บทที่ 2 ลิ้มรสให้อร่อย 4

“อูวว... อา... เสียวเหลือเกิน”

ไต้ซือเป็นผู้ฝึกวิชานอกรีต แต่ละวันเสพกามไม่ต่ำกว่าสิบรอบ แต่จะปลดปล่อยน้ำกามออกมาแค่ครั้งเดียว แท่งเอ็นจึงยังคงแข็งชันตั้งตระหง่าน เป้าหมายต่อไปจึงเป็นเด็กสาวพรหมจรรย์อย่างเสี่ยวจิง ไต้ซือไม่ต้องพูดอะไรมาก เสี่ยวจิงก็นอนอ้าขาให้ไต้ซือเสพเมถุน หว่างขาแฉะพร้อมเต็มที่

“เอานิ้วแหกกลีบให้กว้างๆ”

“เจ้าค่ะ” เสี่ยวจิงตาลอย ทำตามคำสั่งอย่างว่าง่าย ไต้ซือร่างกำยำสูงใหญ่ราวกับโจรป่า จัดการช้อนสะโพกของเสี่ยวจิงให้ลอยขึ้น โหนกนูนก็แอ่นฟู อ้ารับลำดุ้นท่อนเท่าแขนเด็กทารกที่กำลังดุนดันเข้ามา

สวบบ!!

“อ๊า... อูยย... อ๊ะ อ๊าๆ” เสี่ยวจิงชักกระตุก ดวงตาเบิกกว้างเพราะทั้งเจ็บทั้งจุก เลือดไหลซึมออกมาจากร่องสาว ข้านึกสงสารเสี่ยวจิงนักเพราะขนาดร่างกายแตกต่างกันมากเกินไป ลำหอกยักษ์ตอกกระแทกเหมือนยัดซุงเข้าไปแบบนั้น เสี่ยวจิงถึงกับตาเหลือก นางยังเป็นแค่เด็กสาว จะทนรับแรงกามของไต้ซือชั่วได้อย่างไร นางต้องตายแน่ๆ

“ไต้ซือ อย่าทำอะไรนางเลย นางไม่รู้เรื่องอะไรด้วย ถ้าจะทำก็มาทำที่ข้าคนเดียวเถอะ อย่าฆ่านางนะ”

“วางใจเถอะ นางไม่ตายหรอก พลังยินในร่างกายอิสตรีนั้นมีมากล้น เรียกว่าไม่มีวันหมด อาตมาเพียงแค่ดูดออกมาเพื่อใช้เสริมหยางเท่านั้น”

“อ๊าๆๆๆ” เสี่ยวจิงร้องครวญครางใจจะขาด นางเบิกตากว้าง ร่างกายอวบอั๋นกระเด้งกระดอนอยู่บนตักของไต้ซือร่างใหญ่ กลีบเนื้อแบะอ้าแทบปริ แน่นปั๋งจนไต้ซือร้องโอยๆ

“โอว... ปี้เด็กนี่มันได้อารมณ์จริงๆ ไม่ต้องเหงาไป เดี๋ยวปี้นังเด็กคนนี้เสร็จ อาตมาจะขย่มเจ้าต่อแน่นอน”

ตับๆๆๆๆๆ

เสี่ยวจิงเริ่มตาเหลือกลอย สลบคาดุ้น  ข้าสะอื้นไห้ ขยับร่างกายไม่ได้เลย ได้แต่มองเสี่ยวจิงถูกข่มขืนต่อหน้าต่อตาโดยไม่อาจช่วยอะไรได้ ไต้ซือชั่วข่มขืนเสี่ยวจิงเสร็จเรียบร้อยก็ขึ้นคร่อมบนร่างของข้าต่อ

จ๊วบบ... จ๊วบบ...

เขาห่อปากแล้วดูดเลียหัวนมของข้าอย่างเมามันส์ พร้อมกันนั้นก็เอาหัวดุ้นที่ยังหยาดชุ่มมาซุยรูเสียวของข้า แล้วค่อยๆ ดันเข้าไป ส่วนข้าส่ายXเข้าหา

สวบบบ

“อา... Xของเจ้านี่แหละเยี่ยมที่สุด แน่นหนึบตอดอร่อย ข้าหน่วงน้ำกามไว้ทั้งวัน จะปล่อยใส่Xเจ้าทั้งหมด”

“อ๊าๆๆ Xไต้ซือแยงX” ไต้ซือตั้งหน้าตั้งตาดูดดึงหัวนมข้าไปพร้อมกับโยกสะโพก บดท่อนเอ็นให้สอดลึกแล้วกระเด้าไม่หยุด ด้วยความที่ข้าถูกดูดพลังยินออกไปมาก เปลือกตาของข้าจึงเริ่มหนัก ภาพกามร้อนแรงที่เห็นตรงหน้าเริ่มพร่าเลือน และข้าก็สลบไป

        ในระหว่างที่ข้ากำลังเคลิบเคลิ้ม ไม่รู้ว่าฝันหรือจริง หูของข้าได้ยินเสียงแว่วท่องซ้ำไปซ้ำมา เป็นคำทำนายลิขิตชีวิตข้าต่อไปในภายภาคหน้า

        ตายเพื่อฟื้น ตกลงสู่สุดแห่งความตายแล้วจึงเกิดจากกองเพลิง ชีวิตของเจ้าจะสงบสุขเมื่อพบมังกร เจ้าคือฮองเฮาแห่งแคว้นฉู่