แชร์

บทที่ 89

ผู้เขียน: มนต์จันทร์
last update วันที่เผยแพร่: 2026-04-06 14:56:26

ดาหลามองอมยิ้มในมือที่ลูกยื่นให้ เธอไม่ได้รับไว้แต่กระซิบบอกลูกชายแทนว่า “แม่มีความลับจะบอกแพนเตอร์
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • หย่าพ่ายรัก   บทพิเศษ

    หนึ่งปีหลังการแต่งงาน ‘บ้านของพวกเรา’ ยังวุ่นวายเหมือนเดิมเพิ่มเติมคือแพนเตอร์มีน้องสาวเพิ่มมาหนึ่งคนชื่อ ‘พุดพิชญา’ แพนเตอร์เห่อน้องมาก พายุเองไม่ต่างกัน ส่วนเธอ.. เธอมีความสุขที่สุดเลยล่ะ แต่ไม่ใช่จะสุขตลอดหรอกนะ มีคลื่นความทุกข์เข้ามากระทบครอบครัวเราเป็นระลอก แต่ทุกครั้งพวกเราจับมือกันผ่านไปได้เสมอซึ่งความทุกข์ที่ว่าไม่ได้มาจากใครที่ไหน แต่เป็นคนใกล้ตัวนี่แหละ ปัญหาที่ไม่อาจแก้ไขได้ ทำได้แค่ต้องทนอยู่ให้ได้คุณหญิงส่องศรี ย่าและย่าทวดของพายุกับลูกๆ เธอ แวะเวียนมาที่บ้านหลายครั้ง ท่านยังไม่ล้มเลิกเรื่องพยายามหาหลานสะใภ้แสนเพอร์เฟกต์ให้พายุ ท่านอยากได้ผู้หญิงเพียบพร้อมมาเคียงข้างหลานชาย แต่หลานชายของท่านกลับรักเพียงแต่เธอนี่สินอกจากรักมั่นคง พายุยังปกป้องครอบครัว ไม่ให้ใครหรืออะไรมาแตะต้องได้ ปรียาดาเคยพยายามหาเรื่องเธอ แต่ถูกพายุปรามครั้งเดียวก็อยู่หมัด หลังจากนั้นยายนั่นไม่มายุ่งกับเธออีกเลย“อุแว้~ อุแว้!” หนูพุดหรือพุดพิชญาร้องไห้ดังลั่นคนที่เคยมีประสบการณ์เลี้ยงลูกมาแล้วรู้เลยว่าลูกไม่สบายก้น“ลูกอึเหรอคะ”“ครับ เดี๋ยวพี่เปลี่ยนแพมเพิร์สให้ลูกเอง”“มาค่ะ พายช่วยดีกว่า” รู้ว่

  • หย่าพ่ายรัก   บทที่ 91

    “พาย”“ป้านุจ” เธอหันไปหาคนที่เรียกชื่อแปดเดือนแล้วสินะที่ดาหลาลาออกจากที่นี่ พอได้เห็นคนที่นางเอ็นดูเหมือนลูกหลานไปมีชีวิตที่ดี นุจรีย์ก็น้ำตาจะไหล “ลุงผึ้งได้ปลาสดๆ มาน่ะ ป้าเลยทำแกงปลาที่พายชอบมาให้”“ขอบคุณนะคะป้านุจ” ยังจำวันแรกที่มาที่นี่ได้ นุจรีย์พาเธอไปสมัครงานกับป้าก้อย ป้าก้อยเป็นคนสัมภาษณ์งานเธอ ให้โอกาสเธอ ส่วนนุจรีย์คอยจัดการทุกอย่างให้ลูกนกตัวน้อยที่พลัดถิ่นมา ส่วนกนกนุช พนักงานที่ใช้ห้องพักห้องเดียวกัน พี่สาวคนสวยถึงแม้จะปากร้ายบ้างบางเวลา ทว่ากนกนุชดีกับเธอนักทุกคนที่นี่ดีกับเธอ กลับมาทีไรเหมือนได้กลับบ้าน “ไม่รู้จะขอบคุณป้านุจยังไงดีเลยค่ะ”“อะไรกัน จะซึ้งทำไม แค่แกงปลาหม้อเดียวเอง”“ป้านุจ” ดาหลาโผเข้ากอดผู้จัดการแผนกต้อนรับ เธอไม่เคยมีแม่ ไม่รู้ว่าความรักจากแม่เป็นยังไง แต่ในความรู้สึก นุจรีย์คือแม่ของเธอ หากมีใครสักคนมาถามเธอว่าเธอมีญาติหรือเปล่า ญาติเธอคือใคร เธอคงตอบไปโดยไม่ต้องคิดว่าทุกคนที่นี่แหละญาติเธอ “ขอบคุณที่เมตตาพายมาตลอดนะคะ”“โอ๊ย! พาย อย่าทำอย่างนี้” นุจรีย์แอบเช็ดน้ำตา นางไม่อยากให้ดาหลาเห็น อย่างน้อยก็ขอรักษามาดผู้จัดการจอมเนี้ยบจอมดุหน่อยเถอะลู

  • หย่าพ่ายรัก   บทที่ 90

    ผู้โพสต์อินสตาแกรมมองผ่านคอมเมนต์ประธานวงศ์ไปที่ดาหลา เขาโกรธเกลียดไอ้ดล แต่ในขณะเดียวกันก็เข้าใจมันว่าเวลาที่เราอยากครอบครองใครสักคน เราไม่สนใจหรอกว่าต้องใช้วิธีใดเพื่อให้ได้มา ขอแค่ได้ในสิ่งที่ปรารถนามาไว้ในอุ้งมือเป็นพอ“พี่พายุไม่กินเหรอคะ อร่อยนะ”“เอาของพี่ไปแบ่งกับลูกไป” เขาเลื่อนถ้วยไอติมให้ดาหลาจำได้ว่าวันนั้นที่สวนสนุก พายุเคยแบ่งเค้กให้เธอเหมือนอย่างวันนี้ที่เขาใจดีอีกแล้ว “พี่พายุจำร้านที่เคยพาพายกับลูกไปกินได้ไหมคะ วันที่เราไปเที่ยวสวนสนุกกันน่ะค่ะ ร้านอาหารที่แพนเตอร์เกือบตกบ่อปลา”“อ้อ!” พายุหัวเราะ เขานึกถึงความซุกซนตามประสาเด็กของลูกชายแล้วอดขำไม่ได้ “เกือบไปแล้วนะแพนเตอร์ เกือบได้ไปว่ายน้ำป๋อมแป๋มแข่งกับพี่ปลาแล้ว ว่าแต่ขาสั้นๆ จะว่ายน้ำได้ไหมน้อ”แพนเตอร์เงยหน้าขึ้นจากถ้วยไอติม ทำปากยื่นปากยาวใส่พ่อที่ว่าแพนเตอร์ขาสั้น “ไม่ใช่ซะหน่อย แพนเตอร์สูง”พ่อแม่แพนเตอร์หัวเราะขึ้นพร้อมกัน ดาหลาลูบศีรษะลูก แต่เธอไม่ป้อนไอติมให้ลูกหรอกนะ เธอจะแย่งกิน“ขอแม่กินหน่อยนะแพนเตอร์ ไอติมอร่อยมาก”“แง้~ แม่คร้าบ แบ่งแพนเตอร์บ้าง”ระหว่างระอากับเอ็นดู สำหรับพายุมีเส้นบางๆ กั้นอยู่ครอ

  • หย่าพ่ายรัก   บทที่ 89

    ดาหลามองอมยิ้มในมือที่ลูกยื่นให้ เธอไม่ได้รับไว้แต่กระซิบบอกลูกชายแทนว่า “แม่มีความลับจะบอกแพนเตอร์”“อะไรฮะ” หนูน้อยทำหน้าตื่นเต้นตาโตรอฟัง“พ่อแพนเตอร์น่ะชอบกินอมยิ้มมาก ถ้าแพนเตอร์เอาไปให้พ่อ ไม่แน่นะ พ่ออาจจะใจดีพาแพนเตอร์ไปกินไอติมก็ได้”“จริงเหรอคะ”พยักหน้าปุ๊บ เจ้าหมาน้อยของดาหลาก็วิ่งดุ๊กดิ๊กนำหน้าแม่ไปที่รถพ่อ ทว่าก็ยังต้องเป็นแม่อยู่ดีที่อุ้มลูกขึ้นนั่งเบาะหลัง เพราะพิพัฒน์ขาสั้นเกินกว่าจะปีนขึ้นเองได้“พ่อฮะๆ” พิพัฒน์ที่นั่งอยู่บนคาร์ซีตเรียกพ่อ“ว่าไงฮึ”“แพนเตอร์มีของจะให้ด้วย”“โอ้.. แพนเตอร์มีอะไรจะให้พ่อหนอ”เด็กอนุบาลสามขวบยิ้มแฉ่ง ไม่ใช่อะไร แพนเตอร์จินตนาการถึงไอติมรสชาติอร่อย “อมยิ้มฮะ แพนเตอร์ให้”“หืม” พายุหันมองแม่พิพัฒน์ ดาหลาต้องรู้เรื่องแน่ว่าทำไมลูกเอาอมยิ้มให้เขา ปกติแพนเตอร์เคยเอาของพวกนี้ให้เขาเสียที่ไหน“มาแพนเตอร์ ส่งมาให้แม่ เดี๋ยวแม่ยื่นให้พ่อครับ” ดาหลารับอมยิ้มจากมือน้อยมา เธอยื่นมันไปตรงหน้าคุณพ่อที่กำลังขับรถพาเรามุ่งตรงกลับบ้าน “ลูกให้ค่ะคุณพ่อ คุณพ่อจะได้ยิ้มเยอะๆ”โถ.. หมาน้อยของพ่อ “ขอบคุณนะครับแพนเตอร์ รักลูกที่สุด”“อย่าลืมไอติมแพนเตอร์นะ”

  • หย่าพ่ายรัก   บทที่ 88

    “นังพาย!” ดาหลาโผล่มาจากไหน นางนึกว่ามันไสหัวไปตั้งนานดาหลากางปีกปกป้องพ่อของลูก คุณหญิงส่องศรีเป็นย่า เป็นผู้มีประคุณของพายุ แต่ท่านไม่มีสิทธิ์มาพูดจาทำร้ายจิตใจชายหนุ่ม เรื่องที่ได้ยินเมื่อครู่เธอไม่รู้ว่าจริงแท้แค่ไหน แต่หากพายุไม่ใช่ลูกของคุณหญิงกิ่งมาลาตามที่หลายคนรวมถึงเธอเข้าใจ ผู้หญิงอีกคนที่ย่าชายหนุ่มด่าสาดเสียเทเสียคงเป็นแม่พายุ ย่าพิพัฒน์ ย่ากมลเนตร..มีอย่างที่ไหนมายืนด่าแม่ให้ลูกฟัง คุณหญิงส่องศรีนี่แก่เพราะหัวหงอกแต่ไม่น่าเคารพเลยจริงๆ“บ้านนี่เป็นของพายครึ่งหนึ่ง อย่าหาว่าเสียมารยาทเลยนะคะ เชิญคุณหญิงส่องศรีกลับไปเถอะค่ะ อ้อ! เลิกจับคู่ให้พี่พายุได้แล้วนะคะ เพราะพี่พายุเป็นสามีพาย” ดาหลาควงแขนผู้ชายที่เธอพูดเต็มปากว่าเขาคือสามีให้คุณหญิงส่องศรีได้ชม “ป้ากระถินคะ ป้ากระถิน”“ค่ะคุณพาย ป้ามาแล้วค่ะ”“พายรบกวนส่งแขกหน่อยค่ะ บ้านเราต้องการความสงบแล้ว”สารถีหนุ่มหล่อรู้สึกตัวอยู่ตลอดเวลาว่าตนถูกจับจ้องตั้งแต่ล้อหมุนออกจากบ้าน จนกระทั่งมาได้ครึ่งทาง ดาหลายังไม่หยุดมอง “หน้าพี่มีอะไรแปลกหรือเปล่า”“พี่พายุอยากเล่าอะไรให้พายฟังไหมคะ ระบายกับพายได้นะ”“พายได้ยินทุกอย่างแล้วใช่

  • หย่าพ่ายรัก   บทที่ 87

    พอดาหลาไป คุณหญิงส่องศรีจึงได้พูดเรื่องที่อุตส่าห์ถ่อมาถึงที่นี่กับหลานชายคนเดียวของนาง “ย่าอยากให้แกแต่งงาน หาแม่มาดูแลแพนเตอร์”“ทำไมต้องหาครับ ในเมื่อแพนเตอร์มีแม่อยู่แล้ว”“หมายถึงนังนั่นน่ะเหรอ เฮอะ! น้ำหน้าอย่างมันไม่มีวันได้มาเป็นแม่เหลนฉันหรอก ไม่มีทาง ย่าไม่ยอมนะพายุ ย่าบอกกี่ครั้งแล้วว่าถ้าแกชอบมันก็ให้เก็บมันไว้เหมือนที่พ่อแกซ่อนแม่แกไว้ แกหัดเอาอย่างพ่อหน่อยไม่ได้หรือไง ยกย่องผู้หญิงที่ควรยกย่อง ไม่ใช่นังคนชั้นต่ำไร้หัวนอนปลายเท้า”เจริญรอยตามเจ้าสัวดุสิตหรือไม่มีทาง!“พายเป็นแม่แพนเตอร์ เป็นผู้หญิงคนเดียวที่ผมจะยอมรับเป็นเมียครับ สำหรับผม ไม่มีใครมาแทนที่พายได้ บ้านผมจะมีพายเป็นแม่ มีผมเป็นพ่อ ไม่ใช่คนอื่น ย่าล้มเลิกความคิดที่จะให้ผมแต่งงานกับผู้หญิงที่ย่าจับคู่ให้เถอะครับ เพราะย่าจะไม่มีวันสมหวัง”“แกพูดบ้าอะไรออกมา แกไม่เห็นตัวอย่างหรือไงว่า พ่อแกแต่งงานกับกิ่งมาลา สองตระกูลส่งเสริมกันแค่ไหน ถ้าสมมติพ่อแกเลือกแม่แกมาเป็นเมียแต่งล่ะ เฮอะ! ฉันไม่อยากจะคิด พงศ์กฤตกุลคงย่อยยับเพราะนังกมลเนตร นังผู้หญิงชั้นต่ำแน่”ผู้หญิงสองคนที่คุณหญิงส่องศรีกำลังจิกด่า ล้วนเป็นคนที่เขารัก

  • หย่าพ่ายรัก   บทที่ 33

    “เธอไม่ได้ป่วยหนักใช่ไหมครับหมอ” หลังความทรงจำดาหลาฟื้นกลับมา หญิงสาวได้รับการตรวจร่างกายจากแพทย์เฉพาะทางที่รักษาเธอ แพทย์แจ้งว่าผลการตรวจร่างกายปกติ แต่ทำไมเจ้าหล่อนถึงได้ลืมเหตุการณ์ตลอดสามปีหลังจากที่ความจำเสื่อมเพราะศีรษะได้รับการกระทบกระเทือน“ไม่ครับ ผลตรวจทุกอย่างออกมาปกติดี”พายุเดินตามแพทย

  • หย่าพ่ายรัก   บทที่ 29

    ตอนที่แต่งงานกับพายุ เธอไม่ได้สุขเต็มร้อย ในใจมีแต่ความรู้สึกผิด แม้ไม่รู้ว่าชายหนุ่มมีเจ้าของจนปล่อยตัวปล่อยใจให้เขา แต่พอได้รู้ ในใจก็ขว้างความคิดที่ว่าเธอคือมือที่สามที่ทำให้ความสัมพันธ์ของพายุกับปรียาดาจบลงไม่พ้นทว่ากับพิพัฒน์ ลูกคือลูกของเธออย่างแท้จริง“แม่ไม่ใช่แม่ที่เพียบพร้อม แม่มีข้อบกพร

  • หย่าพ่ายรัก   บทที่ 28

    มือที่ถือต้นดอกไม้ซึ่งพึ่งแกะถุงเพาะชำออกสั่นเทาเมื่อเห็นว่าใครกำลังเดินมาหาตน ดาหลาน้ำตาไหล หัวใจเต้นไม่เป็นส่ำ ตื่นเต้น ดีใจ ตื้นตัน และอีกหลายความรู้สึกที่ฟุ้งไปทั้งอก“ลูกแม่” ดาหลาพึมพำกับตัวเองซ้ำๆ ว่าลูกแม่..เด็กชายผิวขาวยกมือไหว้พี่สาวคนสวย แพนเตอร์ไม่ลืมส่งยิ้มหวานให้ด้วย “สวัสดีฮะ”“ป้าพ

  • หย่าพ่ายรัก   บทที่ 75

    แค่เจอหน้ากันยังไม่ถึงวินาที พายุก็เริ่มจิกกัดเธอเสียแล้ว ดาหลาส่งเสียงเฮอะใส่หน้าอดีตสามี เธอคงไม่มาเจอหน้าเขา หากไม่ใช่เพราะอยากตกลงกับพายุเรื่องพิพัฒน์ “พายไปหาพี่ที่บ้าน ที่บริษัท แต่พี่ไม่ยอมให้พายเจอพี่เลย ทำไมคะ เกลียดกันมาก?”“ถ้าเธอยังพอมีสำนึกอยู่บ้าง เธอคงไม่โผล่หน้ามาหาพวกเรา”“แล้วพี่พ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status