ログイン共有
บทที่ 7 ตามหาความจริง
公開日:
2026-08-13 13:46:40
最新チャプター
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 37 เมื่อหงส์ถูกหยาม
“รออะไร!” เสียงสตรีแหลมสูงดังลอดเข้ามา ชิงหลัวกับเม่ยจิงสบตากันทันที เซี่ยเยว่หลันเพียงยกถ้วยชาขึ้นจิบราวกับรู้ดีทุกอย่างว่าสิ่งใดกำลังเกิดขึ้นหน้าตำหนัก สีหน้าของนางกลับไม่เปลี่ยนแม้แต่น้อย ใบหน้ายังคงเรียบนิ่ง เฉยชาและดูทรงอำนาจ นางไม่มีสิ่งใดต้องหวาดหวันอีกแล้วกับไฉเหรินผู้นี้ ไม่นานนักชิงหลัวและเม่ยจิงก็รีบวิ่งเข้ามา “เหนียงเหนียง...มีผู้มาขอเข้าเฝ้าเพคะ” “ซูไฉเหริน?...” ชิงหลัวก้มหน้าพลางพงักหน้ารับ “นางมาทำอะไรที่นี่” นางกำนัลส่ายหน้า “บ่าวก็ไม่ทราบเพคะ แต่นางยืนกรานว่าจะต้องพบเหนียงเหนียงให้ได้” เซี่ยเยว่หลันวางถ้วยชาลงช้าๆ “เชิญเข้ามา” “เหนียงเหนียง!” ชิงหลัวรีบเอ่ย “พระองค์ยังถูกกักบริเวณ หากมีเรื่องวุ่นวาย...” เซี่ยเยว่หลันยิ้มบาง “ยิ่งข้าถูกกักบริเวณ คนที่มาวันนี้...ก็ยิ่งไม่ได้มาด้วยความหวังดี” ไม่นานม่านประตูก็ถูกเปิดออกสตรีผู้หนึ่งก้าวเข้ามาอย่างเชิดหน้า นางสวมอาภรณ์สีชมพูอ่อนปักบุปผาดูอ่อนหวานยิ่งนัก เครื่องประดับทองบนมวยผมสั่นไหวทุกย่างก้าวแม้ตำแหน
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 36 ข่าวคราวที่เงียบหาย
อ๋องเจ็ดยืนมองคนตายอย่างวิเคราะห์...คนตายเคยสัมผัสกับต้นเพลิงนั่นหมายความว่า ก่อนตายนางเคยอยู่ใกล้หอเฉิงหมิงจริง หลี่เซวียนกำลังจะตรวจต่อ แต่ทันใดนั้น...เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นด้านนอก "อ๋องเจ็ด!" เกากงกงรีบเดินเข้ามา เมื่อเห็นหลี่เซวียนอยู่ในห้อง สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย "ดึกดื่นเช่นนี้ เหตุใดพระองค์..." หลี่เซวียนลุกขึ้นเต็มความสูง "ข้ามาดูศพ" เกากงกงยิ้มเจื่อน "ฝ่าบาทกำลังตามหาพระองค์พ่ะย่ะค่ะ" "มีเรื่องใด" "ฝ่าบาททรงรับสั่งให้พระองค์เสด็จไปตำหนักเฉียนชิงทันที" หลี่เซวียนมองศพอีกครั้ง ก่อนหันกลับ "บอกฝ่าบาท..." เขาหยุดเล็กน้อย "ข้าจะไปเดี๋ยวนี้" แต่ขณะที่กำลังเดินผ่านเกากงกง "อ๋องเจ็ดทรงพบสิ่งใดหรือไม่" หลี่เซวียนส่ายหัวพลางเอ่ยเบาๆ "ศพนี้...ห้ามผู้ใดแตะต้อง" เกากงกงชะงัก "พ่ะย่ะค่ะ" หลี่เซวียนเดินจากไป ทว่าทันทีที่ร่างสูงลับมุมระเบียง เงาร่างอีกสายหนึ่งกลับค่อยๆ ก้าวออกมาจากด้านหลังห้องเก็บศพ บุรุษผู้นั้นสวมชุดดำทั้งร่าง ใบห
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 35 ความผิดปกติของศพ
เซี่ยเยว่หลันหันไปหาชิงหลัวพลางส่งสายตาไปยังหลินเจาหรงที่แอบอยู่ด้านหลังม่าน ชิงหลัวพงักหน้ารับก่อนจะเดินไปทางประตูเล็กด้านหลังของห้องหนังสือ เป็นเส้นทางลับที่เซี่ยเยว่หลัวใช้เป็นทางหนีทีไล่ในยามฉุกเฉินเมื่อต้องการออกจากตำหนักจี้เห่อ “หลินเจาหรง...เจ้ารีบกลับตำหนักเสีย...ข้าจะให้ชิงหลัวลอบพาเจ้าออกจากตำหนัก” น้ำเสียงของนางเย็นเยียบ เสียงกระซิบลอดผ่านริมฝีปาก มือข้างหนึ่งเอื้อมมือแตะเบาๆ ที่แขนหลินเจาหรง “ขอบพระทัยกุ้ยเฟย...หม่อมฉันจะรีบกลับตำหนักเจ้าค่ะ” นางก้มลงคารวะเซี่ยกุ้ยเฟย ชิงหลัวเดินเข้ามาใกล้เซี่ยเยว่หลันพลางกระซิบเบาๆ พอให้ได้ยินกันเพียงสองคน “เจ้าต้องรักษาตัวให้ดี...” "หากหม่อมฉันเป็นอะไร..." เซี่ยเยว่หลันส่ายหัวเบาๆ “เจ้าจะไม่เป็นไร...เชื่อข้า” “ทางพร้อมแล้วเจ้าค่ะเหนียงเหนียง” “พานางไป และส่งสิ่งนี้ให้คนของเราที่นอกเมือง” ชิงหลัวพยักหน้ารับพลางรับเอาผ้าไหมชิ้นบางซึ่งม้วนเป็นก้อนกลมเล็กแล้วเคลือบด้วยไขขี้ผึ้ง นางกำแผ่นผ้าไหมนั้นแน่นก่อนจะเดินนำไปที่ประตูช่องทางลับนั้น
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 34 ศพที่พูดไม่ได้
คำพูดของหลินเจาหรงทำให้ทั้งห้องเงียบงัน เซี่ยเยว่หลันค่อยๆ วางเศษไม้ไหม้เกรียมลงบนโต๊ะ แววตาเย็นลงทันที นางผ่านความตายมามากมายตั้งแต่เริ่มเรียนรู้ศาสตรายุทธ์กับแม่ทัพเซี่ยผู้เป็นบิดา ความตายแทบจะเป็นเรื่องปกติสำหรับนาง แต่สำหรับชีวิตของนางกำนัลในวังหลวงนั้นการตายกลับทำให้นางรู้สึกหดหู่ “ตาย?” หลินเจาหรงพยักหน้าทั้งน้ำตา “เมื่อครู่...ระหว่างกลับตำหนัก นางตกสระน้ำ” ชิงหลัวขมวดคิ้วทันที “ตกสระน้ำรึ?” “เพคะ” หลินเจาหรงสูดลมหายใจลึก พยายามสะกดอารมณ์ที่สั่นไหว แม้น้ำหูน้ำตาจะไหลเอ่อ “แต่หม่อมฉันไม่เชื่อว่านางจะตกเอง” เซี่ยเยว่หลันจ้องหน้านางนิ่ง “เหตุใดกัน” “เย่หว่านว่ายน้ำเป็นเพคะ” คำตอบนั้นทำให้ชิงหลัวเบิกตากว้าง ส่วนหลินเจาหรงยิ่งกำชายกระโปรงแน่นขึ้น “บ้านของนางอยู่ริมน้ำ ตั้งแต่เด็กนางช่วยบิดาหาปลา นางว่ายน้ำเก่งกว่าบุรุษหลายคน” น้ำเสียงของนางเริ่มสั่นอีกครั้ง น้ำตาเริ่มไหลออกมา “ต่อให้ตกลงไปจริง...นางก็ไม่มีวันจมน้ำตาย” ภายในห้องเงียบลงอีกครั้ง เซี่ยเยว่หลันค่อยๆ หลับตา เร็ว..
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 33 หลินเจาหรง
เซี่ยเยว่หลันยังคงยืนอยู่ริมหน้าต่าง ดวงตาทอดมองหิมะที่โปรยปรายลงมาไม่ขาดสาย นางค่อย ๆ หมุนตราเงินในมือ พลางใช้ปลายนิ้วลูบลายเมฆสามชั้นรอบอักษร 'เซี่ย' อย่างแผ่วเบา “เราเพิ่งรอดจากการตรวจค้น...” นางเอ่ยขึ้นช้าๆ “แต่ยังไม่พ้นอันตราย” ชิงหลัวรีบลุกขึ้น “เหนียงเหนียงหมายความว่า...” “ตรานี้” เยว่หลันยกมันขึ้นมองกับแสงจันทร์ที่มัวหมอง “ไม่ใช่หลักฐานธรรมดา” นางหรี่ตาลงจ้องมองตราเงินราวกับพินิจให้ถี่ถ้วน “หากคนผู้นั้นเพียงต้องการใส่ร้ายตระกูลเซี่ย เขาคงปล่อยให้คนของฝ่าบาทพบมันตั้งแต่แรก แต่กลับซ่อนไว้ในถุงข้างเอวของขันทีราวกับ...รอให้ใครบางคนเป็นผู้พบ” ชิงหลัวนิ่งงัน “เหนียงเหนียงทรงหมายความว่า...” “เขารอข้า” คำตอบนั้นทำให้ทั้งห้องเงียบลง เซี่ยเยว่หลันกำตราแน่นกว่าเดิม “คนผู้นั้นรู้ว่าข้าต้องจำตรานี้ได้ และเขามั่นใจ...ว่าข้าจะไม่ปล่อยให้มันตกไปอยู่ในมือผู้อื่น” ชิงหลัวขนลุกไปทั้งแผ่นหลัง “ถ้าเช่นนั้น...ตั้งแต่ต้นก็มีคนกำลังจับตาพระองค์อยู่หรือเพคะ” เซี่ยเยว่หลันไม่ได้ตอบเพราะคำตอบนั้น...นางเอง
หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ บทที่ 32 ตรวจค้นกุ้ยเฟย
เสียงเปิดตู้ไม้ดังขึ้น เสียงเลื่อนหีบที่ถูกเปิดออกเพื่อตรวจสอบ เสียงค้นชั้นหนังสือที่ดังก้องอยู่อย่างเบามือ ทุกสิ่งเกิดขึ้นอย่างเป็นระเบียบ ไม่มีผู้ใดกล้าทำลายข้าวของแม้แต่ชิ้นเดียว เซี่ยเยว่หลันยืนมองอยู่เงียบๆ มือข้างหนึ่งยังคงซ่อนอยู่ในแขนเสื้อ ตราเงินอยู่ตรงนั้น ห่างจากสายตาทุกคนเพียงไม่กี่ชุ่น ชิงหลัวยืนอยู่ด้านหลังนายของตนแม้ภายนอกจะพยายามสงบนิ่ง แต่ฝ่ามือและใบหน้ากลับเต็มไปด้วยเหงื่อ ทุกครั้งที่องครักษ์เปิดหีบ หัวใจของนางก็เต้นแรงขึ้นหนึ่งครั้งทุกครั้งที่มีคนเดินเข้ามาใกล้ ลมหายใจของนางก็แทบหยุดลงแต่เซี่ยเยว่หลัน...กลับสงบนิ่งจนน่าประหลาดราวกับผู้ถูกตรวจค้นไม่ใช่นาง จนเวลาผ่านไปเกือบครึ่งก้านธูป องครักษ์เดินมารวมตัวกันอยู่ด้านหลังท่านเกากงกงอย่างเป็นระเบียบ “รายงาน!” องครักษ์นายหนึ่งคุกเข่าลง “ไม่พบสิ่งผิดปกติพ่ะย่ะค่ะ” อีกคนรีบรายงานต่อ “ห้องเก็บตำราตรวจแล้ว ไม่พบสิ่งต้องสงสัยพ่ะย่ะค่ะ” “ห้องคลังยาเรียบร้อย ไม่พบสิ่งผิดปกติพ่ะย่ะค่ะ” รายงานดังขึ้นทีละคน เกากงกงพยักหน้าเบาๆ แต่ยังไม่ทันเอ่ยอะไร องคร
あなたも気に入るかもしれません
ย้อนชะตาวิวาห์รัก ชาตินี้ข้าขอเป็นฮองเฮา
กระต่ายน้อยใต้ดวงจันทร์100.9K ビューทาสสาวพราวพิลาส
พิณเคล้าสายฝน127.7K ビューทะลุมิติทั้งทีดันมีสามีเป็นผู้พิการ
ฤดูหนาวที่เงียบเหงา24.8K ビューเกิดใหม่หนีรักทรยศ มาตกหลุมรักแม่ทัพพิการ
กากบาทเย่70.5K ビューตงกงบูรพาคืนบัลลังก์
บัวหลวง146 ビューทะลุเวลา มาเป็นภรรยาแสนชัง
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ161 ビューพี่หญิงอย่าทอดทิ้งข้า
เทียนสื่อ9 ビューเกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว
อักษรามณี2.9K ビュー
