เข้าสู่ระบบ“ค่ะ เราจะมีน้องให้โอทิสแล้ว อ่า...ลูคัส ฉันต้องการคุณค่ะ อื้อ...” เธอครางกระเส่าเสียวบิดเอวส่ายไปมาเมื่อใบหน้าหล่อของพ่อของลูกก้มซุกลงกลางหว่างขาตนเอง “ฉันก็ต้องการเธอพีช ต้องการมากๆ อ่า...” แล้วเขาก็ลากลิ้นสากกร้านเปียกแฉะกับความเปียกแฉะของปากทางรักที่กำลังหลั่งไหลน้ำเสียวออกมาให้ตนตวัดลิ้นกวาดต้อนเข้าปากกลืนกินความหวาน “อ่า...ไม่ไหวแล้วพีช ฉันต้องการความคับแน่นของเธอมายเลิฟ อื้อ...”“อื้อ...ฉันก็ต้องการคุณลูคัส อยากให้คุณสอดลึกในตัวฉัน อื้อ...” “เบบี้รู้ไหมว่าคุณสวยมากแค่ไหน อ่า...เสียวเป็นบ้า” แล้วเขาก็เคลื่อนตัวมาคร่อมทับแล้วกดกรีดอาวุธร้ายกลางหว่างขาตัวเองกระแทกลึกฝากฝังในกายฉ่ำแฉะแม่ของลูก “อะ...ลูคัสลึกอีก อ่า...ขยับ ได้โปรดลูคัส อ่า...” พิชาภัทรโอบกอดพ่อของลูกพร้อมกับแอ่นเด้งเอวเล็กตัวเองตอบสนองแรงขับเคลื่อนบุรุษเหนือร่างไปด้วย “อ่า...พระเจ้า แน่นดีเหลือเกิน ซี้ด...อื้อ...ลึกพอไหมมายเลิฟ อื้ม...” เขาถามแล้วก็จูบปิดปากแม่ของลูกพร้อมเคลื่อนไหวซอยเอวเร็วถี่เพื่อพาตัวเองและคนใต้ร่างไปพบพระเจ้าพร้อมกัน เสียงเคลื่อนไหวเสียงเตียงไหวโยกกับเสียงผิวเน
“แน่ใจนะที่พูดออกมา คุณกลับคำไม่ได้นะลูคัส” “ไม่กลับคำ แล้วสรุปจะอยู่ต่อหรือจะกลับ?”เขายังคงถามคำเดิม ที่เขากล้าตกลงกับสาวใต้ร่าง เพราะตลอดเวลาเกือบสามเดือนมานี้ เขาไม่มีผู้หญิงคนอื่น และผู้หญิงคนอื่นก็ไม่มีโอกาสได้เข้าใกล้ตัวของเขา เพราะเขาหวงเนื้อหวงตัวไว้ให้สาวเอเชียตัวเล็กใต้ร่าง ไม่อยากให้มีกลิ่นผู้หญิงคนอื่นติดตัวเวลามาหาตัวประกันสาวที่ห้องพักโรงแรม“อยู่เป็น ‘เมีย’ มาเฟียอย่างฉันต่อไหม?” เขาถามอีกเมื่อเธอเงียบยังไม่ตอบกลับตนเอง“ลูคัส...ก่อนที่ฉันจะตกลง ถ้าหากนะ ถ้าหากว่าฉัน ‘ท้อง’ คุณจะทำยังไง”“ก็ดีใจ” เขาตอบสั้นๆ แต่หัวใจของเขาก็เต้นแรงหากว่ามันเป็นจริง เขาจะดีใจมาก แม้ว่าเรื่องนี้ไม่ได้อยู่ในแผนชีวิต แต่เขาก็ดีใจ เพราะเป็นชีวิตที่พระเจ้าส่งมาให้“ดีใจ?”“ใช่ ต้องดีใจอยู่แล้วถ้าเรามี ‘ลูก’ กันเบบี้ ทำไมเธอถึงถามแบบนี้ กลัวว่าฉันจะไล่ให้ไปเอาเด็กออกงั้นเหรอ ถึงสองมือฉันจะเปื้อนเลือด แต่ใช่ว่ามันจะชั่ว ‘ฆ่า’ ลูกตัวเองหรอกนะพีช ฉันไม่ใช่คนเลวขนาดนั้น อีกอย่างลูกคือสิ่งที่พระเจ้าประทานให้ ฉันต้องดีใจอยู่แล้วที่เขาจะเกิดมาให้ฉันเลี้ยงดู อีกอย่างถ้าแม่ของลูกฉันคือเธอ ฉันจะ
เวลาเดียวกันนั้นไม่ใช่แค่ลูคัสที่นอนไม่หลับ ว่าที่คุณแม่เองก็นอนไม่หลับขยับพลิกตัวไปมาบนเตียงนอนใหญ่ ปกติเตียงนอนจะดูเล็กแคบเมื่อมีร่างใหญ่นอนอยู่ด้วย แต่วันนี้เขาไม่อยู่บนเตียงด้วย เตียงเลยดูกว้างไปจนใจหวิว เฮ้อ! เธอถอนหายใจในความมืดพลิกตัวกลิ้งไปมาบนเตียงนอนกว้างแล้วก็ถอนหายใจออกมาอีกครั้ง “นอนได้แล้วพีช เธอต้องพักผ่อนได้แล้ว ดึกแล้ว เพื่อลูก เพื่อตัวเอง นอน อย่าไปคิดถึงเขา” เธอบอกตัวเองแบบนี้กี่ครั้งแล้วก็ไม่รู้ แต่ก็ยังนอนไม่หลับอยู่ดี เฮ้อ! ลูคัสวิ่งที่สนามหญ้าจนเกือบเช้า วิ่งจนเหนื่อยก็ยังนอนไม่หลับ เขาจึงมาหาพิชาภัทรที่โรงแรมแต่เช้า พอเปิดประตูห้องเข้ามาก็เดินไปยังห้องนอนเห็นเธอกำลังงัวเงียตื่นก็กระโจนเข้าหาคนที่กำลังลุกขึ้นให้ล้มลงไปกับเตียงนอนอีกครั้ง “อื้อ...ลูคัส คุณเป็นอะไร?” เธอตื่นเต็มตาถามคนเหนือร่างด้วยความตกใจ “เธอทำให้ฉันนอนไม่หลับเบบี้ รู้ไหมว่าเธอทำให้ฉันมีเรื่องให้คิดมากมายแค่ไหนพีช อะ...อื้อ” แล้วเขาก็จูบปิดปากน้อยไม่ให้ตอบสวนตัวเองกลับ “อะ...อื้อ” พิชาภัทรตกใจกับจูบดุดันเหนือร่าง ปกติเขาไม่จูบเธอรุนแรงแบบนี
ลาสเวกัส สองสามวันมานี้คนโหดดูแปลกไปจากก่อนหน้านี้ เขาดูเย็นชา ไร้อารมณ์ขันเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด ไม่รู้เธอทำอะไรให้เขาไม่พอใจรึเปล่าถึงได้เป็นแบบนี้ และเธอเองก็มีความลับปกปิดมาเฟียหนุ่มด้วยตอนนี้ ประจำเดือนของเธอไม่มาเดือนที่สองแล้ว วันนี้จึงให้มีอาแอบซื้อที่ทดสอบการตั้งครรภ์มาให้ตนทดสอบดู และผลก็ออกมาอย่างที่คิด เธอกำลัง ‘ตั้งครรภ์’ ลูกของมาเฟียโหด “วันนี้ฉันกลับบ้านนะ ไม่ได้กลับไปหาโอทิสหลายวันแล้ว” เป็นเพียงข้ออ้างเท่านั้น “ค่ะ” พิชาภัทรตอบสั้นๆ เธอเองก็อยากมีเวลาส่วนตัวด้วยเหมือนกัน “ช่วงนี้ก็เตรียมเก็บกระเป๋าไว้ด้วยล่ะ เดี๋ยวพ่อเธอจะมาไถ่ตัวแล้ว” “ใกล้ครบสัญญาแล้วใช่ไหมลูคัส” “ใกล้ครบสัญญาและพ่อเธอก็มีเงินมาไถ่ตัวแล้ว วันนี้พ่อเธอติดต่อมาบอกดีนว่าจะมาลาสเวกัสไถ่ตัวเธอก่อนกำหนด” “จริงเหรอลูคัส” เธอเกาะแขนเขาถามด้วยความตื่นเต้นดีใจ “คงอยากไปจากที่นี่มากสินะ ถึงได้ดีใจแบบนี้” มือใหญ่แกะมือที่เกาะแขนตัวเองออก “ใช่ ฉันอยากไปจากที่นี่ อยากกลับบ้านของฉัน ฉันอยากมีอิสระไปไหนมาไหนไม่ต้องมีคนคอยตาม และอยู่ในสายตาของใครด้วย”
“บาดเจ็บแทนที่จะระวัง แล้วแน่ใจนะว่าไม่ต้องไปหาหมอ แล้วแผลเกิดจากอะไรคะ?” เธอถามเขาด้วยความเป็นห่วง ลูคัสก้มหน้าจ้องดวงตากลมโตคนตัวเล็กตรงหน้าที่แสดงความเป็นห่วงตัวเองออกทางสายตาชัดเจนก็ตอบกลับสั้นๆ “โดนยิงน่ะ” “โดนยิง!” “อือ...ฉันทำแผลแล้ว และตอนนี้ฉันอาบน้ำได้รึยังฮึ ไหนบอกหิวไง” “งั้นระวังด้วยนะคะ อย่าให้แผลโดนน้ำ” “พลาสเตอร์กันน้ำปิดแผลแล้วไม่โดนหรอกน่า ไปรอที่เตียง หรืออยากจะเข้ามาอาบน้ำให้ฉันล่ะ” “ไม่ๆ” แล้วเธอก็รีบหมุนตัววิ่งกลับไปยังเตียง หึหึ ลูคัสเดินถือผ้าเช็ดตัวกลับเข้าไปในห้องน้ำ โดยไม่ปิดประตูห้องน้ำเหมือนเดิม หากไม่มีสัญญาผูกมัดตัว ตอนนี้เธอกับเขาก็เหมือนคู่รักทั่วไปคู่หนึ่งเท่านั้น พิชาภัทรใช้ชีวิตที่ลาสเวกัสมาเกือบสามเดือนแล้ว อีกไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์ก็จะครบสัญญาที่เขาต่อไว้กับพ่อของเธอแล้ว และไม่รู้ตอนนี้พ่อหาเงินถึงไหนแล้ว ติดต่อไปหาท่านก็เงียบราวกับว่าตัดขาดกับเธอแล้วอย่างงั้นแหละ ‘พ่อคะ หนูคิดถึงพ่อนะคะ พ่อตอบหนูสักคำได้ไหม’ เธอพิมพ์ข้อความส่งไปในไลน์ที่มีแต่เธอพิมพ์ส่งไป ท่านไม่แม้แต่จะเปิด
พออาบน้ำเสร็จออกจากห้องน้ำออกมาแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าในตู้เสื้อผ้าที่ลูคัสให้คนมาจัดเตรียมไว้ก่อนล่วงหน้าให้ตนเอง แต่งตัวเสร็จจึงออกจากห้องมาเพื่อจะตามเขาไปอาบน้ำเพื่อจะออกไปทานข้าวข้างนอกกัน พอออกมาก็เห็นเขาในห้องของเจ้าโอทิส เขากำลังก้มหน้าลงจุ๊บหัวของมัน “ฉันเสร็จแล้วลูคัส” ลูคัสหันไปมองคนที่เปิดประตูห้องนอนโอทิสมาตามตนเองไปอาบน้ำก็ส่งยิ้มให้คนตัวเล็กแล้วก็หันมาพูดกับเจ้าลูกชายตัวเอง “เป็นเด็กดีนะไอ้ลูกชาย” อือ! เจ้าโอทิสครางตอบรับทราบคำสั่งของพ่อมันแล้วก็พลิกขยับตัวเปลี่ยนท่านอนบนฟูกนอนนุ่มๆ ของตัวเอง “จะอยู่กับมันไหม หรือจะไปรอฉันที่ห้อง?”ลูคัสลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเดินมาหยุดตรงหน้าคนตัวเล็กที่หน้าประตูห้อง “ถึงมันจะเป็นสัตว์เลี้ยงแสนรู้ของคุณ แต่ฉันก็ไม่ไว้ใจมันอยู่ดีลูคัส”เธอตอบเขาแล้วก็หมุนตัวเดินนำหน้าเขากลับไปยังห้องนอนก่อนหน้านี้ “เธอกลัวแกว่ะโอทิส ไม่ต้องน้อยใจไปนะ เดี๋ยวพอคุ้นเคยกัน เธอจะไม่กลัวและระแวงแกแล้วโอทิส”มาเฟียหนุ่มหันไปบอกสัตว์เลี้ยงแสนรักตัวเอง และเหมือนมันจะเข้าใจก็ครางตอบกลับเขาแล้วลูคัสก็เดินออกจากห้องพ

![นรสิงห์ [มาเฟียร้ายรัก]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





