LOGINแคว้นเหยียนอันเจริญรุ่งเรืองถึงขีดสุด ชื่อเสียงที่เรืองลือนั้นไม่ใช่แค่เป็นเมืองที่รุ่งโรจน์อุดมสมบูรณ์และการเป็นอยู่ที่มั่งคั่งยั่งยืนของชาวประชาแคว้นเหยียนเท่านั้นแต่เป็นเพราะที่นี่มีหอหมื่นหทัยของท่านหญิงจางหว่านถิงพระธิดาบุญธรรมของฮ่องเต้อี้ซวนต่างหาก ชาวบ้านเริ่มขยับขยายเข้ามาก่อตั้งร้านค้าขาย
เมื่อทุกอย่างจบลงแขกเหรื่อในงานต่างก็ยกจอกสุราขึ้นดื่มแสดงความยินดีให้แก่เจ้าบ่าวกันอย่างทั่วหน้า เจ้าบ่าวเองก็ยกจอกดื่มสุราแทนคำขอบคุณให้แก่แขกทุกท่าน เหวินหลงที่ตอนนี้มีสถานะเป็นพี่เขยของสหายก็เบ่งอำนาจใส่เทียนเฉิงด้วยความชอบใจที่แกล้งสหายได้ “นวดตรงนี้เจ้าน้องเขยคืนนี้เจ้าควรถนอมน้องสาวของข้าให
“ซินอ้ายเจ้าโกนผมบวชชีเข้าสู่สมณะชีแล้วเหตุใดเจ้าถึงไม่ระเว้นต่อการทำบาปอีก พ่อเช่นข้าทำดีที่สุดแล้วที่ข้าส่งเจ้าไปบวชชีก็เพื่อให้เจ้าได้อยู่ในสถานที่อันสงบสุขได้ทบทวนถึงความผิดของตนเอง และพ่อเช่นข้าก็หวังว่าในสักวันจะได้รับบุตรสาวเช่นเจ้ากลับคืนมาในแบบที่รู้จักคิดเข้าอกเข้าใจผู้อื่นให้มากกว่านี้”
เหวินหลงมองตามเทียนเฉิงที่รีบวิ่งไปหาหว่านถิงด้วยสายตาที่แทบไม่กระพริบ ความหวาดกลัวการสูญเสียน้องสาวเช่นวันนั่นแล่นเข้ามาในหัวใจของเหวินหลงอย่างห้ามไม่อยู่ สายตาคมหันไปเห็นดาบที่จางจิ้งยื่นส่งมาทางเขา เหวินหลงไม่ลังเลที่จะรีบดึงดาบมาจากจางจิ้งทันที และเพราะตัวเขาอยู่ไกลเกินที่จะช่วยน้องสาวได้ทันจึง
เสียงดนตรีมโหรีดังกระหึ่มทั่วทั้งถนนสายหลักในเมืองหลวงเพราะขบวนเจ้าบ่าวของท่านแม่ทัพหวังเทียนเฉิงกำลังเดินทางไปรับตัวเจ้าสาวคนงามที่จวนสกุลจางนั่นเอง สตรีสาวน้อยสาวใหญ่ต่างก็อิจฉาท่านหญิงหว่านถิงที่มีอำนาจถึงขนาดทำให้ท่านแม่ทัพเทียนเฉิงมาแต่งงานด้วย คงเพราะอำนาจของฮ่องเต้ พวกนางไม่รู้เลยว่าความเป็น
องครักษ์ส่วนพระองค์เช่นตัวเขาอายุก็จะยืนยาวสักเท่าไหร่ก็ไม่รู้เรื่องความรักนั้นก็ช่างห่างไกลเพราะเวลาให้น้องสาวตนเองก็ช่างหายากนักได้เท่านี้เหวินหลงก็วางใจแล้วที่เห็นว่าหว่านถิงได้รับการดูแลจากเทียนเฉิงเป็นอย่างดี ส่วนบุรุษที่ช้ำรักอกหักเช่นองค์ชายเจ็ดหยวนวซินก็ห่างหายไปจากจวนสกุลจากของหว่านถิง ไม่







