ลูกกูตายเพราะมึง!

 “กรี๊ดดดคุณหมอนิชาเมื่อกี้ก็ไปทำแผลให้กับพ่อหนุ่มสุดหล่อมาเหรอคะ!”ร่างบางมองพยาบาลหลายคนที่พุ่งเข้ามาหาเธอด้วยความอยากรู้อยากเห็น

 “ค่ะ..มีอะไรหรอคะ?”เธอเอ่ยถามอย่างงงๆไม่รู้ทำไมทุกคนถึงมีสีหน้าดูตื่นเต้นกันมากขนาดนี้

 “แหมๆก็พ่อหนุ่มคนนั้นเขามารอให้คุณหมอนิชาล้างแผลลมาหลายชั่วโมงแล้วค่ะ”

 “คะ?”สิ่งที่ได้ยินทำเอาร่างบางชะงักไปเล็กน้อย

 “ทำไมต้องรอนิชาคะคุณหมอคนอื่นก็มี”นิชาเอ่ยถามด้วยความไม่เข้าใจวันนี้ห้องฉุกเฉินก็ไม่ได้มีคนเจ็บมากมายอะไร

 “นั่นสิคะทำไมกัน..ไม่ใช่ว่าพ่อหนุ่มคนนั้นสนใจคุณหมอสุดสวยของเราอยู่เหรอคะคิกๆ”ร่างบางมองพยาบาลหลายคนที่ต่างพากันทำหน้าฟินจิกหมอนใบหน้าสวยอมยิ้มเขินเล็กน้อยก่อนจะขอตัวออกมาพักทานข้าว

 ระหว่างที่พักเธอก็นึกถึงเรื่องเมื่อสักครู่ยอมรับว่าตัวเธอเองก็แอบรู้สึกชอบพอกับอีกฝ่ายไม่น้อยเพราะนานๆทีจะมีผู้ชายหล่อๆมาให้เห็นในโรงพยาบาลแห่งนี้แต่ด้วยความที่เธอถูกเลี้ยงดูมาจากพี่ชายที่เป็นตำรวจและถูกสั่งสอนให้สงสัยทุกคนที่พยายามจะเข้าหาเธอ

 ทำให้ตอนนี้นิชาเริ่มคิดได้ว่าผู้ชายคนนั้นกำลังตั้งใจเข้าหาเธออยู่รึเปล่าทั้งเรื่องที่โดนยิงมาแต่ดันไม่มีตำรวจมาเกี่ยวข้องหรือไม่มีคู่กรณีนั่นก็ทำให้เธอสงสัยอยู่ไม่น้อยว่าทำไมเรื่องมันถึงเงียบขนาดนี้

 แถมเธอยังได้กลิ่นบุหรี่จางๆออกมาจากตัวของเขาอีกด้วยซึ่งมันเป็นกลิ่นที่เธอคุ้นเคยดีเนื่องจากพี่ชายของเธอก็สูบและมันก็ดันเป็นกลิ่นเดียวกันซึ่งบุหรี่ชนิดนี้ที่เธอรู้มาจากพี่ชายมันเป็นบุหรี่ของต่างประเทศที่มีราคาสูงเนื่องจากเป็นกลิ่นพิเศษที่ไม่ได้เหม็นฉุนแต่ดันมีกลิ่นหอมทำให้คนที่ไม่รู้จักจะไม่มีทางรู้ได้เลยว่าที่ได้กลิ่นอยู่มันคือกลิ่นของบุหรี่

 หลายวันต่อมา

 ผ่านมาหลายวันแล้วที่บุคคลน่าสงสัยไม่ได้มาหาเธออีกเลยตอนแรกเธอคิดว่าถ้าได้เจอกันอีกก็จะถามออกไปโต้งๆเลยว่าเข้าหาเธอเพื่ออะไรแต่สุดท้ายหลังจากวันนั้นก็ไม่ได้เจอกันอีกทำให้นิชาค่อยๆลดอคติที่มีต่อร่างสูงออกไปและคิดว่าตัวเองอาจจะคิดเยอะและคิดมากไปเอง

 “คุณหมอนิชาคะมีคนไข้รออยู่เตียง3นะคะ”

 “ค่ะเดี๋ยวไปค่ะ”ร่างบางเอ่ยบอกก่อนจะหันกลับมาสนใจคนเจ็บคนปัจจุบันของตัวเองต่อพอทำการรักษาเสร็จก็เดินไปยังเตียง3แต่พอได้เห็นว่าใครนั่งอยู่เธอก็ตกใจเล็กน้อย

 “คุณ..”นิชาเอ่ยทักอีกฝ่ายมองใบหน้าหล่อคนเดิมที่เลือดอาบหน้าจนเธอต้องรีบเข้าไปสำรวจแผลบริเวณหัวคิ้วเพื่อประเมินอาการ

 “สวัสดีครับคุณหมอนิชา:)”ร่างสูงเอ่ยทักทายด้วยรอยยิ้มอย่างไม่แสดงความรู้สึกเจ็บปวดมองร่างบางที่ทำการเตรียมอุปกรณ์อย่างเงียบๆ

 “ครั้งก่อนแขนครั้งนี้คิ้วนี่คุณทำงานอะไรของคุณกันคะ”

 “หรือว่าเป็นพวกนักเลงที่ชอบตีกัน”คำถามของร่างบางทำเอาใบหน้าหล่อหัวเราะลั่นออกมาเพราะไม่คิดว่าเธอจะคิดไปทางนั้นได้

 “ผมไม่ใช่คนไม่ดีหรอกครับ”เจ้าตัวเอ่ยตอบอย่างสุภาพก่อนจะนั่งนิ่งๆให้คุณนิชาทำแผลจนกระทั่งการรักษาจบลงและแน่นอนว่าเขาเองก็ยังประหลาดใจกับความมือเบาของเธอเช่นเคย

 “ยังไงก็ระวังอย่าให้แผลโดนน้ำนะคะ”ใบหน้าสวยเอ่ยบอกเสียงเรียบก่อนจะเดินหนีมาเขียนใบจ่ายยาให้อีกฝ่ายแม้ว่าเขาจะบอกว่าตัวเองไม่ใช่คนไม่ดีแต่ความรู้สึกของเธอมันกลับบอกเธอว่าผู้ชายคนนี้ไม่ใช่คนธรรมดาอย่างแน่นอน

 “คุณหมอนิชาครับ”ร่างบางหันไปตามแรงดึงข้อมือเบาๆเธอมองหน้าอีกฝ่ายด้วยความไม่ชอบใจทที่จู่ๆก็เข้ามาแตะต้องตัวเธอแบบนี้

 “มีอะไรคะ” 

 “ผมเห็นสีหน้าคุณแล้วผมรู้สึกเหมือนกำลังถูกเข้าใจผิดยังไงก็ไม่รู้”ร่างสูงเกาแก้มตัวเองอย่างประหม่า

 “คะ?”

 “ผมไม่ใช่คนไม่ดีจริงๆนะครับไม่ใช่อันธพาลด้วยผมทำงานเป็นการ์ดอยู่ที่ผับครับ”

 “การบาดเจ็บพวกนี้สำหรับอาชีพผมมันค่อนข้างจะปกติเลยก็ว่าได้..”แทนไทพูดขึ้นเพราะเขารู้ว่าเหยื่อของตัวเองกำลังตีตัวออกห่างเพราะฉะนั้นเขาจะต้องคว้าเหยื่อของตัวเองกลับมาให้ได้เพื่อผลประโยชน์ในวันข้างหน้าของเขา

 “ขอบคุณที่บอกนะคะถ้างั้นฉันขอตัวก่อน”ร่างบางที่ได้ฟังก็ไม่ได้รู้สึกอะไรเพราะยังไงเธอก็ยังเชื่อเซ้นต์ของตัวเองที่ว่าอย่าเข้าใกล้ผู้ชายคนนี้จะดีกว่า

 “เชี่ยเอ้ย!”

 “สถานการณ์ไม่ดีเหรอครับคุณแทนไท”ใบหน้าหล่อไม่ตอบอะไรแต่ความเงียบของเขามันก็คือคำตอบอยู่แล้วมือหนาหยิบบุหรี่ขึ้นมาก่อนจะจุดสูบอย่างข่มอารมณ์เพราไม่คิดว่าผู้หญิงอย่างเธอจะเข้าใจยากถึงขนาดนี้

 “พรุ่งนี้เริ่มแผนสองเลย”แทนไทเอ่ยเสียงเรียบสายตาคมมองเข้าไปในโรงพยาบาลด้วยความหงุดหงิดที่ไม่ว่าจะทั้งคนพี่หรือคนน้องก็ต่างทำให้เขาไม่สบอารมณ์ได้เหมือนกันหมด

 วันต่อมา

 “มึงอึก…มึงทำลูกกูตาย!!”

 “กรี๊ดดดคุณหมอนิชาคะมาหลบตรงนี้เร็วค่ะ!”ใบหน้าสวยเบิกตากว้างมองชายมีอายุที่กำลังอยู่ในอาการมึนเมาเดินถือมืดเข้ามาป่วนยังห้องฉุกเฉินตอนนี้ทั้งแผนกจึงเต็มไปด้วยความวุ่นวายทั้งคนเจ็บที่วิ่งกันไปมารวมถึงเสียงกรี๊ดด้วยเช่นกัน

 “เกิดอะไรขึ้นคะ”นิชาที่อยู่หลังเคาท์เตอร์เอ่ยถามกับพยาบาลที่อยู่ก่อนหน้านี้

 “ผู้ชายคนนั้นเป็นพ่อของคนที่ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตเมื่อวานค่ะ”เมื่อได้ยินแบบนั้นเธอก็นึกถึงเรื่องเมื่อวานทันทีที่มีเหตุด่วนเข้ามาแต่โชคร้ายคือผู้บาดเจ็บเสียชีวิตก่อนจะมาถึงโรงพยาบาลแล้วแม้ว่าเธอที่เห็นว่ายังหยุดหายใจไปได้ไม่นานจึงทำการกระตุ้นหัวใจต่อแต่สุดท้ายก็ไม่เป็นผลและได้ออกไปรายงานให้กับครอบครัวได้ทราบด้วยตนเอง

 “ไอหมอคนเมื่อวานมันอยู่ไหนอึก…มึง!”สายตาอันน่ากลัวกวาดมองไปทั่วก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ร่างบางซึ่งเจ้าตัวที่สบตากับชายคนนั้นก็สะดุ้งด้วยความตกใจมองชายมีอายุที่พอเห็นเธอก็รีบถือมีดปรี่เข้ามาหาเธอทันทีแน่นอนว่าทุกคนล้วนแล้วแต่ต้องการเอาตัวรอดทำให้ทุกคนถอยห่างจากเธอจนหมด

 จะใจเย็นๆนะคะคุณพ่อ นิชาพยายามเอ่ยบอกอีกฝ่ายที่พุ่งเข้ามาหาเธอแม้ว่าตอนนี้ตัวเธอเองจะกลัวจนหัวหดก็ตาม

 เพราะมึงลูกกูตายเพราะมึง ชายคนนั้นตะโกนลั่นดวยความเดือดดาดปลายคมมีดจ่อเข้าหาเธอนิชาที่พยายามเอาตัวรอดแต่สุดท้ายก็ดันไปถอยชนเสาน้ำเกลือที่ล้มอยู่จนตัวเองเซล้มลงตามไปและนั่นทำให้ชายคนนั้นเห็นสบโอกาสพุ่งมาที่เธออย่างรวดเร็ว

 “มึงตาย!!”

 “กรี๊ดคุณหมอนิชา!”ดวงตาสวยหลับตาแน่นด้วยความกลัวสุดขีดพลันใบหน้าของพี่ชายก็ผุดขึ้นมาพร้อกับความรู้สึกเสียใจที่จะต้องจากโลกนี้ไปโดยทิ้งพี่ชายให้อยู่คนเดียวแต่ทว่า..

 พลั่กก!

 “เป็นอะไรไหมครับ!”ดวงตาสวยค่อยๆลืมตาขึ้นท่ามกลางเสียงโวยวายสิ่งแรกที่เธอเห็นคือใบหน้าหล่อคุ้นตาที่กำลังมองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความตื่นกลัวและตอนนี้ตัวของเธอก็อยู่ในอ้อมกอดแกร่งของเขา

 “คุณ..”เธอเอ่ยเรียกอีกฝ่ายเสียงเบาเพราะยังคงช็อกกับสิ่งที่เกิดขึ้น

 “ไม่เจ็บตรงไหนใช่ไหมครับ!”นิชามองใบหน้าหล่อของแทนไทที่ถามเธออย่างร้อนรนก่อนจะสลับสายตามองไปยังผู้ชายคนนั้นที่ตอนนี้สลบไปแล้วและพยาบาลก็รีบเข้าไปหยิบมีดออกมา

 เธอยังไม่ตาย จู่ๆนิชาก็เริ่มร้องไห้ออกมาหลังจากรู้ว่าตัวเองนั้นปลอดภัยได้เพราะร่างสูงเข้ามาช่วย

 “นิชาคุณ..”คนตัวเล็กจมหายเข้าไปในอ้อมกอดร่างกายที่สั่นทิ้มจนแทนไทรู้สึกได้อีกทั้งมือเล็กๆของเธอที่โอบกอดเข้าไว้แน่นเหมือนต้องการที่พักพิงแม้จะรู้ว่ามันอาจจะดูร้ายแรงไปสำหรับเธอแต่สำหรับเขาที่กำลังมีรอยยิ้มมุมปากอยู่นั้นถือว่าแผนการน้ำเน่าครั้งนี้อาจจะได้ผลลัพธ์ที่น่าพึงพอใจก็เป็นได้

 กรี๊ดดอิพี่ชั่วววววทำน้องกลัว