MasukShare
บทที่ 98 : น้ำจากช่องรัก (18+)
Tanggal publikasi:
2026-03-17 00:46:16"น้ำข้ายังมิออกสักหยดเลย แต่ของเจ้าน่ะหลากลงมาถึงพื้นแล้วเหอะ!"
.
ก้มลงมองตามด้วยความว่าง่าย โดยมิรู้เนื้อรู้ตัวเลยว่าตนเองจะเปียกง่ายขนาดนี้ หว่างขาชุ่มไปหมดขนาดแพรไหมที่มีอยู่แค่หย่อมหนึ่งยังเปียกจนขยุมให้เรียบชิดเป็นกระจุกได้ ต้นขาด้านในยิ่งมิต้องพูดถึงน้ำรักใส ๆ ต้องแสงแดดอ่อนจากภายนอกระบิบระยับราวกับบุษราคัม ในสายตาเยว่เอ๋อแล้วนางคงคิดว่าตนเองคงเลอค่ามิต่างจากคลังมหาสมบัติ
.
"น่าอายจังเจ้าค่ะข้าเปียกขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่นะ ข้าแค่รู้สึกจั๊กจี้แล้วก็ปล่อยให้อารมณ์พาไป มิคิดว่าจิ๋มจะพร้อมเสียซิงถึงเพียงนี้.."
.
ฟังน้องพูดไปมือเรียวก็ใช่ว่าจะหยุด มู่ซื่อหรานยังคงตบและบีบแก้มก้นของเยว่เอ๋อไว้ตลอด วินาทีที่น้องเริ่มลังเลนางก็จะลงน้ำหนักมือให้มากขึ้น บางจังหวะนางถึงกับสอดนิ้วเข้าไปในรูก้นของน้องเลยก็มี! แต่ก็แค่แป๊บเดียว! เพราะรู้ว่าขืนทำอะไรรุนแรงไปประเดี๋ยวลูกไก่ที่อุตส่าห์เลี้ยงไว้จะตกใจ จนหอยที่กำลังอ้าหุบตัวเข้าฝาไปอีกหน
.
"จุ๊! ๆ , จุ๊! ๆ ที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะเจ้าพร้อมแล้วยังไงเล่า"
.
"หมับ! , หมึบ! , หมับ!"
เกร็งแรงแขนส่งพลังไปถึงข้อมือพลันบีบก้นเยว่เอ๋อด้วยแรงที่มากสุด เนื้อนุ่ม ๆ ถึงกับแพลมออกมาตามซอกนิ้วแถมยังแดงก่ำขึ้นเป็นปื้น ๆ
.
"พี่มู่ท่านจะทำอะไร?!"
.
"ซีดดดด! , ข้าว่าเจ้าพร้อมจะโดนเย็ดแล้วล่ะ! หีเจ้าแฉะขนาดนี้มิจำเป็นที่ข้าจะต้องเล้าโลมเจ้าต่อไปแล้ว เจ้าเองก็อยากมากแล้วมิใช่หรือ เจ้ามิอยากรู้หรือว่าในโพรงหีข้าเป็นเช่นไร เจ้าอยากดูดแค่หัวนมข้าหรืออยากดูดติ่งหีของข้าด้วยล่ะ , อ่าาาาา~! , ว่าไงล่ะเยว่เอ๋อ~! , ตอบข้ามาสิ~! , ตอบข้ามา~! , เร็วววว~! , ซีดดดด! , อ้าาาา~! , ข้าเงี่ยน! , ข้าทนมิไหวแล้วววว~!"
.
"เพลี้ยะ! , เพลี้ยะ!"
ตบตูดดรุณน้อยแบบดับเบิ้ลสองทีซ้อนเน้น ๆ
.
ตามติดมาด้วยการขยำก้นอวบอั๋นให้นุ่มเหลวไปกับแรงมือ มู่ซื่อหรานเลือดขึ้นหน้าแล้ว นางกำลังน้ำเดินแต่แค่ยังมิแตกเพราะเยว่เอ๋อนั้นน่ารักเกินไป ยิ่งเป็นตอนนี้ที่น้องกำลังตกใจนิด ๆ ความกลัวที่คาดเดามิได้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นแสดงออกมาทางสีหน้าอันใสบริสุทธ์ แค่นี้ติ๋งหีของมู่ซื่อหรานก็สั่นดุ๊กดิ๊กมิต่างจากไวเบรเตอร์ที่ซื้อตามช่องทางออนไลน์แล้ว
.
นางบีบจริงแต่มิได้บีบเปล่าเพราะยังอุตส่าห์ออกแรงยกตูดน้อง เข้ามาอัดกระแทกใส่หัวหน่าวตนเอง! ตับ! , ตับ! , ตับ! แรงสัด ๆ แรงเหี้ย ๆ เยว่เอ๋อเด้ามิเป็นชัวร์ ๆ และนี่ก็เป็นเพียงแค่การบ่มสอน
.
"อู๊ยยย! , อ่ะ! , อ่ะ! , อู๊ยยยย! , อู๊ยยยย! , พี่มู่! , พี่มู่เจ้าขา..! , ข้าเสียววว! , ข้าต้องร่อนเอวเช่นนี้หรือเจ้าคะ , อ่าาาาา~! , ซีดดดด!!! , ดีจังเลยค่ะ! , อ่ะ! , อ่ะ! , อ่ะ! , อ่ะ!"
.
"ตับ! , ตับ! , ตับ! , ตับ! , ตับ!"
.
มิตอบน้องสักคำสีหน้าสีตาดูดุขึ้นเยอะมาก มู่ซื่อหรานเพียงกดแววตาลงต่ำแล้วจ้องเขม็งเข้าไปในแอ่งน้ำตาของเยว่เอ๋อ นางพยายามจะจดจำความสราญครางเสียวของสตรีสาวที่อยู่เบื้องหน้า หลังจากนั้นจึงรีบเม้มริมฝีปากสูดลมหายใจกัดฟันนิด ๆ แล้วก็กระแทก! กระแทก! กระแทก!
.
"ตับ! , ตับ! , ตับ! , ตับ! , ตับ!"
"ตับ! , ตับ! , ตับ! , ตับ! , ตับ!"
.
แอ่นบั้นเอวตนเองกระแทกใส่หัวหน่าวน้องแบบโคตรยับ! หีชนหีหน่วงหนัก! กลีบผกากอดเกยกันราวกับกำลังจุมพิตด้วยจุดซ่อนเร้น ความเสียวสะท้านนั้นอยู่ที่การใช้มือ มู่ซื่อหรานซอยเอวแบบงัด ๆ ในขณะที่นางเองก็ออกแรงจับตูดเยว่เอ๋อกระทุ้งเข้ามาเย่อร์! ในทิศตรงกันข้ามด้วย!
Bab terbaru
สืบรักเส้นแดง (Nc18+) บทที่ 145 : แหกคุกแม่ง! (จะบ้าเหรอ?)
อาการครุ่นคิดกินมิได้นอนมิหลับเริ่มกลืนกินตัวตน มิน่าเชื่อว่าสตรีผู้วางแผนอะไรก็มิเคยผิดพลาดอย่างเหวินเหยาจะมีช่วงเวลาแบบนี้กับเขาด้วย! นางอยู่ที่โรงเตี๊ยมมามากกว่า 3 ราตรีกับอีก 4 อรุณรุ่ง ครานั้นกลวิธีในการนำตัวคุณชายเซียวออกจากหอกักขังก็ยังคงมืดแปดด้าน! ทำให้ชวนให้คิดว่าตกลงเป็นนางหรือเป็นเขากันแน่ที่ถูกจองจำ จนมิเห็นเดือนเห็นตะวัน."หรือเราจะแหกคุกเข้าไปชิงตัวเขาออกมาดี! คุณชายเซียวน่าจะถูกตัดเส้นลมปราณไปหมดแล้ว เขาคงต้านทานแรงปรารถนาของเรามิได้!?"เหวินเหยาถึงกับใช้หมึกพู่กันกากบาททับหน้ากระดาษแผ่นนั้นทิ้งแทบจะทันที เริ่มต้นบทเหมือนคุณชายเซียวถึงย่อหน้านี้นางก็ชักจะเหมือนเยว่เอ๋อเข้าไปอีก กิริยานางมิต่างจากนายน้อยสกุลจ้วงที่ขยำจดหมายทิ้งเป็นร้อย ๆ ฉบับ!.เพราะนางเองก็มีกระดาษขาวที่ใช้วาดแผนการต่าง ๆ ซึ่งใช้มิได้อยู่เกลื่อนโต๊ะเต็มไปหมด สิ่งนี้ตอกย้ำว่าจอมยุทธหญิงพยายามมาหลายวันแล้ว หากแต่ความเป็นไปได้ยังเท่ากับศูนย์ คุณชายเซียวจวิ้นอวี่ไม่มีคุณค่าพอที่จะให้นางเสี่ยงทำเรื่องเช่นนั้น การเลือกเป็นศัตรูกับราชสำนักก็มิต่างจากเอาคอขึ้นไปพาดไว้บนเขียง แค่คิดก็เสียสติสิ้นดี!."หรือต่อ
สืบรักเส้นแดง (Nc18+) บทที่ 144 : แผนสอง
"世上无难事 ，只怕有心人" สำนวนจีนนี้หากแปลเป็นไทยน่าจะตีความได้ว่า "ทุกปัญหามีทางแก้ อย่ายอมแพ้ต่ออุปสรรค" แล้วใครล่ะที่คู่ควรกับวลีนี้ที่สุดหากมิใช่เหวินเหยา! คดีพลิกเสียแล้วทั้ง ๆ ที่เมื่อครู่นายน้อยเยว่เอ๋อยังอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ จะบอกมิบอกแหล่ ทว่าพอนางโพล่งสิ่งที่อัดอั้นอยู่ในใจออกมา จอมยุทธหญิงที่เรียกตนว่าเป็นพาร์ทเนอร์ทางธุรกิจก็ถึงกับต้องกุมขมับ! กลายเป็นนางเสียเองที่ตะกุกตะกัก คิดมิตกว่าจะหาทางบอกเรื่องคุณชายเซียวกับคุกที่ขังเขาไว้ยังไง."เจ้าเงี่ยนมากเลยรึ? เจ้าทนมิไหวเลยใช่หรือไม่เยว่เอ๋อ?"เหวินเหยาพยายามถามด้วยเสียงอัดเงียบเบากึ่งกระซิบ."หงึก! , หงึก! , หงึก!"ร่างเล็กตอบผ่านการพยักหน้า พูดไปก็อายปากเลยเอาสีหน้ากับท่าทางนี่แหละใช้แทนคำตอบ.ซ้ำร้ายที่เพียงคิดถึงเรื่องนี้ขึ้นมา หว่างขามันก็ร้อนวาบขึ้นอีกแล้ว! เยว่เอ๋อถึงกับต้องเอาต้นขาบี้บดใส่กันยืนบิดไปบิดมาคล้ายกับคนคลั่งควย! และถ้าหากมีกล้องอีกสักตัวอยู่ด้วยตัดภาพไปที่ห้องนอนบนชั้นสอง ป่านนี้ในลิ้นชักตรงเก๊ะที่ใส่ดิลโด้ยักษ์ไว้ก็คงจะสั่นโครมคราม! ปั๊ก! ๆ ๆ ๆ ประหนึ่งเปลี่ยนปราณแท้ที่เคลือบอยู่บาง ๆ ให้กลายเป็นเทคโนโลยีบลูทูธระดับสูง
สืบรักเส้นแดง (Nc18+) บทที่ 143 : เขาอยู่ในคุก
"ใจเย็นก่อนพี่สาว! เหตุไฉนท่านจึงต้องแสดงกิริยาน่ากลัวเช่นนั้น ข้ามิได้ไปสังหารใครมาสักหน่อย ข้าก็แค่สังหารพรหมจรรย์ของตนเอง ผ่านอุปกรณ์ที่ท่านนั่นแหละที่เป็นผู้ส่งมา!"ตรงพอไหมถามใจเหวินเหยาดู เพราะที่พูดมาก็เป็นความจริงล้วน ๆ ทำไมด้ายแดงของเยว่เอ๋อถึงสะบัดแรงจนนิ้วมือผู้ใช้วิชาแทบขาด นั่นก็เพราะดิลโด้ที่ส่งมาให้มิใช่หรือ?."นี่องคชาตปลอมของคุณชายเซียวมีฤทธิ์รุนแรงถึงเพียงนั้นเชียวรึ? เจ้าเย้าข้าเล่นใช่หรือไม่สาวน้อย?"เหวินเหยาถามขณะที่สาวเท้าเดินเข้ามาใกล้ หมายจะดูเศษซากจดหมายที่เขียนค้างไว้บนโต๊ะ."หาไม่เจ้าค่ะ! ก็ท่านน่ะเป็นคนเขียนวิธีใช้แนบมาเอง แล้วข้าก็ทะลวงผ่านไปถึงด่านที่ 5 ก้าวย่างปรมัตถ์เลยด้วย!"."ห๊า!!! เจ้าทำได้เยี่ยงไรกัน!!! ข้าประเมินเจ้าไว้เพียงแค่ระดับ 3 แดนสวรรค์เซียนเหยาเท่านั้น! ที่ระดับการสั่นนั้นมนุษย์ทั่วไปก็ถึงจุดสุดยอดได้แล้ว แต่นี่เจ้าเล่นอั้นไปจนถึงระดับ 5 เจ้าวิปลาศไปแล้วรึเยี่ยงไรเยว่เอ๋อ?! กลีบผกาเจ้าเป็นเช่นไรบ้าง?! ข้าจะพาเจ้าไปโรงหมอเพียงแค่เจ้าเอ่ยวาจา!"ฤทธิ์ความตกใจสุดขีดตรงนี้ เหวินเหยาก็ทราบแล้วว่าเหตุอันใดเสี่ยวผ่างถึงลงทุนบินมาฟ้อง เพราะตั้
สืบรักเส้นแดง (Nc18+) บทที่ 142 : เหวินเหยาเข้าชาร์ท!
ดวงตะวันเริ่มรับขอบฟ้าแสงตะเกียงจากชายคาอาคารร้านบะหมี่นวลสลัว เหล่าบรรดาคนงานพนักงานร้านเริ่มทยอยกลับเข้าเรือนพัก แม้แต่เสี่ยวโม่บ่าวรับใช้คนสนิทที่รักษาตัวจนหายดีจากเหตุปะทะที่สกุลเวยแล้ว ก็ยังขอตัวกลับเข้าเรือนคนใช้ไปพลางก่อน เยว่เอ๋อมิได้สนใจเขาเท่าไหร่นักหรอก อันที่จริงนางมิยอมสนใจใครเลย! พลางคร่ำครึอยู่กับจดหมายลายมือของนางที่เขียนแล้วก็ขยำทิ้ง! แล้วก็เขียนใหม่อยู่หลายต่อหลายรอบ! ."เจ้าจะขอตัวไปนอนก็ไปเถอะเสี่ยวโม่ บอกคนอื่น ๆ ด้วยว่าเดี๋ยวข้าเสร็จธุระข้าจะดับตะเกียงเก็บทุกอย่างเอง ขอบคุณที่ทุกคนเหน็ดเหนื่อยสำหรับวันนี้นะ.."นายน้อยพูดทั้ง ๆ ที่ดวงหน้ายังก้มเขียนจดหมายอยู่ ฝั่งเสี่ยวโม่เองก็เลยต้องผละตัวจากไปแบบงง ๆ เขาแทบจะไม่มีบทบาทในนิยายพาร์ทนี้อีกต่อไปแล้ว และหลังจากที่ด้ายแดงประจำตัวถูกตัดออกจากวิชาด้ายทอวิญญาณ (红魅织魂) เหวินเหยาเองก็แทบจะมิได้ใช้บริการจากเขาอีกเลย."ถ้าเช่นนั้นข้าน้อยก็ขอตัวก่อนนะขอรับคุณหนู คุณหนูเองก็รักษาตัวด้วย ใกล้เข้าเหมันต์ฤดูลมกลางคืนมักรุนแรง"."อืม..ม..ม ๆ ไปเหอะ ๆ ข้าดูแลตัวเองได้ เจ้าเองก็เพิ่งหายเจ็บกลับมา แทนที่จะเป็นห่วงข้าควรแบ่งไปห่วงตน
สืบรักเส้นแดง (Nc18+) บทที่ 141 : ฮู่ววว!
แข็งได้! โด่ได้! ยืดได้! ถอกได้! แล้วประสาอะไรทำไมจะหดไม่ได้! สังขารมนุษย์ก็แบบนี้ ต่อให้ดุ้นควยมหัศจรรย์นี้จะฉาบเคลือบไว้ด้วยปราณแท้แต่หลังจากมันกระทำชำเลาจิ๋มเยว่เอ๋อจนหนำใจแล้ว ก็ถึงกาลเวลาที่มันจะทำการละสังขาร ให้ตายเถอะ! ช่างเป็นภาพที่อิดหนาระอาใจ ใครเห็นก็อดสังเวชใจมิได้ หลังแท่งองคชาตหักคอห้อยต่องแต่งติดอยู่กับผนัง ราวกับมะเขือเผาที่งอมเพราะไฟแรง.ขนาดเยว่เอ๋อที่เพิ่งหลั่งน้ำเสร็จ นางได้เห็นสวรรค์เป็นครั้งแรก (แม้จะแค่แป๊บเดียว) แต่นางก็รู้ตัวดีว่าน่าจะรีบจัดการสิ่งนี้ให้เร็วที่สุด นางทนเห็นความกระเสือกกระสนอันเวทนาของลำควยดิลโด้นี้ต่อไปมิไหว มันผงกหัวดุ๊กดิก ๆ แต่ก็ทรงตัวไม่อยู่แล้ว เงยขึ้นได้นิดนึงก็หล่นป๊กลงไป! เงยแล้วก็หล่น! แล้วก็หล่นแล้วก็เงยอยู่เช่นนี้! ."เอาล่ะพอแล้ว ๆ ข้าจะให้เจ้าหยุดทำงานได้แล้ว เท่าที่ข้าจำได้หากข้าหยุดเงี่ยนเจ้าก็จะหยุดไปเองใช่หรือไม่?"เยว่เอ๋อถามใครก็มิรู้ล่ะ นางแค่ลุกขึ้นยืนด้วยชุดนุ่งลมห่มฟ้าพลางเดินตรงไปที่ผนังแล้วก็เตรียมจะดึงดุ้นยักษ์อันนี้กลับคืนสู่ที่เก็บ.จังหวะเอื้อมมือลงไปกำนั้นความอุ่นยังคงอยู่ และจังหวะที่นางออกแรงดึงแรงยื้อก็ยังพอ
สืบรักเส้นแดง (Nc18+) บทที่ 140 : ในที่สุดก็เสร็จจนได้
สารพัดแรงถาโถมผนวกรวมกันตั้งแต่ขั้น 1 ถึง ขั้น 4 ดุ้นควยอันนี้จัดประเคนมาให้เยว่เอ๋อครบแบบทบต้นทบดอก นางสัมผัสได้ถึงการกระทุ้งอันรุนแรงทั้ง ๆ ที่ตัวนางแทบมิได้เคลื่อนบั้นท้ายไปชนกับมันเลย นี่คืออานุภาพของขั้นที่ 5 "ก้าวย่างปรมัตถ์" เยี่ยงนั้นหรือ? อาจเป็นได้! เพราะนวลนมทั้งสองเต้านี่ถึงกับกระเพื่อมบึ้มบ้ำ ๆ เลย!.ร่างบางโยกโครมครามราวกับถูกประหารผ่านช่องรัก ศีรษะสั่นคลอนปอยผมกระเซอะกระเซิงช่างเป็นอะไรที่เร้าใจมาก! ๆ นายน้อยหญิงถึงกับต้องกัดปากซีดตามในทุก ๆ ครั้งที่ดุ้นข้างหลังกระซวกเสียบ! ๆ ๆ ๆ แก้มก้นของนางกระเพื่อมตีปัง ๆ ๆ จนกลีบผกาชักจะเผยออ้ากว้าง!.ความซิงได้ถูกพรากไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เยื่อพรหมจรรย์นางน่าจะขาดยับ มิหนำซ้ำเพื่อเพิ่มอรรถรสให้ถึงเครื่องมากขึ้น เยว่เอ๋อถึงกับลงทุนจินตนาการถึงใบหน้าของคุณชายเซียวไปด้วย! พอคิดถึงความหล่อเหลาของเขาไม่ว่าจะเป็นคนพี่หรือคนน้องนางก็จะยิ่งเงี่ยน! จังหวะถูกเย็ดในท่ายืนจึงเป็นอะไรที่เสียวเช่นนี้นี่เอง แล้วยิ่งเป็นการเย็ดกับคนรักของคนอื่น ฟิลลิ่งแห่งการคบชู้ก็ยิ่งทำให้นางฟินมากขึ้นกว่าเก่า."อ่าาาา! ขอบคุณพี่เหวินเหยายิ่งนักเจ้าค่ะ! อ่
สืบรักเส้นแดง (Nc18+) บทที่ 115 : ร้านลับกับคนลับ ๆ
"หยุด! พอได้แล้วข้าบอกให้ไปเชิญนางมาดี ๆ มิใช่ไปต่อยตีกับนางไอ้พวกบ้า!"เสียงตะโกนดังลั่นมาจากโต๊ะไม้ฟากตรงข้าม มีชายชุดดำท่าทางเมามายผู้หนึ่งนั่งก้มหน้าอยู่บนชั้นสอง.ณ ที่ฝั่งโน้นมิใช่โรงสังคีตที่ใหญ่โตเอิกเกริก หากแต่ก็มิได้ซอมซ่อเหมือนร้านสุราริมทางเฉกเช่นที่เหวินเหยานั่งอยู่ ลักษณะมันเหมือนกั
สืบรักเส้นแดง (Nc18+) บทที่ 114 : ดื่มย้อมใจ!
และแล้วในที่สุดก็เสร็จเรื่องเสร็จราวกันไปเสียที บทสรุปคือหาข้อสรุปมิได้ไม่รู้ว่าจะเอายังไงกันต่อไป เสี่ยวโม่ก็ยังสลบไสลหลับมิตื่น ไอ้ครั้นคำว่า "ควย" ที่เยว่เอ๋อต้องการนักหนา เหวินเหยาก็ยังมิรู้ว่าจะไปหามาจากไหน นางเดินออกจากโรงหมอมาอย่างคนที่คิดมิตก เวลาภายใต้ข้อกำหนดก็งวดเข้ามาทุกที แล้วอีหรอบนี้
สืบรักเส้นแดง (Nc18+) บทที่ 113 : เยี่ยมเยียน
ตามได้แต่มิตามน่าจะดีกว่า คุณชายเซียวยืนตัวชาไปทั้งร่าง พลางหงายมือดูสิ่งที่ตนเองเพิ่งทำลงไปเมื่อครู่ มันคือความจริงที่ถูกต้องทุกอย่าง! ว่าแม่นางมู่ซื่อหรานคือว่าที่ภรรยาของพี่ชาย เขาเองก็ทำอะไรมิได้ต่อให้ตอนนี้จะมาโวยวายขอความยุติธรรม แต่ปลายทางนางก็ต้องกลายเป็นพี่สะใภ้ของเขาอยู่ดี.เขาน่าจะลืมสิ
สืบรักเส้นแดง (Nc18+) บทที่ 112 : ปะทะแบบไม่ปะทะ
"ชิบหายแล้ว! จะตบกันไหมวะน่ะ!"เหวินเหยาถึงกับอุทานในใจ.เพราะท่าทางในการออกมือออกไม้เหมือนจะเป็นเรื่องใหญ่มาก ๆ ยิ่งเป็นคุณชายรองด้วยแล้ว! รายนั้นขึ้นชื่อเรื่องความสำมะเลเทเมา Feat. สำส่อน เจอพลังปราณฝ่ามือซัดเข้าให้ยังไงแม่นางมู่ก็เสียเปรียบ แต่ก็เป็นเรื่องที่น่าเสียดายที่เหวินเหยาแอบย่องเข้าไปใ
Anda juga akan menyukai
CLOSE FRIEND เพื่อนเล่นไม่เล่นเพื่อน
ACHICHI111.4K Dibacaสลับวิวาห์ลุ้น คุณประธานขาโหด
กิตติรวิชญ์74.5K Dibacaท่านรองฯร้อนแรง
กาแฟหอมกรุ่น640.6K Dibacaเด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
ลำเจียก410.8K Dibacaนพรัตน์ & ณัชชา
SHASHA74 Dibacaภรรยาปากร้ายขอเกิดใหม่ในยุค 70(ระบบสะสมแต้ม)
Cherry Brow / เจ๊หงส์ขายเต้าเจี้ยว125 Dibacaล้ำเส้นเพื่อนสนิท (์NC 20+)
ผัดบวบ125 Dibacaอยากเลิกเป็นเพื่อนเธอ
เด็กหญิงมอมแมม (I'm star)193 Dibaca
