本棚
検索
ホーム / โรแมนติก / หย่ารักทวงใจ / บทที่ 156

共有

บทที่ 156

作者: เหยียนอี่เฟย
หรงซูมองซูชิงจือพลางเอ่ย “ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นฉันขอพูดตรง ๆ เลยนะคะ”

ซูชิงจือมีท่าทีจริงใจ ตอบว่า
この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード
前のチャプター 次のチャプター
ロックされたチャプター
コメント (1)
goodnovel comment avatar
Chonchanok Phuangthong
ไม่สมเหตุสมผลพี่น้องกันแท้ๆแต่จำกันไม่ได้ต่อให้แยกจากกันเป็นสิบปีก็เถอะ
すべてのコメントを表示

最新チャプター

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 578

    “ยังไม่แน่ใจ”“...”เหมยเหม่ยฟังการสนทนาของพ่อกับแม่ ถึงสังเกตเห็นความผิดปกติ จึงขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว “คุณพ่อกับคุณแม่พูดจาแปลก ๆ นะคะ คุณพ่อต้องพูดจาอ่อนหวานกับคุณแม่สิคะ” ทำปากน้อยยื่นแล้วมองพ่อก่อนเอ่ยเตือนแววตาเซิ่งถิงเชินมีความอ่อนโยน พูดขอโทษ “เป็นความผิดของพ่อเอง พอดีพ่อมีงานต้องจัดการกะทันหัน เหมยเหม่ยไปเที่ยวกับคุณแม่ก่อนนะ หลังจากนั้นพ่อกับแม่ค่อยไปออสเตรเลียกับเหมยเหม่ย”เหมยเหม่ยกล่าว “ไว้ตรุษจีนพวกเราค่อยไปเที่ยวออสเตรเลียค่ะ”เซิ่งถิงเชินกล่าว “ได้”วันนี้เจียงหวยซวี่ออกจากโรงพยาบาลหรงซูเตรียมจะไปเยี่ยมเขา เธอพาเหมยเหม่ยไปด้วย วันนี้จะได้ไปเล่นกับหยาหย่าขณะที่พวกเธอเตรียมตัวจะออกไป เจอกับซูชิงจือที่มาที่นี่พอดี“คุณอาชิงจือ” เหมยเหม่ยตะโกนเรียกซูชิงจือยิ้ม “อรุณสวัสดิ์จ้ะเหมยเหม่ย”“คุณอาชิงจือกินอาหารเช้าหรือยังคะ?”“กินมาแล้ว เหมยเหม่ยกับคุณแม่กำลังจะไปข้างนอกเหรอ?”เหมยเหม่ยพยักหน้าซูชิงจือมองไปทางหรงซูอีก แล้วยิ้มอ่อนโยน กล่าวว่า “อรุณสวัสดิ์”หรงซูสีหน้าเรียบเฉย ยังคงไม่ตอบรับ จูงมือเหมยเหม่ย กล่าวว่า “เหมยเหม่ย พวกเราไปกันเถอะ!”เหมยเหม่ยโบกมือล

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 577

    ชั่วขณะนั้นบรรยากาศในห้องทานอาหารเริ่มเย็นลงเมื่อเผชิญกับการซักถามของหรงซู สีหน้าของเซิ่งถิงเชินค่อย ๆ เคร่งขรึม เขากล่าว “หรงซู เรื่องเมื่อห้าปีก่อนยังฟื้นฝอยหาตะเข็บไปก็ไม่มีความหมาย ลูกโตขนาดนี้แล้ว ระหว่างเธอกับฉันไม่มีใครผิดหรือถูก”หรงซูจ้องเขา แล้วอดยิ้มเยาะเย้ยไม่ได้ใช่สินะ !ตอนนั้นหลังจากตั้งท้อง เธอเป็นฝ่ายไปหาตระกูลเซิ่งเองเพราะเหตุนี้ บริษัทของพ่อถึงได้มีเวลาหายใจคนอย่างเซิ่งถิงเชินไม่ว่าทำเรื่องอะไรก็ไม่ยอมให้ใครมาตัดสิน ตอนนี้ก็เหมือนกันเธอเลยไม่พูดอะไรอีกบรรยากาศในห้องทานอาหารเงียบสงัดกว่าเมื่อครู่ไม่มีใครพูดอะไรอีกหลังหรงซูกินอาหารเย็นเสร็จ ก็ลุกขึ้นออกจากห้องทานอาหารเซิ่งถิงเชินนั่งอยู่บนม้านั่ง มองดูแผ่นหลังของหญิงสาวที่จากไป ลมหายใจหนักหน่วงโดยไม่รู้ตัวหรงซูกลับไปที่ห้องของเหมยเหม่ย เหมยเหม่ยตื่นขึ้นพอดี พี่เลี้ยงนำอาหารเย็นมาให้ หรงซูดูแลเหมยเหม่ยกินอาหารเย็นจนเสร็จ หลังจากกินเสร็จแล้ว ก็พาเธอไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดนอน ต่อมาก็เล่นเกมในห้องเป็นเพื่อนลูกเสียงหัวเราะดังก้องไปทั่วห้อง เสียงหัวเราะที่เยียวยาจิตใจของเหมยเหม่ยทำให้ใจอบอุ่นขณะเดียวกั

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 576

    หรงซูตอบรับหนึ่งคำฟู่สิงโจวก็ไม่ถามอะไรมาก เพียงกำชับว่า “เดินทางปลอดภัยนะ”เซิ่งถิงเชินพาหรงซูและเหมยเหม่ยขึ้นรถจากไปหลังจากซูชิงจือบอกลาพวกเขา ก็ตามออกไปด้วยเมื่อมองดูทิศทางที่รถไกลออกไป ฟู่สิงโจวจึงเก็บสายตากลับมา หันมองสีหมิงซาน “ตกลงเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”สีหมิงซานอธิบายให้ฟู่สิงโจวฟังคร่าว ๆ หนึ่งรอบ “เรื่องนี้อันน่าทำไม่ถูกจริง ๆ แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นที่ต้องแตกหักกัน สิงโจวหวังว่านายจะไปพูดกับถิงเชินดู”คนที่คำพูดพอจะมีน้ำหนักต่อหน้าเซิ่งถิงเชิน ตอนนี้คงมีแค่ฟู่สิงโจวกับฉินจ้านเท่านั้นตระกูลฉินเก็บตัว ไม่เกี่ยวข้องกับการแก่งแย่งของตระกูลผู้ดี แต่ฐานะของตระกูลฉินยังคงเทียบเท่ากับตระกูลเซิ่งและตระกูลฟู่ฟู่สิงโจวกล่าวเสียงเรียบ “ฉันพูดไปก็ไม่มีประโยชน์ เรื่องนี้ต้องดูท่าทีของเอเวอลิน” ในน้ำเสียงแฝงความจนใจบางส่วนส่วนความสัมพันธ์ของซูชิงจือกับหรงซู เขาเองก็ไม่รู้แน่ชัดรถโรลส์รอยซ์ค่อย ๆ แล่นไปบนถนนภายในรถมีเพียงเสียงพูดของเหมยเหม่ย เธอเห็นแผ่นปลาสเตอร์ที่อยู่บนหน้าผากหรงซู หรงซูได้แต่บอกว่าตัวเองไม่ระวังเลยชนโดน“เหมยเหม่ยเป่าให้คุณแม่นะคะ”เหมยเหม่ยโน้มเข้าไปเป่าหน้

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 575

    จากนั้นก็ตกอยู่ในความเงียบอีกครั้งสีจิ้นชวนเห็นสีหน้าเคร่งขรึมของเซิ่งถิงเชินกับซูชิงจือ ชั่วขณะหนึ่งไม่รู้จะพูดอะไรดี ทำได้แค่นั่งรออยู่ข้าง ๆ ไปด้วยกันเซิ่งถิงเชินยกมือขึ้น มองดูเวลาบนนาฬิกาข้อมือแวบหนึ่งห้านาทีต่อมาหลูเสวี่ยพาหลี่อันน่ากลับมาที่ห้องด้านข้างอีกครั้งหลี่อันน่าเดินไปตรงหน้าหรงซู ในแววตาไม่มีความเดือดดาลไม่พอใจเหมือนก่อนหน้า เก็บความโอหังเอาไว้ทั้งหมด ก้มหน้าพูดเสียงต่ำ “ขอโทษ ฉันไม่ควรลงไม้ลงมือ”ความเย่อหยิ่งอวดดีเมื่อครู่ ขณะนี้หายไปจนหมดสิ้น หรงซูช้อนตามองเธอ สายตาเย็นชา แต่ไม่ตอบรับเซิ่งถิงเชินนั่งอยู่ข้างกายเธอ วางแขนไว้บนที่พักแขนของโซฟา นิ้วชี้กำลังเคาะเบา ๆ ยากจะเดาอารมณ์ห้องด้านข้างที่กว้างใหญ่เงียบสงัด เงียบจนแทบจะได้ยินเสียงลมหายใจของกันและกันหลี่เฉินเฮ่อเอ่ยปาก “คุณเอเวอลิน คุณอยากให้ชดเชยยังไงผมก็รับปากทั้งนั้น ขอแค่คุณหายโกรธ”หรงซูยังคงนิ่งเงียบ ไม่มีการตอบสนองสักนิดสีหมิงซานที่มองดูอยู่ข้าง ๆ เกิดไม่พอใจในพฤติกรรมของหรงซูขึ้นมา เธอนั่งอยู่ข้างกายเซิ่งถิงเชิน เพราะแบบนี้เหมือนทุกคนก็ต้องดูสีหน้าเธอไปด้วยแน่นอนว่าเธอก็เข้าใจได้ เพราะ

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 574

    สีหมิงซานพูดตาม “ทำแผลก่อนดีกว่า! จะได้ไม่ทิ้งแผลเป็นเอาไว้”เซิ่งถิงเชินมองคราบเลือดบนหน้าผากหรงซูด้วยสายตาเคร่งขรึม ริมฝีปากบางขยับ แล้วพูดแค่ไม่กี่คำ “ห้านาที” สั้นกระชับได้ใจความ แต่แฝงไว้ด้วยพลังที่ไม่ยอมให้โต้แย้งหลูเสวี่ยพยักหน้า จากนั้นพาอันน่าออกไปก่อน หลี่เฉินเฮ่อตามไปด้วยเซิ่งถิงเชินสังเกตเห็นกล่องยาบนโต๊ะน้ำชา และผ้าก๊อซบนมือเธอ เลยประคองเธอไปนั่งลง “มือก็บาดเจ็บเหรอ?” สีหมิงซานอธิบายสาเหตุ แล้วขอโทษหรงซูอีกครั้ง เธอรับความผิดเรื่องนี้เอาไว้เอง บอกว่าเป็นเพราะคนของเธอทำงานไม่ได้เรื่องขณะที่พูด เธอจับสังเกตการเปลี่ยนแปลงทางสีหน้าของเซิ่งถิงเชินแม้ปกติตอนเซิ่งถิงเชินมาร่วมงานรวมตัว จะใช้เวลากับทุกคนอย่างสงบสุข แต่ในใจพวกเขาต่างรู้ดี เซิ่งถิงเชินไม่ใช่คนที่เห็นแก่หน้าใครทั้งนั้นเพราะรู้เรื่องนี้ดี ตอนพวกเขาคบหากับเขาต้องรู้จักกาลเทศะ ไม่กล้าล่วงเกินเขาเลยสักนิดเซิ่งถิงเชินสีหน้าเรียบเฉย ทำให้อ่านอารมณ์ไม่ค่อยออกทำให้สีหมิงซานเองก็ไม่มั่นใจชายหนุ่มนำน้ำยาฆ่าเชื้อและก้านสำลีออกมาจากกล่องยา แต้มน้ำยาด้วยการกระทำแผ่วเบา แล้วพูดขึ้นช้า ๆ “หมิงซาน เรื่องหลี่อันน่า

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 573

    พอเห็นการกระทำของเขา สีหน้าหลี่เฉินเฮ่อเยือกเย็นลงทันที นิ้วมือกำแน่นโดยไม่รู้ตัว แววตามีความระแวงฉายผ่านสีหมิงซานเห็นอย่างนั้น รีบก้าวเข้าไปห้ามเขาไว้ น้ำเสียงยิ่งจริงใจ “คุณซู วันนี้อันน่าทำไม่ถูกก็จริง แต่ให้ฉันจัดการเรื่องนี้ดีกว่า ฉันจะให้คำตอบที่คุณและคุณเอเวอลินพอใจแน่นอน ได้ไหมคะ? วันนี้คุณเพิ่งมาครั้งแรก ไม่สามารถดูแลคุณให้ดี เป็นเพราะฉันทำหน้าที่ไม่ดีพอเอง ฉันต้องขอโทษคุณด้วยค่ะ”แม้สีหมิงซานเพิ่งเคยเจอซูชิงจือครั้งแรก แต่ได้ยินชื่อเสียงเขามานานแล้ว สามารถคบหากับเซิ่งถิงเชินได้แน่นแฟ้นขนาดนี้ ต้องไม่ใช่คนธรรมดาแน่นอน ยิ่งไปกว่านั้นเขาเริ่มจากเป็นหมากตัวหนึ่งที่ไม่สะดุดตาของตระกูลอัน จนมาถึงวันนี้ที่แม้แต่ตระกูลอันยังต้องเกรงใจเขา ฝีมือและความสามารถของเขา ไม่ใช่สิ่งที่หลี่เฉินเฮ่อจะเทียบได้แน่นอนที่ผ่านมาเขาไม่เคยร่วมงานส่วนตัวของชนชั้นสูงในเมืองจิงเลย แต่วันนี้กลับมาร่วมงาน ทำให้สีหมิงซานแปลกใจมากตอนนี้เขาปกป้องเอเวอลินขนาดนี้ ยิ่งทำให้เธอสงสัยว่าตกลงทั้งสองคนเกี่ยวข้องกันยังไง ถ้าเอเวอลินไม่ใช่คนของเซิ่งถิงเชิน เธอยังนึกว่าซูชิงจือชอบเอเวอลินซูชิงจือเหลือบมองสีหมิงซ

続きを読む

あなたも気に入るかもしれません

無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で！お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう！
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status