Masukความสัมพันธ์ต่างตอบแทน สักวันต้องจบลง อย่างที่ครั้งหนึ่งดาวประดับเคยตัดสินใจจบมัน ไม่ยั่งยืน ไม่เป็นนิรันดร์ และไม่มีวันคงอยู่ตลอดไป
Lihat lebih banyakนึกย้อนกลับไปมองเรื่องราวที่ผ่านมาแล้วก็อยากหัวเราะใส่หน้าตัวเองดังๆ ผ่านผู้หญิงมาตั้งมากมาย ไม่เคยยอมอ่อนข้อให้ใคร จนกระทั่งได้มาเจอกับดาวประดับ ยายเด็กมหา' ลัยนั่นที่ทำทั้งชีวิตและหัวใจเขาปั่นป่วน ตกใจจนเกือบบ้าที่ได้เห็นสองขีดบนแท่งตรวจครรภ์ ทั้งยังนอนไม่หลับตั้งหลายคืนเพราะคิดไม่ตกกับเรื่องที่จะต้องจดทะเบียนสมรสกับเด็กที่ยังเรียนไม่จบมหาวิทยาลัยด้วยซ้ำ เกือบได้บีบคอผู้หญิงคนหนึ่งที่บังอาจมาหลอกเขาว่าท้อง ก่อนจะดิ้นทุรนทุรายเมื่อเธอคนนั้นเก็บของแล้วเดินออกจากคอนโดมิเนียมของเขาไป สุดท้ายก็กลายเป็นไอ้โรคจิตที่ตามเฝ้าหญิงสาวอยู่ห่างๆ เป็นปีๆไอ้จิณณ์เอ๊ย!ผ่านผู้หญิงมาตั้งมากมายสุดท้ายก็มาแพ้ทางเด็กเสิร์ฟบาร์ไอ้กรณ์"คุณจิณณ์กำลังคิดอะไรอยู่คะ ทำไมมองหน้าดาวแล้วต้องหัวเราะด้วย""ผมขำตัวเองน่ะ ผมนึกถึงวันแรกที่ผมเจอคุณ ตอนนั้นอะไรดลจิตดลใจให้ผมลากคุณขึ้นเตียงกันนะ คุณรู้ไหมว่าผมน่ะตั้งปณิธานกับตัวเองไว้ว่าจะไม่กินเด็ก เพราะผมกลัวว่าเด็กวัยอย่างคุณจะสร้างความเดือดร้อนให้ผม แต่สุดท้ายผมก็แพ้ให้กับความขาวความอวบของคุณดาว""ขนาดตั้งปณิธานไว้นะคะว่าจะไม่กินเด็กนะเนี่ย คุณรู้ไหมว่าคุณมองดาว
"แล้วถ้าผมจะไปกับผู้หญิงคนอื่นจริงๆ คุณจะทำยังไงดาว จะยอมปล่อยผมไปอย่างที่ปากพูดหรือเปล่า""ไม่ค่ะ ไม่ยอมแน่นอน ตอนที่ดาวเห็นยางมัดผมสีชมพูบนรถคุณ ดาวแทบอยากบีบคอคุณเลยรู้ไหมคะ ดาวอยากพูดมากว่าทำไมถึงให้ผู้หญิงคนอื่นที่ไม่ใช่ดาวนั่งที่ของดาว ฟังดูแล้วอาจจะงี่เง่า แต่ดาวหวง หวงทุกอย่างที่เป็นของคุณ และต่อไปนี้ก็จะยิ่งหวงขึ้นไปอีก และดาวก็จะใช้สิทธิ์ที่ตัวเองมีอย่างเต็มที่ อีกไม่นานดาวจะไม่ใช่แค่แฟนคุณแล้ว แต่จะเป็นเมียที่ถูกต้องทั้งทางกฎหมายและศีลธรรม ถ้าขืนคุณพาผู้หญิงคนไหนขึ้นรถอีก ดาวอาละวาดบ้านแตกแน่"ชอบที่สุดก็ตอนที่ดาวประดับหึงเขา ไม่ได้น่ารำคาญเลยสักนิด ตรงกันข้ามกับน่ารักเสียอีก "คร้าบ เข้าใจแล้วครับคุณเมีย"งานวิวาห์ของทายาทเหมหิรัญกรุปกับหญิงสาวคนรัก ถูกจัดขึ้นอย่างสมฐานะเจ้าบ่าวเจ้าสาว มีแขกเหรื่อมาร่วมงานมากมายทั้งเจ้าสัวธนินน์และวาดเดือนต่างก็ยิ้มไม่หุบที่ลูกของตนเป็นฝั่งเป็นฝา โดยเฉพาะวาดเดือน ที่หวั่นกลัวมาตลอดว่าความต่างของฐานะจะทำให้รักของลูกสาวไม่ราบรื่น แต่จิณณ์ก็พิสูจน์ให้นางได้เห็นแล้วว่ารักของเขานั้นมั่นคงเพียงใด"แม่ฝากน้องด้วยนะลูก" เป็นคำพูดที่วาดเดือนพูดกับล
"ยิ้มอะไรอยู่เหรอคะ"หญิงสาววัยยี่สิบเจ็ดกระโดดโหยงเหยงไปกอดเอวคนรัก หลายปีแล้วที่ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน จิณณ์สนับสนุนเธอในทุกเรื่อง เขาปล่อยให้เธอได้ทำในสิ่งที่ใจอยากทำอย่างเต็มที่ และอยู่ด้วยทุกครั้งไม่ว่าเธอจะเจอปัญหาเรื่องอะไรก็ตาม ถึงเวลาแล้วที่เธอจะจับจูงมือเขาไปสู่ความสัมพันธ์อีกขั้นเสียทีครอบครัวที่จิณณ์อยากมี ลูกที่เราสองคนอยากเลี้ยงด้วยกัน เธอจะทำให้มันเป็นจริง"ผมคิดถึงเรื่องของเราเมื่อหลายปีก่อน ตอนที่คุณยังเป็นนักศึกษา""นักศึกษาที่เคยหลอกคุณว่าท้อง ตอนนั้นคุณคงโกรธดาวมาก""ใช่ครับ โกรธมากเลยล่ะ แต่แป๊บเดียวก็หายแล้ว""หายโกรธ แล้วก็หายไปเลยด้วยค่ะ"จิณณ์ส่ายหน้า "ใครว่าล่ะ ผมทำตัวเป็นโรคจิตอยู่ตั้งนาน ผมตามดูคุณอยู่ห่างๆ เป็นห่วงกลัวว่าคุณจะอยู่คนเดียวไม่ได้"หลังย้ายออกจากคอนโดมิเนียม ดาวประดับก็ไม่ได้กลับบ้าน หากแต่เจ้าหล่อนไปเช่าอพาร์ตเมนต์ใกล้มหาวิทยาลัยอยู่คนเดียว เขาจึงอดห่วงไม่ได้ อยากไปพาเธอกลับมาอยู่ด้วยกัน กระนั้นก็ได้แต่ห้ามใจ เพราะอยากให้เจ้าหล่อนได้มีชีวิตในแบบที่สมควรเป็น หวังในใจลึกๆ ว่าสักวันหญิงสาวจะพบคนที่ใช่ คบหาดูใจและได้แต่งงานใช้ชีวิตอย่างมีความสุข"ด
"ไปช่วยงานที่บริษัทคุณจิณณ์แทนได้ไหมคะ ดาวอยากทำงานกับคุณ" เหมหิรัญกรุปเป็นบริษัทยักษ์ใหญ่ หาเธอได้เข้าทำงานที่นั่น อนาคตคงสดใสน่าดู"ได้สิ ผมชอบคนมีความสามารถ ยิ่งเป็นคุณ ผมก็ยิ่งชอบ" ตั้งแต่มีดาวประดับ เขาก็ไม่เคยนอนกับผู้หญิงคนไหน ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นเพราะเสียเงินให้เจ้าหล่อนไปแล้วเลยมาใช้บริการให้คุ้มค่า หรือเป็นเพราะว่าติดใจในตัวเธอกันแน่หญิงสาวพูดถูก เธอทำให้เขาอยากกลับมาใช้บริการซ้ำๆ ติดใจจนขาดไม่ได้ ทั้งที่ดาวประดับก็ไม่ได้เผ็ดร้อนอะไร ตรงกันข้ามยังมีอะไรต้องสอนกันอีกเยอะ เพราะเธอยังเป็นมือใหม่ในสนามนี้ แต่เขากลับชอบที่จะสอนเธอไปเรื่อยๆ ซึ่งก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมสองขีดบนแท่งตรวจครรภ์ทำหัวใจจิณณ์สั่นจนแทบจะหลุดออกมานอกเบ้า เขาติดใจในเซ็กซ์ดาวประดับก็จริง แต่ก็ยังไม่พร้อมสร้างครอบครัวไปกับผู้หญิงคนไหน โดยเฉพาะเด็กสาววัยมหาวิทยาลัยที่พึ่งขึ้นปีสาม แต่นี่เขากลับกำลังจะพรากอนาคตที่สดใสไปจากเจ้าหล่อน แทนที่ดาวประดับจะได้ใช้ชีวิตไปตามครรลองของเธอ แต่ต้องมาเป็นแม่คนก่อนเรียนจบด้วยซ้ำ"คุณโอเคใช่ไหมดาว" เด็กหนึ่งคนกับผู้หญิงอีกหนึ่งคนเขาเลี้ยงได้ไม่มีปัญหา แต่ที่ทำใจไม่ได้คือต้อง











