INICIAR SESIÓN“สร้อยทับทิมมงกุฎหงส์ของตระกูลหลี่ผู้ตกอับ เริ่มต้นประมูลที
“กรี๊ดดด! โรงรับจำนำสกุลหม่าถูกยึด... เงินแปดแสนตำลึงของข้าสูญสิ้นหมดแล้วหรือ!”เสียงกรีดร้องโหยหวนปานฟ้าถล่มดังขึ้นภายในเรือนใหญ่ของจวนเซี่ยฮูหยินเอกเยี่ยนหนานเฝยที่กำลังรอคอยรับเงินปันผลประจำเดือน เมื่อได้ยินรายงานจากพ่อบ้านว่าโรงรับจำนำสกุลหม่าถูกมู่อวิ๋นเข้ายึดกิจการ และสมุดบัญชีส่วยลับตกไปอยู่ในมือของเซี่ยเวยจี๋ ร่างกายของนางก็พลันแข็งทื่อดั่งท่อนไม้ความโกรธแค้นและความตื่นตระหนกแล่นขึ้นสู่ลำคออย่างรุนแรงพรวด!ฮูหยินเอกอ้าปากกระอักลิ่มเลือดสีแดงสดออกมาเปรอะเปื้อนพรมขนสัตว์หนานุ่ม ร่างหนาทรุดฮวบหมดสติล้มพับลงกับพื้นห้องนอนท่ามกลางความตระหนกตกใจของบ่าวไพร่ท่อน้ำเลี้ยงทางการเงินถูกทำลายจนย่อยยับ อำนาจในจวนเซี่ยของฮูหยินเอกเริ่มพังทลายลงทีละส่วน
“เจ้าหน้าที่กองกำลังรักษาพระนครจงฟัง! โรงรับจำนำสกุลหม่าออกตั๋วเงินปลอมไร้เงินสำรอง และฉ้อโกงประชาชน บัดนี้ข้าสั่งอายัดทรัพย์สินและคลังสินค้าทั้งหมดเพื่อตรวจสอบ!”เสียงคำรามทรงอำนาจของเซี่ยเวยจี๋ดังก้องกังวาน สะกดความวุ่นวายหน้าร้านให้สงบนิ่งลงในพริบตาทหารเกราะดำกรูเข้าปลดอาวุธนักเลงคุมร้านและจับกุมตัวเถ้าแก่หม่ากดลงกับพื้นหิน มีดสั้นในมือของพ่อค้าหน้าเลือดร่วงหล่นลงพื้นเสียงดังเคร้งท่ามกลางสายตานับพันคู่ที่จับจ้อง ร่างบางในชุดคลุมสีครามสง่างามของมู่อวิ๋นก้าวพ้นฝูงชนขึ้นมาบนบันไดหินนางก้าวเดินเข้าไปในโรงรับจำนำอย่างสงบนิ่ง ปลายนิ้วเอื้อมไปหยิบ ‘สร้อยทับทิมมงกุฎหงส์’ และ ‘กำไลหยกจักรพรรดิ’ ของมารดาออกจากกล่องกำมะหยี่บนเคาน์เตอร์มู่อวิ๋นลูบคลำผิวหยกและประกายทับทิมอันอบอุ่นด้วยแววตาอ่อนโยน
“ทองคำแท่งหนึ่งล้านตำลึงมาถึงแล้ว! หลีกทางให้ขบวนเกวียนหอการค้าแดนเหนือเดี๋ยวนี้!”เสียงตะโกนกึกก้องของสารถีหนุ่มดังแหวกสายลมหนาวที่พัดกรูเกรียวกลางตลาดหลวงโครม! โครม! โครม!เสียงล้อเกวียนไม้หุ้มเหล็กนับยี่สิบเล่มบดขยี้ลงบนแผ่นหินอ่อนหน้าโรงรับจำนำสกุลหม่า เกวียนแต่ละเล่มบรรทุกหีบเหล็กขนาดใหญ่ที่ลงกลอนแน่นหนา ลังไม้บรรจุทองคำแท่งบริสุทธิ์เปล่งประกายสีเหลืองทองอร่ามท้าทายสายตาผู้คนนับพันที่ยืนมุงดูด้วยความตื่นตะลึงเบื้องหน้าขบวนเกวียน ชายชราในชุดผ้าไหมชั้นดีท่าทางภูมิฐาน นามว่า ‘เถ้าแก่เฉียน’ หัวหน้าสาขาหอการค้าแดนเหนือ ก้าวลงจากม้าศึกอย่างสง่างามข้างกายเขามีผู้คุ้มกันร่างยักษ์นับสิบนายถือดาบยาวคุมเชิง บรรยากาศแห่งความมั่งคั่งและอำนาจสะกดทั่วทั้งถนนให้ตกอยู่ในความเงียบงัน
“สร้อยทับทิมมงกุฎหงส์ของตระกูลหลี่ผู้ตกอับ เริ่มต้นประมูลที่หนึ่งแสนตำลึงทอง! หากไม่มีปัญญาซื้อ ก็จงยืนดูเศรษฐีเมืองหลวงแย่งชิงของดูต่างหน้าแม่เจ้าไปเสียเถอะ นังหนู!”เสียงป่าวประกาศก้องกังวานของเถ้าแก่หม่าดังกึกก้องหน้าโรงรับจำนำสกุลหม่าเช้าตรู่ที่ลมหนาวพัดกรรโชกแรง ลานหน้าโรงรับจำนำถูกจัดเป็นเวทีประมูลขนาดย่อม เถ้าแก่หม่าในชุดผ้าไหมปักดิ้นทองหรูหรายืนเชิดหน้าอยู่บนเวที ในมือถือค้อนไม้สักขนาดเล็ก ข้างกายมีกล่องกำมะหยี่สีแดงวางเปิดอ้า เผยให้เห็นสร้อยทับทิมมงกุฎหงส์ที่ทอประกายระยิบระยับใต้แสงแดดอันหนาวเหน็บเถ้าแก่หม่าได้รับคำสั่งลับจากฮูหยินเอกเยี่ยนหนานเฝย ให้จัดงานประมูลประจานสินเดิมของมารดามู่อวิ๋น เพื่อเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของตระกูลหลี่ให้จมดิน และบีบให้มู่อวิ๋นต้องยอมจำนนรอบลานประมูล มีคหบดีและพ่อค้าผู้ร่ำรวยมารวมตัวกันนับร้อยคน บ่าวรับใช้ของโรงรับจำนำต่า
“พังพินาศหรือ? ฮ่าๆๆ! นังเด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม กล้ามาข่มขู่ข้าในถิ่นการค้าเมืองหลวงหรือ!”เสียงหัวเราะเย้ยหยันของเถ้าแก่หม่าดังก้องไล่หลัง ขณะที่มู่อวิ๋นหมุนตัวเดินออกจากโรงรับจำนำอย่างสง่างามเมื่อกลับมาถึงเรือนไผ่ร้าง อาชิงรีบปิดประตูหน้าต่างลงกลอน มู่อวิ๋นก้าวไปนั่งประจำโต๊ะทำงาน แววตาคมกริบดุจพญาอินทรีฉายประกายแห่งจอมทัพการค้านางหยิบแผ่นกระดาษพิเศษสำหรับส่งสาส์นลับของกองคาราวานแดนเหนือออกมา จรดพู่กันเขียนคำสั่งรหัสลับด้วยความรวดเร็วและเด็ดขาด“อาชิง นำสาส์นนี้ไปส่งให้ ‘เถ้าแก่เฉียน’ หัวหน้าสาขาหอการค้าแดนเหนือในเมืองหลวง สั่งให้ระดมทองคำแท่งหนึ่งล้านตำลึงเข้าสู่เมืองหลวงภายในสองวัน!”อาชิงพยักหน้ารับคำสั่งด้วยแววตามุ่งมั่น รีบเร้นกายออกจากห้องพักทันที
“คุณหนูรองแห่งจวนเซี่ยหรือ? ฮ่าๆๆ! ต่อให้เป็นฮูหยินใหญ่มาเอง หากไม่มีเงินตำลึงทองมาวางตรงนี้ ก็อย่าหวังว่าจะได้แตะต้องสร้อยทับทิมเส้นนี้แม้แต่ปลายก้อย!”เสียงหัวเราะเยาะเย้ยอันน่ารังเกียจดังก้องหน้า ‘โรงรับจำนำสกุลหม่า’ โรงรับจำนำที่ใหญ่ที่สุดในย่านการค้าเมืองหลวงเช้าตรู่วันใหม่ที่ลมหนาวพัดกรูเกรียว มู่อวิ๋นในชุดคลุมสีครามเรียบหรูเดินเคียงข้างอาชิงมายังหน้าร้านรับจำนำสกุลหม่าจากการตรวจสอบเส้นทางการเงินลับของเซี่ยเวยจี๋ มู่อวิ๋นพบว่าทรัพย์สินและสินเดิมทั้งหมดของมารดาที่มู่ตานนำติดตัวมาจากแดนเหนือ ถูกฮูหยินเอกเยี่ยนหนานเฝยลักลอบนำมาฝากขายและจำนำไว้ที่นี่ เพื่อนำเงินไปใช้จ่ายฟุ่มเฟือยและเป็นท่อน้ำเลี้ยงลับของเรือนใหญ่เบื้องหน้านาง ชายวัยกลางคนรูปร่างอ้วนทึกลงพุง ดวงตาปูดโปนดั่งคางคก นามว่า ‘เถ้าแก่หม่า’ เจ้าของโรงรับจำนำและคนสนิทของฮูห







