เครื่องปรับอากาศในห้องนอนใหญ่ที่ถูกตั้งไว้ยี่สิบองศา ไม่ได้ช่วยดับความรุ่มร้อนที่กำลังแผดเผาเลยสักนิด อรรถเอนหลังพิงพนักเตียง ใช้สองศอกยันฟูกหนาไว้เพื่อพยุงตัวไม่ให้ล้มพับไปตามแรงอารมณ์ เขาก้มมองภาพเบื้องล่างผ่านสายตาที่พร่ามัวไปด้วยความเสียวซ่าน
มินนี่นั่งคุกเข่าอยู่ระหว่างหว่างขา สองมือเล็กกอบกุมความใหญ่โตที่ผงาดง้ำเต็มที่ เธอรูดรั้งหนังหุ้มขึ้นลงช้าๆ สลับเร็ว
"อื้มมม..." อรรถครางต่ำ แหงนหน้าขึ้นเมื่อปลายนิ้วโป้งของเธอบดขยี้วนรอบส่วนปลายสุดที่แดงก่ำและเริ่มมีน้ำใสๆ ปริ่มออกมา
มินนี่ช้อนตาขึ้นมองเสือเฒ่าที่กำลังสิ้นฤทธิ์ รอยยิ้มร้ายกาจผุดขึ้นที่มุมปาก "ชอบไหมคะคุณอาขา" เธอถามเสียงพร่า ก่อนจะแลบลิ้นเล็กๆ ออกมาแตะสัมผัสส่วนปลายของความแข็งขึง ลิ้มรสเค็มปร่าของน้ำเสียวอย่างไม่นึกรังเกียจ
"อื้ม..." เธอครางในลำคอเบาๆ ตวัดลิ้นเลียวนรอบส่วนหยักบานที่ปริ่มน้ำเสียวออมารสชาติเค็มๆกระตุ้นอารมณ์มินนี่ขึ้นไปอีก "คุณอาขาน้องชายของคุณอา... อร่อยมากเลยค่ะมินนี่ชอบจัง"
"หนูมินนี่... ซี้ดดด... อย่าแกล้งอา..." อรรถกำผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่ "ใส่ปากเข้ามาเลย... อาปวดไปหมดแล้ว"
"ใจร้อนจังเลยนะคะ" มินนี่ จูบซับลงไปเบาๆ ที่ท่อนเอ็นลำโตนั้น "ดูสิคะ... แข็งสู้ปากหนูใหญ่เลย เส้นเลือดต็มไปหมดเห็นเห็นแล้วตื่นเต้น..." นิ้วเรียวกรีดกรายไปตามเส้นเลือดที่นูนชัดบนลำท่อน "สุขภาพดีจัง... หญ้าอ่อนอย่างหนูคงเคี้ยวเพลินน่าดูเลยล่ะค่าา"
"มินนี่..."
"แต่เอ๊ะ..." เธอหยุดมือ แสร้งทำหน้าใสซื่อ เอียงคอถามทั้งที่ริมฝีปากยังคลอเคลียอยู่กับแก่นกาย"มินนี่ได้ยินพวกป้าๆ เม้าท์กันว่า... คุณอาก็มีคู่ขาอยู่แล้วนี่คะ พวกเลขาหน้าห้องบ้างล่ะ หรือคุณนายสมาคมแม่ม่ายบ้างล่ะ..."
จ๊วบ เธอจงใจครอบปากดูดดึงส่วนหัวแรงๆ หนึ่งทีแล้วผละออก "ตกลงว่า... อารักพวกเขามั้ยคะ หรือแค่เอาไว้คั่นเวลาแก้ขัด"
คำถามในจังหวะนรกทำเอาคนถูกปรนเปรอสะดุ้งเฮือก ไม่รู้ว่าเพราะความเสียวที่แล่นริ้วหรือเพราะตกใจ
"ค... คู่ขาบ้าบออะไร... ไม่มี..." อรรถตอบเสียงสั่นพร่า หอบหายใจหนัก "อาไม่มีใครทั้งนั้น... ตั้งแต่น้าบัวเสีย... ก็มีบ้างแค่... ชั่วครั้งชั่วคราว... ไม่เคยผูกมัดกับใคร"
เขาก้มลงสบตากับเด็กสาวจอมยั่ว "ไม่ได้รัก ไม่เคยรักใครนอกจากเมีย... แล้วตอนนี้... อาก็สนใจแค่หนู... แค่หนูคนเดียว มินนี่..."
รอยยิ้มพึงพอใจปรากฏชัดบนใบหน้าสวย "พูดจาน่ารักแบบนี้... มินนี่จะให้รางวัลชิ้นใหญ่นะคะ"
เธออ้าปากกว้าง ครอบครองความเป็นชายเข้าไปจนสุดความสามารถ ความใหญ่โตเกินมาตรฐานทำให้เธอรับมันเข้าไปได้เพียงครึ่งลำ แก้มเนียนตอบบุ๋มตามแรงดูดดึง
"อ๊อก... อื้ม... จ๊วบ... จ๊วบ..."
เสียงดูดเม้มดุดันและหยาบโลนดังสลับกับเสียงครางต่ำ มินนี่ใช้เรียวลิ้นรัดรึง กวาดต้อนไปทั่วโพรงปาก ขณะที่มืออีกข้างก็ช่วยชักรูดส่วนโคนที่ริมฝีปากอมไม่มิด ประสานงานกันอย่างรู้จังหวะ
"อ่า มินนี่ดี... ดีมาก... ซี้ดดดดด... ลิ้นหนู... ดีสุดๆ..." สะโพกสอบเผลอขยับสวนความนุ่มนวลนั้นอย่างลืมตัว
แต่แล้วมินนี่ก็ถอนริมฝีปากออก ปล่อยให้ความเป็นชายชุ่มโชกไปด้วยน้ำสีใส เธอเปลี่ยนเป้าหมาย ก้มหน้าลงไปซุกไซ้ที่โคนขาหนีบ จมูกโด่งรั้นสูดดมกลิ่นอับชื้นเฉพาะตัวของผู้ชายอย่างหลงใหล
"อืมมม... คุณอาขา..." เธอกระซิบเสียงกระเส่า ใบหน้าคลอเคลียอยู่กับพวงไข่ที่เต็มไปด้วยไรขน "ตรงนี้ของคุณอา... หอมมากเลยค่ะ... มินนี่โคตรชอบกลิ่นนี้จังเลย"
"หนู... ทำอะไร... อะ...อึ่ก ซี้ดดด" อรรถตาเบิกกว้าง
"กลิ่นเหงื่ออ่อนๆ ผสมกลิ่นความเป็นผู้ชายดิบๆ ของคุณอา... มันยั่วให้มินนี่อยากกลืนกินคุณอาไปทั้งตัวเลยค่ะ" ไม่พูดเปล่า เธอแลบลิ้นตวัดเลียไปตามพวงไข่ทั้งสองข้างช้าๆ สลับกับสูดหายใจดมกลิ่นสาบชายหนุ่มเข้าปอดลึกๆ "ซู๊ดดด... หอม... หวานไปหมดเลยค่า อาขา..."
การกระทำที่บ้าบิ่นและดิบเถื่อนของมินนี่ ทำเอาสติเขาพร่าเบลอชั่วขณะ เขาไม่เคยเจอผู้หญิงคนไหนที่กล้าดมกล้าเลีย และคลั่งไคล้ในกลิ่นกายของเขาจนออกนอกหน้าขนาดนี้มาก่อน
"คนดื้อ... เอ๊ยยย... ซี้ดดด... เลียตรงนั้น... หนูจะฆ่าอาให้ตายคาอกเลยใช่มั้ย" อรรถครางเสียงหลงเมื่อปลายลิ้นเล็กๆ ตวัดรัวเร็ว
มินนี่เงยหน้าขึ้นมาสบตา ประกายตาวิบวับท้าทาย "ตายคาอกมินนี่... ก็ดีกว่าตายคาอย่างอื่นนะคะ... ว่าแต่...คุณอาไหวไหมคะเนี่ย หรือจะยอมแพ้แล้ว แค่โดนเด็กดมไข่ เลียไข่แค่นี้... ก็จะเสร็จแล้วเหรอคะ ว้า... นึกว่าจะทนและอึดกว่านี้ซะอีก"
คำสบประมาทหวานหูนั้นทำเอาคุณอรรถกัดฟัน แววตาของเสือเฒ่าเปลี่ยนเป็นดุดัน
"ใครว่าอาจะเสร็จ...อาเพิ่งจะวอร์มอัพต่างหาก... เตรียมตัวไว้เถอะ ยัยตัวแสบ!"
เขายื่นมือไปกระชากไหล่บางของเธอให้ลุกขึ้น แล้วออกแรงเพียงนิดเดียว เหวี่ยงร่างระหงลงไปนอนหงายแผ่หรากลางเตียงกว้างอย่างรวดเร็ว
"ว้าย!" มินนี่ร้องอุทาน แต่ริมฝีปากกลับฉีกยิ้มกว้างที่สามารถยั่วโมโหเสือหลับได้สำเร็จ
อรรถดีดตัวลุกขึ้นยืนง จัดการถอดทั้งกางเกงชั้นนอกกางเกงชั้นในโยนทิ้งไปที่พื้นอย่างไม่ไยดี เผยให้เห็นความแข็งแกร่งของบุรุษวัยสี่สิบห้าที่พร้อมตะลุยศึก เขาก้าวขึ้นไปบนเตียง คลานเข่าเข้าไปคร่อมทับร่างบางเอาไว้
"เมื่อกี้ชิมของอาไปแล้ว... ปากเก่งนักนะ บอกว่าอร่อยใช่มั้ย" อรรถถามเสียงเข้ม สายตาหิวกระหายกวาดมองเรือนร่างเย้ายวนเบื้องล่าง "ทีนี้ตาอาชิมหนูบ้าง... มาดูซิว่าหญ้าอ่อนต้นนี้... จะหวานกรอบสมคำร่ำลือ หรือจะเก่งแค่ปาก"
มือหนากระชากชายเดรสสีเลือดหมูขึ้นไปร่นกองไว้ที่เหนือเอว เผยให้เห็นแพนตี้ลูกไม้สีดำตัวจิ๋วที่ปิดบังความอูมอิ่มไว้แทบไม่มิด รอยชื้นแฉะที่เป้ากางเกงในตัวน้อยเป็นหลักฐานว่าคนใต้ร่างก็ต้องการเขาไม่แพ้กัน
"เตรียมตัวไว้นะมินนี่..." อรรถโน้มหน้าลงไปกระซิบชิดริมฝีปากบาง "คืนนี้... อาจะสอนให้รู้ว่า... คนแก่เขา 'รัก' กันยังไง... รับรองว่าหนูจะลืมพวกเด็กเมื่อวานซืนไปเลย"
สิ้นคำราม อรรถก็ก้มหน้าลงซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่น สูดกลิ่นน้ำหอมสลับกับขบเม้มผิวเนียนจนเกิดรอยแดง มือแกร่งเกี่ยวขอบลูกไม้ของแพนตี้ตัวจิ๋วเอาไว้หลวมๆ
"ยกสะโพกขึ้นหน่อยสิครับคนดี..." เขาผละใบหน้าออกมากระซิบสั่งเสียงพร่า
มินนี่ยิ้มยั่ว สบตาเขาแล้วแอ่นสะโพกกลมกลึงขึ้นรับอย่างว่าง่าย อรรถค่อยๆ รูดรั้งแพนตี้ชิ้นสุดท้ายลงมาช้าๆ... ช้าๆ อย่างจงใจทรมานคนใจร้อน ปลายนิ้วหนาจงใจกรีดกรายเสียดสีผ่านเนินเนื้ออวบอูมที่กำลังชื้นแฉะ ลากต่ำลงมาตามท่อนขาขาวเนียน จนกระทั่งหลุดพ้นปลายเท้าไป
"แฉะไปหมดแล้วนะเรา... หิวขนาดนั้นเลยเหรอ" อรรถเอ่ยแซวเสียงแหบพร่า สายตาคมกริบจดจ้องไปยังร่องเนื้อที่เพิ่งถูกปลดปล่อยออกมา สูดดมกลิ่นสาปสาวหอมหวานที่ลอยแตะจมูก