไว้ยังไง."เจ้าเงี่ยนมากเลยรึ? เจ้าทนมิไหวเลยใช่หรือไม่เยว่เอ๋อ?"เหวินเหยาพยายามถามด้วยเสียงอัดเงียบเบากึ่งกระซิบ."หงึก! , หงึก! , หงึก!"ร่างเล็กตอบผ่านการพยักหน้า พูดไปก็อายปากเลยเอาสีหน้ากับท่าทางนี่แหละใช้แทนคำตอบ.ซ้ำร้ายที่เพียงคิดถึงเรื่องนี้ขึ้นมา หว่างขามันก็ร้อนวาบขึ้นอีกแล้ว! เยว่เอ๋อถึงกับต้องเอาต้นขาบี้บดใส่กันยืนบิดไปบิดมาคล้ายกับคนคลั่งควย! และถ้าหากมีกล้องอีกสักตัวอยู่ด้วยตัดภาพไปที่ห้องนอนบนชั้นสอง ป่านนี้ในลิ้นชักตรงเก๊ะที่ใส่ดิลโด้ยักษ์ไว้ก็คงจะสั่นโครมคราม! ปั๊ก! ๆ ๆ ๆ ประหนึ่งเปลี่ยนปราณแท้ที่เคลือบอยู่บาง ๆ ให้กลายเป็นเทคโนโลยีบลูทูธระดับสูง
สืบรักเส้นแดง (Nc18+) บทที่ 143 : เขาอยู่ในคุก
"ใจเย็นก่อนพี่สาว! เหตุไฉนท่านจึงต้องแสดงกิริยาน่ากลัวเช่นนั้น ข้ามิได้ไปสังหารใครมาสักหน่อย ข้าก็แค่สังหารพรหมจรรย์ของตนเอง ผ่านอุปกรณ์ที่ท่านนั่นแหละที่เป็นผู้ส่งมา!"ตรงพอไหมถามใจเหวินเหยาดู เพราะที่พูดมาก็เป็นความจริงล้วน ๆ ทำไมด้ายแดงของเยว่เอ๋อถึงสะบัดแรงจนนิ้วมือผู้ใช้วิชาแทบขาด นั่นก็เพราะดิลโด้ที่ส่งมาให้มิใช่หรือ?."นี่องคชาตปลอมของคุณชายเซียวมีฤทธิ์รุนแรงถึงเพียงนั้นเชียวรึ? เจ้าเย้าข้าเล่นใช่หรือไม่สาวน้อย?"เหวินเหยาถามขณะที่สาวเท้าเดินเข้ามาใกล้ หมายจะดูเศษซากจดหมายที่เขียนค้างไว้บนโต๊ะ."หาไม่เจ้าค่ะ! ก็ท่านน่ะเป็นคนเขียนวิธีใช้แนบมาเอง แล้วข้าก็ทะลวงผ่านไปถึงด่านที่ 5 ก้าวย่างปรมัตถ์เลยด้วย!"."ห๊า!!! เจ้าทำได้เยี่ยงไรกัน!!! ข้าประเมินเจ้าไว้เพียงแค่ระดับ 3 แดนสวรรค์เซียนเหยาเท่านั้น! ที่ระดับการสั่นนั้นมนุษย์ทั่วไปก็ถึงจุดสุดยอดได้แล้ว แต่นี่เจ้าเล่นอั้นไปจนถึงระดับ 5 เจ้าวิปลาศไปแล้วรึเยี่ยงไรเยว่เอ๋อ?! กลีบผกาเจ้าเป็นเช่นไรบ้าง?! ข้าจะพาเจ้าไปโรงหมอเพียงแค่เจ้าเอ่ยวาจา!"ฤทธิ์ความตกใจสุดขีดตรงนี้ เหวินเหยาก็ทราบแล้วว่าเหตุอันใดเสี่ยวผ่างถึงลงทุนบินมาฟ้อง เพราะตั้
สืบรักเส้นแดง (Nc18+) บทที่ 142 : เหวินเหยาเข้าชาร์ท!
ดวงตะวันเริ่มรับขอบฟ้าแสงตะเกียงจากชายคาอาคารร้านบะหมี่นวลสลัว เหล่าบรรดาคนงานพนักงานร้านเริ่มทยอยกลับเข้าเรือนพัก แม้แต่เสี่ยวโม่บ่าวรับใช้คนสนิทที่รักษาตัวจนหายดีจากเหตุปะทะที่สกุลเวยแล้ว ก็ยังขอตัวกลับเข้าเรือนคนใช้ไปพลางก่อน เยว่เอ๋อมิได้สนใจเขาเท่าไหร่นักหรอก อันที่จริงนางมิยอมสนใจใครเลย! พลางคร่ำครึอยู่กับจดหมายลายมือของนางที่เขียนแล้วก็ขยำทิ้ง! แล้วก็เขียนใหม่อยู่หลายต่อหลายรอบ! ."เจ้าจะขอตัวไปนอนก็ไปเถอะเสี่ยวโม่ บอกคนอื่น ๆ ด้วยว่าเดี๋ยวข้าเสร็จธุระข้าจะดับตะเกียงเก็บทุกอย่างเอง ขอบคุณที่ทุกคนเหน็ดเหนื่อยสำหรับวันนี้นะ.."นายน้อยพูดทั้ง ๆ ที่ดวงหน้ายังก้มเขียนจดหมายอยู่ ฝั่งเสี่ยวโม่เองก็เลยต้องผละตัวจากไปแบบงง ๆ เขาแทบจะไม่มีบทบาทในนิยายพาร์ทนี้อีกต่อไปแล้ว และหลังจากที่ด้ายแดงประจำตัวถูกตัดออกจากวิชาด้ายทอวิญญาณ (红魅织魂) เหวินเหยาเองก็แทบจะมิได้ใช้บริการจากเขาอีกเลย."ถ้าเช่นนั้นข้าน้อยก็ขอตัวก่อนนะขอรับคุณหนู คุณหนูเองก็รักษาตัวด้วย ใกล้เข้าเหมันต์ฤดูลมกลางคืนมักรุนแรง"."อืม..ม..ม ๆ ไปเหอะ ๆ ข้าดูแลตัวเองได้ เจ้าเองก็เพิ่งหายเจ็บกลับมา แทนที่จะเป็นห่วงข้าควรแบ่งไปห่วงตน
สืบรักเส้นแดง (Nc18+) บทที่ 141 : ฮู่ววว!
แข็งได้! โด่ได้! ยืดได้! ถอกได้! แล้วประสาอะไรทำไมจะหดไม่ได้! สังขารมนุษย์ก็แบบนี้ ต่อให้ดุ้นควยมหัศจรรย์นี้จะฉาบเคลือบไว้ด้วยปราณแท้แต่หลังจากมันกระทำชำเลาจิ๋มเยว่เอ๋อจนหนำใจแล้ว ก็ถึงกาลเวลาที่มันจะทำการละสังขาร ให้ตายเถอะ! ช่างเป็นภาพที่อิดหนาระอาใจ ใครเห็นก็อดสังเวชใจมิได้ หลังแท่งองคชาตหักคอห้อยต่องแต่งติดอยู่กับผนัง ราวกับมะเขือเผาที่งอมเพราะไฟแรง.ขนาดเยว่เอ๋อที่เพิ่งหลั่งน้ำเสร็จ นางได้เห็นสวรรค์เป็นครั้งแรก (แม้จะแค่แป๊บเดียว) แต่นางก็รู้ตัวดีว่าน่าจะรีบจัดการสิ่งนี้ให้เร็วที่สุด นางทนเห็นความกระเสือกกระสนอันเวทนาของลำควยดิลโด้นี้ต่อไปมิไหว มันผงกหัวดุ๊กดิก ๆ แต่ก็ทรงตัวไม่อยู่แล้ว เงยขึ้นได้นิดนึงก็หล่นป๊กลงไป! เงยแล้วก็หล่น! แล้วก็หล่นแล้วก็เงยอยู่เช่นนี้! ."เอาล่ะพอแล้ว ๆ ข้าจะให้เจ้าหยุดทำงานได้แล้ว เท่าที่ข้าจำได้หากข้าหยุดเงี่ยนเจ้าก็จะหยุดไปเองใช่หรือไม่?"เยว่เอ๋อถามใครก็มิรู้ล่ะ นางแค่ลุกขึ้นยืนด้วยชุดนุ่งลมห่มฟ้าพลางเดินตรงไปที่ผนังแล้วก็เตรียมจะดึงดุ้นยักษ์อันนี้กลับคืนสู่ที่เก็บ.จังหวะเอื้อมมือลงไปกำนั้นความอุ่นยังคงอยู่ และจังหวะที่นางออกแรงดึงแรงยื้อก็ยังพอ
สืบรักเส้นแดง (Nc18+) บทที่ 140 : ในที่สุดก็เสร็จจนได้
สารพัดแรงถาโถมผนวกรวมกันตั้งแต่ขั้น 1 ถึง ขั้น 4 ดุ้นควยอันนี้จัดประเคนมาให้เยว่เอ๋อครบแบบทบต้นทบดอก นางสัมผัสได้ถึงการกระทุ้งอันรุนแรงทั้ง ๆ ที่ตัวนางแทบมิได้เคลื่อนบั้นท้ายไปชนกับมันเลย นี่คืออานุภาพของขั้นที่ 5 "ก้าวย่างปรมัตถ์" เยี่ยงนั้นหรือ? อาจเป็นได้! เพราะนวลนมทั้งสองเต้านี่ถึงกับกระเพื่อมบึ้มบ้ำ ๆ เลย!.ร่างบางโยกโครมครามราวกับถูกประหารผ่านช่องรัก ศีรษะสั่นคลอนปอยผมกระเซอะกระเซิงช่างเป็นอะไรที่เร้าใจมาก! ๆ นายน้อยหญิงถึงกับต้องกัดปากซีดตามในทุก ๆ ครั้งที่ดุ้นข้างหลังกระซวกเสียบ! ๆ ๆ ๆ แก้มก้นของนางกระเพื่อมตีปัง ๆ ๆ จนกลีบผกาชักจะเผยออ้ากว้าง!.ความซิงได้ถูกพรากไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เยื่อพรหมจรรย์นางน่าจะขาดยับ มิหนำซ้ำเพื่อเพิ่มอรรถรสให้ถึงเครื่องมากขึ้น เยว่เอ๋อถึงกับลงทุนจินตนาการถึงใบหน้าของคุณชายเซียวไปด้วย! พอคิดถึงความหล่อเหลาของเขาไม่ว่าจะเป็นคนพี่หรือคนน้องนางก็จะยิ่งเงี่ยน! จังหวะถูกเย็ดในท่ายืนจึงเป็นอะไรที่เสียวเช่นนี้นี่เอง แล้วยิ่งเป็นการเย็ดกับคนรักของคนอื่น ฟิลลิ่งแห่งการคบชู้ก็ยิ่งทำให้นางฟินมากขึ้นกว่าเก่า."อ่าาาา! ขอบคุณพี่เหวินเหยายิ่งนักเจ้าค่ะ! อ่
สืบรักเส้นแดง (Nc18+) บทที่ 107 : เบื้องหลังคุณชายรอง
ดูเหมือนว่าเวทย์รักษาจากผ้าประจำตระกูลมู่จะออกฤทธิ์อย่างรุนแรง คุณชายเซียวจวิ้นอวี่ถึงได้แข็งแรงแบบมิมีอะไรกั้น แกกลายเป็นคนที่เหมือนมิได้รับบาดเจ็บอะไรมา ควบม้าเข้าห้ามหั่นกับคนมิมีทางสู้ได้แบบโคตรจะแมน และนี่ก็คือผลลัพธ์จากการกระทำนั้น ลูกน้องผู้ติดตามของแกทั้งสองคนลงเปลไปเรียบร้อย เสี่ยวโม่ก็ด้ว
สืบรักเส้นแดง (Nc18+) บทที่ 106 : เลอะเทอะเละเทะ
ขบวนเกี้ยวของเยว่เอ๋อค่อย ๆ เคลื่อนผ่านสี่แยกไปแล้ว คณะผู้ติดตามของมู่ซื่อหรานก็เช่นกัน ต่างคนต่างไปคนละทาง จะมีก็แต่เหวินเหยานี่แหละที่ตัดสินใจเปลี่ยนแผนในชั่วขณะ ยังไงก็มีด้ายแดงผูกอยู่บนนิ้วมือ จะตามหาสตรีสองนางนี้เมื่อไหร่ก็ได้ ส่วนสาเหตุที่ทำไมด้ายของเยว่เอ๋อถึงคลี่ตัวออก ก็ค่อยไปตามหาคำตอบกัน
สืบรักเส้นแดง (Nc18+) บทที่ 105 : สี่แยก!
"แปะ! , แปะ! , แปะ! , แปะ! "เสียงปรบมือแบบเก็บเสียงดังเงียบ ๆ อยู่บนหลังคาซุ้มประตู.เหวินเหยานั่งยอง ๆ มองการแสดงชั้นครูของสองสตรีแล้วก็ได้แต่อึ้ง โอ้โห! คนอะไรจะไหวพริบดีถึงเพียงนี้ การแสดงเมามายหนนี้กลบเกลื่อนความลับแทบจะทุกสรรพสิ่ง หนึ่งคือปิดบังเรื่องการเจ็บจิ๋ม สองคือพอแกล้งทำเป็นเมาก็มิอยา
สืบรักเส้นแดง (Nc18+) บทที่ 104 : มันใช่จริง ๆ เหรอ?
ตัดภาพเหตุการณ์ออกมายังโลกภายนอก ณ หน้าจวนสกุลเวย.หลังจากหายหน้าหายตาไปหลายตอน ในที่สุดเหวินเหยาผู้อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ทั้งหมดก็ปรากฏกายขึ้นที่นี่ ตรงตำแหน่งซุ้มประตูหน้าทางเข้า บนหัวคือป้ายอักษรประจำตระกูลที่ถูกประดับประดาไปด้วยผ้าแดงมัดเป็นดอกเบญจมาศ นางกลับมาสวมอาภรณ์เฉกเช่นแขกผู้ร่วมงานคนอ
บางทีคุณอาจจะชอบ
ไฟรักเร่าร้อน🔥
Me'JinJIn92.8K viewsโทษทัณฑ์พิพาทใจ
ซูซี93.2K viewsCLOSE FRIEND เพื่อนเล่นไม่เล่นเพื่อน
ACHICHI111.4K viewsเศรษฐีสาวขอเอาคืน
เกาลัดไม่หวาน82.0K viewsอุ้มบุญซ่อนสวาท
เฮียกังฟู119 viewsนายหัวคชา (NC 20+)
ผัดบวบ118 viewsเมื่อฉันกลายมาเป็นนางร้ายที่คุณไม่รัก
NaBee-KP254 viewsเฮียซันคลั่งรัก
เม็ดขนุน100 views
