ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / โรแมนติก / สืบรักเส้นแดง (Nc18+) / บทที่ 97 : ขอข้าทำให้บ้าง (18+)

แชร์

บทที่ 97 : ขอข้าทำให้บ้าง (18+)

ผู้เขียน: L.sunanta
last update วันที่เผยแพร่: 2026-03-15 21:59:09

พลิกตัวสลับด้านในบัดดล! คราวนี้กลายเป็นการประจันหน้าจ้องตาในระยะเพียง 1 ชุน! ซึ่งแนบชิดในระดับที่ใกล้พอจะสิงสู่กันได้ เยว่เอ๋อมิพูดพร่ำทำเพลงให้เสียเวลา นางจัดแจงรุกใส่มู่ซื่อหรานด้วยการกระชากผ้าซ่างอี (上衣) ส่วนบนของพี่สาวออก! ตวัดนิดเดียวผ้าแพรเนื้อนุ่มก็หล่นผ่านหัวไหล่ไหลลงสู่พื้นกระดานด้านล่าง ตอนนี้มู่ซื่อหรานจึงเหลือแค่จงอี (中衣) ซับในสีชมพูอ่อน ที่แค่มองยังก็เห็นแล้วว่ายอดถันของนางชูชันขึ้นเป็นเม็ดลูกเกด มันโก่งนูนทะลุเนื้อผ้าออกมาเลย 

.

กลืนน้ำลายฝืดคอตกตะลึงในความใหญ่ที่ห่างกันลิบ เยว่เอ๋อน้อยมือสั่นไปหมดในช่วงที่นางได้สัมผัสลงกับเนินหน้าอกของสตรีอีกคนที่มิใช่นมตัวเอง ความนุ่มทำให้จิ๋มของนางถึงกับกระเพื่อม มันแทบจะเผยออ้าออกได้เองแล้วก็มีน้ำหล่อลื่นแทรกซึมปริ่มออกมา นี่สินะ! ทีเขาเรียกว่าความเงี่ยนระดับบลูธูท จับข้างบนแต่ไปเสียวข้างล่างในแบบที่ Wifi 5G ยังต้องเรียกศิษย์พี่และขอคารวะ

.

"ข้าขอเลียให้ท่านบ้างนะเจ้าคะ.."

เยว่เอ๋อกระซิบบอกพร้อมกันกับการดันตัวเองออกจากขอบอ่างหมักสุรา นางเริ่มจะรุกหนักขึ้นเรื่อย ๆ

.

"เอาสิ! เอาเลย! , อืม..ม..ม..ม , อ่าาา~! , อ่าาา~!"

.

"แผล่บ! , แพล่บ! , จุ๊บ! , จุ๊บ!"

.

หัวนมโดนเลียไปสลับกับการโดนดูด ทว่ามือเรียวของมู่ซื่อหรานก็มิลืมที่จะทำสิ่งสำคัญไปด้วย นางปล่อยมือออกจากเนินนมภูเขาน้อยของน้องแล้ว พลันค่อย ๆ ลูบมันลงมากับสีข้างอันคอดกิ่วของเยว่เอ๋อ แล้วก็จับอาภรณ์ที่พันอยู่อย่างเกะกะแถวนั้นให้ร่นลงด้านล่างปลดเปลื้องออกทั้งหมด เกิดเป็นร่างเปลือยของสาวร้านบะหมี่ที่ได้สัดส่วน แสงสว่างที่ลอดระแนงไม้เข้ามาพอสลัว ๆ ยิ่งทำให้สร้างอารมณ์ ดงม่านไหมพุ่มเล็ก ๆ ตรงหว่างขาก็น่าจับซะยิ่งกระไร มู่ซื่อหรานจึงยังคงมือของนางไว้

.

นางจับคาไว้ที่ตรงสะโพกอันผึ่งผายของเยว่เอ๋อ แล้วก็ลูบคลึงวน ๆ อ้อมไปถึงตูด กะว่าเอาให้ตรงกับจังหวะที่น้องกำลังเลียและบีบนมให้ตัวนาง

.

"แพล่บ! , แพล่บ! , แพล่บ! , อ่าาาา~!"

.

"พี่มู่นมใหญ่จัง~!"

แฉล่มสายตาเหลือบมองบน ทั้ง ๆ ที่ปากยังคงดูดนมมิยอมหยุด

.

"มือเจ้าเล็กเองต่างหาก ตัวเจ้าก็เล็กนิดเดียว.. ข้าน่ะขนาดมาตรฐาน.. ซีดดดดด! , อู้ยย..ย...ย!"

.

"โดนฟันหรอพี่มู่? เจ็บไหมเจ้าคะ?!"

.

"ไม่! , ไม่! , ไม่! , ต่อเลย! เลียเลยจ่ะข้ากำลังเสียว! บีบนมแรง ๆ กว่านี้ก็ได้! ข้าไหว! ข้าชอบที่เจ้าทำมาก.. , อ๊าาาาา! , อืม! , อื้อ..อ..อ..อ..อ"

กัดริมฝีปากหลับตาพริ้มซีดเอาอากาศเข้าไปช่วยหายใจ เด็กมันซิงแล้วไงพอได้เลียได้ใช้ลิ้นแม่งพริ้วกว่ากระหรี่ที่เกิดในซ่องซะอีก

.

เยว่เอ๋อถึงกับซุกทั้งหน้าของนางเข้ามาขยี้ใส่เต้านม ความรู้สึกนั้นเหมือนกับได้กินเยลลี่ที่ปี้กับปีโป้ มันนุ่ม! มันหนึบหนับ! แล้วก็น่ามันเขี้ยวชะมัด! มิหนำซ้ำกลิ่นสาปสาวที่โชยออกมาพร้อมกับน้ำหอมอ่อน ๆ นั่นอีก ตายตรงนี้เลยยังได้เยว่เอ๋อฟินจนสูญเสียความเป็นตัวเองไปแล้ว นางเริ่มระห่ำขึ้นแล้วก็ทำในสิ่งที่คล้ายกันกับมู่ซื่อหราน นั่นก็คือการจัดแจงเปลื้องผ้าพี่สาวให้เปลือยกายออกให้หมด

.

"พรึบ!"

ดีที่มิกระชากจนขาดจากบนลงสู่เบื้องล่างบัดนี้มีเพียงความงามของหุ่นสวยภู่ระหงส์ ซึ่งก็เป็นอีกครั้งที่ทำให้เยว่เอ๋อน้อยถึงกับชะงักงันไปเลย เอาอีกแล้ว! นางเผลอเปรียบเทียบสัดส่วนตัวเองกับหุ่นชาวบ้านอีกแล้ว!

.

"หุ่นข้าสวยสู้พี่มู่มิได้เลย.. พี่มู่นมใหญ่ตูดก็ใหญ่กว่าข้า.. ขาท่านก็เรียวงามยาวสวย.. ดูข้าสิทุกอย่างเหมือนเล็กไปหมด.."

.

มุ่ยหน้างุ้มลงราวกับคนเสียความมั่นใจ นางเลิกยัดหน้าเข้าใส่นวลนมแล้วและหันมาวางมือลงที่ตรงสะโพกของพี่สาวร้านทอผ้าแทน บัดนี้ทั้งสองเหมือนอยู่ในท่าเดียวกัน แขนแทบจะไขว้กันเป็นกากบาท หนำซ้ำยังวางมือไว้ตรงจุดที่ใกล้กับแก้มก้นของกันและกันด้วย

.

"เพลี้ยะ!!!"

.

ตบก้นน้องด้วยความมันเขี้ยวไปหนึ่งที เยว่เอ๋อยังคงงอนมุ่ยหน้า ส่วนมู่ซื่อหรานกลับมีรอยยิ้มแกมหัวเราะ

.

"เจ้าจะนำมาเทียบกันได้เยี่ยงไร.. ข้าน่ะเกิดก่อนเจ้าตั้งกี่ปี.. แต่ถ้าอยากจะเทียบเจ้าต้องเทียบตรงจุดนี้.. ก้มดูที่จิ๋มสิ?! เจ้าชนะข้าแล้วนะ! น้ำเงี่ยนเจ้าหลั่งออกมาเลอะขาไปหมดแล้ว!"

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่แล้ว บทต่อไป

บทล่าสุด

  • สืบรักเส้นแดง (Nc18+)   บทที่ 145 : แหกคุกแม่ง! (จะบ้าเหรอ?)

    อาการครุ่นคิดกินมิได้นอนมิหลับเริ่มกลืนกินตัวตน มิน่าเชื่อว่าสตรีผู้วางแผนอะไรก็มิเคยผิดพลาดอย่างเหวินเหยาจะมีช่วงเวลาแบบนี้กับเขาด้วย! นางอยู่ที่โรงเตี๊ยมมามากกว่า 3 ราตรีกับอีก 4 อรุณรุ่ง ครานั้นกลวิธีในการนำตัวคุณชายเซียวออกจากหอกักขังก็ยังคงมืดแปดด้าน! ทำให้ชวนให้คิดว่าตกลงเป็นนางหรือเป็นเขากันแน่ที่ถูกจองจำ จนมิเห็นเดือนเห็นตะวัน."หรือเราจะแหกคุกเข้าไปชิงตัวเขาออกมาดี! คุณชายเซียวน่าจะถูกตัดเส้นลมปราณไปหมดแล้ว เขาคงต้านทานแรงปรารถนาของเรามิได้!?"เหวินเหยาถึงกับใช้หมึกพู่กันกากบาททับหน้ากระดาษแผ่นนั้นทิ้งแทบจะทันที เริ่มต้นบทเหมือนคุณชายเซียวถึงย่อหน้านี้นางก็ชักจะเหมือนเยว่เอ๋อเข้าไปอีก กิริยานางมิต่างจากนายน้อยสกุลจ้วงที่ขยำจดหมายทิ้งเป็นร้อย ๆ ฉบับ!.เพราะนางเองก็มีกระดาษขาวที่ใช้วาดแผนการต่าง ๆ ซึ่งใช้มิได้อยู่เกลื่อนโต๊ะเต็มไปหมด สิ่งนี้ตอกย้ำว่าจอมยุทธหญิงพยายามมาหลายวันแล้ว หากแต่ความเป็นไปได้ยังเท่ากับศูนย์ คุณชายเซียวจวิ้นอวี่ไม่มีคุณค่าพอที่จะให้นางเสี่ยงทำเรื่องเช่นนั้น การเลือกเป็นศัตรูกับราชสำนักก็มิต่างจากเอาคอขึ้นไปพาดไว้บนเขียง แค่คิดก็เสียสติสิ้นดี!."หรือต่อ

  • สืบรักเส้นแดง (Nc18+)   บทที่ 144 : แผนสอง

    "世上无难事 ，只怕有心人" สำนวนจีนนี้หากแปลเป็นไทยน่าจะตีความได้ว่า "ทุกปัญหามีทางแก้ อย่ายอมแพ้ต่ออุปสรรค" แล้วใครล่ะที่คู่ควรกับวลีนี้ที่สุดหากมิใช่เหวินเหยา! คดีพลิกเสียแล้วทั้ง ๆ ที่เมื่อครู่นายน้อยเยว่เอ๋อยังอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ จะบอกมิบอกแหล่ ทว่าพอนางโพล่งสิ่งที่อัดอั้นอยู่ในใจออกมา จอมยุทธหญิงที่เรียกตนว่าเป็นพาร์ทเนอร์ทางธุรกิจก็ถึงกับต้องกุมขมับ! กลายเป็นนางเสียเองที่ตะกุกตะกัก คิดมิตกว่าจะหาทางบอกเรื่องคุณชายเซียวกับคุกที่ขังเขาไว้ยังไง."เจ้าเงี่ยนมากเลยรึ? เจ้าทนมิไหวเลยใช่หรือไม่เยว่เอ๋อ?"เหวินเหยาพยายามถามด้วยเสียงอัดเงียบเบากึ่งกระซิบ."หงึก! , หงึก! , หงึก!"ร่างเล็กตอบผ่านการพยักหน้า พูดไปก็อายปากเลยเอาสีหน้ากับท่าทางนี่แหละใช้แทนคำตอบ.ซ้ำร้ายที่เพียงคิดถึงเรื่องนี้ขึ้นมา หว่างขามันก็ร้อนวาบขึ้นอีกแล้ว! เยว่เอ๋อถึงกับต้องเอาต้นขาบี้บดใส่กันยืนบิดไปบิดมาคล้ายกับคนคลั่งควย! และถ้าหากมีกล้องอีกสักตัวอยู่ด้วยตัดภาพไปที่ห้องนอนบนชั้นสอง ป่านนี้ในลิ้นชักตรงเก๊ะที่ใส่ดิลโด้ยักษ์ไว้ก็คงจะสั่นโครมคราม! ปั๊ก! ๆ ๆ ๆ ประหนึ่งเปลี่ยนปราณแท้ที่เคลือบอยู่บาง ๆ ให้กลายเป็นเทคโนโลยีบลูทูธระดับสูง

  • สืบรักเส้นแดง (Nc18+)   บทที่ 143 : เขาอยู่ในคุก

    "ใจเย็นก่อนพี่สาว! เหตุไฉนท่านจึงต้องแสดงกิริยาน่ากลัวเช่นนั้น ข้ามิได้ไปสังหารใครมาสักหน่อย ข้าก็แค่สังหารพรหมจรรย์ของตนเอง ผ่านอุปกรณ์ที่ท่านนั่นแหละที่เป็นผู้ส่งมา!"ตรงพอไหมถามใจเหวินเหยาดู เพราะที่พูดมาก็เป็นความจริงล้วน ๆ ทำไมด้ายแดงของเยว่เอ๋อถึงสะบัดแรงจนนิ้วมือผู้ใช้วิชาแทบขาด นั่นก็เพราะดิลโด้ที่ส่งมาให้มิใช่หรือ?."นี่องคชาตปลอมของคุณชายเซียวมีฤทธิ์รุนแรงถึงเพียงนั้นเชียวรึ? เจ้าเย้าข้าเล่นใช่หรือไม่สาวน้อย?"เหวินเหยาถามขณะที่สาวเท้าเดินเข้ามาใกล้ หมายจะดูเศษซากจดหมายที่เขียนค้างไว้บนโต๊ะ."หาไม่เจ้าค่ะ! ก็ท่านน่ะเป็นคนเขียนวิธีใช้แนบมาเอง แล้วข้าก็ทะลวงผ่านไปถึงด่านที่ 5 ก้าวย่างปรมัตถ์เลยด้วย!"."ห๊า!!! เจ้าทำได้เยี่ยงไรกัน!!! ข้าประเมินเจ้าไว้เพียงแค่ระดับ 3 แดนสวรรค์เซียนเหยาเท่านั้น! ที่ระดับการสั่นนั้นมนุษย์ทั่วไปก็ถึงจุดสุดยอดได้แล้ว แต่นี่เจ้าเล่นอั้นไปจนถึงระดับ 5 เจ้าวิปลาศไปแล้วรึเยี่ยงไรเยว่เอ๋อ?! กลีบผกาเจ้าเป็นเช่นไรบ้าง?! ข้าจะพาเจ้าไปโรงหมอเพียงแค่เจ้าเอ่ยวาจา!"ฤทธิ์ความตกใจสุดขีดตรงนี้ เหวินเหยาก็ทราบแล้วว่าเหตุอันใดเสี่ยวผ่างถึงลงทุนบินมาฟ้อง เพราะตั้

  • สืบรักเส้นแดง (Nc18+)   บทที่ 142 : เหวินเหยาเข้าชาร์ท!

    ดวงตะวันเริ่มรับขอบฟ้าแสงตะเกียงจากชายคาอาคารร้านบะหมี่นวลสลัว เหล่าบรรดาคนงานพนักงานร้านเริ่มทยอยกลับเข้าเรือนพัก แม้แต่เสี่ยวโม่บ่าวรับใช้คนสนิทที่รักษาตัวจนหายดีจากเหตุปะทะที่สกุลเวยแล้ว ก็ยังขอตัวกลับเข้าเรือนคนใช้ไปพลางก่อน เยว่เอ๋อมิได้สนใจเขาเท่าไหร่นักหรอก อันที่จริงนางมิยอมสนใจใครเลย! พลางคร่ำครึอยู่กับจดหมายลายมือของนางที่เขียนแล้วก็ขยำทิ้ง! แล้วก็เขียนใหม่อยู่หลายต่อหลายรอบ! ."เจ้าจะขอตัวไปนอนก็ไปเถอะเสี่ยวโม่ บอกคนอื่น ๆ ด้วยว่าเดี๋ยวข้าเสร็จธุระข้าจะดับตะเกียงเก็บทุกอย่างเอง ขอบคุณที่ทุกคนเหน็ดเหนื่อยสำหรับวันนี้นะ.."นายน้อยพูดทั้ง ๆ ที่ดวงหน้ายังก้มเขียนจดหมายอยู่ ฝั่งเสี่ยวโม่เองก็เลยต้องผละตัวจากไปแบบงง ๆ เขาแทบจะไม่มีบทบาทในนิยายพาร์ทนี้อีกต่อไปแล้ว และหลังจากที่ด้ายแดงประจำตัวถูกตัดออกจากวิชาด้ายทอวิญญาณ (红魅织魂) เหวินเหยาเองก็แทบจะมิได้ใช้บริการจากเขาอีกเลย."ถ้าเช่นนั้นข้าน้อยก็ขอตัวก่อนนะขอรับคุณหนู คุณหนูเองก็รักษาตัวด้วย ใกล้เข้าเหมันต์ฤดูลมกลางคืนมักรุนแรง"."อืม..ม..ม ๆ ไปเหอะ ๆ ข้าดูแลตัวเองได้ เจ้าเองก็เพิ่งหายเจ็บกลับมา แทนที่จะเป็นห่วงข้าควรแบ่งไปห่วงตน

  • สืบรักเส้นแดง (Nc18+)   บทที่ 141 : ฮู่ววว!

    แข็งได้! โด่ได้! ยืดได้! ถอกได้! แล้วประสาอะไรทำไมจะหดไม่ได้! สังขารมนุษย์ก็แบบนี้ ต่อให้ดุ้นควยมหัศจรรย์นี้จะฉาบเคลือบไว้ด้วยปราณแท้แต่หลังจากมันกระทำชำเลาจิ๋มเยว่เอ๋อจนหนำใจแล้ว ก็ถึงกาลเวลาที่มันจะทำการละสังขาร ให้ตายเถอะ! ช่างเป็นภาพที่อิดหนาระอาใจ ใครเห็นก็อดสังเวชใจมิได้ หลังแท่งองคชาตหักคอห้อยต่องแต่งติดอยู่กับผนัง ราวกับมะเขือเผาที่งอมเพราะไฟแรง.ขนาดเยว่เอ๋อที่เพิ่งหลั่งน้ำเสร็จ นางได้เห็นสวรรค์เป็นครั้งแรก (แม้จะแค่แป๊บเดียว) แต่นางก็รู้ตัวดีว่าน่าจะรีบจัดการสิ่งนี้ให้เร็วที่สุด นางทนเห็นความกระเสือกกระสนอันเวทนาของลำควยดิลโด้นี้ต่อไปมิไหว มันผงกหัวดุ๊กดิก ๆ แต่ก็ทรงตัวไม่อยู่แล้ว เงยขึ้นได้นิดนึงก็หล่นป๊กลงไป! เงยแล้วก็หล่น! แล้วก็หล่นแล้วก็เงยอยู่เช่นนี้! ."เอาล่ะพอแล้ว ๆ ข้าจะให้เจ้าหยุดทำงานได้แล้ว เท่าที่ข้าจำได้หากข้าหยุดเงี่ยนเจ้าก็จะหยุดไปเองใช่หรือไม่?"เยว่เอ๋อถามใครก็มิรู้ล่ะ นางแค่ลุกขึ้นยืนด้วยชุดนุ่งลมห่มฟ้าพลางเดินตรงไปที่ผนังแล้วก็เตรียมจะดึงดุ้นยักษ์อันนี้กลับคืนสู่ที่เก็บ.จังหวะเอื้อมมือลงไปกำนั้นความอุ่นยังคงอยู่ และจังหวะที่นางออกแรงดึงแรงยื้อก็ยังพอ

  • สืบรักเส้นแดง (Nc18+)   บทที่ 140 : ในที่สุดก็เสร็จจนได้

    สารพัดแรงถาโถมผนวกรวมกันตั้งแต่ขั้น 1 ถึง ขั้น 4 ดุ้นควยอันนี้จัดประเคนมาให้เยว่เอ๋อครบแบบทบต้นทบดอก นางสัมผัสได้ถึงการกระทุ้งอันรุนแรงทั้ง ๆ ที่ตัวนางแทบมิได้เคลื่อนบั้นท้ายไปชนกับมันเลย นี่คืออานุภาพของขั้นที่ 5 "ก้าวย่างปรมัตถ์" เยี่ยงนั้นหรือ? อาจเป็นได้! เพราะนวลนมทั้งสองเต้านี่ถึงกับกระเพื่อมบึ้มบ้ำ ๆ เลย!.ร่างบางโยกโครมครามราวกับถูกประหารผ่านช่องรัก ศีรษะสั่นคลอนปอยผมกระเซอะกระเซิงช่างเป็นอะไรที่เร้าใจมาก! ๆ นายน้อยหญิงถึงกับต้องกัดปากซีดตามในทุก ๆ ครั้งที่ดุ้นข้างหลังกระซวกเสียบ! ๆ ๆ ๆ แก้มก้นของนางกระเพื่อมตีปัง ๆ ๆ จนกลีบผกาชักจะเผยออ้ากว้าง!.ความซิงได้ถูกพรากไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เยื่อพรหมจรรย์นางน่าจะขาดยับ มิหนำซ้ำเพื่อเพิ่มอรรถรสให้ถึงเครื่องมากขึ้น เยว่เอ๋อถึงกับลงทุนจินตนาการถึงใบหน้าของคุณชายเซียวไปด้วย! พอคิดถึงความหล่อเหลาของเขาไม่ว่าจะเป็นคนพี่หรือคนน้องนางก็จะยิ่งเงี่ยน! จังหวะถูกเย็ดในท่ายืนจึงเป็นอะไรที่เสียวเช่นนี้นี่เอง แล้วยิ่งเป็นการเย็ดกับคนรักของคนอื่น ฟิลลิ่งแห่งการคบชู้ก็ยิ่งทำให้นางฟินมากขึ้นกว่าเก่า."อ่าาาา! ขอบคุณพี่เหวินเหยายิ่งนักเจ้าค่ะ! อ่

  • สืบรักเส้นแดง (Nc18+)   บทที่ 131 : Big mountain มันใหญ่มาก!

    ความเหนื่อยล้ากัดกินแรงปีก ส่งของเสร็จงวดนี้เห็นทีเสี่ยวผ่างอาจจะต้องลาพักร้อน ปกติเดินทางจากจวนสกุลจ้วงถึงโรงเตี๊ยมกระพือปีกมิถึง 30 ทีก็ถึงแล้ว แต่นี่อะไรขนแทบร่วงหมดตัวยังบินมาได้มิถึงครึ่งทาง แต่ครานั้นด้วยความที่เป็นนกอาคมที่สร้างขึ้นจากปราณแท้ของผู้สำเร็จวิชา เสี่ยวผ่างก็เลยกระเสือกกระสนจนทำต

  • สืบรักเส้นแดง (Nc18+)   บทที่ 130 : ส่งต่อให้เยว่เอ๋อ

    "เฮ่ย! ๆ ๆ นี่มันอะไรกันเนี่ยะควยท่านมีชีวิตคุณชายเซียว~!""อย่านะอย่าเข้ามาใกล้เชียว อยู่บนพื้นดิ้นกระแด่ว ๆ ไปอย่างงั้นแหละดีแล้ว""นี่เราคิดบ้าอะไรออกไป คิดจะเอากับของที่ดิ้นเป็นปลาเฮยอวี๋ (黑鱼) เช่นนี้เหรอ?""อี๋~! จะน่ากลัวเกินไปแล้ว~! , หยึ๋ยย~!".ด้วยความสัตย์จริงว่าถ้าหากเป็นโลกยุคปัจจุบัน

  • สืบรักเส้นแดง (Nc18+)   บทที่ 129 : ได้มาแล้ว

    หนึ่งสัปดาห์ผ่านไปไวเหมือนโกหก และพัสดุจากตำหนักเงาจันทรา (万影楼) ก็ถูกนำมาส่งโดยพิราบทมิฬกาฬตัวหนึ่ง วิหคตัวนี้ดูจะมีอัตลักษณ์ที่ผิดแผกกจากตัวอื่น ด้วยวงปีกที่กว้างอหังกากับกงเล็บที่แข็งแรง มันออกจะเหมือนอินทรีย์มากกว่าพิราบด้วยซ้ำ และบางทีนี่อาจจะเป็นอีกหนึ่งความรัดกุมที่ตำหนักเงาจันทรามอบให้ลูกค้า

  • สืบรักเส้นแดง (Nc18+)   บทที่ 128 : ลองของ

    ต้องเรียนตามตรงด้วยความซื่อสัตย์ว่า ผลลัพธ์ที่ออกมานั้นค่อนข้างรุนแรงกว่าสิ่งที่คนึงไว้ เหวินเหยามายืนอยู่ที่หน้ากระดานแจ้งราชกิจกลางตลาดฉางหลิงเป็นที่เรียบร้อย สารถีรถลากนางก็ไล่ให้กลับไปมิต้องหยุดรอ เพราะนางดูเหมือนจะหัวเสียกับสิ่งที่แจ้งบนกระดานอยู่มิน้อย! นั่นมิใช่เพราะคุณชายเซียวมิโดนโทษทัณฑ์ใ

บทอื่นๆ

บางทีคุณอาจจะชอบ

สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status