Masuk“ไงคะ”จอมทัพเสียงหวานกับภรรยา“พ่อมาหาแม่ที่ห้องสปาเก้าหน่อย มีบางอย่างอยากให้ดู.....” ชาลินีบอกสามีน้ำเสียงจริงจัง“โอเคเดี๋ยวพ่อไป” จอมทัพตอบรับแล้วรีบลุกเดินไปหาภรรยาทันที เขาเดินมาเรื่อย ๆ จนถึงห้องสปาที่เก้าเป็นห้องท้ายสุดทางเดิน เขาเคาะประตูห้องก่อนเลื่อนเปิดเข้ามาภายในแล้วยกยิ้มทันทีเมื่อเห็นภรรยาสวมชุดคลุมสีน้ำตาลอ่อนรวบผมมัดขึ้นสูง“อยากนวดหรืออยากรำลึกความหลัง?” จอมทัพกดล็อกประตูเดินปลดตะขอกางเกงเข้าไปหาภรรยา“อันนี้ต้องแล้วแต่สามีว่าอยากทำอะไร...” หน้าสวยยิ้มหวานย่างกรายเข้าใกล้สามีช่วยเขาถอดเสื้อยืดออกเผยร่างกายกำยำน่าหลงใหล“รำลึกความหลังดีกว่า” สายตาคมกะลิ้มกะเหลี่ยดึงภรรยามาหน้ากระจกเงาที่เคยจัดหนักเมื่อหลายปีก่อน“ล็อกห้องหรือยังคะ”“ล็อกตั้งแต่ตอนเดินเข้ามาแล้ว” เสียงทุ้มแหบพร่าจูบซับลำคอเรียว“ประโยคนี้คุ้น ๆ แฮะ” ชาลินีอมยิ้มเมื่อนึกถึงประโยคนี้“คุ้นสิเป็นคำพูดก่อนที่ผัวจะเข้าไปในตัวเมียไง”จอมทัพค่อย ๆ ถอดเสื้อคลุมออกปล่อยร่วงหล่นพื้นจ้องมองเรือนร่างภรรยาอย่างหื่นกระหายกายหนาประกบด้านหลังโน้มต
“พวกกูเจอโทรศัพท์ของป่านที่กระเด็นไปใต้โซฟาแชทสนทนาที่มึงบังคับให้ป่านทำตามมึงและมึงก็ส่งคลิปเชี้ย ๆ ไปขู่ป่านตลอด” จอมทัพเกรี้ยวกราดทนไม่ได้ที่เพื่อนต้องถูกทำร้ายทั้งร่างกายและจิตใจจนนอนแน่นิ่งเป็นเจ้าหญิงนิทรา และหากไม่ใช่เพราะโทรศัพท์กระเด็นเข้าไปใต้โซฟาพวกเขาก็ไม่มีทางได้เจอหลักฐานที่มัดตัวปานเทพ“กูไม่ได้ทำ!” ปานเทพเสียงแข็งลุกลี้ลุกลนตกใจที่พวกมันเจอโทรศัพท์ที่เขาแอบเข้าไปหาแต่ไม่เจอ“ผู้ชายในคลิปไม่ใช่มึงสินะ” ขุนพลเปิดคลิปในโทรศัพท์ของปานเทพ“เอาของกูมา!” ปานเทพโกรธเลือดขึ้นหน้าจะเข้าไปเอาโทรศัพท์ จอมทัพดันภรรยาให้ไปข้างหลังสองพี่น้องเตรียมปะทะกับปานเทพที่เตะต่อยสะเปะสะปะด้วยความโกรธ ตำรวจวิ่งเข้ามาจับตัวปานเทพให้นั่งคุกเข่าใส่กุญแจมือ ปานเทพตาขวางมองชาลินี จอมทัพและขุนพล“ลินีหักหลังเรา!”“เทพทำผิดเอง”ชาลินีหน้าเสียรู้สึกผิดที่หลอกเพื่อนแต่คนผิดก็ต้องว่าไปตามผิดสถานีตำรวจ ปานเทพปฏิเสธทุกข้อกล่าวหาแต่หลักฐานการพูดคุยในข
โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง ชาลินี ขุนพล มาลิสาและพ่อแม่ต่างมายืนรอหน้าห้องฉุกเฉินด้วยความร้อนใจภาวนาขอให้จอมทัพปลอดภัย จนเมื่อคุณหมอบอกว่าเขาปลอดภัยผลสแกนกะโหลกไม่ร้าวที่ไม่ได้สติเพราะเสียเลือดมาก ญาติ ๆ ค่อยเบาใจนั่งเฝ้าอาการของจอมทัพในห้องพิเศษเต็มห้อง ชาลินีร้องไห้จนหน้าแดงนั่งกุมมือสามีไว้ไม่ห่าง ผ่านไปเกือบสองชั่วโมงจอมทัพลืมตาขึ้นได้สติ ชาลินีดีใจหันไปบอกกับญาติ ๆ ทุกคนรีบวิ่งกรูกันมาล้อมเตียงคนไข้“เป็นยังไงบ้างลูก” พ่อแม่หน้าเครียดแย่งกันถามด้วยความห่วงใย“ปวดหัวนิดหน่อย” คิ้วเข้มขมวดยกมือขึ้นจับบริเวณที่ปวดมีผ้าก็อตแปะไว้“จำพ่อกับแม่ได้ไหม?”“จำได้สิครับ”“โล่งอก” พ่อแม่และพี่น้องถอนหายใจโล่งอกกันเป็นแถวคุยกันสักพักพ่อแม่ก็พากันเดินไปนั่งที่ห้องรับแขก“ร้องไห้จนหน้าแดงเลยนะแม่” จอมทัพยิ้มอ่อนเหลือบไปมองหน้าภรรยาที่นั่งอยู่ข้างเตียง“แม่เป็นห่วง.....” ชาลินียิ้มทั้งน้ำตาซบหน้าลงที่อกแกร่ง เขายกมือขึ้นแตะหัวเธอเพื่อปลอบโยน“ผมเห็นคลิปที่พี่ถ่ายไว้ เลยไปช่วยสายป่านแล้ว” ขุนพลพูดขึ้น จอมทัพขมว
ช่วงเย็น จอมทัพกับขุนพลมาที่บ้านของสายป่าน จอมทัพจะเข้าไปในบ้านสายป่านคนเดียวส่วนขุนพลรออยู่ที่รถ“เคลียให้จบนะพี่จะได้เลิกวุ่นวาย” ขุนพลให้กำลังใจพี่ชาย จอมทัพหันมาพยักหน้าให้น้องแล้วเปิดประตูลงจากรถเดินเข้าไปในรั้วบ้านของสายป่าน เมื่อเปิดประตูเข้าไปในบ้าน เขาเห็นสายป่านกำลังจัดโต๊ะอาหารวางกับข้าวที่เขาชอบ เท้าหนักเดินเข้าไปใกล้อย่างเชื่องช้ายังไม่รู้ว่าสายป่านจะมาไม้ไหนอีก“มีอะไรจะคุยกับพี่?”“กินไปคุยไปกันเถอะค่ะ” สายป่านหันมายิ้มหวานเหลือบมองบนโต๊ะอาหารที่เธอจัดเตรียมไว้“พี่ไม่หิว รีบคุยจะได้รีบกลับ”“กลัวเมียเข้าใจผิดหรือคะ”“ใช่ เพราะป่านชอบสร้างปัญหาให้พี่กับเมีย” จอมทัพเสียงเหวี่ยงอึดอัดกับสถานการณ์แบบนี้เต็มที“ก็เพราะมัน พี่ถึงห่างเหินกับป่าน” เธอมองอย่างตัดพ้อกำช้อนในมือหายใจแรง“ถึงไม่มีลินีเราก็ต้องห่างเหินกันอยู่ดี”“ไม่จริง ถ้าไม่มีมันพี่ก็รักป่าน
ภายในห้องพักคนไข้ ชาลินีนั่งพิงหลังระงับสติอารมณ์ จอมทัพนั่งบีบนวดแขนภรรยาเอาใจสุด ๆ“พอมันเห็นแม่ตื่นมันเลยจูบพ่อ ถ้าไม่ติดว่ามันท้องจะตบให้ปากแหก” ชาลินีขมวดคิ้วสีหน้าบึ้งตึงยังโมโหที่โดนยั่วยุ“ดีแล้วที่ยั้งมือ”“พ่อก็ด้วยยืนให้มันจูบทำไม!” เธอเสียงขุ่นตาขวางพาลสามี“พ่อไม่รู้ว่าป่านจะทำ” จอมทัพหน้าตาเหลอหลาเขาเองก็ไม่ได้ตั้งตัวเหมือนกัน“เช็ดคราบปากมันออกให้หมด” มือเรียวเอื้อมไปหยิบกระดาษทิชชู่มารูดถูเช็ดริมฝีปากสามีแรง ๆ ไปมาหลายรอบ“เช็ดพอหรือยังพ่อเจ็บแล้ว” จอมทัพสีหน้าเหยเกเจ็บแสบริมฝีปาก ชาลินีเบะปากจะร้องไห้โผเข้ากอดสามี“แม่ไม่ได้อยากขี้วีนเลยนะ” เสียงหวานสั่นเครือน้ำตาไหลตอนนี้เป็นแม่คนเลยไม่อยากโมโหร้ายอาละวาดเหมือนเด็กแบบนี้อีก“พ่อรู้ว่าแม่รักมาก พ่อชินแล้ว” เสียงทุ้มอ่อนโยนค่อย ๆ ลูบหลังภรรยาเพื่อปลอบประโลมรู้ว่าเธอเป็นแบบนี้มานานแต่ไม่เคยหาเรื่องใครก่อนแค่ไม่เคยยอมใครก็เท่านั้น ช่วงสาย หมอเข้ามาตรวจดูอาการและบอกว่าคนไข้โดนสารเคมีบางอย่างที่กระตุ้นให้มีอาการปวดหัวแต่สำหรับผู้ป่วยไมเกรนกระตุ้นเพียงนิดเดียวอาการก็กำเริบหนักได้ เมื่อคุณหมอออกจากห้องจอมทัพกับชาลิน
หลายวันผ่านไป สองสามีภรรยาเลี้ยงลูกกันจนตาบวมใต้ตาหมองคล้ำไม่ค่อยได้หลับได้นอนตามประสาคุณพ่อคุณแม่มือใหม่ ญาติ ๆ จะแวะเวียนมาช่วยเลี้ยงช่วงกลางวันในตอนกลางคืนเป็นหน้าที่ของพ่อแม่ ช่วงเย็นปานเทพกับนิ้งมาเยี่ยมเพื่อนและเล่นกับหลานอยู่ ๆ หลานชายตัวน้อยก็ร้องไห้หิวนม ชาลินีเลยอุ้มเข้าห้องรับรองเพื่อให้นมลูก จอมทัพคอยให้กำลังใจภรรยาอยู่ไม่ห่างนิ้งขอตัวเข้าห้องน้ำปวดท้องหนัก ปานเทพนั่งเหงา ๆ อยู่คนเดียวเลยเดินเอาปุ๋ยที่เขาพกมาฉีดใส่ต้นมะลิข้างรั้วบ้าน“ทำอะไรหรือครับคุณหมอ” ลุงพร้อมที่กำลังจะเดินมารดน้ำต้นไม้เห็นเข้าพอดี“ผมฉีดปุ๋ยเร่งดอกให้ครับ”“มีอันตรายหรือเปล่าครับ คุณจอมให้ปลูกและรดน้ำตามปกติไม่ให้ใช้สารเคมีเพราะคุณผู้หญิงชอบเอาไปลอยในน้ำดื่ม”“ไม่มีสารเคมีแน่นอนครับ นี่เป็นน้ำหมักธรรมชาติถ้าอันตรายดอกต้องเหี่ยวไปแล้ว” ปานเทพยิ้มอ่อนอธิบายอย่างละเอียด ลุงพร้อมพยักหน้าแล้วยิ้มตอบก่อนจะเดินไปรดน้ำต้นไม้ต้นอื่น
ผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมง จอมทัพยังคงนอนคลุมโปงใจหวิวกระสับกระส่ายจนนอนไม่หลับ ชาลินีเดินออกมาจากห้องน้ำอย่างประหม่าจากเหตุการณ์เมื่อครู่และชุดที่เธอกำลังสวมใส่เป็นชุดสายเดี่ยวกระโปรงสั้นผ้าซาตินพลิ้วเผยผิวกายขาวเนียนหน้าอกอวบอิ่มและส่วนเว้าส่วนโค้งชัดเจน เธอมองจอมทัพที่นอนคลุมโปงอยู่เลยหน้าง้ำเดิน
เรือนหอหลังใหญ่สไตล์นอดิคทันสมัยสีเทาล้อมด้วยกระจก คู่บ่าวสาวถูกส่งตัวเข้าห้องหอ เมื่อผู้หลักผู้ใหญ่ทยอยเดินออกจากห้อง บ่าวสาวก็ทิ้งตัวนอนบนเตียงอย่างเหนื่อยล้าสีหน้าอิดโรยทั้งคู่“พี่อาบน้ำก่อนเลยนะ ลินีขอพักสักแป๊บ” ชาลินีหลับตาลงอย่างเหนื่อยล้าแล้วเผลอหลับไป.........เสียงข้อความในโทรศัพท์ดังขึ
ช่วงเวลาการแสดงมีการแสดงก่อนจะให้เจ้าบ่าวเจ้าสาวเดินเข้ามาในงาน จอมทัพกับชาลินียืนรออยู่หน้าประตูห้องจัดเลี้ยงเพื่อเตรียมเดินเข้างานบนพรมแดงที่จะโรยด้วยกลีบดอกไม้ ชาลินียิ้มกว้างมีความสุขในที่สุดก็ได้เป็นเจ้าสาวของชายที่รักมาตลอดยี่สิบปีเสียงดนตรีไทยบรรเลงขึ้นพร้อมกับนางรำตัวน้อยขึ้นมาบนเวที จอมทั
ปัจจุบันช่วงกลางดึกภายในห้องนอนหรูของชาลินี เธอนอนหลับด้วยความอ่อนเพลียหลังจากร้องไห้อย่างหนัก เสียงข้อความดังขึ้นพร้อมกับแสงไฟวาบ เสียงดังติ้ง ติ้ง ๆ ดังต่อเนื่อง ทำให้เธอรู้สึกตัวเอื้อมมือควานหาโทรศัพท์ที่วางไว้ข้างกาย ดวงตาสวยหรี่มองหน้าจอแสงจ้าปรับสายตาไม่ทัน ข้อความที่เข้ามาคือจอมทัพส่งรูป







