Share

บทที่ 67

Penulis: อุดมสมบูรณ์
เธอต้องเห็นแล้วแน่ ๆ ว่าของแทนใจของฉันกับกู้สือซวี่บัดนี้ได้ไปอยู่บนลำคอของซูหย่าซิน

แต่ไม่คิดเลยว่
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci
Komen (3)
goodnovel comment avatar
วิภาลักษณ์
คิดไว้ตั้งแต่จะเิาเลือดนางแล้ว
goodnovel comment avatar
วิภาลักษณ์
ถ้าเป็นจริงผัวเธอก็ชั่วมากๆ
goodnovel comment avatar
วิภาลักษณ์
ลูกคงเป็นของนางเอกเด็กเปต
LIHAT SEMUA KOMENTAR

Bab terbaru

  • หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก   บทที่ 112

    วันรุ่งขึ้น ฉันไปที่บริษัทเพื่อศึกษาค้นคว้าข้อมูลเกี่ยวกับซูฉีหมิงและเครื่องพยุงการทำงานของหัวใจและปอดของตระกูลกู้ต่อไปเมื่อถึงเวลาพักเที่ยง ฉันจึงออกเดินทางไปยังบ้านของเจียงซูฮุ่ยพ่อบ้านฝั่งเจียงซูฮุ่ยย่อมต้องมีนิสัยเดียวกันกับเธออยู่แล้ว เขาไม่ให้ความเคารพฉันเลยสักนิด ไม่มีการเอ่ยคำเรียกขานใด ๆ ทั้งสิ้น เพียงแค่พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า "ตามผมมา!"เมื่อก้าวเข้าไปในคฤหาสน์ ทั้งเจียงซูฮุ่ยและแม่ของซูหย่าซินต่างก็นั่งอยู่ตรงนั้น หญิงวัยกลางคนทั้งสองคนกำลังพูดคุยกันอย่างออกรสออกชาติพอเห็นว่าฉันมาถึง แม่ของซูหย่าซินก็กวาดสายตามองสำรวจฉันตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างไม่คิดจะปิดบัง แววตาแฝงไปด้วยความเย้ยหยันถากถางเจียงซูฮุ่ยยิ้มแต่ตาไม่ยิ้มพลางเอ่ยขึ้น "มาแล้วเหรอ? ดูท่าแล้ว เพื่อที่จะได้ไปอยู่กับไอ้ลูกนอกสมรสอย่างกู้อี้หาน เธอเองก็แทบจะรอหย่าไม่ไหวเหมือนกันสินะ"ฉันพูดด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ "ไม่ต้องพูดจาไร้สาระหรอกค่ะ ไหนว่าจะให้ฉันมาเซ็นชื่อไง? เอาหนังสือสัญญาหย่าออกมาสิคะ"เห็นได้ชัดว่าเจียงซูฮุ่ยไม่คาดคิดว่าฉันจะตอบรับอย่างเด็ดขาดและตรงไปตรงมาขนาดนี้แม้ว่าเธอจะเฝ้ารอให้กู้สือซวี่รีบหย

  • หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก   บทที่ 111

    ฉันจ้องมองหน้าจอโทรศัพท์มือถือที่ดับมืดลง ในใจเต็มไปด้วยความสงสัยเคลือบแคลงในตอนนั้นเอง เสียงของเมิ่งอวิ๋นชูก็ดึงสติของฉันให้กลับมา"เยี่ยเจาเจา เธออย่าเพิ่งลาออกได้ไหม?"แววตาของเธอเปี่ยมไปด้วยการวิงวอนพลางสะอื้นไห้ "ฉันผิดไปแล้ว ก่อนหน้านี้ฉันไม่ควรหน้ามืดตามัวไปหลงเชื่อคำพูดของซูหย่าซินแล้วทำกับเธอแบบนั้นเลย ฉันคิดว่ายัยนั่นแค่อยากให้จูต้าเฉิงลวนลามเอาเปรียบเธอนิดหน่อยเพื่อสั่งสอนเท่านั้น ฉันไม่คิดจริง ๆ ว่าจิตใจหล่อนจะอำมหิตขนาดนี้"ฉันถามกลับ "เธอมีหลักฐานที่ยัยนั่นบงการไหม? บันทึกเสียง หรือที่แชตคุยกันในไลน์ มีบ้างหรือเปล่า?"เมิ่งอวิ๋นชูเอ่ยด้วยสีหน้ารู้สึกผิดอย่างยิ่ง "วันนั้นพี่ชายของหล่อนนัดฉันออกไปเจอ แล้วเป็นคนถ่ายทอดความต้องการของหล่อนมาให้ฉัน ตอนนั้นฉันยังไว้ใจซูฉีหมิงมาก ก็เลย... ไม่ได้อัดเสียงเอาไว้เลย"ฉันรู้สึกผิดหวังอยู่บ้างถ้าหากตอนนั้นสามารถบันทึกเสียงคำพูดพวกนั้นไว้ หรือมีหลักฐานแชตคุย ฉันก็คงกระชากหน้ากากเปิดโปงธาตุแท้ของซูหย่าซินได้แล้ว!เมิ่งอวิ๋นชูดูเหมือนจะเดาความคิดของฉันออก จึงพูดกับฉันว่า "จากที่ฉันรู้จักซูหย่าซินมาหลายปี ผู้หญิงคนนี้ทำงานทำการเจ

  • หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก   บทที่ 110

    ฉันคิดว่าเมื่อวานซูฉีหมิงยังควงเมิ่งอวิ๋นชูไปร่วมงานเลี้ยงอยู่เลย คงไม่ถึงขั้นจะพลิกหน้ากลับกลอกตัดรอนกันในวันนี้หรอกมั้ง?จู่ ๆ เมิ่งอวิ๋นชูก็ปล่อยโฮออกมา ไม่ใช่การแอบร้องไห้เงียบ ๆ อีกต่อไป แต่เป็นการร้องไห้โฮอย่างแหลกสลายฉันทำตัวไม่ถูกไปชั่วขณะ จึงเอ่ยถาม "เธอเป็นอะไรกันแน่เนี่ย? อย่าเอาแต่ร้องไห้สิ พูดมา!"เธอสะอึกสะอื้นอยู่นาน กว่าจะยอมเปิดปากเล่า "เมื่อบ่ายเขานัดฉันออกไปเจอ บอกว่าจะเอาวิตามินบำรุงมาให้ กินแล้วดีต่อสุขภาพคนท้อง ฉันก็หลงนึกว่านั่นเป็นวิตามินจริง ๆ..."ฉันตกตะลึงจนหน้าถอดสีที่แท้เรื่องราวทั้งหมดไม่ใช่ว่าเมิ่งอวิ๋นชูแอบกินยาทำแท้งเอง แต่เป็นซูฉีหมิงที่หลอกให้เธอกินเข้าไปต่างหากฉันแตะเครื่องบันทึกเสียงในกระเป๋าเสื้อ... ช่างเถอะ อย่าเปิดคำพูดพวกนั้นให้เธอฟังเลยไม่อย่างนั้น ไม่รู้ว่าสภาพจิตใจของเธอจะยังทนรับไหวหรือเปล่า?ในตอนนั้นเอง ฉันเห็นเมิ่งอวิ๋นชูหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา"เธอจะโทรหาใคร?" ฉันถามในแววตาของเมิ่งอวิ๋นชูเหมือนยังมีความหวังริบหรี่หลงเหลืออยู่ เธอตอบว่า "ซูฉีหมิง ฉันแค่อยากจะถามเขาให้รู้เรื่อง ว่าในใจเขาคิดอะไรอยู่กันแน่?"ฉันเอ่ยเตือนด้วย

  • หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก   บทที่ 109

    เมิ่งอวิ๋นชูเอ่ยขึ้น "เยี่ยเจาเจา ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายเธอเลยนะ ฉันไม่คิดจริง ๆ ว่าจูต้าเฉิงจะทำเกินกว่าเหตุขนาดนั้น! เธอก็รู้นี่ว่าฉันมีเหตุผลจำเป็นที่พูดไม่ได้!"ฉันแค่นหัวเราะเยาะอย่างเย็นชา "เหตุจำเป็นของเธอก็คือเธออยากแต่งเข้าตระกูลซูจนตัวสั่น เลยยอมก้มหัวให้ซูหย่าซินใช้เป็นเครื่องมือไงล่ะ! ตอนนี้เธออยู่ที่ไหน? เรามาเจอหน้าคุยกันตรง ๆ ดีกว่า"ในเมื่อแม้กระทั่งเรื่องลาออก เธอยังคิดจะหาเรื่องกลั่นแกล้งฉัน ถ้าอย่างนั้นฉันก็จะเปิดคลิปเสียงบทสนทนาระหว่างเจียงซูฮุ่ยกับแม่ของซูฉีหมิงที่อัดไว้เมื่อวานให้เธอฟังเสียเลยเมิ่งอวิ๋นชูตอบว่า "ตอนนี้ฉันออกมาสัมภาษณ์งานข้างนอก หกโมงเย็นถึงจะกลับเข้าบริษัท"ด้วยเหตุนี้ หลังจากอัปเดตตอนนิยายประจำวันลงระบบหลังบ้านเสร็จเรียบร้อย พอเห็นว่าช่วงบ่ายใกล้จะถึงเวลาตามที่นัดไว้ ฉันจึงขับรถมุ่งหน้าไปยังบริษัทตอนนั้นเลยเวลาเลิกงานแล้ว แผนกของเราในวันนี้ไม่มีใครอยู่ทำโอทีฉันเคาะประตูห้องทำงานของเมิ่งอวิ๋นชูสองสามครั้ง แต่ไม่มีเสียงตอบรับ ทว่าไฟข้างในห้องยังคงเปิดสว่างอยู่ผ่านไปครู่หนึ่ง ฉันจึงตัดสินใจผลักประตูเข้าไปภาพที่ปรากฏตรงหน้าทำเอาฉันเบิกต

  • หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก   บทที่ 108

    "งั้นวันหลังฉันเปลี่ยนวิธีแสดงความรักใหม่ดีไหม แบบนี้ได้ไหมล่ะ?"เขาพูดไปพลางขยับตัวเข้ามาแนบชิดกับฉันไปพลางฉันรีบผลักเขาออกทันทีแล้วเอ่ยปาก "นายช่วยทำตัวเป็นผู้ใหญ่หน่อยได้ไหม?"กู้อี้หานชะงักไปในทันใด เขาจ้องมองฉันด้วยสีหน้าจริงจังอย่างยิ่งพลางถามว่า "ทำตัวเป็นผู้ใหญ่เหรอ? แบบพี่เหยียนโจวอย่างนั้นน่ะสิ?"ฉันอึ้งไปครู่หนึ่ง เกือบจะตามไม่ทันว่าเขาหมายถึงคุณเสิ่น"นายกำลังพูดเพ้อเจ้ออะไรเนี่ย?" ฉันขี้เกียจจะต่อปากต่อคำกับเขา จึงหันหน้ามองออกไปนอกหน้าต่างรถกู้อี้หานเอ่ยต่อ "เมื่อกี้ที่คุณย่าเสิ่นพูดไปน่ะ แค่หยอกเธอเล่นเฉย ๆ นะ อย่าเก็บเอาไปคิดจริงจังล่ะ! พี่เหยียนโจวปีนี้อายุก็สามสิบกว่าแล้ว จนป่านนี้ยังไม่เคยพาผู้หญิงคนไหนเข้าบ้านเลยสักคน พวกเรายังแอบสงสัยกันอยู่เลยว่า เผลอ ๆ เขาอาจจะไม่ได้ชอบผู้หญิงด้วยซ้ำ เอาเป็นว่า เธออย่าไปสนใจเขาเลยนะ พวกเธอสองคนไม่เหมาะสมกันหรอก"ฉันยกมือนวดขมับที่เริ่มปวดตุบ ๆ พลางพูดว่า "กู้อี้หาน นายช่วยให้ฉันอยู่เงียบ ๆ สักพักได้ไหม เลิกพูดจาเพ้อเจ้อไร้สาระเสียที!"ฉันกับเสิ่นเหยียนโจวแทบจะเป็นคนแปลกหน้าต่อกันเลยด้วยซ้ำ รวม ๆ แล้วยังคุยกันไม่ถึงสองปร

  • หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก   บทที่ 107

    คุณนายใหญ่ตระกูลเสิ่นหัวเราะเยาะอย่างเย็นชา "คุณหนูซูไม่ได้เป็นเอ็นข้อมืออักเสบอยู่หรอกหรือ? คนแก่อย่างฉันไม่ได้ใจไม้ไส้ระกำ แล้วก็ไม่ชอบบังคับใจใครเสียด้วยสิ""คุณท่านคิดมากไปแล้วค่ะ ไม่ได้ลำบากใจเลยสักนิดค่ะ"สีหน้าของซูหย่าซินแทบจะเขียนคำว่าประจบเอาใจไว้บนหน้าอย่างชัดเจน "ก่อนหน้านี้มีอาการเอ็นข้อมืออักเสบกำเริบขึ้นมาจริง ๆ ค่ะ แต่ตอนนี้หายดีแล้ว เล่นเปียโนได้สบายมากเลยค่ะ"คุณนายใหญ่ตระกูลเสิ่นที่ใช้ชีวิตผ่านโลกมาจนอายุปูนนี้ แค่ปราดตามองแวบเดียวก็ทะลุปรุโปร่งไปถึงข้างในเธอดึงมือฉันให้ขยับมายืนเคียงข้างเธอ ก่อนจะเอ่ยปฏิเสธกลับไป "ฉันเจอคนที่เหมาะสมสำหรับการบรรเลงเพลงแล้วล่ะ ไม่รบกวนคุณหนูซูแล้วดีกว่า"เดิมทีซูหย่าซินคิดว่าการที่ตนเองเป็นฝ่ายเอ่ยปากขอเล่นเปียโนให้คุณนายใหญ่ตระกูลเสิ่นฟังก่อน คุณนายใหญ่ตระกูลเสิ่นจะต้องรู้สึกเป็นเกียรติและยินดีอย่างยิ่งเธอไม่คิดเลยว่าตัวเองจะถูกปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใยขนาดนี้ในเวลานี้ สีหน้าของเธอแทบจะเก็บความอับอายไว้ไม่อยู่ แววตาขุ่นเคืองตัดพ้อแทบจะทะลักออกมากู้สือซวี่คงจะรู้สึกสงสารและเห็นใจ จึงเอ่ยกับซูหย่าซินด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน "เอ็นข้อ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status