บทที่7 ผ้าเช็ดตัวNC

บทที่7 ผ้าเช็ดตัวNC

สิงหราช จ้องมองร่างบางในชุดผ้าเช็ดตัวผืนเดียวด้วยสายตาที่ลุกโชนไปด้วยความกระหาย เขาพยายามสะกดกลั้นอารมณ์ไว้ครู่หนึ่งก่อนจะตะโกนเรียกแม่บ้านเสียงเข้ม

"ป้าสาย! มารับตัวน้ำหวานไปข้างล่าง จัดข้าวเช้าแล้วพาแกไปนั่งดูการ์ตูนฝึกทักษะที่ห้องรับแขก ห้ามใครขึ้นมาบนนี้จนกว่าฉันจะสั่ง!"

"ค่ะนาย!" ป้าสายรีบวิ่งขึ้นมาอุ้มน้ำหวานที่กำลังงงๆ ออกไปทันที ทันทีที่ประตูห้องปิดลง ลีโอก็ไม่รอช้า เขาพุ่งเข้าไปรวบเอวบางของ ใยไหม เข้ามาปะทะอกแกร่งแล้วบดจูบลงบนริมฝีปากอิ่มอย่างหิวกระหาย มือหนาซุกซนลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเนียนละเอียดก่อนจะกระชากปมผ้าเช็ดตัวผืนบางให้หลุดล่วงลงไปกองกับพื้น

"อ๊ะ พี่ลีโอ" ใยไหมครางประท้วงในลำคอ แต่ร่างสูงไม่ฟัง เขาอุ้มเธอขึ้นไปวางบนเตียงกว้างแล้วตามลงมาคร่อมร่างเธอไว้ทันที

สายตาคมกริบจดจ้องที่เนินเนื้อสาวที่เป็นสีกุหลาบ ลีโอโน้มใบหน้าลงไปซุกไซ้ดูดเลียความหวานอย่างเอาเป็นเอาตาย ลิ้นร้อนปาดไล้ไปตามร่องแยกที่เริ่มชุ่มฉ่ำจนใยไหมบิดกายเร่าด้วยความสยิว

"อ๊าาา~พะ พี่ลีโอ อ๊ะ!"

"อ้าออกกว้างๆ ให้ฉันเห็นชัดๆ" ลีโอกระซิบเสียงพร่าพลางใช้มือแกร่งจับขาเรียวทั้งสองข้างของเธอให้อ้าออกกว้าง

"ไหมอาย~ อย่ามองนะคะ" ใยไหมพยายามจะหุบขาเข้าหากันด้วยความขัดเขิน แต่กลับถูกมาเฟียหนุ่มล็อคไว้แน่น เขาใช้ลิ้นตวัดดูดดึงจุดอ่อนไหวอย่างหนักหน่วงจนน้ำหวานเริ่มปริ่มออกมา ลีโอไม่รอช้า เขาแทงนิ้วเรียวยาวเข้าไปในกายสาวแล้วขยับรัวเร็ว

"อื้อออ อ๊าาาา!" ใยไหมแอ่นอกรับความเสียวซ่าน ร่างบางส่ายไปส่ายมาตามแรงอารมณ์ที่พุ่งสูงขึ้น เสียงครางของเธอดังระงมไปทั่วห้องนอนใหญ่ มือบางกุมข้อมือแกร่งของเขาไว้แน่นคล้ายจะหาที่ยึดเหนี่ยว

"อ่า~ เสียงเธอเซ็กซี่ชะมัด ใยไหม" ลีโอเร่งจังหวะนิ้วและรัวลิ้นใส่ความเปียกชื้นอย่างไม่ลดละ จนในที่สุดร่างบางก็กระตุกเกร็ง น้ำหวานไหลทะลักออกมาอาบนิ้วหนา เธอหวีดร้องออกมาสุดเสียงก่อนจะฟุบหน้าล้มลงกับหมอนอย่างหมดแรง “อ๊ะ~อ๊าส์”

สิงหราชมองภาพสาวน้อยที่หอบหายใจถี่อยู่ใต้ร่างด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเป็นเจ้าของ เขาก้มลงจูบเธอเบาๆ ก่อนจะเริ่มบทรักครั้งใหม่ที่หนักหน่วงยิ่งกว่าเดิม

หลังจากที่ใยไหมเพิ่งปลดปล่อยน้ำหวานออกมาจนชุ่มเตียง ร่างสูงชันเข่าขึ้นแล้วดึงร่างบางที่ยังสั่นเทาให้ลุกขึ้นมาเผชิญหน้า

"ดูดมันซะ ทำเหมือนที่เธอเคยทำ" ลีโอกระซิบเสียงพร่าพลางจ่อท่อนเอ็นยักษ์ที่ขยายตัวจนเส้นเลือดปูดโป่งไปที่ริมฝีปากอิ่ม

ใยไหมมองขนาดที่มหึมาของมันด้วยสายตาพร่าเบลอ เธออ้าปากรับความใหญ่โตนั้นเข้าไปจนเต็มปรี่ มันอัดแน่นจนเธอแทบหายใจไม่ทัน ลีโอมองภาพนั้นด้วยความกระสัน เขาเอื้อมมือมาประคองศีรษะเล็กไว้แล้วคอยสอนจังหวะอย่างใจเย็น

"ดี~ แบบนั้นแหละใยไหม ดูดที่ส่วนหัวเน้นๆ ระวังอย่าให้โดนฟันนะ อื้มมม ออกแรงดูดเบาๆ เหมือนเวลาเธอทานไอศกรีม" เขาครางต่ำในลำคอเมื่อสัมผัสได้ถึงลิ้นอุ่นที่ตวัดเลีย "เอามือขึ้นมาชักรูดที่แท่งฉันเบาๆ ด้วย อื้มมม ดี ดีมาก"

ลีโอเงยหน้าสูดอากาศเข้าปอดด้วยความเสียวซ่านที่แทบกลั้นไว้ไม่อยู่ "อ่าาา ขึ้นมาบนนี้!"

เขารวบตัวเธอขึ้นมานอนหงายอีกครั้ง ก่อนจะจับขาเรียวทั้งสองข้างพาดบ่าหนา แล้วสวนแทงท่อนเอ็นใหญ่ยาวเข้าไปในกายสาวมิดด้ามในคราวเดียว!

"อ๊าาาาาาา!" ใยไหมหวีดร้องสุดเสียง ร่างกายขยายออกเพื่อรับตัวตนของเขาที่ทั้งใหญ่และลึก

ลีโอไม่รอช้า เขายกสะโพกเธอขึ้นให้ได้องศาแล้วเริ่มกระหน่ำแทง ตอกกระแทกเน้นๆ หนักหน่วงใส่หว่างขาเธออย่างไม่ยั้งแรง เสียงเนื้อกระทบเนื้อดัง พั่บ! พั่บ! พั่บ! สนั่นหวั่นไหวไปทั่วห้องนอนที่เคยเงียบสงบ

"อ๊ะ อ๊าาาา สะเสียวค่ะพี่ลีโอ... อ๊าาาา มันลึกไป!"

"ดีร้องออกมาดังๆ ฉันชอบฟังเสียงเธอตอนโดนฉันกระแทก อื้มมมม" ลีโอขยำเนินอกอวบอิ่มของเธอจนขึ้นรอยนิ้วมือแดงช้ำไปหมด เขาพลิกตัวเธอให้ขึ้นมานั่งทับอยู่ด้านบนในท่าถนัด "ขย่มมันซะใยไหม ยกสะโพกขึ้นแล้วทิ้งตัวลงมาช้าๆ นั่นแหละ แบบนั้น!"

ใยไหมที่เริ่มเรียนรู้จังหวะค่อยๆ ยกสะโพกมนขึ้นแล้วกดทับลงมาบนท่อนเอ็นร้อนระอุ ความเป็นชายที่ครูดไปตามผนังนุ่มทำให้เธอครางกระเส่า "อ๊ะ~ อ๊ะ~ อ๊าาาา เสียวจัง มันลึก ลึกมากเลยค่ะ"

"อ่าาา แบบนั้นแหละ" ลีโอสวนแทงสะโพกสอบช่วยเธอจากด้านล่างอย่างเมามันส์ แรงกระแทกที่สวนกันทำให้ใยไหมตัวโยน เธอซบหน้าลงกับอกแกร่ง กอดคอเขาแน่นพลางบดเบียดสะโพกเข้าใส่ท่อนเอ็นใหญ่โตอย่างบ้าคลั่ง ทั้งคู่ต่างแลกเปลี่ยนลมหายใจที่ร้อนรุ่มและเสียงครางที่สอดประสานกันอย่างไม่ลดละ

อารมณ์รักที่พลุ่งพล่านยังไม่ยอมจบลงง่ายๆ สิงหราช คำรามในลำคออย่างบ้าคลั่งก่อนจะอุ้มร่างบางที่สั่นสะท้านขึ้นมาเปลี่ยนทิศทาง เขาจับ ใยไหม นอนตะแคงข้างพาดไปกับพนักหัวเตียงหนานุ่ม จัดท่าทางให้ขาข้างหนึ่งของเธอถูกยกขึ้นพาดเอวสอบของเขาไว้จนเปิดทางให้ความใหญ่โตได้มุดลึกเข้าไปยิ่งกว่าเดิม

"อ่าา~ ท่านี้แหละ ลึกที่สุด"

ลีโอไม่รอช้า เขาโน้มตัวลงมาทับซ้อนทางด้านหลังแล้วตอกอัดท่อนเอ็นยักษ์เข้าสู่กายสาวรวดเดียวมิดลำ "ปั่ก!" เสียงกระแทกดังสนั่นพร้อมกับเสียงหวีดครางของใยไหมที่ดังระงม

"อ๊าาาาาาา! พี่ลีโอ ไหมเสียว อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ!"

สะโพกสอบเดินเครื่องกระหน่ำกระแทกกระทั้นในท่าตะแคงข้าง จังหวะที่หนักหน่วงและถี่รัวทำให้ร่างของใยไหมไถลไปตามแรงอัดจนศีรษะเบียดกับหัวเตียง ลีโอเอื้อมมือไปบีบเค้นสะโพกมนจนเนื้อนุ่มปลิ้นตามร่องนิ้ว เขาส่งแรงตอกอัดเข้าใส่ไม่ยั้งจนเกิดเสียงหยาบโลนดังก้องไปทั่วห้อง

ตับ ตับ ตับ ตับ!

"อื้มมม~เสียวมาก ซี๊ดดด ฉันจะเสร็จแล้ว รัดฉันแน่นๆ!" ลีโอครางเสียงต่ำพร่า ใบหน้าคมซุกไซ้ที่ลำคอระหง กลิ่นเหงื่อผสมกลิ่นกายสาวช่างปลุกเร้าจนเขาแทบคลั่ง

"อ๊าาาา ไม่ไหวแล้ว อ๊ะ อ๊ะ จะเสร็จแล้ว พี่ลีโอ!" ใยไหมเชิดหน้าขึ้นหอบหายใจรัว เธอกระตุกเกร็งไปทั้งตัวเมื่อถึงจุดสูงสุด

"อ่าาาา!" ลีโอเร่งจังหวะสุดท้าย ตอกอัดเข้าไปอีกสามสี่ครั้งก่อนจะคำรามลั่นห้อง "อื้มมมมมมมมมมม!"

พรวดดด! พรวดดด!

สายธารรักที่ร้อนระอุฉีดพุ่งเข้าสู่ภายในกายสาวจนเอ่อล้นออกมาตามง่ามขา ใยไหมหวีดร้องสุดเสียงก่อนจะกระตุกตอดรัดท่อนเอ็นยักษ์เป็นจังหวะสุดท้าย น้ำรักข้นคลักไหลนองเตียงในขณะที่ลีโอยังคงกดแช่ตัวตนไว้ภายในเพื่อส่งมอบทุกหยาดหยดให้เธอ

"อ๊าาาาาาา" ใยไหมครางแผ่วด้วยความสุขสมที่ล้นปรี่ ร่างกายโอนเอนไร้เรี่ยวแรงจนต้องทิ้งตัวลงซบกับพนักเตียง

ลีโอหอบหายใจรดต้นคอเธอ เขาจูบซับที่ลาดไหล่บางก่อนจะค่อยๆ ถอนตัวตนออกมา เสียง "บล๊วบ" ดังชัดเจนพร้อมกับน้ำรักที่ไหลย้อนออกมาตามง่ามขาเรียว เขาพลิกร่างบางมากอดแนบอกอย่างไม่ยอมห่าง

หลังจากพายุสวาทสงบลง สิงหราชดึงร่างบางที่ยังสั่นเทาเข้ามาสวมกอดจากทางด้านหลัง ผิวกายที่ยังร้อนผ่าวเบียดเสียดกันใต้ออกทางผ้าห่มผืนหนา ใยไหมซบหน้าลงกับท่อนแขนแกร่ง พลางหอบหายใจแผ่วๆ จนเริ่มได้สติ

"พี่ลีโอค่ะ” ใยไหมเอ่ยเรียกเสียงเบาหวิว "ที่พี่เคยบอกว่าจะให้ไหมไปทำงานด้วย พี่จะให้ไหมเริ่มไปที่คาสิโนเมื่อไหร่คะ?"

สิงหราชที่กำลังหลับตาพริ้มอย่างเป็นสุขลืมตาขึ้นมามองเสี้ยวหน้าหวาน เขาใช้ปลายนิ้วเกลี่ยปอยผมที่เปียกชื้นออกจากหน้าผากเธอ "แล้วเธอจบอะไรมาล่ะ? มีความรู้อะไรพอจะช่วยฉันได้บ้าง"

"ไหมจบ บัญชี ค่ะ ถึงจะยังไม่เคยทำงานที่สถานที่ใหญ่ขนาดนั้น แต่ไหมมั่นใจว่าไหมทำได้ละเอียดแน่นอนค่ะ" เธอตอบด้วยน้ำเสียงจริงจัง แววตาเด็ดเดี่ยวสู้คนเริ่มกลับมาอีกครั้ง

"งั้นก็ดี พอดีเลย บัญชีที่คาสิโนฉันกำลังอยากได้คนที่ 'ไว้ใจได้' มาคอยตรวจสอบ" ลีโอขยับตัวเข้ามาใกล้จนจมูกโด่งชนกับแก้มใส "เธอมาทำบัญชีให้ฉันก็แล้วกัน จะได้อยู่ในสายตาฉันตลอดเวลาด้วย"

ใยไหมนิ่งคิดไปครู่หนึ่งก่อนจะเงยหน้าขึ้นถามสิ่งที่เธอห่วงที่สุด "แล้ว ไหมเอาหลานไปทำงานด้วยได้ไหมคะ? ไหมเป็นห่วงน้ำหวาน ไม่อยากฝากใครไว้นานๆ"

ทันทีที่ได้ยินคำขอ สิงหราชขมวดคิ้วมุ่นทันที แววตาเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม "ไม่ได้!"

"ทำไมล่ะคะ? ไหมจะให้น้ำหวานนั่งเล่นอยู่ใกล้ๆ ในห้องทำงาน ไม่กวนใครแน่นอน..."

"ที่นั่นมันไม่ใช่สนามเด็กเล่นนะใยไหม" ลีโอขัดขึ้นเสียงเด็ดขาด "คาสิโนมันเป็นที่ของพวกหมาป่า มีทั้งคนเล่นพนัน ทั้งพวกนอกกฎหมาย แล้วก็ศัตรูของฉันเดินพลุกพล่านไปหมด มันเป็นที่ไม่ดี ไม่เหมาะกับเด็กอย่างน้ำหวาน"

เขาพลิกตัวมาคร่อมร่างเธอไว้หลวมๆ มองสบตาด้วยความรู้สึกปกป้อง "ให้ยัยหนูอยู่ที่นี่ ให้แม่บ้านคอยดูแล ที่คฤหาสน์นี่ปลอดภัยที่สุดแล้วสำหรับแก ส่วนเธอหน้าที่เธอคือดูแลบัญชีให้ฉัน และ 'ดูแลฉัน' ตอนอยู่ที่นั่น เข้าใจไหม?"

ใยไหมมองเห็นความเด็ดขาดในแววตาของเขา ก็รู้ดีว่าเถียงไปคงไม่ชนะ "เข้าใจแล้วค่ะ ไหมจะฝากป้าสายดูแลน้ำหวานตอนเราไปทำงาน"

วันเวลาผ่านไปใยไหมเริ่มปรับตัวกับชีวิตในคาสิโนได้ดีขึ้น เธอรับหน้าที่ดูแลบัญชีส่วนตัวให้สิงหราช อย่างละเอียดรอบคอบ จนเป็นที่ไว้วางใจ แต่แล้ววันหนึ่งในขณะที่เธอกำลังนั่งตรวจเช็กตัวเลขอยู่ในห้องทำงานส่วนตัว เสียงโทรศัพท์มือถือที่ไม่ได้ดังมานานก็สั่นครืดขึ้นมา เมื่อเห็นชื่อบนหน้าจอ หัวใจของเธอก็เต้นรัว

"พี่ดิน" ใยไหมกดรับสายด้วยความรู้สึกสับสน

"ไหมพี่เองนะ" เสียงของ ดิน พี่ชายของเธอดังมาตามสาย น้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดและเหนื่อยล้า "พี่ขอโทษสำหรับทุกอย่างที่ผ่านมา ตอนนี้พี่กำลังหาเงินมาไถ่ตัวไหมกับน้ำหวาน พี่รวบรวมเงินได้แล้ว 10 ล้าน พี่อยากขอพบคุณลีโอ ไหมช่วยนัดให้พี่หน่อยได้ไหม"

ใยไหมเบิกตากว้างด้วยความตกใจ "10 ล้าน? พี่ดินไปหาเงินมาจากไหนมากมายขนาดนั้นคะ! แล้วพี่คิดว่าเขาจะยอมเหรอ พี่หาเงินมาให้เขาไม่ครบตามจำนวนที่พี่ติดค้างไว้ ถ้ามาเจอเขาตอนนี้ เขาไม่ฆ่าพี่ทิ้งเหรอคะ"

"ไหมไม่ต้องรู้หรอกว่าพี่หามาจากไหน แค่ไหมยอมยกโทษให้พี่ก็พอ ไหมอยู่ที่นั่นนานหรือยัง เราไม่ได้เจอกันเลยนะ"

"จะครบปีแล้วค่ะพี่ดิน" ใยไหมถอนหายใจยาว "น้ำหวานสบายดีค่ะ แกโตขึ้นเยอะ ส่วนไหม ตอนนี้ไหมเริ่มทำงานที่คาสิโนแล้วค่ะ มาช่วยตรวจบัญชีให้พี่ลีโอ เอ่อ คุณสิงหราชน่ะค่ะ"

ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ดินจะถามขึ้นด้วยน้ำเสียงหยั่งเชิง "ไหม ฟังจากน้ำเสียงของไหมแล้ว ไหมมีความสุขดีใช่ไหม? แล้ว ไหมเป็นเมียเขาแล้วใช่ไหม?"

ใยไหมนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง ใบหน้าร้อนผ่าวเมื่อนึกถึงความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้น "ตั้งแต่วันแรก คืนแรกที่ไหมเหยียบเข้าบ้านเขา ไหมก็นอนกับเขาเลยค่ะ แต่พี่ดิน เขาไม่เคยทำร้ายไหมกับน้ำหวานเลยนะ เขาเลี้ยงดูพวกเราอย่างดี ดีมากจริงๆ"

"ไหมว่าอะไรนะ!" ดินอุทานออกมาด้วยความตกใจสุดขีด "เฮียลีโอเนี่ยนะ เลี้ยงดูน้องสาวพี่อย่างดี? เป็นไปได้ยังไงกัน เฮียสิงหรือเฮียลีโอที่พี่รู้จักน่ะ เขาเป็นคนดุและเด็ดขาดมากนะไหม ไม่ว่าผู้หญิงหรือผู้ชาย ถ้าใครหักหลังหรือทำผิด เขาไม่เคยเอาไว้เลยสักราย"

"แต่มันคือเรื่องจริงค่ะพี่ดิน"

"งั้นไหมนัดเฮียให้พี่ทีนะ พรุ่งนี้พี่จะเข้าไปหาเขาเอง พี่อยากจบเรื่องนี้"

ในจังหวะนั้นเอง ประตูห้องทำงานก็ถูกผลักเปิดออกแรงๆ สิงหราช เดินเข้ามาด้วยท่าทางทรงอำนาจ สายตาคมกริบจ้องมองไปที่ใยไหมที่กำลังถือโทรศัพท์ค้างอยู่ เขาขมวดคิ้วมุ่นพลางถามเสียงเรียบแต่กดดัน

"คุยกับใคร? ไม่มีงานการทำรึไง ถึงได้มานั่งซุบซิบโทรศัพท์ในเวลาทำงาน"

ใยไหมสะดุ้งรีบบอกปลายสายทันที "พี่ดิน ไหมต้องวางแล้วค่ะ แค่นี้นะคะ"

เธอวางสายแล้วสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เดินเข้าไปหาชายหนุ่มที่นั่งลงที่โต๊ะทำงานตัวใหญ่ เธอตัดสินใจเล่าเรื่องทั้งหมดให้เขาฟัง "พี่ลีโอคะ เมื่อครู่พี่ดินโทรมาค่ะ เขาบอกว่าเขาหาเงินมาได้ 10 ล้าน และอยากจะขอเข้ามาพบพี่พรุ่งนี้เพื่อขอไถ่ตัวไหมกับหลานค่ะ"

ใยไหมมองหน้าเขาด้วยความกังวลใจ เพราะรู้ดีว่าเงิน 10 ล้านนั้นยังไม่ถึงครึ่งของหนี้สินทั้งหมด และเธอกลัวเหลือเกินว่าอารมณ์ของมัจจุราชหนุ่มตรงหน้าจะปะทุขึ้นมาอีกครั้ง