LOGINShare
บทที่ 31 พระบัญชาตรวจค้น
publish date:
2026-08-22 08:42:53
Latest chapter
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 41 คำสั่งย้ายตำหนักเร่งด่วน
“เหนียงเหนียง! ฝ่าบาทหมายความว่าอย่างไรกันแน่เพคะ” “เหตุใดต้องย้ายพระองค์ออกจากตำหนักจี้เห่อ” เม่ยจิงเองก็งุนงง “หรือฝ่าบาททรงคิดคืนดีกับพระองค์เพคะ” เซี่ยเยว่หลันกลับส่ายหน้าเบา ๆ “ไม่...” นางเดินไปยืนหน้าหน้าต่าง มองเกล็ดหิมะที่ปลิววนอยู่เหนือหลังคาตำหนัก ดวงตาค่อยๆ เย็นลง “ไม่มีผู้ใดทำสิ่งใดโดยไร้จุดประสงค์ การย้ายข้าออกจากจี้เห่อ...ต้องมีเหตุผลที่สำคัญกว่าพิธีสักการะ” มือของนางค่อยๆ แตะแขนเสื้อ ภายในนั้น...ตราเงินของแม่ทัพเซี่ยยังคงซ่อนอยู่ หากนางต้องย้ายตำหนักนั่นหมายความว่า...มีคนกำลังบังคับให้นางขยับหมากก่อนเวลา เซี่ยเยว่หลันยกมุมปากขึ้นช้าๆ “ในที่สุด...อีกฝ่ายก็เริ่มร้อนใจแล้ว” ด้านนอกตำหนักเงาร่างของขันทีผู้หนึ่งยืนหลบอยู่ใต้ต้นเหมย เมื่อเห็นเกากงกงเดินจากไป เขารีบหันหลังจากไปอย่างรวดเร็วโดยไม่รู้เลยว่า...บนกิ่งเหมยเหนือศีรษะดวงตาคมดุจเหยี่ยวของบุรุษในอาภรณ์สีดำกำลังมองทุกการเคลื่อนไหวอยู่เงียบๆ หลี่เซวียน...ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย “...ปลาติดเหยื่อแล้ว” หิมะโปรยปรายลงมาหนักตลอดทั้งคืนจนรุ่งเช้า ตำห
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 40 ตำหนักชิงอวิ๋น
"เมื่อคืน...คนของเราส่งข่าวกลับมา" นางหยิบกระดาษพับเล็กๆ ซ่อนไว้ในแขนเสื้อส่งให้นาย เซี่ยเยว่หลันคลี่มันออกช้าๆ ภายในมีเพียงประโยคสั้นๆ 'ศพเย่หว่านถูกเปลี่ยนแล้ว' ดวงตาของนางหรี่ลงทันที "เปลี่ยนรึ?" "เพคะ" ชิงหลัวพยักหน้า "คนของเราที่กรมวังแจ้งว่า ศพที่ถูกฝังเมื่อวาน...ไม่ใช่เย่หว่าน" ห้องทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ เซี่ยเยว่หลันวางกระดาษลงช้าๆ นางเดาไว้แล้ว...แต่เมื่อได้รับการยืนยัน หัวใจก็ยังหนักอึ้งอีกฝ่ายทำลายหลักฐานเร็วกว่าที่นางคาด "แล้วศพจริงล่ะ" ชิงหลัวส่ายหน้า "หายไปแล้วเพคะ ไม่มีผู้ใดรู้ว่าอยู่ที่ใด" เซี่ยเยว่หลันค่อยๆ หลับตา คนที่ฆ่าเย่หว่าน...ไม่ใช่เพียงมีอำนาจแต่ยังสั่งการกรมวังได้ เช่นนั้น...คนผู้นั้นต้องอยู่สูงกว่าที่นางคิด "แล้วหลินเจาหรงเป็นอย่างไร" "ปลอดภัยเพคะ แต่นางเก็บตัวเงียบอยู่ในตำหนัก" เยว่หลันพยักหน้าเบาๆ อย่างน้อย...พยานคนสุดท้ายยังมีชีวิตเพียงแต่สภาพจิตใจของนางอาจะไม่ดีเท่าเดิม ทันใดนั้น...เม่ยจิงรีบวิ่งเข้ามา "เหนียงเหนียง!" "
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 39 เพราะกุ้ยเฟย
“หม่อมฉันไม่อยากให้เรื่องเพียงเท่านี้ ทำให้ฝ่าบาทต้องทรงลำบากพระทัย” นางหยุดเพียงครู่ ก่อนกล่าวต่อด้วยรอยยิ้มบาง “อีกทั้ง...หากต้องให้ซูไฉเหรินมารับโทษที่หน้าตำหนักจี้เห่อ คนในวังคงกล่าวกันว่าหม่อมฉันใช้อำนาจกุ้ยเฟยรังแกผู้อื่นได้” ทุกถ้อยคำอ่อนโยนแต่กลับเหมือนคมมีดกรีดลงกลางพระทัยของหลี่จิ้งเหยียน เพราะนางไม่เคยเอ่ยแม้แต่คำเดียวว่า...พระองค์ต้องอยู่ข้างนาง นางเพียงผลักทุกอย่างออกจากตัวเองราวกับเรื่องของพระองค์และสตรีคนโปรด...ไม่เกี่ยวข้องกับนางอีกแล้ว ความเงียบแผ่ปกคลุมทั่วทั้งตำหนักหลี่จิ้งเหยียนมองใบหน้างดงามตรงหน้าอยู่นานก่อนตรัสเสียงแผ่ว “เช่นนั้นก็ปล่อยตามที่กุ้ยเฟยขอ” ซูไฉเหรินรีบเงยหน้าขึ้นด้วยความดีใจ “ขอบพระทัยฝ่าบาทเพคะ!” “อย่าเพิ่งดีใจ” พระสุรเสียงเย็นเยียบดังขึ้นอีกครั้ง “เจ้ารอดเพราะเซี่ยกุ้ยเฟย มิใช่เพราะข้า หากมีครั้งหน้า...ต่อให้ผู้ใดมาขอความเมตตา ข้าก็จะลดตำแหน่งเจ้าตามกฎวัง” ซูไฉเหรินหน้าซีด รีบก้มหน้ารับคำ “หม่อมฉัน...รับพระบัญชาเพคะ” หลี่จิ้งเหยียนไม่ได้ทอดพระเนตรนางอีก สายพระเนตรกลับห
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 38 เสือที่ป่วยกับหมาที่เหิมเกริม
อาภรณ์สีแดงเข้มปักหงส์พลิ้วลงจากตั่งอย่างสง่างามแม้ถูกกักบริเวณ แต่นางยังคงเป็น...กุ้ยเฟยผู้มีศักดิ์สูงสุดรองเพียงฮองเฮาที่ว่างอยู่ เยว่หลันเดินมาหยุดตรงหน้าซูไฉเหรินระยะห่างเพียงครึ่งก้าว “เจ้ารู้หรือไม่...เหตุใดตลอดสามวันที่ข้าถูกกักบริเวณจึงไม่มีผู้ใดกล้ามาเหยียบตำหนักจี้เห่อ” ซูไฉเหรินเม้มริมฝีปากแน่น เซ่ยเยว่หลันยิ้มเย็น “เพราะคนฉลาด...ย่อมรู้ว่า ต่อให้เสือบาดเจ็บก็ยังเป็นเสือ มีเพียงสุนัขโง่เขลาเท่านั้น...ที่คิดว่าเสือตายแล้ว”ทันทีที่สิ้นประโยคสีหน้าของซูไฉเหรินพลันบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ “พระองค์!” นางยกมือขึ้นหมายจะตบเซี่ยเยว่หลันอย่างลืมตัว "เหนียงเหนียง!" นางยืนนิ่งราวกับรู้ดีว่ามือของอีกฝ่ายไม่มีวันตกลงมา ทว่า...หมับ! ข้อมือของนางถูกคว้าไว้กลางอากาศอย่างแรง “อ๊ะ!” ซูไฉเหรินร้องออกมาเบาๆ ด้วยความเจ็บปวด พลางหันกลับไปด้วยความโมโห “ผู้ใดกล้า...” คำพูดพลันขาดหาย เบื้องหน้าคือ เกากงกงที่กำลังจับข้อมือนางไว้ สีหน้าของขันทีเฒ่าเคร่งขรึมผิดจากทุกครั้ง เขาค่อยๆ ปล่อยมือ ก่อนถอยหลังหนึ่งก้าว แล้วคุกเข่าลง
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 37 เมื่อหงส์ถูกหยาม
“รออะไร!” เสียงสตรีแหลมสูงดังลอดเข้ามา ชิงหลัวกับเม่ยจิงสบตากันทันที เซี่ยเยว่หลันเพียงยกถ้วยชาขึ้นจิบราวกับรู้ดีทุกอย่างว่าสิ่งใดกำลังเกิดขึ้นหน้าตำหนัก สีหน้าของนางกลับไม่เปลี่ยนแม้แต่น้อย ใบหน้ายังคงเรียบนิ่ง เฉยชาและดูทรงอำนาจ นางไม่มีสิ่งใดต้องหวาดหวันอีกแล้วกับไฉเหรินผู้นี้ ไม่นานนักชิงหลัวและเม่ยจิงก็รีบวิ่งเข้ามา “เหนียงเหนียง...มีผู้มาขอเข้าเฝ้าเพคะ” “ซูไฉเหริน?...” ชิงหลัวก้มหน้าพลางพงักหน้ารับ “นางมาทำอะไรที่นี่” นางกำนัลส่ายหน้า “บ่าวก็ไม่ทราบเพคะ แต่นางยืนกรานว่าจะต้องพบเหนียงเหนียงให้ได้” เซี่ยเยว่หลันวางถ้วยชาลงช้าๆ “เชิญเข้ามา” “เหนียงเหนียง!” ชิงหลัวรีบเอ่ย “พระองค์ยังถูกกักบริเวณ หากมีเรื่องวุ่นวาย...” เซี่ยเยว่หลันยิ้มบาง “ยิ่งข้าถูกกักบริเวณ คนที่มาวันนี้...ก็ยิ่งไม่ได้มาด้วยความหวังดี” ไม่นานม่านประตูก็ถูกเปิดออกสตรีผู้หนึ่งก้าวเข้ามาอย่างเชิดหน้า นางสวมอาภรณ์สีชมพูอ่อนปักบุปผาดูอ่อนหวานยิ่งนัก เครื่องประดับทองบนมวยผมสั่นไหวทุกย่างก้าวแม้ตำแหน
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 36 ข่าวคราวที่เงียบหาย
อ๋องเจ็ดยืนมองคนตายอย่างวิเคราะห์...คนตายเคยสัมผัสกับต้นเพลิงนั่นหมายความว่า ก่อนตายนางเคยอยู่ใกล้หอเฉิงหมิงจริง หลี่เซวียนกำลังจะตรวจต่อ แต่ทันใดนั้น...เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นด้านนอก "อ๋องเจ็ด!" เกากงกงรีบเดินเข้ามา เมื่อเห็นหลี่เซวียนอยู่ในห้อง สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย "ดึกดื่นเช่นนี้ เหตุใดพระองค์..." หลี่เซวียนลุกขึ้นเต็มความสูง "ข้ามาดูศพ" เกากงกงยิ้มเจื่อน "ฝ่าบาทกำลังตามหาพระองค์พ่ะย่ะค่ะ" "มีเรื่องใด" "ฝ่าบาททรงรับสั่งให้พระองค์เสด็จไปตำหนักเฉียนชิงทันที" หลี่เซวียนมองศพอีกครั้ง ก่อนหันกลับ "บอกฝ่าบาท..." เขาหยุดเล็กน้อย "ข้าจะไปเดี๋ยวนี้" แต่ขณะที่กำลังเดินผ่านเกากงกง "อ๋องเจ็ดทรงพบสิ่งใดหรือไม่" หลี่เซวียนส่ายหัวพลางเอ่ยเบาๆ "ศพนี้...ห้ามผู้ใดแตะต้อง" เกากงกงชะงัก "พ่ะย่ะค่ะ" หลี่เซวียนเดินจากไป ทว่าทันทีที่ร่างสูงลับมุมระเบียง เงาร่างอีกสายหนึ่งกลับค่อยๆ ก้าวออกมาจากด้านหลังห้องเก็บศพ บุรุษผู้นั้นสวมชุดดำทั้งร่าง ใบห
You may also like
อนุตัวร้ายขอทำสวน
ประดับดิน60.4K viewsแม่หมอหลงยุคมาเป็นหมอดูผู้มีญาณวิเศษ
ต้าซินซิน25.5K viewsท่านอ๋องเย็นชาผู้คลั่งรักกับพระชายาหมอหญิงผู้อ่อนหวาน
สายธารสะท้อนเงา589.0K viewsหงส์ขย่มมังกร 3P
ซีไซต์32.5K viewsทะลุเวลา มาเป็นภรรยาแสนชัง
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ228 viewsสตรีเช่นข้า ไม่ขอพึ่งพาบุรุษใด
PANYAPON184 viewsทะเลาะกันไปเถิด ข้าชมดูอยู่ห่างๆ ก็พอ!
หรงเย่า / นาย่า510 viewsพระชายาของข้าเจ้าอย่าหมางเมิน
จ้าวเฉียว / พลอยพันแสง744 views
