Masukด้านปากรณ์ที่ทำคะแนนได้สูงสุดของรุ่น ก็ได้รับโอกาศจากมหวิทยาลัยเพื่อไปเรียนแลกเปลี่ยนที่อเมริกาเป็นระยะเวลาสามปี นั้นก็คือช่วงปีที่สามของเขาตอนนี้ไปจนถึงปีที่ห้า พร้อมกับบดินทร์ที่ได้คะแนนมาเป็นอันดับสองและเพื่อนผู้หญิงอีกคนหนึ่งที่ได้คะแนนมาเป็นอันดับสาม และพวกเขาจะได้กลับมาเรียนปีหกที่ประเทศไทยเพื่อดูแลและศึกษาเกี่ยวผู้ป่วยแบบปฎิบัติการจริง
“ไม่น่าเชื่อเลยว่ะว่าพวกเราจะมีโอกาศดีๆแบบนี้ เราก็เก่งเหมือนกันนี่หว่า สงสัยต้องไปเตรียมตัวรับมือกับสาวๆฝรั่งหน่อยแล้ว” บดินทร์เอ่ยพูดกับเพื่อนหนุ่มหลังจากที่ได้รับแจ้งข่าวอย่างเป็นทางการแล้ว ว่าพวกเขาได้เป็นนักศึกษาแลกเปลี่ยนไปเรียนที่อเมริกาสามปี เพื่อนำความรู้มาสานต่อให้กับทางมหาลัย
“หึๆ แกก็คิดแค่นี้ไอ้บาส ไอ้ลามก อ่อ แล้วหนังสือโป๊ของแกน่ะถ้าวันนี้ไม่ไปเอา ฉันจะเก็บไปทิ้งให้หมด” ปากรณ์พูดไปด้วยใบหน้าเข้ม เพราะเขาอุตส่าห์ยอมยกห้องนั้นให้มันนอนด้วย แต่มันกลับเอาหนังสือพวกนั้นมาไว้จนพี่ๆของเขาไปเจอ แล้วสุดท้ายเขาก็ต้องโดนล้อ แถมยังโดนบังคับอีกด้วย เพราะฉะนั้นเขาจะไม่ทนแล้ว
“เออๆ เย็นนี้ฉันไปเอาพร้อมกับแกเลย ป่ะๆ” บดินทร์พูดบอกไปก็กอดคอกับเพื่อนหนุ่มออกไป แต่พอเดินออกมาแล้วผ่านสวนสาธารณะของมหาวิทยาลัย อยู่ๆปากรณ์ก็หยุดเดินแล้วมองไปที่สาวสวยคนหนึ่ง จนบดินทร์ต้องแลสายตาไปมองตามว่าคือใครกัน
“ยัยนั่นมาทำอะไรที่นี่” ปากณ์คิดในใจแบบสงสัย เพราะเธอกำลังร่ายรำมโนราห์อยู่กับพวกเพื่อนๆ แล้วรอยยิ้มกับท่าทางอันอ่อนช้อยนั้นมันก็ทำให้เขาอดมองไม่ได้ ยิ่งเห็นเธอยิ้มแบบสดใสก็ละสายตาไปไม่ได้เลย ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงตามหลอกหลอนเขาแบบนี้นะ
“ที่รัก โดนัทมาแล้วครับ เอาอาหารมาให้ถึงที่เลย รำกันมานานแล้วพักก่อนดิ จะรีบซ้อมไปไหนยังไงไวน์ก็สวยที่สุดอยู่แล้ว” โดนัทเดินเข้าไปหากลุ่มเพื่อนๆ โดยเดินผ่านปากรณ์และบดินทร์ไปแบบไม่ได้สนใจว่าเป็นใคร พร้อมกับเอ่ยพูดแซวนรินดาไปแบบขำๆ แล้วเขาก็เดินไปจับมือนรินดามานั่งทานขนมที่เขาซื้อมาให้
“มีแฟนแล้วนี่หว่า แม่งก็ไม่แปลกหรอก ออกจะสวยน่ารักขนาดนั้น แกมองเขาแบบนี้ คงไม่ใช่ว่าแกชอบเขาหรอกนะไอ้ปาร์ค” บดินทร์เอ่ยถามออกไปแบบจับผิดเพื่อหนุ่ม
“ฉันเปล่า แกก็รู้ว่าสำหรับฉัน รักไม่ยุ่งมุ่งแต่เรียน ไปเถอะ มาดูคนอื่นเขาแบบนี้มันไม่ดีว่ะ” ปากรณ์บอกไปก็แลสายตามองหญิงสาวคนนั้นพูดคุยกับเพื่อนๆ โดยเฉพาะไอ้ผู้ชายคนนั้นที่เขาคิดว่าน่าจะเป็นแฟนของเธอ ไม่อย่างนั้นคงจะไม่สนิทสนมกันขนาดนั้นหรอก อีกอย่างเขาก็ไม่คิดจะจีบใครด้วย ถึงเธอจะโสดอยู่ก็เถอะ
“อะไรของมันวะ มันหยุดดูเขาเองนะ ไอ้นี่ แปลกคนจริงโว๊ย” บดินทร์พูดไปแบบไม่เข้าใจเพื่อนหนุ่ม เพราะมันหยุดมองเองแล้วมาพูดด่าเขาได้นี่สิ เฮ้อ แต่เอาเถอะ อย่างน้อยครั้งหนึ่งเขาก็ได้เห็นมันดูสาวเป็นครั้งแรกหลังจากที่เป็นเพื่อนกันมานับสิบๆปี ก็มีวันนี้แหละที่ปากรณ์มันเริ่มมองผู้หญิงคนอื่น ที่ไม่ใช่ผู้หญิงที่เข้ามาจีบมัน
หลังจากนั้นไม่ถึงเดือน
ปากรณ์ก็เดินทางไปเรียนแลกเปลี่ยนที่ประเทศสหรัฐอเมริกา และเขาก็เริ่มปรับตัวและใช้ชีวิตในแบบหนุ่มอเมริกัน พร้อมกับปรับเปลี่ยนแนวคิดอะไรหลายๆอย่าง เพราะที่นี่มันทำให้เขาได้รู้ว่า เขาจะมาใช้ชีวิตแบบไม่สนใจคนอื่นไม่ได้ ในเมื่อเขาเป็นหมอเขาก็ต้องพยายามเข้ากับคนอื่นให้ได้ด้วย
ส่วนนรินดาก็พยายามดูแลตัวเองทุกอย่างและเธอก็ได้ลงประกวดดาวคณะตามที่พูดไว้ พร้อมกับคว้ารางวัลดาวคณะมาครอบครอง ทำให้เบญจาเจ็บใจมากที่แพ้ให้กับชะนีภูธรอย่างนรินดา
นับตั้งแต่นั้นมานรินดาและเพื่อนๆก็กลายเป็นสาวนักกิจกรรมที่ใครๆต่างรู้จัก และให้การยอมรับกับความสามารถของเธอและเพื่อนๆ และเธอก็พยายามตัดใจจากธีรภัทรและตั้งใจเอาไว้เลยว่า เธอจะไม่มีทางกินผู้ชายต่อจากยัยเบญจาเด็ดขาด ต่อให้ธีรภัทรจะทำยังไงก็ตามเถอะ เขาจะเป็นเพียงแค่พี่รหัสสำหรับเธอเท่านั้น และเธอจะหาผู้ชายที่ดีกว่าธีรภัทรให้ได้
3ปีผ่านไป ณ ปัจจุบัน…….
ปาริดาแม่ของนรินดาก็ต้องปวดหัวอีกครั้งเมื่อลูกสาวคนสวยของเธอต้องการจะเปลี่ยนที่อยู่ เพราะทนกับข้างห้องที่เสียงดังครวญครางไม่ได้ พอตักเตือนไปก็ยิ่งเอาใหญ่เหมือนกับแกล้งกัน เธอจึงต้องขึ้นมากรุงเทพเพื่อหาดูคอนโดใหม่ให้กับลูกสาวคนสวย โดยไม่ให้สามีและพี่ชายของนรินดารู้ ไม่อย่างนั้นเธอคงถูกโวยที่แอบซื้อคอนโดใหม่ให้ลูกสาวแน่ๆ
จนกระทั่งเธอมาเจอเพื่อนสนิทอย่างกันติมาที่คอนโดที่เธอกำลังมาดูให้ลูกสาวโดยบังเอิญ เธอก็ไปนั่งคุยกันที่ล็อบบี้แล้วพูดเม้าท์กันไปถึงสมัยตอนยังสาวๆ
“พูดไปก็เสียดายนะที่เธอไม่มีลูก ไม่งั้นเราสองคนคงจะได้ดองกัน พูดแล้วก็มันน่าเสียดายจริงๆเลยเนี่ย” ปาริดาพูดไปก็ยิ้มแล้วทำหน้าเสียดายที่เธออดได้ดองกับเพื่อนสาว
“หือ เธอก็พูดซะ ถึงฉันจะไม่มีลูกอ่ะนะ แต่ฉันก็มีหลายชายถึงสามคนเลยนะ เธอลืมไปแล้วหรือไง ทำไมเราสองคนจะดองกันไม่ได้ล่ะจ้ะ ตอนนี้น่ะโตเป็นหนุ่มกันหมดแล้ว เธอเห็นแล้วเธอจะตกใจที่ยีนส์เด่นของฉันน่ะมันไปลอยอยู่บนหน้าของหลานๆ ฮ่าๆ ” กันติมาพูดไปแบบชมตัวเองเพราะหน้าตาของหลานชายก็ดูดีไม่แพ้เธอเลย
“หึ นี่เธอคงไม่คิดจะจับคู่หลานๆของเธอให้ยัยไวน์หรอกนะยัยกัน” ปาริดาทำหน้าสงสัยแล้วถามออกไป เพราะไม่คิดว่าเพื่อนของเธอจะคิดแบบเดียวกับเธอเลย ทั้งหน้าตาทางสังคมฐานะทางครอบครัวของกันติมาก็สามารถดูแลลูกสาวของเธอให้อยู่สุขสบายได้ ทำไมเธอจะไม่คิดจับคู่ให้ลูกสาวของเธอกันล่ะ
“ฉันก็เห็นหนูไวน์มาตลอดตั้งแต่ที่แกมาอยู่กรุงเทพ ฉันว่าลูกสาวเธอน่ะออกจะน่ารักแถมยังเข้ากับหลานชายทั้งสองคนของฉันอย่างดีด้วยนะ ถ้าเรามาดองกันคงจะดีใช่น้อยเลยไม่ใช่เหรอ” กันติมาพูดบอกไปแล้วก็ยิ้ม เมื่อนึกถึงตอนที่เธอไปเอาเครื่องประดับมาจากร้านของเพื่อนสาวโดยได้รับการดูแลอย่างดีจากนรินดา มันจึงทำให้ตลอดสามปีมานี้นรินดาได้สนิทสนมกับเธอและปริญกับปติภพเป็นอย่างดี
“แต่ฉันได้ข่าวว่าตาปาล์มก็คบกับดาราอยู่ไม่ใช่เหรอ ส่วนตาเปรมก็คงไม่คิดอะไรกับยัยไวน์หรอก พวกเขาคงมองลูกสาวฉันเป็นแค่น้องล่ะสิไม่ว่า” ปาริดาพูดไปตามความจริงเพราะลูกสาวก็เล่าให้ฟังตลอดว่าสองหนุ่มนั้นเอ็นดูเธอมาก
“ก็ใครว่าฉันจะให้หนูไวน์คู่กับเจ้าสองแสบนั่นล่ะ ฉันแค่บอกว่าหนูไวน์น่ะเข้ากับตาปาล์มตาเปรมได้ดีก็เท่านั้นเอง ไม่ได้หมายความว่าฉันจะจับคู่พวกเขาซะหน่อย หรือต่อให้ฉันจะจับคู่ให้พวกเขาก็คงไม่เอากันหรอก หัวแข็งจะตายไป แต่กับตาปาร์คหลานชายสุดที่รักของฉันต่างหากล่ะ ฉันคิดว่าเขาสองคนน่าจะไปด้วยกันได้นะเธอ เขายังไม่เคยเจอกันมาก่อน มันก็ต้องมีสปาร์คกันบ้างสิ ทั้งสวยทั้งหล่ออย่างนั้น” กันติมาพูดอธิบายบอกไป เพราะเธอคิดว่าสวยๆขี้อ้อนๆแต่ไม่ยอมใครแบบนรินดาน่ะ ต้องคู่กับหลานชายของเธอคนนี้ เพราะรายนั้นทั้งนิ่งๆ เงียบๆ ถ้าเจอลูกอ้อนไปคงจะแพ้ราบคราบ แค่คิดเธอก็สนุกแล้วเนี่ย อยากจะเห็นหลานชายมีแฟนดูสักตั้งดูสิว่ามันจะเป็นยังไง
“ที่ไปเรียนหมออยู่ที่อเมริกาน่ะเหรอ ก็เข้าท่าแฮะ แต่เราจะจับคู่ให้เขาสองคนยังไง ในเมื่อหลานเธอยังไม่กลับมาไทยเลยนะยัยกัน แล้วไหนจะยัยไวน์อีก รายนั่นคงยอมให้ฉันจับคู่ให้หรอก แล้วหลานเธอน่ะยังโสดอยู่รึเปล่าดีกรีคุณหมอขนาดนั้นคงไม่ได้มีแฟนแล้วหรอกนะ” ปาริดาพูดไปก็คิดว่าถ้าลูกสาวของเธอได้แต่งงานกับหมอมันจะเป็นยังไงนะ
“ตาปาร์คจะกลับมาอาทิตย์หน้านี้แล้วจ้ะ แล้วฉันรับรองเลยว่าตาปาร์คไม่มีแฟนแน่นอน เพราะตั้งแต่โตมาตาปาร์คมันยังไม่เคยพาผู้หญิงมาให้ฉันเห็นเลย ฉันถึงอยากจะได้หนูไวน์มาเป็นหลานสะใภ้ไงยะ แต่แผนจับคู่ของเรานี่สิ ฉันกำลังคิดอยู่ว่าจะเอายังไงดี” กันติกาบอกไปก็คิดว่าเธอจะทำยังไงดีให้ทั้งสองได้เจอกัน ได้เรียนรู้กันให้ได้มากที่สุด เพราะนิ่งๆแบบหลานชายของเธอคงไม่ไปจีบหนูไวน์แน่ๆ
“หลานแกคงไม่ใช่เกย์นะยัยกัน แบบนั้นฉันไม่สู้นะยะบอกเลย” ปาริดาพูดไปแบบคิดในใจว่ามันจะเป็นไปได้ยังไงโตมาไม่เคยมีแฟนเลย แบบนั้นมันแปลกมากๆ ขนาดลูกชายเธอยังพามาตั้งแต่เรียนมอปลายเลย
“บ้าเหรอ ไม่ใช่แน่นอน ตาปาร์คมันเป็นพวกตั้งใจเรียนแบบไม่สนผู้หญิงก็เท่านั้นเอง ฉันถึงต้องจับคู่กับลูกสาวเธอไง แล้วฉันคิดออกแล้วว่าฉันจะให้พวกเขารักกันยังไง เธอกำลังหาคอนโดใหม่ให้หนูไวน์ใช่ไหม งั้นไม่ต้องไปหาแล้วล่ะ ให้หนูไวน์มาอยู่ห้องเดียวกับตาปาร์คเลยก็แล้วกัน รับรองว่าได้เรียนรู้กันแน่ๆ”กันติกาพูดบอกไปก็ยิ้มให้กับเพื่อนสาวไป เพราะถ้าสองคนนั้นได้อยู่ห้องเดียวกันคงจะดีแน่ๆ
“จะดีเหรอ ลูกสาวฉันเป็นผู้หญิงไปอยู่ห้องเดียวกับหลานชายเธอคนอื่นจะมองว่ายังไง ถ้าสามีกับลูกชายฉันรู้ว่าฉันเอายัยไวน์มาจับคู่ล่ะก็ ฉันตายแน่ๆ สองคนนั้นหวงยัยไวน์จะตายไป” ปาริดาบอกไปตามความจริงเพราะสามีและลูกชายคงจะไม่เห็นด้วยกับเธอแน่ๆ แต่อีกใจเธอก็อยากจะดองกับเพื่อนสาว แล้วก็อยากให้ลูกสาวได้กับคนดีๆ ไม่ใช่ใครที่ไหนก็ไม่รู้
“หอมแก้มเลย หอมแก้ม หอมแก้ม” คนในงานเชียร์ให้ปากรณ์หอมแก้มนรินดาโชว์ ปากรณ์เลยจัดให้ตามคำขอแบบไม่เกี่ยงงอน เพราะมันคืองานถนัดของเขา“ฟอด ฟอด” ปากรณ์หอมแก้มนรินดาแบบซ้ายขวาให้ทุกคนดู จนทุกคนร้องออกมาแบบชอบใจ ส่วนนรินดาก็เงยหน้ามายิ้ม แล้วก็เขินอายอย่างบอกไม่ถูกจากนั้นก็ถึงพิธีที่พ่อแม่ของฝ่ายเจ้าสาวจะจะแบกเงินหมั้นไว้ ทางพิธีกรก็ประกาศสิ่งของที่ฝ่ายชายนำมาหมั้นอีกรอบ ก่อนที่ทั้งสองฝ่ายจะโปรยดอกไม้แล้วให้พ่อแม่เจ้าสาวอุ้มไป “แก ยัยไวน์หมั้นยังได้ขนาดนี้เลย นี่ถ้าแต่งจะได้เท่าไหร่วะเนี่ย บ้านพี่ปาร์คนี่เขาทุ่มเนอะ ขนาดครั้งก่อนที่พี่ชายเขาแต่งฉันก็เห็นไม่ใช่น้อยๆเลยนะ แล้วนี่แกกับพี่เปรมจะแต่งอีก ฉันคงไม่ต้องเดาเลยว่าจะเยอะขนาดไหน” สายหมอกพูดเม้าท์ออกไปแบบสงสัย ขณะนั่งมองเพื่อนสาวนั่งทำพิธีอยู่บนเวที“ก็บ้านพี่ปาร์คพี่เปรมเขาเป็นผู้ดีเก่า แถมยังมีธุรกิจตั้งเยอะแยะ เอามาขอสาวแค่นี้ขนหน้าแข้งเขาไม่ร่วงหรอก ขนาดสาวๆที่พี่เปรมมันเคยคบนะแกมันเสียโง่ให้ไปไม่รู้เท่าไร่ คิดแล้วฉันก็เสียดาย เขาน่าจะได้ฉันเร็วๆกว่านี้หน่อย จะได้ไม่ต้องเสียเงินให้ผู้หญิงพวกนั้น” นาราพูดออกมาแบบเสียดาย เมื่อคิดไป
นรินดาได้ยินแล้วก็ทำหน้าอึ้งกว่าเดิมเข้าไปอีก นี่ปากรณ์จะหมั้นกับเธอแล้วเหรอเนี่ย ทำไมเอไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย แล้วเขาจะหมั้นกับเธอแล้วพ่อแม่เธอล่ะ“เดี๋ยวนะคะ ไวน์ขอตั้งสติแปปนึง วันนี้ไม่ใช่งานแต่งงานของญาติไวน์แต่เป็นงานหมั้นของเราสองคนเหรอคะ” นรินดาทำมือยั้งปากรณ์ไว้ แล้วเอ่ยถามเขาแบบช้าๆ“ใช่ วันนี้เป็นงานหมั้นของเราสองคน พี่ขอหมั้นไวน์กับทางคุณพ่อคุณแม่ของไวน์แล้ว” ปากรณ์พูดตอบไปแล้วอธิบายให้เธอฟัง“แล้วพี่ไปขอตอนไหน ทำไมไวน์ไม่เห็นรู้เรื่องเลย พี่ปาร์ค เล่ามาเลยนะ” นรินดาพูดออกไปแล้วทำหน้าอยากรู้ พ่อเธอเนี่ยนะจะยอมยกเธอให้กับปากรณ์ง่ายๆ ไหนบอกหวงเธอมากไง นี่ยกเธอให้เขาไปเธอยังไม่รู้ตัวเลยเนี่ย“เรื่องนั้นเอาไว้ก่อนเถอะน้องไวน์ ตอนนี้ใกล้ถึงกฤษ์หมั้นแล้ว ไปกับน้องปาร์คเขาเถอะ อย่ามัวแต่งงสิจ้ะ ไปๆ” ทาริกาพูดแทรกขึ้นมา เมื่อเห็นทีท่าของนรินดาไม่ยอมหยุดถาม“ไปเถอะ ไว้คืนนี้พี่เล่าให้ฟัง ว่าพี่ไปขอไวน์ได้ยังไง แต่ตอนนี้เราสองคนต้องไปทำพิธีแล้ว ไปกันเถอะคนดี” ปากรณ์พูดบอกไปแบบอ่อนโยนจนนรินดายิ้มเขินๆออกมา“ค่ะพี่ปาร์ค” นรินดาก็จับมือกับปากรณ์แล้วก็ยิ้มให้กันและกัน ก่อนจะพากันเดิน
ด้านปากรณ์พออกมาจากคอนโดได้แล้วเขาก็ไม่ได้ไปทำงานแบบที่บอกนรินดา เพราะตอนนี้เขาได้ย้ายลงไปภูเก็ตแล้ว และวันนี้เขาก็จะบินไปก่อนเธอ เพื่อเตรียมตัวเรื่องงานหมั้นของเขาและเธอ ที่เขาแอบวางแผนกับพ่อของนรินดามานานนับเดือน รับรองว่านรินดาจะต้องเซอร์ไพร์สแน่ๆ จากนั้นเขาก็รีบไปสนามบินแล้วก็เจอกับเพื่อนๆของนรินดาที่เขานัดไว้ แล้วพวกนั้นก็ไปรอด้านในเรียบร้อยแล้ว“พี่ปาร์ค มาโคตรช้าเลยเนี่ย นึกว่าพี่จะมาไม่ทันแล้ว” โดนัทพูดบอกไปแบบตื่นเต้น เพราะวันนี้พวกเขาขนกันไปภูเก็ตเพื่อนงานหมั้นของเพื่อนสาวที่กำลังจะมีขึ้นวันนี้“ก็รีบมาแล้วไงวะ แล้วนี่พร้อมกันนะ อย่าให้ไวน์สงสัยอะไรล่ะ” ปากรณ์เอ่ยบอกไปแล้วมองเพื่อนๆของนรินดาที่มีโดนัทเป้นคนนำทีมไปก่อน เพราะสายหมอกกับนาราจะต้องแกล้งมาส่งนรินดาแล้วค่อยบินตามไปทีหลัง“พร้อมแล้วพี่ วางแผนมาดีขนาดนี้ ไวน์มันไม่สงสัยหรอก หมอกกับนาราก็รอส่งไวน์อยู่ ไม่น่าสงสัยนะ แต่ผมว่าพวกเรารีบขึ้นเครื่องเถอะ ป่ะ เฮ้ยพวกมึง แฟนไวน์มาแล้ว” โดนัทพูดบอกไปก็หันไปบอกเพื่อนๆอีกเกือบสืบกว่าคนที่ตามมาด้วยจากนั้นปากรณ์ก็พาเพื่อนๆของนรินดาเดินทางไปภูเก็ต แล้วพวกเขาก็ได้รับการต้อนรับอย่างด
จนเวลาผ่านไปสักพักปากรณ์ก็อุ้มนรินดาไปที่ห้องนั่งเล่นที่อยู่ติดๆกัน เขาก็วางเธอลงบนพื้นพรมอย่างโอนโยน พร้อมกับจัดท่ารักพิสดารๆใหม่ๆให้กับเธอ โดยที่เขาก็ยังยืนอยู่แล้วก็ค่อยนั่งยองๆกระแทกท่อนเอ็นลงไปหาเธอรัวๆ พร้อมกับเอามือจับเอวบางไว้สูงๆเพื่อรองรับเขา“อ้ะ อ้ะ อ้ะ พี่ปาร์ค ไวน์ไม่ไหวแล้ว มันกำลังจะแตกแล้ว อ้ะ อ้ะ” นรินดาร้องไปแล้วก็รีบเอามือไปบี้ร่องสาวของตัวเองไปด้วย จนร่องสาวมันขมิบรัดท่อนเอ็นใหญ่ที่กำลังเข้ามาในร่องสาวของเธอ“อ่าส์ ตับ ตับ ตับ พี่ไม่ไหวแล้วไวน์ อ่าส์ พร้อมกัน ไวน์ แตกพร้อมกัน อ่าส์”ปากรณ์ร้องบอกไปเมื่อรู้ตัวว่าเขากำลังจะเสร็จสมแล้ว เขาก็เร่งเอวกระแทกไปแบบไม่ยั้ง“อ้ะ อ้ะ อ้ะ อ้ะ อื้อ อื้อ อื้อ อ้าย” นรินดาร้องกรี๊ดออกมาแบบสุขสม ส่วนปากรณ์ก็ดึงท่อนเอ็นออกมาแล้วจัดการเอาพ่นในหน้าสวยๆของนรินดาไปอย่างเสียวกระสัน“โอว์ ซี๊ด อ่าส์” ปากรณ์ครางไปก็ชักรูดท่อนเอ็นของเขาแบบเสียวๆ จนน้ำมันพุ่งใส่เต็มใบหน้าของนรินดาไปแล้ว“อ่าส์ แผล็บ แผล็บ” นรินดาก็แลบลิ้นเลียแบบไม่รังเกียจเลยสักนิด จนปากรณ์กุมมาจูบปากเธอและเขาก็ได้ลิ้มรสน้ำรักของเขาจากปากหวานๆของเธอ“ไวน์เลอะแล้ว งั้นไปอาบน้
เวลา 18.00 น.ปากรณ์กลับมาถึงคอนโดก่อนจะเปิดประตูเข้ามาเจอห้องบรรยากาศมืดๆ แล้วก็มีแสงไฟสลัวมาจากโต๊ะทานอาหารที่จัดเป็นดินเนอร์ใต้แสงเทียนแบบโรแมนติก ไหนจะลูกโป่งที่ตกแต่งอีก วันนี้มันวันครบรอบหรือเปล่านะ ปากรณ์ไม่มั่นใจก็คิดแบบกังวลใจ ก่อนจะรีบมองซ้ายขวาหานรินดา พอไม่เจอเธอเขาก็ไปเปิดไฟทันที“กลับมาแล้วเหรอคะ เปิดไฟทำไมเนี่ย ดูสิไม่โรแมนติกเลยอ่ะพี่ปาร์ค” นรินดาพูดออกไปพร้อมกับถือจานอาหารอยู่ในมือ ก่อนจะเดินไปวางไว้ที่โต๊ะส่วนปากรณ์ก็มองนรินดาแบบอึ้งๆที่เธอใส่ชุดสาวใช้สีดำขาวมาแบบเซ็กซี่มาก มากจนเขากลืนน้ำลายแบบหื่นๆ เพราะชุดที่เธอใส่มันช่างกระตุ้นอะไรๆบางอย่างในตัวเขาจริงๆ“ไวน์ วันนี้วันอะไรพี่ไม่ได้ลืมวันสำคัญอะไรใช่ไหม” ปากรณ์ถามไปแล้วก็มองขาอ่อนของนรินดาไปขึ้นมาเรื่อยๆ“อ่อ ไม่ใช่วันสำคัญอะไรหรอกค่ะ ไวน์ก็แค่อยากทำอะไรให้พี่ปาร์คบ้าง พี่ปาร์คทำให้ไวน์มาเยอะแล้วนิคะ ถือว่าวันนี้เป็นวันสนุกๆของเราสองคนนะคะ” นรินดาพูดบอกไปก็เดินเข้ามาหาเขา แล้วเอามือลูบไล้หน้าอกแกร่งไปแบบอ้อนปากรณ์ก็หายใจเข้าออกแบบลึกอย่างพยายามกลั้นความหื่นของตัวเอง ไม่ให้คิดเกินเลยตอนนี้ ไม่งั้นความโรแมนติกที่น
ด้านปากรณ์ที่ตื่นมาทำอาหารเช้าให้นรินดาเสร็จเขาก็รีบออกมาทำงานทันที พอมาถึงห้องพักหมอกำลังวจะออกไปตรวจแล้วโทรศัพท์ก็ดังขึ้นซะก่อน เขาก็กดรับทันทีเพราะพี่ชายนรินดาโทรมาหาเขา“ว่าไงครับพี่นาย ผมว่าบ่ายนี้จะโทรถามพี่นายพอดีเลย เรื่องนั้นเป็นไงบ้างครับ” ปากรณ์เอ่ยถามออกไปอย่างอย่างรู้ทันที“ใจเย็นๆดิวะ ฉันรู้ว่าแกอยากจะตามยัยไวน์มาใจจะขาดแล้ว แต่การย้ายโรงพยาบาลตอนฝึกงานมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะที่เขาจะรับแกน่ะถึงแกจะเป็นลูกท่านทูตก็เถอะ เขาไม่อยากมีปัญหากับทางโรงพยาบาลที่แกฝึกงานอยู่ก็เลยปฏิเสธที่จะรับแกมาฝึกงานที่นี่ อีกอย่างมันก็ฝึกแค่เทอมเดียวด้วย” ณัฐวีพูดบอกไป หลังจากที่เขาเข้าไปช่วยพูดเรื่องย้ายที่ฝึกงานมาทำที่โรงพยาบาลในภูเก็ต“สรุปคือผมไปฝึกงานที่นั่นไม่ได้ใช่ไหมพี่นาย งั้นผมจะหนีตามไวน์ไปเฉยๆนี่แหละ แล้วค่อยไปฝึกใหม่” ปากรณ์ทำหน้าเครียดทันที เพราะนั่นเป็นโรงพยาบาลเดียวในภูเก็ตที่เขาจะไปฝึกงานได้ เนื่องจากที่นั่นเป็นเครือเดียวกับโรงพยาบาลที่เขาทำงานอยู่ในตอนนี้“หึๆ ฟังให้จบๆสิวะ แกไม่ต้องทำขนาดนั้นก็ได้ไอ้ปาร์ค เพราะพ่อฉันจัดการเรื่องนี้ให้หมดแล้ว เขากลัวแกเอาลูกสาวเขาไปกกอยู่กรุ
“พี่เปรมปล่อยนะ ไม่งั้นนาราจะร้องให้คนช่วยจริงๆด้วย” นาราได้ยินแบบนั้นก็ไม่รอช้า รียขัดขืนแล้วพูดไปก็พยายามดิ้นให้หลุดจากมือของเขา ในขณะกำลังถูกเขาพาเดินไปที่ไหนสักที“เอาสิ ผัวเมียทะเลาะกันใครเขาจะมาขวาง หยุดพูดแล้วเดินตามมาเงียบๆ ปติภพพูดบอกไปก็รีบพานาราเดินออกมาจากฝูงชนที่ดูอยู่“อ้าย ปล่อยนะ ช่
ด้านนรินดาและปกรณ์ที่ออกมาจากห้องแล้วกำลังจะเดินไปที่บันไดกลับตกใจที่เห็นนาราเปิดประตูออกมาแล้วทำอะไรแบบลับๆล่อๆ ทั้งสองจึงหันมามองหน้ากันแล้วเดินเข้าไปทักนาราทันที“นารา” นรินดาร้องเรียกเพื่อนสาวออกไป จนนาราร้องอย่างตกใจออกมาแบบไม่ทันตั้งตัว“ว้าย ยัยไวน์ มาไม่ให้สุ่มให้เสียง ฉันตกใจหมด” นาราพูดออ
“อ่ะ ขี่หลังฉันละกัน ถ้าให้อุ้มคงได้ล้มแน่ อ่ะ รีบขึ้นมา” โดนัทพูดจบก็นั่งยองๆให้สายหมอกมาขี่หลังเขาได้ถนัดๆ สายหมอกเห็นโดนัทยอมแล้วก็ยิ้มออกมาแบบดีใจ แล้วเดินเซๆปขี่หลังของโดนัทแบบรวดเร็ว“เย้ ไปกันเลย เย้ ไอ้โด ไป ไป” สายหมอกพูดปก็ยกมือขึ้นไปเหมือนกับว่าเธอกำลังเล่นอยู่ ก่อนจะโยกตัวไปแรงๆ จนโดนัท
ด้านปากรณ์แลนรินดาก็จูบแลกลิ้นกันไปแบบเมามันส์ จนลืมไปว่าตอนนี้พวกเขาไม่ได้อยู่กันเพียงแค่สองคน จนกระทั่งปากรณ์ที่เมาแบบได้ที่ก็เริ่มมีอารมณ์หื่นเข้าแล้ว“อืม จุ๊บ จุ๊บ ไวน์กำลังทำให้พี่ตะบะแตกนะรู้ไหม อ่าส์ ” ปากรณ์ถอนปากออกมาก็พูดไปเบาๆ แล้วเอามือลูบที่ขาของนรินดาแล้วเลื่อนมาที่ก้นของเธอแบบเร้าอ







