MasukShare
บทที่ 3 เล่นชู้ 1
Tanggal publikasi:
2026-05-11 10:56:28ข้าฟื้นขึ้นมาอีกครั้งก็พบว่ากลับมานอนอยู่ที่ห้องในจวนสกุลหวังแล้ว แต่ร่องเสียวยังรู้สึกว่ามีน้ำกามร้อนๆ อัดอยู่เต็มเปี่ยม ข้างุนงงอยู่พักใหญ่ ก่อนที่จะจดจำได้ทุกรายละเอียดว่าไต้ซือน้ำแตกใส่ถึงสามน้ำ ตัวของข้าสั่นเทาเมื่อภาพอัปยศนั่นย้อนกลับมา ร่างกายของข้ามันช่างสกปรก ชั่วช้า ไม่อาจลบล้างออกไปได้เลย
“ฮูหยินน้อยฟื้นแล้ว” เสี่ยวจิงเพิ่งยกถาดยาต้มเข้ามา พอเห็นข้าฟื้นสติและกำลังลุกขึ้นนั่ง นางก็เข้ามาประคอง ข้าผวากอดนางไว้แล้วจับแก้มเพื่อจ้องตาดูให้แน่ใจว่านางไม่เป็นอะไร แล้วข้าก็ร้องไห้ออกมา
“เสี่ยวจิง เจ้าปลอดภัยก็ดีแล้ว ข้าขอโทษที่ทำให้เจ้าต้องเจอเรื่องน่ารังเกียจเช่นนั้น”
“ฮูหยินน้อย ท่านพูดถึงเรื่อง...”
“ท่านพี่ของข้าล่ะ” ข้าก่นเศร้า รู้สึกหมดอาลัยตายอยากเหลือเกิน “เขาคงจะขยะแขยงข้ามากสินะ”
“ฮูหยินน้อย ท่านพูดเรื่องอะไรกันเจ้าคะ”
“ก็เรื่องที่ข้ากับไต้ซือหลิวหวง...”
“อ๋อ... โธ่ ข้าก็นึกว่าเรื่องอะไร ก็ตอนนั้นฮูหยินน้อยเป็นลมสลบไปตั้งแต่ไต้ซือออกจากสมาธิ ทำเอาคุณชายกับข้าตกใจแทบแย่ พอรีบพาท่านกลับมาที่จวน หมอมาตรวจอาการถึงรู้ว่าฮูหยินน้อยตั้งครรภ์แล้ว ไท่ฮูหยิน[1] นายท่านแล้วก็ฮูหยินใหญ่ต่างดีใจกันมาก ตอนนี้กำลังตระเวนแจ้งข่าวและเตรียมกราบไหว้ขอพรกันยกใหญ่”
ข้างุนงง... สับสน...
ประสาทสัมผัสของร่างกายข้าไม่โกหกแน่ๆ ข้าจำได้แม่นว่าแหกอ้าแล้วขึ้นขย่มไต้ซืออย่างเมามันส์ หลักฐานก็คือคราบตรงหว่างขา บอกให้รู้ว่ามีใครบางคนร่วมประเวณีกับข้าจริงๆ
ตายเพื่อฟื้น ตกลงสู่สุดแห่งความตายแล้วจึงเกิดจากกองเพลิง ชีวิตของเจ้าจะสงบสุขเมื่อพบมังกร เจ้าคือฮองเฮาแห่งแคว้นฉู่
ข้ายังจำคำทำนายเพ้อฝันได้แม่น สุดของตายแล้วจึงเป็น สุดของเป็นแล้วจึงตาย เกิดในกองเพลิง... หมายถึงนกหงส์ไฟอมตะ ปู้สื่อเหนี่ยว ทุกครั้งที่มันตาย มันจะกลายร่างเป็นลูกไฟดวงใหญ่ และหวนฟื้นคืนชีพหลังจากถูกชุบชีวิตขึ้นมาจากกองไฟ และหงส์คือสัญลักษณ์ของฮองเฮา
“คุณชายใหญ่เฝ้าไข้ฮูหยินน้อยไม่ยอมห่างเลยนะเจ้าคะ”
“ไม่จริง ก็ข้า...”
“ฮูหยินน้อยอุตส่าห์เดินทางไปที่วัดอู๋ซาน หนทางไกล แค่เหยียบขาเข้าไปที่อาราม ยังไม่ทันได้พบปะท่านไต้ซือเลย ข่าวดีก็มาถึงทันที ไต้ซือหลิงหวงวัดอู๋ซานช่างศักดิ์สิทธิ์จริงๆ”
หมายความว่าอย่างไรกัน ข้าไม่เข้าใจเลยสักนิด ข้ายังจำได้แม่นว่าถูกล่วงเกินอุกอาจในอาราม เสี่ยวจิงเองก็ถูกวิชานงคราญสวาทสะกด แล้วทำไมถึงกลายเป็นว่าข้าสบตาไต้ซือแล้วก็เป็นลมร่วงไปตั้งแต่ตอนนั้นเลย
หรือว่าทุกอย่างทั้งหมดเป็นเรื่องที่ข้าคิดไปเอง
[1] ย่าของหวังจ้าว
Bab terbaru
หญิงแพศยา บทที่ 19 ทางเลือกของหญิงแพศยา 2 [จบ]
ร่างสูงใหญ่ของหมอเจิ้งกงแอบรอข้าอยู่ที่บริเวณศาลาซึ่งใกล้ช่องกำแพงมากที่สุด บริเวณนี้เจาะช่องเพื่อถ่ายเทน้ำเข้ามาในสระของอุทยาน ดังนั้นจึงกว้างมากพอจะเล็ดรอดออกไป เขาเฝ้ารอข้าอย่างมีความหวัง จนกระทั่งมีแสงคบเพลิงนับสิบพุ่งตรงมาทางนั้น ตามด้วยเสียงตะโกนโหวกเหวกร้องให้จับคนร้ายหมอเจิ้งกงนึกเศร้าใจ สุดท้ายแล้วคนที่เขารักก็เลือกเดินในวังวนอำนาจต่อไป ระหว่างที่เขากำลังจะกระโดดลงน้ำเพื่อหลบหนีเพราะไม่ต้องการให้ข้าเดือดร้อน เสียงเล็กๆ สั่นๆ ของข้าก็ร้องเรียกเขา“ท่านพี่... ท่านพี่...”“เจินเจิน ข้านึกว่าเจ้าจะไม่มาซะแล้ว”เขาผวาเข้าไปหาข้าในพุ่มไม้ ข้าแต่งกายเยี่ยงสาวชาวบ้านอย่างเช่นที่พบกันครั้งแรก ในมือหอบห่อผ้าใส่เงินทองมาด้วยจำนวนหนึ่ง ข้าตัดสินใจทิ้งบัลลังก์นางหงส์ตามที่หัวใจเรียกร้อง ต่อให้สวรรค์ด่าทอข้าว่าหน้าด้านก็ช่าง แต่ข้าจะไม่ยอมผิดพลาดซ้ำสองอีก“ไปกันเถอะ พาข้าไปด้วย ข้าไม่อยากใช้ชีวิตแบบนี้อีกแล้ว”“ได้ๆ ข้าจะพาเจ้าไป”เขาพาข้าหนีออกจากวังหลวง หันหลังให้ความโสมมทั้งปวงแล้วเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง ท่านพี่พาข้าล่องเรือมุ่งหน้าไปสู่แคว้นจ้าวโดยใช้ชื่อใหม่ โอบกอดและล่องลอยไปตามกระแสน้
หญิงแพศยา บทที่ 19 ทางเลือกของหญิงแพศยา 1
“เดิมข้าคิดจะปฏิเสธ แต่พอรู้ว่าเจ้าอยู่ในวัง ข้าก็เข้าวังตามมาโดยไม่ลังเล”“สวรรค์! ข้ารังเกียจตัวเองเหลือเกิน” ข้าร่ำไห้ด้วยความละอาย เพราะตลอดเวลาที่ข้าหลงระเริงในวังวนกามา คนที่รักข้าที่สุดก็เฝ้ามองดูอย่างเจ็บปวด ข้าทำร้ายเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ข้ามันหญิงสารเลว“หนีไปกับข้าเถอะเจินเจิน ไปสร้างชีวิตใหม่ด้วยกัน” เขากระซิบ “ราชสำนักฟอนเฟะ ประชาชนอดอยาก อีกไม่นานแคว้นฉู่ก็จะล่มสลาย ข้าตั้งใจจะหลีกหนีความวุ่นวายไปอยู่ที่แคว้นจ้าว เจ้าจะไปกับข้าไหม”“ไม่ ทำแบบนั้นไม่ได้” ชะตากรรมของข้าแปดเปื้อนและมีแต่จะทำให้เขาเดือดร้อน ข้าคิดจะปฏิเสธออกไป แต่ท่านหมอเจิ้งกงจูบข้าอย่างร้อนแรง“พรุ่งนี้งานสถาปนาอ๋องพระองค์ใหม่จะเริ่มขึ้นแล้ว โอกาสเดียวที่เราจะหนีมีไม่มาก เที่ยงคืนคืนนี้ ข้าจะรอเจ้านะเจินเจิน”“ท่านพี่ไม่รังเกียจข้าหรือ”“ช่วงเวลาที่เราได้เป็นสามีภรรยากัน ข้าสาบานว่ารักเจ้า แม้โชคชะตาจะเป็นเช่นใด ข้าก็จะรักเจ้าผู้เดียวไปจนชั่วชีวิต”ข้าตื่นตะลึงและสับสน เมื่อเขาขอตัวออกไปไม่นาน ฉู่หลุนอ๋องก็เสด็จมาหาข้าเพื่อเสพรสกามตามปกติ ระหว่างที่ข้าทอดกายอยู่ใต้ร่างชายคนนี้ หัวใจข้ากลับกระวนกระวาย“อ๊ะ อร๊า
หญิงแพศยา บทที่ 16 แม่เลี้ยงคนสวย 7
ตามธรรมเนียมแล้วอดีตฮองเฮาเช่นข้าจะต้องเลื่อนตำแหน่งขึ้นเป็นไทเฮา ทว่าองค์ชายเอ้อหลุนผู้ซึ่งนั่งบัลลังก์ครองแคว้นฉู่ในนาม ‘ฉู่หลุนอ๋อง’ ยังคงติดใจในรสสวาทของแม่เลี้ยงสาว ดังนั้นจึงใช้ข้ออ้างว่าเป็นมติสวรรค์ ยกหญิงแซ่หลี่ให้เป็นฮองเฮาของตนเองพรุ่งนี้ก็จะถึงวันทำพิธีสถาปนาตำแหน่งอย่างเป็นทางการแล้ว แต่ข้ากลับรู้สึกว่างเปล่า ใจหนึ่งบอกว่าข้าคือนางพญาหงส์ที่ไม่มีผู้ใดเทียบเทียม ใต้หล้าล้วนสยบอยู่ใต้ฝ่าเท้าหญิงแพศยาคนนี้แล้ว แต่อีกใจกลับกรีดร้องทรมาน“ฮองเฮาเพคะ สีพระพักตร์ดูไม่ค่อยดี ให้ตามหมอหลวงมาตรวจดูดีไหมเพคะ”“อืม ก็ดี...”“หม่อมฉันจะไปตามท่านหมอหยางมาเข้าเฝ้าตรวจพระอาการนะเพคะ”ข้ากำลังดื่มยาบำรุงที่ทางสำนักหมอหลวงเพิ่งส่งมาให้ ยานั้นกลิ่นฉุนแต่รสชาติกลับหวานดื่มง่าย ทำให้ข้านึกถึงเมื่อสมัยอดีตที่หมอเจิ้งกงเคยต้มยาแบบนี้ให้ข้า ข้าอยากรู้ว่าหมอผู้นี้เป็นญาติหรือเกี่ยวข้องอย่างไรกับสามีของข้าหรือไม่ ข้าคิดถึงเขาเหลือเกิน “ไปตามหมอหลวงที่จัดยาบำรุงมาพบข้า ข้ารู้สึกว่าเขาเก่งใช้ได้ รู้ด้วยว่าข้าเหมาะกับยาตัวไหน”“แต่ว่า...”“ไปซะ” ข้านั่งหลับตาพักสายตาสั้นๆ ระหว่างรอหมอหลวง ข้านึกถึง
หญิงแพศยา บทที่ 16 แม่เลี้ยงคนสวย 5
“อู้วว ซี้ดดด อูย พอก่อนเถอะ เสียวX อูย น้ำแตกอีกแล้ว อ๊าๆๆ น้ำพุ่งแล้ว” ข้าพร่ำร้องครวญคราง ร่องหลืบแบะอ้าโดนดุ้นขย่มจนบาน เสียวน้ำแตกรัวๆ“เสียวไหม”“อ๊าๆๆๆ เสียวสิเพคะ เสียวใจจะขาดแล้ว อูยย” เขาเห็นข้าน้ำแตกติดๆหลายครั้ง ก็ยังไม่ผ่อนความเร็วลงเลยสักนิด ร่างกำยำเปลี่ยนท่าเย่อ ดึงเอวของข้ามาขย่มอัดดังป้าบๆ ข้าถึงกับร้องลั่น กลีบเนื้อแน่นจนปลิ้น น้ำหวานแตกเยิ้มอาบแฉะ ดูดเอ็นอวบที่ตอกแน่นดังตับๆๆๆๆ“ซี้ดด อา.. Xแม่เลี้ยงแน่นๆ กลีบสดๆ” เขาเองก็เสียวเพราะร่องเสียวของข้ามันช่างตอดช่างดูดเหลือเกิน “อูวว โอ้ววๆๆ XมันดูดXเหลือเกิน อูย เสียวฉิบหาย ซี้ดดด.. ขมิบสิ ขมิบXข้าไว้”ตับๆๆๆๆๆๆๆ“อ๊า.. ตอดๆ ดูดๆ อย่างนี้อร่อยเหลือเกิน แบบนี้ปี้กี่ทีก็ไม่เบื่อ อูย ขมิบXเอาไว้ ขมิบ เอาไว้ อ๊าๆๆ โอ้วว” เขาครางไปกระแทกท่อนเอ็นแข็งปั๋งไป ข้าก็ขมิบรัดเต็มที่เล่นเอาเขาถึงกับเสียวตัวสั่นเหมือนกัน ชายผู้เชี่ยวชาญกามกรีฑารู้จังหวะของตัวเองดีว่ากำลังจะถึงจุดสุดยอด รีบควบกลีบแคมให้เร็วแรงขึ้น จังหวะซอยถี่ยิบมองตามแทบไม่ทัน นาทีนี้ข้าร้องไม่เป็นภาษาแล้ว อื้ออึงและมีแต่เสียงซี้ดซ้าดดังผสานตับๆๆๆๆๆๆ“อ๊าๆๆ หม่อมฉัน
หญิงแพศยา บทที่ 16 แม่เลี้ยงคนสวย 4
สวบบบ!!“อ๊าๆๆๆๆ โดนXลูกเลี้ยงทิ่มอีกแล้ว” ด้วยความที่ร่องสาวคับแน่นมาก เขาต้องโยกกดสะโพกตอกอัดให้หัวบากทะลวงเข้าไป มันมุดเข้าไปเกือบคืบ กลีบแคมหวานสวยของข้ายุบหลุบเข้าไปตามแรงกดของเขา แม้แต่เม็ดเสียวซ่านของข้าก็ถูกแรงกดจนมันม้วนตามท่อนดุ้น“อา... ของโคตรดี ข้าจะเริ่มบดแล้วนะ Xเมียพ่อนี่มันตอดอร่อยจริงๆ”“โอ๊ย อูยย อาๆๆ องค์ชาย เด้าแรงๆ ซอยยิกๆ เลยนะ”“ไม่ต้องห่วง ข้าเด้าอร่อย รับรองลืมไม่ลงแน่” ข้าร้องเสียว เขาผู้เจนประสบการณ์ก็หัวเราะในลำคอ ค่อยๆ ยกเอวเพื่อจะถอดลำเอ็นออก ความที่ร่องเสียวคับแน่น ทำให้ข้าต้องแอ่นเอวตามขึ้นมา พอข้าแอ่นเอวลอยตามขึ้นมา เขาก็อัดกระแทกสวนลงไปอีกป้าบๆๆ“อ๊าๆๆๆ องค์ชายเย่อXแรงจัง ฮือ ฮือ”ข้าร้องสยิวตามแรงกระแทกหนักหน่วงของเขา ถึงอาวุธประจำกายขององค์ชายจะทั้งเล็กทั้งสั้นก็เถอะ แต่ลีลาของเขาช่างซาบซ่าน เขารู้ว่าจะต้องแยงไปทิ่มจุดเสียวตรงไหนถึงจะทำให้ข้าร้องคราง ว่าแล้วเขาก็ยกเอวเพื่อทำท่าจะถอนลำเอ็นออกมา ข้าก็แอ่นเอวตามขึ้นมาอีก พอยกขึ้นมาได้ที่ก็กระแทกลงไปสุดแรง ทีนี้กระแทกจนมิดด้ามเลย แล้วยังส่ายเอววนเป็นวงกลมจนข้าเสียวตัวสั่นไปหมด“อา... Xดูดข้าซะแน่นเลย
หญิงแพศยา บทที่ 16 แม่เลี้ยงคนสวย 3
แจะๆๆๆๆ“อ๊ะ อร๊างงง... นิ้วแยงX”มือที่กำลังรุกล้ำอย่างอุกอาจ นิ้วร้ายกาจนั่นถอนเข้าถอนออก มันขยับแรงขึ้น ถี่ขึ้นและลึกขึ้นจนข้าหอบหายใจกระเส่า “ตอดแรงแบบนี้ ใกล้จะน้ำแตกแล้วล่ะสิ เอาเลย แตกเลย”“อร๊างง... อ๊าๆๆ เสียวX อูยๆ”นิ้วร้ายกาจยิ่งถอนเข้าถอนออกถี่ยิบ ข้าแทบทนไม่ไหว ต้องยกมือขึ้นปิดปากกลั้นเสียงร้องไว้ ข้าหอบหายใจเหมือนเป็นไข้ เนื้อตัวสั่นเทิ้มกระตุกเป็นระยะ หัวนมกำลังชูชันขึ้นเบียดเนื้อผ้าจนเสียวซ่านร่างแกร่งกำยำเห็นกล้ามเป็นมัดๆ โน้มตัวเข้ามาจูบซอกคอแผ่วเบาทว่าซ่านสยิวไปทั้งกาย ปลายนิ้วร้ายกาจนั่นถอนเข้าถอนออก มันขยับแรงขึ้น ถี่ขึ้นและลึกขึ้นจนข้าหอบหายใจกระเส่า เผลอแยกเรียวขาออกกว้างโดยไม่รู้ตัว ยอมให้ลูกเลี้ยงวัยฉกรรจ์แยงนิ้วซ้ำแล้วซ้ำเล่า“ถ้าเสด็จแม่คนสวยไม่ชอบ งั้นก็หยุดแค่นี้ก็ได้พ่ะย่ะค่ะ”เขากอดเอวบางไว้หลวมๆ เพื่อที่ว่าข้าจะสามารถถอยหนีได้หากข้าต้องการ แต่ก็ปรากฏว่าไม่ ข้าไม่คิดหนีแต่อย่างใด ข้าได้กลิ่นของบุรุษเพศผู้กำลังตื่นตัวเต็มที่ และข้าเองก็กำลังกระหายอย่างหนักเช่นกัน “ซี้ดด อา... Xองค์ชายน่าอร่อยจัง”“จุ๊ๆ เบาหน่อย เดี๋ยวพวกขันทีได้ยิน ไปตรงนั้นกันดีกว่า”
หญิงแพศยา บทที่ 13 เข้าวัง 1
เมื่ออาศัยอยู่ในจวนมหาเสนาบดีหลี่ฟู่ ข้าสุขสบายทุกอย่าง เขาปรนเปรอข้าด้วยเสื้อผ้าอาภรณ์งดงาม เครื่องประดับมีทั้งหยก ทับทิม เพชรและมรกตแพรวพราว หากเป็นตัวข้าเมื่อหลายปีก่อน ข้าคงจะตื่นตะลึงด้วยความดีใจ แต่ตัวข้าในยามนี้นั้นช่างไร้ความหมาย มันไม่ต่างอะไรจากนกในกรงทอง และความโกรธแค้นต่อโลกใบนี้มันยังค
หญิงแพศยา บทที่ 12 ระเริงรัก 7
“ซี้ดด อ๊าๆๆๆ น้ำจะแตกแล้ว อร๊างงง...” ข้าบีบรัดเขาเต็มแรง ทุกสิ่งทุกอย่างแตกกระจาย โปรยปรายลงมารุนแรง ร่างกายเกร็งซ่าน ความเสียดเสียววิ่งแล่นไปทั่วปลายประสาทโดยไม่อาจห้ามได้ ทำให้ข้าแทบควบคุมลมหายใจไม่ได้ เนื้อตัวกระตุกสั่นไม่หยุดราวกับมีสายฟ้าวิ่งพล่าน“ทั้งแน่นทั้งแฉะ ยอดเยี่ยมมาก เพิ่งจะเคยเจอข
หญิงแพศยา บทที่ 12 ระเริงรัก 6
หยางจงเป่าพาข้าเข้าไปที่ศาลานั่งสมาธิที่อยู่ในป่าหลังวัด ที่นี่เป็นสถานที่ที่เขาใช้เล่นเสียวกับฮูหยินของเพื่อนขุนนาง จนมีข้อสงสัยว่าลูกชายของแต่ละบ้านเป็นลูกของใครกันแน่ชีวิตข้าวนเวียนอยู่ในโคลนตมราคะ หลงคิดไปว่าหากได้เป็นฮองเฮาคงจะหลุดพ้นได้ แต่ยิ่งเข้าใกล้วังหลวง ชีวิตของคนชั้นสูงมีแต่จะยิ่งมัว
หญิงแพศยา บทที่ 12 ระเริงรัก 5
“ข้าคือหยางจงเป่า แม่ทัพใหญ่แห่งแคว้นฉู่ เป็นสหายของท่านหลี่ฟู่”ข้าคำนับเขาตามมารยาท ก่อนจะตกใจที่คนผู้นี้บีบคลึงหัวนมของข้าในวัด พวกสาวใช้ที่ติดตามมาด้วยถูกกันออกไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ หยางจงเป่าเป็นเพื่อนของสามี ข้าจึงปัดมือเขาออก แต่หยางจงเป่าเพิ่มน้ำหนักนิ้วกะทันหัน กระตุ้นให้ข้าหลุดครางแผ่ว
Anda juga akan menyukai
ฮูหยินใหญ่
เหลียนฮวาสีชมพู/เสี่ยวอวี้25.9K Dibacaหลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก
จิ้งซิง622.1K Dibacaสามี ข้าจะเลี้ยงดูท่านเอง
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ27.1K Dibacaลิขิตรักภรรยาตัวร้าย
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ30.4K Dibacaเกิดใหม่เป็นฮูหยินสายชิล แต่ไฉนระบบสั่งให้ข้าเป็นนางร้าย
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์35 Dibacaนางร้ายหอบลูกหนี เมื่อพระเอกธงแดงเลือกน้องสาว
ไป๋เจวี๋ย21 Dibacaคดีปริศนา กุนซือเหนือบัลลังก์
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์35 Dibacaไม่รั้งรักสามีเจ้าสัว
ม่านซู/เหมือนนับหมื่น567 Dibaca
