LOGINShare
บทที่ 7
publish date:
2026-04-01 14:13:00เพียงวันที่สองของการมาของเจ้าของคนใหม่ รีสอร์ตกลางหุบเขาที่ร้างนักท่องเที่ยวเข้าใช้บริการนานนับเดือนเริ่มมีการจองห้องพักเข้ามา ทว่าแผนกแม่บ้านยังไม่มีแม้กระทั่งผู้จัดการ จึงจำต้องจัดสรรคนจากแผนกอื่นไปทำความสะอาดห้องพักที่ฝุ่นเริ่มเกาะเพื่อรอรองรับแขกที่จะเข้าพักในอีกไม่กี่วัน
“เรื่องความสะอาดของห้องพักเป็นเรื่องสำคัญ ผมอยากให้คุณนุจหาคนที่ไว้ใจได้จากแผนกอื่นมารับหน้าที่ผู้จัดการแผนกแม่บ้านชั่วคราวจนกว่าจะหาคนได้ พอมีไหม”
เพราะดิเรกต้องนอนรักษาตัวที่โรงพยาบาล นุจรีย์ซึ่งทำงานที่คีรีธารารีสอร์ตมานานจึงมารับหน้าที่แทนผู้จัดการรีสอร์ตจนกว่าดิเรกจะหายดี “แผนกต้อนรับมีพนักงานที่ไว้ใจให้รับหน้าที่ได้อยู่ค่ะ ถึงจะทำงานที่นี่ได้ไม่ถึงปี แต่ความรับผิดชอบไม่เป็นสองรองใคร นุจรับรองได้ค่ะ”
“ยังไงผมฝากด้วยนะ”
“ไม่ต้องห่วงนะคะคุณพายุ นุจจะทำหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายอย่างเต็มที่ค่ะ”
จากพนักงานแผนกต้อนรับ ดาหลาได้รับคำสั่งให้รับหน้าที่รักษาการผู้จัดการแผนกแม่บ้าน ที่แรกที่ต้องทำความสะอาดไม่ใช่ห้องพักแขก หากแต่เป็น ‘บ้านเจ้าของรีสอร์ต’ หญิงสาวคิดอยู่นานว่าจะทำยังไง หลบซ่อนต่อไปหรือเปิดเผยให้พายุรู้ว่าเธอเป็นหนึ่งในพนักงานอีกคนของเขา
“พี่ปิ่นพี่น้ำไปทำความสะอาดห้องพักแขกเถอะค่ะ ส่วนบ้านคุณพายุพายจัดการเอง” ยังไงสักวันก็ต้องเผชิญหน้า
ดาหลามองไปยังประตู ความกลัวแล่นไปทั่วสรรพางค์ เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเมื่อประตูบานนั้นเปิดออกจะมีอะไรรออยู่ข้างหน้า
ทว่ายังไม่ทันได้ก้าวขาเข้าไปในพื้นที่ของพายุด้วยซ้ำ มือที่กำลังจะเคาะประตูพลันชะงักค้าง อีกครั้งที่แอบฟังพายุสนทนากับใครสักคนในโทรศัพท์ ซึ่งหากเดาไม่ผิดคงเป็นปรียาดา น้ำเสียงพ่อของพิพัฒน์นุ่มทุ้มน่าฟัง บอกชัดว่าคนในสายสำคัญเพียงใด
‘ไว้จะพาแพนเตอร์ไปเล่นกับกัปตันนะครับ หายป่วยไวๆ นะ’ หลายปีที่เลิกรากันไป ทว่าความเป็นเพื่อนที่เขามีให้ปรียาดาไม่ได้จบสิ้นตาม เขากับแม่กัปตันเป็นเพื่อนกันมานานตั้งแต่สมัยมัธยม ก่อนจะพัฒนาความสัมพันธ์มาเป็นคู่รัก มิตรภาพความเป็นเพื่อนยากนักจะทำลาย
ฟังแล้วดาหลาอดสมเพชตัวเองไม่ได้
ในสายตาพายุ ปรียาดาไม่ต่างจากนางฟ้านางสวรรค์
ส่วนเธอเป็นนังสารเลวที่เป็นต้นเหตุให้พายุไม่สมหวังในรัก เป็นผู้หญิงหน้าไม่อายใช้ความใสซื่อหลอกผู้ชายไปทั่ว ยั่วยวนจนเขาตกหลุมพราง ทั้งที่คืนนั้น.. แอลกอฮอล์แก้วที่เป็นจุดเริ่มต้นของทุกอย่างก็เป็นชายหนุ่มที่ยื่นให้เธอ
ดื่มเข้าไปเพียงไม่กี่อึก จากหญิงสาวอ่อนต่อโลก กลายเป็นผู้หญิงร่านรัก เธอควบคุมตัวเองไม่ได้ ความต้องการบางอย่างที่ตอนนั้นไม่รู้แน่ชัดว่าคืออะไร รุนแรงจนต้านทาน ‘ความอยาก’ ไม่ไหว
Latest chapter
หย่าพ่ายรัก บทพิเศษ
หนึ่งปีหลังการแต่งงาน ‘บ้านของพวกเรา’ ยังวุ่นวายเหมือนเดิมเพิ่มเติมคือแพนเตอร์มีน้องสาวเพิ่มมาหนึ่งคนชื่อ ‘พุดพิชญา’ แพนเตอร์เห่อน้องมาก พายุเองไม่ต่างกัน ส่วนเธอ.. เธอมีความสุขที่สุดเลยล่ะ แต่ไม่ใช่จะสุขตลอดหรอกนะ มีคลื่นความทุกข์เข้ามากระทบครอบครัวเราเป็นระลอก แต่ทุกครั้งพวกเราจับมือกันผ่านไปได้เสมอซึ่งความทุกข์ที่ว่าไม่ได้มาจากใครที่ไหน แต่เป็นคนใกล้ตัวนี่แหละ ปัญหาที่ไม่อาจแก้ไขได้ ทำได้แค่ต้องทนอยู่ให้ได้คุณหญิงส่องศรี ย่าและย่าทวดของพายุกับลูกๆ เธอ แวะเวียนมาที่บ้านหลายครั้ง ท่านยังไม่ล้มเลิกเรื่องพยายามหาหลานสะใภ้แสนเพอร์เฟกต์ให้พายุ ท่านอยากได้ผู้หญิงเพียบพร้อมมาเคียงข้างหลานชาย แต่หลานชายของท่านกลับรักเพียงแต่เธอนี่สินอกจากรักมั่นคง พายุยังปกป้องครอบครัว ไม่ให้ใครหรืออะไรมาแตะต้องได้ ปรียาดาเคยพยายามหาเรื่องเธอ แต่ถูกพายุปรามครั้งเดียวก็อยู่หมัด หลังจากนั้นยายนั่นไม่มายุ่งกับเธออีกเลย“อุแว้~ อุแว้!” หนูพุดหรือพุดพิชญาร้องไห้ดังลั่นคนที่เคยมีประสบการณ์เลี้ยงลูกมาแล้วรู้เลยว่าลูกไม่สบายก้น“ลูกอึเหรอคะ”“ครับ เดี๋ยวพี่เปลี่ยนแพมเพิร์สให้ลูกเอง”“มาค่ะ พายช่วยดีกว่า” รู้ว่
หย่าพ่ายรัก บทที่ 91
“พาย”“ป้านุจ” เธอหันไปหาคนที่เรียกชื่อแปดเดือนแล้วสินะที่ดาหลาลาออกจากที่นี่ พอได้เห็นคนที่นางเอ็นดูเหมือนลูกหลานไปมีชีวิตที่ดี นุจรีย์ก็น้ำตาจะไหล “ลุงผึ้งได้ปลาสดๆ มาน่ะ ป้าเลยทำแกงปลาที่พายชอบมาให้”“ขอบคุณนะคะป้านุจ” ยังจำวันแรกที่มาที่นี่ได้ นุจรีย์พาเธอไปสมัครงานกับป้าก้อย ป้าก้อยเป็นคนสัมภาษณ์งานเธอ ให้โอกาสเธอ ส่วนนุจรีย์คอยจัดการทุกอย่างให้ลูกนกตัวน้อยที่พลัดถิ่นมา ส่วนกนกนุช พนักงานที่ใช้ห้องพักห้องเดียวกัน พี่สาวคนสวยถึงแม้จะปากร้ายบ้างบางเวลา ทว่ากนกนุชดีกับเธอนักทุกคนที่นี่ดีกับเธอ กลับมาทีไรเหมือนได้กลับบ้าน “ไม่รู้จะขอบคุณป้านุจยังไงดีเลยค่ะ”“อะไรกัน จะซึ้งทำไม แค่แกงปลาหม้อเดียวเอง”“ป้านุจ” ดาหลาโผเข้ากอดผู้จัดการแผนกต้อนรับ เธอไม่เคยมีแม่ ไม่รู้ว่าความรักจากแม่เป็นยังไง แต่ในความรู้สึก นุจรีย์คือแม่ของเธอ หากมีใครสักคนมาถามเธอว่าเธอมีญาติหรือเปล่า ญาติเธอคือใคร เธอคงตอบไปโดยไม่ต้องคิดว่าทุกคนที่นี่แหละญาติเธอ “ขอบคุณที่เมตตาพายมาตลอดนะคะ”“โอ๊ย! พาย อย่าทำอย่างนี้” นุจรีย์แอบเช็ดน้ำตา นางไม่อยากให้ดาหลาเห็น อย่างน้อยก็ขอรักษามาดผู้จัดการจอมเนี้ยบจอมดุหน่อยเถอะลู
หย่าพ่ายรัก บทที่ 90
ผู้โพสต์อินสตาแกรมมองผ่านคอมเมนต์ประธานวงศ์ไปที่ดาหลา เขาโกรธเกลียดไอ้ดล แต่ในขณะเดียวกันก็เข้าใจมันว่าเวลาที่เราอยากครอบครองใครสักคน เราไม่สนใจหรอกว่าต้องใช้วิธีใดเพื่อให้ได้มา ขอแค่ได้ในสิ่งที่ปรารถนามาไว้ในอุ้งมือเป็นพอ“พี่พายุไม่กินเหรอคะ อร่อยนะ”“เอาของพี่ไปแบ่งกับลูกไป” เขาเลื่อนถ้วยไอติมให้ดาหลาจำได้ว่าวันนั้นที่สวนสนุก พายุเคยแบ่งเค้กให้เธอเหมือนอย่างวันนี้ที่เขาใจดีอีกแล้ว “พี่พายุจำร้านที่เคยพาพายกับลูกไปกินได้ไหมคะ วันที่เราไปเที่ยวสวนสนุกกันน่ะค่ะ ร้านอาหารที่แพนเตอร์เกือบตกบ่อปลา”“อ้อ!” พายุหัวเราะ เขานึกถึงความซุกซนตามประสาเด็กของลูกชายแล้วอดขำไม่ได้ “เกือบไปแล้วนะแพนเตอร์ เกือบได้ไปว่ายน้ำป๋อมแป๋มแข่งกับพี่ปลาแล้ว ว่าแต่ขาสั้นๆ จะว่ายน้ำได้ไหมน้อ”แพนเตอร์เงยหน้าขึ้นจากถ้วยไอติม ทำปากยื่นปากยาวใส่พ่อที่ว่าแพนเตอร์ขาสั้น “ไม่ใช่ซะหน่อย แพนเตอร์สูง”พ่อแม่แพนเตอร์หัวเราะขึ้นพร้อมกัน ดาหลาลูบศีรษะลูก แต่เธอไม่ป้อนไอติมให้ลูกหรอกนะ เธอจะแย่งกิน“ขอแม่กินหน่อยนะแพนเตอร์ ไอติมอร่อยมาก”“แง้~ แม่คร้าบ แบ่งแพนเตอร์บ้าง”ระหว่างระอากับเอ็นดู สำหรับพายุมีเส้นบางๆ กั้นอยู่ครอ
หย่าพ่ายรัก บทที่ 89
ดาหลามองอมยิ้มในมือที่ลูกยื่นให้ เธอไม่ได้รับไว้แต่กระซิบบอกลูกชายแทนว่า “แม่มีความลับจะบอกแพนเตอร์”“อะไรฮะ” หนูน้อยทำหน้าตื่นเต้นตาโตรอฟัง“พ่อแพนเตอร์น่ะชอบกินอมยิ้มมาก ถ้าแพนเตอร์เอาไปให้พ่อ ไม่แน่นะ พ่ออาจจะใจดีพาแพนเตอร์ไปกินไอติมก็ได้”“จริงเหรอคะ”พยักหน้าปุ๊บ เจ้าหมาน้อยของดาหลาก็วิ่งดุ๊กดิ๊กนำหน้าแม่ไปที่รถพ่อ ทว่าก็ยังต้องเป็นแม่อยู่ดีที่อุ้มลูกขึ้นนั่งเบาะหลัง เพราะพิพัฒน์ขาสั้นเกินกว่าจะปีนขึ้นเองได้“พ่อฮะๆ” พิพัฒน์ที่นั่งอยู่บนคาร์ซีตเรียกพ่อ“ว่าไงฮึ”“แพนเตอร์มีของจะให้ด้วย”“โอ้.. แพนเตอร์มีอะไรจะให้พ่อหนอ”เด็กอนุบาลสามขวบยิ้มแฉ่ง ไม่ใช่อะไร แพนเตอร์จินตนาการถึงไอติมรสชาติอร่อย “อมยิ้มฮะ แพนเตอร์ให้”“หืม” พายุหันมองแม่พิพัฒน์ ดาหลาต้องรู้เรื่องแน่ว่าทำไมลูกเอาอมยิ้มให้เขา ปกติแพนเตอร์เคยเอาของพวกนี้ให้เขาเสียที่ไหน“มาแพนเตอร์ ส่งมาให้แม่ เดี๋ยวแม่ยื่นให้พ่อครับ” ดาหลารับอมยิ้มจากมือน้อยมา เธอยื่นมันไปตรงหน้าคุณพ่อที่กำลังขับรถพาเรามุ่งตรงกลับบ้าน “ลูกให้ค่ะคุณพ่อ คุณพ่อจะได้ยิ้มเยอะๆ”โถ.. หมาน้อยของพ่อ “ขอบคุณนะครับแพนเตอร์ รักลูกที่สุด”“อย่าลืมไอติมแพนเตอร์นะ”
หย่าพ่ายรัก บทที่ 88
“นังพาย!” ดาหลาโผล่มาจากไหน นางนึกว่ามันไสหัวไปตั้งนานดาหลากางปีกปกป้องพ่อของลูก คุณหญิงส่องศรีเป็นย่า เป็นผู้มีประคุณของพายุ แต่ท่านไม่มีสิทธิ์มาพูดจาทำร้ายจิตใจชายหนุ่ม เรื่องที่ได้ยินเมื่อครู่เธอไม่รู้ว่าจริงแท้แค่ไหน แต่หากพายุไม่ใช่ลูกของคุณหญิงกิ่งมาลาตามที่หลายคนรวมถึงเธอเข้าใจ ผู้หญิงอีกคนที่ย่าชายหนุ่มด่าสาดเสียเทเสียคงเป็นแม่พายุ ย่าพิพัฒน์ ย่ากมลเนตร..มีอย่างที่ไหนมายืนด่าแม่ให้ลูกฟัง คุณหญิงส่องศรีนี่แก่เพราะหัวหงอกแต่ไม่น่าเคารพเลยจริงๆ“บ้านนี่เป็นของพายครึ่งหนึ่ง อย่าหาว่าเสียมารยาทเลยนะคะ เชิญคุณหญิงส่องศรีกลับไปเถอะค่ะ อ้อ! เลิกจับคู่ให้พี่พายุได้แล้วนะคะ เพราะพี่พายุเป็นสามีพาย” ดาหลาควงแขนผู้ชายที่เธอพูดเต็มปากว่าเขาคือสามีให้คุณหญิงส่องศรีได้ชม “ป้ากระถินคะ ป้ากระถิน”“ค่ะคุณพาย ป้ามาแล้วค่ะ”“พายรบกวนส่งแขกหน่อยค่ะ บ้านเราต้องการความสงบแล้ว”สารถีหนุ่มหล่อรู้สึกตัวอยู่ตลอดเวลาว่าตนถูกจับจ้องตั้งแต่ล้อหมุนออกจากบ้าน จนกระทั่งมาได้ครึ่งทาง ดาหลายังไม่หยุดมอง “หน้าพี่มีอะไรแปลกหรือเปล่า”“พี่พายุอยากเล่าอะไรให้พายฟังไหมคะ ระบายกับพายได้นะ”“พายได้ยินทุกอย่างแล้วใช่
หย่าพ่ายรัก บทที่ 87
พอดาหลาไป คุณหญิงส่องศรีจึงได้พูดเรื่องที่อุตส่าห์ถ่อมาถึงที่นี่กับหลานชายคนเดียวของนาง “ย่าอยากให้แกแต่งงาน หาแม่มาดูแลแพนเตอร์”“ทำไมต้องหาครับ ในเมื่อแพนเตอร์มีแม่อยู่แล้ว”“หมายถึงนังนั่นน่ะเหรอ เฮอะ! น้ำหน้าอย่างมันไม่มีวันได้มาเป็นแม่เหลนฉันหรอก ไม่มีทาง ย่าไม่ยอมนะพายุ ย่าบอกกี่ครั้งแล้วว่าถ้าแกชอบมันก็ให้เก็บมันไว้เหมือนที่พ่อแกซ่อนแม่แกไว้ แกหัดเอาอย่างพ่อหน่อยไม่ได้หรือไง ยกย่องผู้หญิงที่ควรยกย่อง ไม่ใช่นังคนชั้นต่ำไร้หัวนอนปลายเท้า”เจริญรอยตามเจ้าสัวดุสิตหรือไม่มีทาง!“พายเป็นแม่แพนเตอร์ เป็นผู้หญิงคนเดียวที่ผมจะยอมรับเป็นเมียครับ สำหรับผม ไม่มีใครมาแทนที่พายได้ บ้านผมจะมีพายเป็นแม่ มีผมเป็นพ่อ ไม่ใช่คนอื่น ย่าล้มเลิกความคิดที่จะให้ผมแต่งงานกับผู้หญิงที่ย่าจับคู่ให้เถอะครับ เพราะย่าจะไม่มีวันสมหวัง”“แกพูดบ้าอะไรออกมา แกไม่เห็นตัวอย่างหรือไงว่า พ่อแกแต่งงานกับกิ่งมาลา สองตระกูลส่งเสริมกันแค่ไหน ถ้าสมมติพ่อแกเลือกแม่แกมาเป็นเมียแต่งล่ะ เฮอะ! ฉันไม่อยากจะคิด พงศ์กฤตกุลคงย่อยยับเพราะนังกมลเนตร นังผู้หญิงชั้นต่ำแน่”ผู้หญิงสองคนที่คุณหญิงส่องศรีกำลังจิกด่า ล้วนเป็นคนที่เขารัก
หย่าพ่ายรัก บทที่ 75
แค่เจอหน้ากันยังไม่ถึงวินาที พายุก็เริ่มจิกกัดเธอเสียแล้ว ดาหลาส่งเสียงเฮอะใส่หน้าอดีตสามี เธอคงไม่มาเจอหน้าเขา หากไม่ใช่เพราะอยากตกลงกับพายุเรื่องพิพัฒน์ “พายไปหาพี่ที่บ้าน ที่บริษัท แต่พี่ไม่ยอมให้พายเจอพี่เลย ทำไมคะ เกลียดกันมาก?”“ถ้าเธอยังพอมีสำนึกอยู่บ้าง เธอคงไม่โผล่หน้ามาหาพวกเรา”“แล้วพี่พ
หย่าพ่ายรัก บทที่ 73
“คุณพายแน่ใจนะคะว่าไม่รู้จริงๆ ว่าไฮโซพายุเป็นแฟนกับคุณหลิน” ชั่วโมงนี้ไม่มีข่าวไหนที่เป็นกระแสมากไปกว่าอินฟลูเอนเซอร์ชื่อดังบุกตบพนักงานหญิงในห้องน้ำบริษัท อะไรที่นำไปปั่นต่อได้ มีหรือที่นักข่าวจะพลาด“ตอนนั้นพายพึ่งเรียนจบ พายอยากทำงานมาก พอคุณหลินบอกว่าสามารถแนะนำเพื่อนให้ได้ พายเลยตอบตกลงค่ะ ระ
หย่าพ่ายรัก บทที่ 57
แววตาประธานวงศ์ทำปรียาดานึกหวั่น เมื่อก่อนเพียงเฉยชา ทว่าตอนนี้.. เหมือนเขาโกรธอะไรเธอ “คุณดลคะ คุณรู้ใช่ไหมว่าหลินคิดยังไงกับคุณ” “คุณหลิน” เขาวางแก้วบรั่นดีที่ยังไม่ดื่มลงบนโต๊ะ “ถ้าผมทำอะไรให้คุณเข้าใจผิด ผมขอโทษด้วยนะครับ” ประธานวงศ์จากไปพร้อมความหวัง ชายหนุ่มตอบแทนเธอด้วยเงินก้อนใหญ่ที่นำมาแ
หย่าพ่ายรัก บทที่ 54
คนใจดีของดาหลาพยักหน้า ไม่หือไม่อือ ไม่ยิ้ม ทำหน้านิ่งเหมือนไม่ได้อะไรกับคำขอบคุณและรอยยิ้มหญิงสาว ทั้งที่ข้างในใจเต้นแรงจนน่ากลัวว่าก้อนเนื้อใต้แผงอกจะหลุดออกนอกเบ้า “รีบไปอาบน้ำ ถ้าไปช้าคนจะเยอะ”“ค่า สองพ่อลูกรอแป๊บนะคะ พายขอเวลาสิบนาที” ใช้เวลาไม่ถึงสิบนาทีด้วยซ้ำ แม่พิพัฒน์ก็พร้อมสำหรับการไปเท
You may also like
How Much รักนี้เท่าไหร่
ณดารินทร์99.6K viewsSo Love คลั่งรักเพื่อนสนิท 18+ ( Set 2 หนุ่มฮอตใคร่รัก 4/5)
บีน่าเลดี้147.1K viewsยั่วรักท่านประธาน
ชะนีติดมันส์62.7K viewsท่านประธานขาพาหนูลงจากเตียง เอ๊ย! คานที
ผลิกา(เลอบัว)48.3K viewsพันธนาการแค้นแสนรัก
พลอยชนา38 viewsขอเป็นของคุณ.. อีกครั้ง
มนต์จันทร์265 viewsเพื่อนคนนี้ที่จอมทัพอยากได้ (เซตวิศวะ)
สามจันทร์3.0K viewsข้าเป็นนางร้ายไม่ใช่นางเอก
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว526 views
