Share

บทที่ 11

Author: เหยียนอี่เฟย
หรงซูเดินๆ หยุดๆ ตลอดทาง ตอนเที่ยงไม่ได้กินอะไรเลย ตอนนั้นทั้งหนาวทั้งหิว เริ่มไม่สบายท้องแล้ว

เดิน
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Locked Chapter

Pinakabagong kabanata

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 228

    หรงซูยืนอยู่ที่เดิมมองดูเงียบ ๆ ครู่หนึ่งจู่ ๆ เซิ่งถิงเชินเงยหน้ามองเธอ เมื่อรอยยิ้มที่เดิมทีมองเหมยเหม่ยอย่างรักและเอ็นดูมองไปทางหรงซู รอยยิ้มค่อย ๆ สลายไป เหมยเหม่ยมองหรงซู “คุณน้าเอเวอลินคะ”หรงซูเดินเข้าไป เหมยเหม่ยวิ่งไปหาเธอ แล้วถามว่า “คุณน้าเอเวอลิน เสี่ยวไป๋บวกเสี่ยวไป๋เท่ากับอะไรคะ?”หรงซูดึงเหมยเหม่ยให้นั่งลง แล้วถามเสียงอ่อนโยน “เท่ากับอะไรจ๊ะ?”“เท่ากับเสี่ยวไป๋ทู่ (กระต่ายสองตัว)”เหมยเหม่ยอดไม่ได้จึงหัวเราะอีกครั้งหรงซูจับหัวเหมยเหม่ยแล้วหัวเราะไปด้วยทั้งสองคนอยู่เป็นเพื่อนเหมยเหม่ยที่ห้องรับแขกตลอด เจ้าตัวเล็กนิสัยร่าเริง เมื่อมองไปบรรยากาศดูกลมเกลียวไม่ถึงสามทุ่มเหมยเหม่ยก็เริ่มหาววันนี้เหมยเหม่ยจะนอนกับหรงซูแม่บ้านทำความสะอาดห้องเล็กเอาไว้หนึ่งห้องแล้ว เดิมทีหรงซูอยากพาเหมยเหม่ยไปนอนห้องพักแขกตอนขึ้นไปชั้นบนเจอกับเซิ่งถิงเชินที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จชายหนุ่มสวมชุดนอนผ้าไหมแท้สีกรมท่า ตรงเอวผูกเข็มขัดผ้า ยิ่งเห็นไหล่กว้างเอวสอบเด่นชัด คอเสื้อรูปตัววีเผยให้เห็นกล้ามหน้าอกราง ๆ ปลายผมสั้นมีหยดน้ำที่ยังไม่แห้งสนิท“คุณพ่อ คืนนี้หนูจะนอนกับคุณน้าเอเวอ

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 227

    หรงซูได้ยินคำพูดที่หน้าด้านหน้าทนของเขา ดวงตาคู่สวยมีความโกรธพลุ่งพล่าน ยกมืออยากตบหน้าเขา“คุณมันหน้าไม่อาย!”ทว่าฝ่ามือยังไม่ทันโดนใบหน้าของชายหนุ่ม ก็ถูกมือใหญ่ที่มีแรงข้างหนึ่งจับเอาไว้หรงซูอยากชักมือกลับมาแต่แรงผู้หญิงผู้ชายต่างกันไม่ว่าหรงซูจะดิ้นรนยังไง เขาก็ไม่สะเทือนแม้แต่น้อย“เซิ่งถิงเชิน คุณมันสารเลว ปล่อยฉันนะ!”มองดูดวงตาของเธอที่ทั้งโกรธทั้งเคือง ใบหน้าขาวเนียนแดงเถือกเพราะอารมณ์ฉุนเฉียว ริมฝีปากแดงเผยอเล็กน้อยดวงตาดำของเซิ่งถิงเชินหรี่ลงวินาทีต่อมายังไม่ทันที่หรงซูจะรู้ตัวท้ายทอยของเธอถูกล็อกเอาไว้ จูบที่ดุดันของชายหนุ่มถาโถมลงมาหรงซูเบิกตากว้างทันที แผ่นหลังถูกกดลงมาหนัก ๆ จนแนบติดกับหน้าต่าง สมองรู้สึกมึนงงขึ้นมาในเสี้ยววินาทีรอให้เธอรู้สึกตัว ดิ้นรนขัดขืนสุดแรง สองมือก็ถูกเขารวบล็อกแน่นเอาไว้เหนือหัวแล้วเขาเหมือนภูเขาลูกใหญ่ที่กดอยู่บนร่างเธอจูบของเขาเอาแต่ใจมากขึ้นเรื่อย ๆ เหมือนการลงโทษที่แฝงการรุกราน ไม่มีความอ่อนโยนเลยสักนิดนอกหน้าต่างน้ำฝนสาดกระหน่ำภายในห้องบรรยากาศร้อนแรงแรงในตัวของหรงซูค่อย ๆ ถูกสูบไปทีละนิดขณะนี้พี่เลี้ยงพา

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 226

    เวลานี้เมื่อเผชิญกับลูกชายตรงหน้า เธอควบคุมเขาไม่ได้ตั้งนานแล้ว“ชิงจือ ต่อให้ลูกไม่พอใจคุณลุงอัน แต่เย่าเฉินก็เรียกลูกว่าพี่ใหญ่มานานหลายปีขนาดนี้”ซูชิงจือลุกขึ้นยืน น้ำเสียงเย็นชาลง “ผมมีแค่น้องสาว ไม่มีน้องชาย”“ซูชิงจือ!”ซูชิงจือตอบ “ที่บริษัทยังมีงานค้างอยู่ ผมขอตัวก่อน”เขาเดินมุ่งหน้าออกไปนอกห้องรับแขกซูจิ่นซีมองแผ่นหลังของซูชิงจือที่จากไป สีหน้าย่ำแย่สุดขีดตอนบ่ายสามโมงรถถึงค่อย ๆ เข้าจอดภายในโรงจอดรถของวิลล่าตรงไหล่เขาเมื่อรถขับมาถึงบนเขา อากาศข้างบนไม่ได้ร้อนแดดจ้าเหมือนข้างล่าง กลับเย็นสบายมากพอลงจากรถเหมยเหม่ยก็จะไปเล่นว่าวทันทีตลอดทั้งบ่ายหรงซูกับเซิ่งถิงเชินเล่นเป็นเพื่อนเหมยเหม่ยตรงลานบ้านเหมยเหม่ยจะให้คุณพ่อเล่นว่าวเซิ่งถิงเชินเลยปล่อยว่าวขึ้นสูง เหมยเหม่ยร้องด้วยความดีใจ “คุณน้าเอเวอลินดูสิคะ กระต่ายน้อยบินได้สูงมาก!”หรงซูเงยหน้ามองว่าวที่บินอยู่บนท้องฟ้า แล้วก้มหน้ามองลูกสาวที่กำลังหัวเราะ เธอเองก็หัวเราะไปด้วยเหมยเหม่ยวิ่งเข้าไปจะเอาว่าวที่อยู่ในมือพ่อ “คุณพ่อ หนูก็จะเล่นบ้าง”เซิ่งถิงเชินโน้มตัวลงยื่นด้ามจับเชือกว่าวในมือให้เหมยเหม่ย แต

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 225

    ตอนบ่ายเหมยเหม่ยอยากไปเล่นว่าวหรงซูกล่าว “วันนี้อากาศร้อน ไม่ไปเล่นว่าวแล้วนะ”เหมยเหม่ยคิดอยู่แป๊บหนึ่ง “ลานบ้านกว้างบนเขาเล่นว่าวได้ค่ะ ที่นั่นไม่ร้อน หนูกับคุณพ่อไปพักที่นั่นบ่อย ๆ”ที่เหมยเหม่ยพูดถึงน่าจะเป็นวิลล่าบนเขาของเซิ่งถิงเชินหรงซูมองชายหนุ่มแวบหนึ่งเซิ่งถิงเชินพูดกับเหมยเหม่ย “กินอาหารเที่ยงให้เสร็จ พักผ่อนแป๊บหนึ่งค่อยไป”“ได้ค่ะ”หลังอาหารเที่ยงแม่บ้านเก็บของที่เหมยเหม่ยจะเอาไปด้วยคนขับรถไปขับรถมาจอดเหมยเหม่ยกระโดดโลดเต้นเหมือนกระต่ายน้อยเบิกบานตัวหนึ่งความทุกข์ใจของเด็กน้อยมาเร็วไปเร็วแบบนี้ทั้งสามคนขึ้นรถพอเหมยเหม่ยขึ้นรถได้ไม่นานก็นอนหลับไป เซิ่งถิงเชินห่มผ้าห่มผืนน้อยให้เธอหลังเหมยเหม่ยสงบลงภายในรถตกสู่ความเงียบเซิ่งถิงเชินกับหรงซูยังคงไม่มีอะไรให้พูดคุยกัน หรงซูมองดูใบหน้าลูกสาวที่หลับปุ๋ย ในใจพลันเกิดความทรมานที่บอกไม่ถูกขณะนี้เสียงสั่นของมือถือเซิ่งถิงเชินดังขึ้น เขากดรับสายฟังจากน้ำเสียงของเขา รู้ว่าคนที่โทรมาคืออันชิงเยว่ น่าจะอยากให้เขาไปหา“วันนี้ติดธุระ เอาไว้ครั้งหน้าก็แล้วกัน!”“ออกไปกับเหมยเหม่ยเหรอคะ?”เซิ่งถิงเชินตอบร

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 224

    สองแม่ลูกกอดกันอยู่อย่างนั้นร่างสูงโปร่งที่ยืนอยู่หลังประตู มองดูภาพภายในห้องหนังสือเงียบ ๆ เหมยเหม่ยซบหัวไหล่หรงซูจิตใจค่อย ๆ สงบลงหรงซูอุ้มลูกสาวขึ้นแล้วออกจากห้องหนังสือชายหนุ่มจากไปนานแล้วเมื่อกลับไปถึงห้องนอนเหมยเหม่ยหรงซูเช็ดใบหน้าดวงน้อยให้เธอเหมยเหม่ยใช้ผ้าขนหนูเช็ดหน้าให้หรงซู หรงซูโน้มตัวลงปล่อยให้เหมยเหม่ยเช็ดหน้าตัวเอง แล้วพึมพำ “คุณน้าเอเวอลินไม่ร้องไห้ เหมยเหม่ยก็ไม่ร้องไห้” หรงซูยิ้ม ยกมือลูบแก้มลูกสาวอย่างอ่อนโยนแผ่วเบา “จ้ะ พวกเราไม่ร้องไห้นะ”ยังไงเด็กก็ง้อไม่ยาก เหมยเหม่ยกลับมายิ้มอย่างมีความสุขอีกครั้งหลังล้างหน้าเสร็จ“คุณน้าเอเวอลินคะ” จู่ ๆ เหมยเหม่ยก็เรียก“ว่าไงจ๊ะ?”เหมยเหม่ยทำท่าอึกอักเล็กน้อยก่อนจะบอกว่า “วันนี้คุณน้าอยู่เป็นเพื่อนหนูที่บ้านได้ไหมคะ พรุ่งนี้เราค่อยไปบ้านคุณน้าได้ไหม? เหมยเหม่ยไม่ได้ตั้งใจผิดคำพูดนะคะ”เมื่อเผชิญหน้ากับคำขอของลูกสาว หรงซูจะปฏิเสธได้ยังไง “ได้สิ วันนี้อยู่เป็นเพื่อนเหมยเหม่ยที่บ้าน”แววตากังวลของเหมยเหม่ยเปลี่ยนเป็นลุกวาวทันที “ดีจังเลย เย่!”แล้วโผเข้าอ้อมกอดหรงซูอีกครั้งสองคนแม่ลูกอยู่ในห้องนอนจน

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 223

    “คุณ...” หรงซูลืมหายใจ “ตกลงคุณจะทำอะไรกันแน่?”เซิ่งถิงเชินหันหลัง ก้าวยาว ๆ ไปตรงหน้าหรงซูยังไม่ทันที่หรงซูจะรู้ตัวข้อมือของเธอก็ถูกกระชากอย่างแรง“เซิ่งถิง...คุณ โอ๊ย!”หรงซูถูกเขาจับโยนไปที่โซฟาทันที ต่อมากลิ่นอายที่น่าเกรงขามของชายหนุ่มก็อบอวลถาโถมไปทั่ว กระตุ้นให้รูขุมขนของหรงซูลุกชันทั่วร่างเธอเบิกตากว้างมองชายหนุ่มที่กำลังโน้มตัวลงมา คางของเธอถูกล็อกแน่น ถูกบังคับให้เงยหน้ามองเขาใบหน้าของชายหนุ่มราวกับเคลือบน้ำค้างชั้นบาง“มีสิทธิ์อะไรถึงทำกับเธอแบบนี้?” ระหว่างที่พูด ชายหนุ่มยิ้มเยาะเย้ย “ก็สิทธิ์ที่เธอดันไปล่วงเกินคนที่ไม่ควรยุ่งไงละ”หรงซูจ้องมองเขาด้วยความระแวงอย่างตึงเครียด“ตอนนี้เธออยากให้ท่าใครอีกล่ะ?” น้ำเสียงของเขาแฝงการเยาะเย้ยหน้าอกของหรงซูกระเพื่อมอย่างแรง เธอเข้าใจความหมายของเขา ขณะยกมือขึ้นด้วยความโกรธ กลับถูกชายหนุ่มจับล็อกไว้บนพนักพิงโซฟา“หรงซู อย่าคิดว่าฉันจะมีความอดทน?”เธอดิ้นรนไม่ได้ ได้แต่จ้องเขาด้วยความโกรธ พร้อมด่าทอ “เซิ่งถิงเชิน คุณมันสารเลว”เซิ่งถิงเชินจ้องเธอ น้ำเสียงทุ้มต่ำดุดัน “หรงซู ฉันขอเตือนเธอ ทุกอย่างที่เป็นของเหม่ยจิง คน

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status