Share

บทที่ 5

last update Tanggal publikasi: 2026-06-11 06:27:22

"วันนี้เป็นอะไร?" ไม่อยากสนใจแต่ขัดหูขัดตาจึงทนเก็บความสงสัยไว้ได้ ฝรั่งทำท่าเงี่ยหูฟังคล้ายหูแว่วไม่ตอบอะไรจึงต้องถามซ้ำ

"ไปทำอะไรมาหน้าแหกเหมือนไปฟัดกับหมา" หมอสัตว์ถามขึ้นโดยไม่เงยหน้าจากกองเอกสารตรงหน้าคราวนี้ได้ผลคนเจ็บกดหยุดเกมส์หันมาตอบด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

"ช่าย ไปฟัดกับหมามา..พอดีแมวมันจะโดนหมากัดน่ะก็เลยไปช่วยมัน" ฝรั่งหัวทองตอบแล้วกลับไปสนใจหน้าจอเช่นเดิมเพราะหมอไม่เงยหน้ามาสบตากัน

ท่าทางเช่นนั้นยิ่งทำให้คุณหมอรู้สึกหงุดหงิด

ถ้าเป็นตอนแรกที่ฝรั่งเข้ามาตื๊อให้คุยด้วยคงกระดี๊กระด๊าน่าดูที่มีปฏิกริยาโต้ตอบจากคนที่บอกชอบ หรือเพราะเคยชินกับการถูกบ่นด่าเฉยชาใส่จึงไม่รู้สึกอะไรกับคำถามไปแล้ว

"ทำไมไม่กลับบ้านไปหาหมอล้างแผล จะมาที่นี่ทำไม" เมื่อรู้สึกไม่สบอารมณ์เล็กน้อยจึงพูดจาจิกกัดเบาๆ ให้คนบนโซฟาหันหน้ามาคุยด้วยดีๆ

"ไม่เจ็บ จะไปทำไม ว่าแต่วันนี้ว่างไหมไปเดทกันเถอะคุณหมอไปเดินตลาดนัดหาของกินกันไหม?"

"ในปากยังมีของกินอยู่เลยกินขนาดนี้ทำไมไม่อ้วน" เสียงเข้มพูดราวกับดุเด็กเล็กๆ ฝรั่งคนทะเล้นไม่สะทกสะท้านกับคำจิกกัดเช่นทุกวันยังคงมีท่าทีสบายดังเดิม

"ทำไมอ่า~ไม่ดีเหรอมีว่าที่แฟนหุ่นดีขนาดนี้"

"เปลือง!" คำพูดสั้นๆ ได้ใจความกับการนิยามก

 

หมับบ!

"นี่.."

ร่างสูงเกือบสองเมตรเดินมาหยุดยืนด้านหลังฝรั่งผมทองเงียบเชียบพูดขึ้นข้างหลังจนร่างเล็กกว่าสะดุ้งเฮือก

"อะไรจู่ๆ ก็มาอยู่ข้างหลังตกใจหมดหิวเหรออยากกินอะไรไหม? เดี๋ยวเอาของแช่แข็งมาเวฟให้"

"ไม่หิวมานี่มาทำแผลก่อน"

 

คอเสื้อด้านถูกดึงรั้งลากขึ้นเตียงรักษาสัตว์แต่สำหรับบางคนก็ได้อภิสิทธิ์ใช้มัน

"หมอคิดว่านุ่มเป็นสัตว์หรือไงก็อย่างที่หมอบอกนุ่มมีมือมีตีนปกป้องตัวเองได้ก็แค่รอยช้ำไม่เจ็บ^^"

"งั้นหรอ?"

จึ่กก!

"โอ๊ยยยย!! ทำไมกับคนถึงทำแรงจังหรือว่ากับคนอื่นไม่ได้ทำแบบนี้"

"ใช่เพราะไม่เคยทำกับคนเคยทำให้แต่หมาแมว"

"รู้สึกพิเศษขึ้นมาเลย~"

"ถามจริงๆ นะไปทำอะไรมาให้มีแผลทุกวันเป็นอันธพาลหรอ? จะบอกอะไรให้นะนอกจากทุกนิสัยของนายที่ฉันรู้แล้วไม่ชอบ เรื่องใช้กำลังฉันก็ไม่ชอบ ทำไมต้องมาจีบคนที่ไม่ชอบทุกอย่างในตัวเองด้วย ทำแต่เรื่องที่เขาไม่ชอบแล้วคิดว่าจะได้เป็นแฟนเขาชาติไหนหื้ม?"

"แล้วจะให้เป็นใครล่ะค้าบ~ ถึงยังไงก็ต้องเป็นตัวเองอยู่ดีสู้รู้ทุกอย่างของกันและกันตั้งแต่แรกไปเลยแล้วค่อยปรับตัวเข้าหากันดีมะ?"

"ไม่เข้าใจ"

''หมอก็น่าจะอายุมากกว่านุ่มหลายปีอยู่เท่าที่ดูหน้าแก่ๆ นี่น่ะนะ ไม่เคยมีแฟนเลยหรือไง ไม่เคยปรับตัวเข้ากับใครเลยหรอครับ?"

"ไม่รู้สิจำไม่ได้"

"โอ้โหนี่หมอมีแฟนครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่เนี่ย?"

"ไม่ต้องรู้หรอก ในร่มผ้ามีแผลอีกไหม?"

"มีเต็มเลยโดนยำซะเละไอ้พวกหมาหมู่นั่นอย่าให้เจอตัวต่อตัวนะจะเอาคืนให้สาสม!"

"อย่าทำเป็นกร่างแถวนี้ก็พึ่งบอกอยู่ว่าไม่ชอบ"

"ผมทำอะไรหมอก็ไม่ชอบทั้งนั้นแหละ ยังไงนุ่มก็จะจีบหมออยู่ดี^^"

"ถอดเสื้อหน่อย"

 

พรึ่บบบบ~

 

"ไม่มียางอายจริงๆ นั่นแหละ"

"เอ๊า? หมอบอกให้ถอดเองก็ด่าเองอะไรเนี่ย"

"นอนคว่ำลง"

"ต้องทำตามไหมหรือยังไง? เดี๋ยวก็ว่าดื้อด้านใจง่ายอีก ทำอะไรก็ไม่เคยถูกใจถ้าไม่ติดว่าชอบหมอนะจะซัดให้!"

"ว่าไงนะ"

"เปล่า~บอกว่าชอบหมอไง"

"งั้นก็หุบปากไปไม่ต้องพูด"

..

 

1 เดือนก็แล้ว 2 เดือนก็แล้วนี่ก็ย่างเข้าเดือนที่ 3

ฝรั่งคนเดิมยังคงโผล่หน้ามาที่คลินิกไม่เว้นแม้แต่วันเดียวถึงบางวันจะไม่มาเวลาเดิมแต่ยังไงก็จะมาเจอ

บางทีแค่เดินมาเห็นหน้าตอนเปิดร้านแล้วก็กลับเป็นอยู่แบบนี้จนชิน อยากทำอะไรก็ทำแค่ไม่สร้างความเดือดร้อนให้ก็พอ

อยู่มาวันหนึ่ง

 

"แผลที่ถูกแทงเฉียดอวัยวะภายในของบูบู้หายสนิทแล้วนะไม่ต้องห่วง"

เจ้ามาไซบีเรียนตัวโตนอนนิ่งบนเตียงให้ทำแผลด้วยความชินมือคุณหมอผู้อ่อนโยนผิดกับบุคลิกภายนอกที่คล้ายยากูซ่ามากกว่าหมอสัตว์ทำให้สัตว์ทุกตัวเชื่องด้วยมือคู่ใหญ่คู่นั้นราวกับมือวิเศษ

"ขอบคุณคุณหมอมากเลยนะครับถ้าไม่ได้หมอช่วยวันนั้นเจ้าบูบู้คงแย่"

ฝันดีเจ้าของหมาตัวผอมที่มักจะออกจากบ้านก็ต่อเมื่อมีธุระเท่านั้น ผิวซีดกับหน้าง่วงอันเป็นเอกลักษณ์ยังคงน่าเอ็นดูเสมอไม่ว่าจะผ่านมาหลายเดือนแล้วก็ตาม

"ไม่เป็นไรมันหน้าที่ของสัตวแพทย์อยู่แล้ว ว่าไงบูบู้หายดีแล้ววิ่งจะไปวิ่งเล่นที่ไหนดี?" อมยิ้มให้ใบหน้าใสซื่อของฝันดีก่อนจะก้มมาถามเจ้าหมากามเทพตัวดีที่ทำให้ครอบครัวเติมเต็มสมบูรณ์

ความจริงแล้วบูบู้เป็นหมานิสัยดีมากนะ..แค่อาจจะกัดกับฝันดีบ่อยกว่าคนอื่นเท่านั้นเอง

บูบู้เคี้ยวเเขนฝันดีเล่นตลอดเวลาที่ถูกทำแผลแม้จะโดนมืออีกข้างยันหัวตลอดเวลาแต่ทั้งสองก็ดูรักไคร่กันดี?

"มัน..เอ่อ..มันก็ไม่ได้วิ่งไปไหนหรอกครับต้องรอให้มานะพาไปผมไม่ชอบออกนอกบ้านรู้สึกเหมือนจะละลายหายไปกับแดดยังไงไม่รู้...ว่าแต่ช่วงนี้หมอดูโหดน้อยลงนะเนี่ยมีอะไรอะไรดีหรือเปล่สน้า~"

ฝันดีพูดจาล้อเลียนยิ้มกริ้มโบ้ยสายตาไปทางฝรั่งผมทองที่นอนเหยีนดยาวเต็มโซฟารับรองแขกหน้านิ่งผิดวิสัยคนกระตือรือล้น

"เหรอ? ..ยังไง"

"ก็ดูใจดีขึ้นไม่ตะคอกเสียงดุเหมือนตอนเจอกันวันแรก ไม่รู้สิมันดูดีขึ้นจริงๆ นะต้องมีอะไรดีแน่ๆ"

"ไม่มี ทุกอย่างก็เหมือนเดิม..ถ้ามานะไม่ว่างก็บอกจะช่วยพาบูบู้มาวิ่งเล่นแทนให้บ้านนายกับคลีนิกอยู่ไม่ไกลกัน"

"จะดีเหรอครับผมเกรงใจ"

"หรือนายจะเป็นคนพามันไปเดินเล่นมันต้องทำกายภาพนะ"

"เอาแบบนั้นก็ได้ครับวันไหนมันอยากอยากออกข้างนอกมันคงมางับหัวผมเดี๋ยวผมจะโทรหาหมอนะฮ่า ฮ่า ฮ่า~"

"รักกันดีจังเลยนะแม่ลูกบ้านนี้"

หมอหมาอมยิ้มให้กับครอบครัวที่สมบูรณ์ของคนตรงหน้าปรือหัวเราะจนตาปิด ไม่รู้ว่าหน้ามึนๆ นิสัยโก๊ะๆ มีสเน่ห์ขนาดนี้ได้อย่างไร มองเพลินได้เป็นวัน

"แหงล่ะนี่หมาแสนรักเลยเน้อบูบู้ อะ อ้าว บูบู้ไปไหนแล้วเนี่ย?"

 

เสียงหัวร่อต่อกระซิกของคนสองคนในห้องตรวจสัตว์ดังลอยมาเป็นระยะทำคนบนโซฟาคิ้วกระตุกไม่หยุด

หน้าบานอะไรขนาดนั้น?

ก็แค่เมียชาวบ้านที่ไม่ได้พกผัวพาหมามาหาหมอแค่นี้ไม่รู้จะอารมณ์ดีอะไรนักหนา

..

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • หมอชอบแมวหรือชอบหนู   บทที่ 29

    นักมวยฝ่ายน้ำเงินถึงกับสบถขึ้นทันทีที่มีการเปลี่ยนตัวนักชกได้กระชั้นชิดกว่าตนที่พึ่งเปลี่ยนตัวกับนักมวยไปเมื่อวานร่างหนาใหญ่ไซส์แทบไม่ต่างกันเดินมาประชันหน้าที่กลางเวทีมวยด้วยรอยยิ้มภายใต้หนวดเคราครึ้มและเอ่ยทักทายราวกับรู้จักกันเป็นอย่างดี"นายเองสินะที่อัดแฟนฉันซะน่วมคราวก่อน"แยก ชกก!!"เอาไปฟ้องผัวใหม่เหรอ หึ่ สมเป็นคนกากจริงๆ "ตุ้บตุ้บ ผั่วะ!!"ฟ้องเหรอ นายนี่ไม่สมควรได้เป็นแม้แต่คนคุยของฝรั่งจริงๆ ไม่รู้เหรอว่าหมอนั่นไม่ขี้ฟ้อง ไม่บ่นเจ็บ ไม่พูดว่าปวดหรือยอมแพ้สักครั้ง"ผั่วะ!! ๆๆๆๆๆ ตุ้บบบบ ผลั่กกกก!!"ไม่เป็นมวยแล้วจะมาต่อยทำไมให้ขายหน้านั่งไขว้ห้างดูเมียฟัดกับแฟนเก่าไม่ดีกว่าเหรอ?"ตุ้บตั้บๆๆๆๆ ตึงงงงง !!“พอดีเป็นคนหวงของว่ะไม่ชอบให้ใครมาแตะต้องโดยเฉพาะกับแฟนเก่า”ตุ้บๆๆๆๆ ผั่วะ ผลั่กกกกทั้งคู่เข้าแลกหมัดออกอาวุธท่ามกลางการสนทนาหน้านิ่งยั่วยุให้อีกฝ่ายไม่มีสมาธิอัดเสยกระแทกร่างหนาใส่กันหมัดต่อหมัดหินกระแทกหินไม่ต่างจากมววยปล้ำแก๊งหมดยกที่หนึ่ง"เป็นไง? นึกยังไงไปเปลี่ยนตัวกับเมีย มันไม่งอนเอาเร๊อะ"ชายชราอุ้มแมวส้มอ้วนในอ้อมกอดยิ้มกริ่มอยู่ข้างเวทีมวยฝั่งนักชกฝ่ายแดงคำพ

  • หมอชอบแมวหรือชอบหนู   บทที่ 28

    ..ฝรั่งกลุ่มนั้นกลับไปแล้วใบหน้าเรียบเฉยของลีคนหลานยังคงไร้แววสะทกสะท้านใดๆ กับคำขู่เมื่อครู่จะสะทกสะท้านได้ยังไงก็อาณาจักรลีในจีนมันใหญ่เสียจนไม่ต้องขยายข้ามประเทศก็มั่งคั่งถึงเพียงนี้อาจจะอันตรายไปบ้างแต่คงไม่ปล่อยปู่ให้เผชิญความลำบากเพียงลำพังอีกต่อไปแล้วแถมยังช่วยนุ่มไม่ให้ตกเป็นเหยื่อของใครภายใต้การเป็นสะใภ้ตระกูลลีอีกด้วยส่วนตนเองถึงไม่ได้เปิดคลีนิกรักษาสัตว์ก็ยังเก็บมันมารักษาและเลี้ยงดูที่กว้างขวางของบ้านปู่ได้ตอนแรกปู่ก็ไม่ชอบสัตว์แต่พอให้เกษียณอยู่บ้านเฉยๆ ก็ไม่มีอะไรทำเริ่มสนใจลูกส้มมากขึ้นจนเเดี๋ยวนี้รักยิ่งกว่าหลานตัวเองซะอีกตัวติดกันหนึบส่วนเจ้าตัวดีฝรั่งนุ่มขอมาเป็นบอดี้การ์ดให้ทั้งที่เตือนแล้วว่ามันอันตรายแต่หมอนั่นก็บอกว่ารักและพร้อมจะปกป้อง? ไม่รู้ว่าโดนชกจนสมองเบลอไปหมดหรือเปล่าถึงยังคิดว่าสามีตัวเองเป็นคนตัวเล็กอ่อนแอสู้ใครไม่ได้ต้องมีมันคอยปกป้องฝรั่งนี่มันฝรั่งจริงๆ บ้ายังไงก็ยังบ้าอยู่วันยังค่ำ ~"หมอ มัมกับแด๊ดจะมาดูนุ่มขึ้นชกที่นี่ด้วยนะตื่นเต้นจัง""อือ คุยกับพวกท่านแล้ว ท่านกินอาหารจีนได้ไหมถ้ากินไม่ได้ฉันจะทำอาหารให้กิน""ว้าว~ อบอุ่นจังเอาใจใส่ครอบ

  • หมอชอบแมวหรือชอบหนู   บทที่ 27

    ต้นตระกูลเป็นมาเฟียในปักกิ่งตั้งแต่ลืมตาตื่นขึ้นมาดูโลกจนกระทั่งเริ่มหัดพูดบ้านหลังนี้ไม่เคยเปลี่ยนไปมีแค่สร้างใหม่แต่แบบบ้านเดิมๆ คนที่เดินขวั่กไขว่ตั้งแต่หน้าบ้านคือพวกลูกน้องจอมโหด ธุรกิจเงินกู้ บ่อน ประเวณีชั้นสูง ส่วนหนึ่งตระกูลนี้กินส่วนแบ่งไปครึ่งตลาดนั่นทำให้ป๊าถูกเพ่งเล็งจนโดนเก็บแม่ถึงได้หอบลูกหนีไปที่ประเทศไทยถึงกระนั้นก็ยังถูกตามสืบจนช่วงหนึ่งก็ร้ายจัดจนไปสักลายต่อยตีไว้ป้องกันตัวเอง ซึ่งปู่ก็รู้และคอยช่วยเหลือตลอดแม้เราจะไม่ได้นัดเจอกันเป็นกิจลักษณะแต่รู้ว่ายังมีกันอยู่กระทั่งแม่เสียและขอไว้ก่อนตายว่าให้ใช้ชีวิตปกติธรรมดาจึงเลือกย้ายที่อยู่ เรียนเกี่ยวกับสัตวแพทย์และอยู่กับสัตว์เรื่อยมาจนกลายเป็นคนที่ดูใจดีอบอุ่นอย่างที่ฝรั่งมันตกหลุมพรางจนเข้ามาจีบไม่ไปไหนคนนึงใช้ความอ่อนโยนปิดบังตัวตน อีกคนเป็นคนอ่อนโยนที่มีบุคลิกภายนอกแข็งกระด้าง และแมวอีกตัวที่เข้ามาทำให้เราได้รู้จักกัน..แต่บางครั้งความอ่อนโยนก็แก้ไขปัญหาบางเรื่องไม่ได้ค่ายมวยกลางเมืองปักกิ่ง“สังกัดนี้เหรอที่แฟนแกมาอยู่ด้วย?”“ข่าวว่าแบบนั้นครับ”“ค่ายมวยกว้างขวางใหญ่โตครบครันแต่ก็เป็นแค่ค่ายมวยใหม่ เท่าที่หาข้อ

  • หมอชอบแมวหรือชอบหนู   บทที่ 26

    ฝรั่งพาหมอไปแนะนำกับบรรดาลุงๆ ที่ค่ายมวยความจริงทุกอย่างที่นุ่มเก็บงำไว้เพราะคิดไปเองว่าหมอไม่ชอบถูกเปิดเผยต่อหน้าทั้งสองฝ่ายคุณหมอไม่ด่าว่าอะไรฝรั่งอีกจีดการช่วยแก้ปัญหาให้แฟนนักมวยเสร็จสรรพด้วยการทำข้อตกลงกับใครบางคนแล้วบินมาที่ปักกิ่งทันทีที่เคยบ่นด่าตลอดหลายเดือนที่ซ้อมมวยจนเหงื่อซกสภาพดูไม่ได้มาถึงคลีนิกก็หิวโซกินอะไรเหมือนตายอดตายอยากไม่รู้จักอิ่มมันมีเหตุผลของมันนี่เองเมื่อย้อนคิดก็โทษตัวเองที่ชอบว่าคนเก่งตลอดเวลา คนที่เข้ามาปลุกสัญชาติญาณบางอย่างที่หลับไหลให้ตื่นขึ้นมายอมรับความจริงถึงขนาดพาทั้งคนทั้งแมวลูกรักข้ามน้ำข้ามทะเลมาหาปู่ที่ปักกิ่งซึ่งไม่เคยคิดจะกลับมา..“ปู่นี่นุ่มคนรักของผมส่วนนั่นลูกส้มลูกของเรา”สรรพนามห้วนไร้มารยาทนใบหน้าดุร้ายเอ่ยทักทายผู้อาวุโสในชุดผ้าแพรสีดำคอจีน หลังจากเดินดุ่มๆ ลงมาจากรถในอ้อมแขนแกร่งมีแมวส้มตัวอ้วน อีกข้างหนึ่งจูงมือฝรั่งหัวทองผ่านประตูใหญ่หน้าบ้านหลังโตทรงจีนโบราณลานบ้านกว้างขวางเต็มไปด้วยต้นไม้และรูปปั้นโบราณไม่ต่างจากวัดจีนดวงตาคู่คมไม่ต่างกันกับสัตวแพทย์หนุ่มหันมาจ้องเขม็งมายังแขกทั้งสามสีหน้านิ่งสนิทยากจะคาดเดา“ถ้าไม่มีปัญหาก็ไม

  • หมอชอบแมวหรือชอบหนู   บทที่ 25

    “เมื่อเดือนก่อนนุ่มมันชกป้องกันแชมป์แล้วไปเล่นตุกติกเจอตอเข้าพวกนั้นเข้ามาแบลคเมลมัน บังคับให้มันเป็นแฟนเพื่อผลประโยชน์ทางการค้า ที่พักนี้มันเครียดจัดเพราะฝั่งนั้นจะให้มันแต่งงานแล้วเอาไปเป็นโลโก้บริษัทตัวเอง”สี่ร่ายยาวยืนพิงขอบเวทีไม่ยืนจ้องว่าที่หลานเขยเช่นเดิมทั้งสองดูเป็นผู้หญ่กว่าใครคุยถูกคอกันเป็อย่างดี“พวกไหนเหรอครับ?”“นายจะรู้จักเหรอค่ายมวยใกล้ๆ นายยังไม่รู้เลย”“บอกมาเถอะครับเผื่อผมทำอะไรได้บ้าง”“คิง สปอร์ต กรุ๊ปแบรนด์อุปกรกีฬาชื่อดังที่สุดในตอนนี้ไง”“อ้อ ครับ..”“นายดูใจเย็นนะคุณหมอ.. ไม่ใช่คนใจเย็นแต่ดูเย็นชาหรือเรียกอีกอย่างว่าเลือดเย็นมาก..มากเสียจนเหมือนโหดเหี้ยม ไม่เหมือนสัตวแพทย์ธรรมดา มีรอยสักรอบตัวกับรอยแผลเป็น..”“หึหึ~ ตาไวสมเป็นนักมวยจริงๆ นะครับ ผม...ไม่ชอบความรุนแรง...แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่าตื่นเต้นที่รู้ว่านุ่มทำอะไร หัวใจผมเต้นแรงมากพอรู้ว่าหมอนี่เป็นนักมวย..”“หมอปากหวานจังพ่อไมโคเวฟของนุ่ม”ฝรั่งมุดหัวลงกับท่อนแขนแกร่งมุมมองของนุ่มที่มองหมอเห็นแค่ความอบอุ่นอ่อนโยนใจดี..แต่กับคนนอกที่เห็นมันไม่ใช่แบบนั้นเลย“อือ จะเป็นอะไรก็เป็นไปเถอะชอบไปแล้วนี่”ฝ่ามือหนายก

  • หมอชอบแมวหรือชอบหนู   บทที่ 24

    ..ครึ่งชั่วโมงต่อมา “ดีขึ้นไหม?” “ดีครับ” “สบายตัวขึ้นไหม?” “ดีครับ~สุดๆ ไปเลย ตัวเบาขึ้นเยอะ” “อย่าทำหน้าเคลิ้มเหมือนหมาได้ไหมแคะนอนหนุนตักแคะหูให้แค่นี้ทำเวอร์ไปได้ ไม่ได้แคะมากี่ชาติเหลืองอ๋อยเลยน่าเกลียดจริง” “หมอก็เปลี่ยนที่แคะอันใหม่สิจะบ่นทำไมเนี่ย” “เป็นอะไรไม่สบายใจอะไร?” “พูดได้เหรอ? ผมไม่อยากให้หมอไม่สบายใจ ผมไม่เคยคิดอะไรมากเลยนะชีวิตนี้ แต่พอเริ่มเรียนรู้เรื่องความรักก็ได้เรียนรู้เรื่องปัญหาในการตัดสินใจพลาดเหมือนกัน” “หมายความว่าไง?” “ผมทำงานพลาดอย่างรุนแรง ...มันแรงมากที่สุดในชีวิตของผมเลยนะหมอไม่เคยหนักใจกับปัญหาไหนเท่าครั้งนี้มาก่อนเลย เนี่ยถ้าหมอเป็นแฟนนุ่มตั้งแต่แรกคงจะดีกว่าตอนนี้แน่” “ทำไม? ถ้าเป็นแฟนตอนนี้จะช่วยอะไรไม่ได้เลยใช่ไหม” “ผมไม่รู้ ตอนนี้นอกจากหูก็ปวดหัวตลอดเวลาเลย พยายามเล่นกับลูกส้มแล้วแต่มันไม่หายทั้งที่ปกติมีเรื่องไม่สบายใจนอนกอดก็หายแล้วแท้ๆ เอ๊ะ? หมอพูดว่าไงนะ เป็นแฟนตอนนี้? แฟนใช่ไหม? เป็นแฟนกับนุ่มใช่ไหม!” “เป็นกับหมามั้ง~” “โอ้มายก้อดดดดด! ไม่จริงๆๆๆๆ ไม่จริงใช่ไหมหมอยอมแล้วในที่สุดหมอก็ยอมเป็นแฟนนุ่มแล้วโว้ยยย!!” “เห็นนายแล้วน่

  • หมอชอบแมวหรือชอบหนู   บทที่ 9

    ..."ไปไหนมา?" ใบหน้าดุๆ จ้องคนคุ้นเคยสักครู่ก่อนจะเอ่ยถามขึ้น"ไปซื้อส้มตำอยากลองกินด้วยกันกินเป็นเพื่อนหน่อยดิ"ฝรั่งฉีกยิ้มดีใจที่ถูกถามชูของในมือขึ้นให้อีกคนดูถุงอาหารคุ้นตาสามสี่อย่างทำเอาคุณหมอสัตว์ขมวดคิ้ว กินอาหารไทย ไก่ย่างส้มตำเนี่ยนะ?"อย่าปล่อยลูกส้มเดินเพ่นพ่านข้างนอกถ้ารถชนมันจะทำยัง

  • หมอชอบแมวหรือชอบหนู   บที่ 8

    "อยากได้ ไม่เคยเจอใครที่ทำให้รู้สึกดีเท่านี้อีกแล้ว อยากมีแฟน เขาเป็นคนดีแน่ๆ นุ่มดูไม่ผิดเพราะเขาดูแลลูกส้มได้นี่แหละแม่ของลูกส้มแล้วอีกอย่างเพราะลุงๆๆๆ นั่นแหละมาสวีทกับเมียให้เห็นทุกวันไม่คิดว่าคนอื่นเขาจะอยากบ้างหรือไง?" "ทะลึ่งอยากบ้าอะไร!" "อยากมีแฟนไงคิดอะไรเนี่ย?" "อะไรของเอ็งวะนอกจากจะ

  • หมอชอบแมวหรือชอบหนู   บทที่ 7

    "ฝรั่ง... ให้ลูกส้มมาเล่นกับบูบู้หน่อยได้ไหม?" ถ้าเวลาปกติจะไม่มีทางได้เห็นใบหน้างองำบึ้งตึงไม่ดัดเสียงให้เล็กเช่นตอนนี้แน่ รู้ว่าฝรั่งไม่พอใจที่พูดกับเมียคนอื่นท่าทางกันเองแบบนั้น แต่เราไม่ได้เป็นอะไรกันจะให้วางตัวห่างเหินกับฝันดีกับบูบู้มันก็ไม่ใช่ธุระอะไรของตน พอมาขอให้ลูกส้มไปเล่นกับบูบู้เพ

  • หมอชอบแมวหรือชอบหนู   บทที่ 6

    ทีตอนคนโสดๆ หล่อๆ มาจีบยังทำหน้าบูดเป็นตูดแมวอยู่เลย ต้องตกอยู่ในภวังขนาดไหนถึงไม่รู้ว่าหมาหน้ามึนมันโดดลงเตียงมาหาแมวส้มลูกนานแล้ว ไอ้หมาหน้าบ๊องของมันมาจ้องแมวอ้วนบนตัวกูอยู่เนี่ย มัวแต่ยืนคุยกันกระหนุงกระหนิงไม่สนใจหมาเลย น่าหงุดหงิดชะมัด ไอ้หมานี่ก็มองจังไม่เคยเห็นฝรั่งหัวทองตาฟ้าหรือไง! เอ๊ะ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status