Share

ตอนที่ 6 ความลับแลกชีวิต

Author: Lolishy
last update publish date: 2026-11-06 15:31:17

เช้าวันถัดมา จือเหยาตื่นหลังหลับเพียงหนึ่งชั่วยาม นางมิบอกชิงไต้เรื่องคนหลังผนัง เพียงสั่งว่าห้องหอมิต้องให้คนเข้ามาจัดมากและอาหารเช้าให้ส่งสองชุดโดยอ้างว่านางกินมิเป็นเวลา

พอตกสาย ประตูลับเปิดอีกครั้ง เผยจิ่งเช่อเปลี่ยนผ้าพันแผลแล้วแต่สีหน้ายังซีด

“วันนี้ตอบได้มากกว่าเมื่อคืนหรือยัง” นางถาม

เขาวางม้วนกระดาษเล็กบนโต๊ะ “นี่เป็นสำเนาบัญชีเสบียงบางส่วนของกองทัพเหนือก่อนหลงเหมิน”

จือเหยามิแตะทันที “เหตุใดให้ข้าดู”

“เพราะเจ้าดูบัญชีเป็น”

“ผู้ใดบอก”

“สินเดิมมารดาเจ้าอยู่ในชื่อเจ้าและดำเนินต่อโดยมิล่มหลังนางเสีย คนอายุสิบเก้ามิได้ทำได้เพราะโชค”

คำตอบทำให้นางรู้ว่าเขาตรวจภูมิหลังนางมาแล้ว

“ท่านสืบข้า?”

“ก่อนกลับจวน ข้าต้องรู้ว่าผู้ใดถูกส่งมาแต่งกับศพของข้า”

ความมิพอใจขึ้น แต่ยังมิถึงขั้นทะเลาะ เพราะอย่างน้อยเขายอมรับตรง ๆ

จือเหยาเปิดบัญชี ตัวเลขมิใช่สิ่งที่นางคุ้นทั้งหมด มีรหัสทหาร หน่วยน้ำหนักและชื่อคลัง แต่รูปแบบจ่ายเงินกับรับของยังเป็นบัญชี

“ยอดรับรองสูงกว่ายอดส่งจริงบางจุด?” นางถาม

“เจ้าเห็น?”

“ยังมิแน่ ต้องรู้ว่าคอลัมน์นี้คืออะไร”

เผยจิ่งเช่ออธิบาย

นางจึงพบว่าบางรายการต่างกันน้อยเกินกว่าจะสะดุด แต่เกิดซ้ำ

“นี่คือเหตุที่ท่านสงสัย?”

“หนึ่งในนั้น อีกอย่างคือคำสั่งเดินทัพมาถึงเร็วเกินทางปกติและแผนที่ซึ่งเราได้รับพาเข้าเส้นที่มิควรใช้”

“ท่านคิดว่ามีคนวางให้แพ้”

“ข้าคิดว่าต้องพิสูจน์ก่อนพูด”

จือเหยาพยักหน้า คำนี้นางเห็นด้วย

เขาจึงเสนอข้อตกลง นางช่วยให้เขาซ่อนอยู่ในจวนชั่วคราวและใช้สายการค้าตรวจเอกสารที่มิแตะความลับทหาร ส่วนเขาจะให้สิทธิ์นางเข้าถึงบัญชีทรัพย์จวนและรายงานคนที่ต้องระวังตามความจำเป็น

“แล้วเรื่องความเป็นสามีภรรยา” จือเหยาถาม

เผยจิ่งเช่อนิ่ง

“ราชโองการมีผล แต่ข้าจะมิแตะเจ้าหากเจ้ามิยินยอม”

คำตอบตรงทำให้นางผ่อนเล็กน้อย

“ดี”

“เจ้าตกลง?”

“ชั่วคราว”

“ระยะ?”

“จนกว่าข้าจะเห็นว่าท่านใช้ข้าเป็นโล่หรือเป็นพันธมิตร”

“ต่าง?”

“โล่มิต้องรู้ว่าดาบมาจากไหน”

เขามองนางนาน “เข้าใจ”

ก่อนกลับหลังผนัง เผยจิ่งเช่อส่งกุญแจหนึ่งดอกให้

“คลังเอกสารส่วนตัวของข้า เจ้าตรวจได้เฉพาะบัญชีทรัพย์ มิแตะตราทหาร”

จือเหยารับ “นี่ต่างหากสิ่งที่แลกได้”

วันเดียวกัน พ่อบ้านฉางนำบัญชีเรือนมาส่งสิบสองเล่ม จือเหยามองกองสมุดแล้วรู้ว่า ปัญหาของจวนเผยมิได้มีเพียงคนตายที่ยังมีชีวิต

ตัวเลขในบ้านเองก็มิน่าไว้ใจนัก

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • หลังถูกถอนหมั้น ข้ากลับแต่งให้คนตาย   ตอนที่ 16 คู่หมั้นเก่าหน้าประตู

    หลู่ฉางเยี่ยนรออยู่ในห้องรับรองด้านนอก เขามิได้เข้าลึกถึงเรือนในตามฐานะเดิมอีกแล้วจือเหยาเห็นสิ่งนี้ก่อนอย่างอื่น“คุณชายหลู่”คำเรียกทำให้เขาขมวดคิ้ว “ต้องห่างถึงเพียงนี้?”“เราถอนหมั้นแล้ว”เขาเงียบ ก่อนกล่าว “ข้าได้ยินว่าคนจวนเผยกดดันเจ้าเรื่องทรัพย์”“จัดการแล้ว”“กรมกลาโหมเข้าตรวจ?”จือเหยามอง “ข่าวเร็ว”“เรื่องจวนโหว คนจับตา”“แล้ว?”“ถ้าเจ้าอยู่ลำบาก ข้าช่วยได้”นางรอ“การแต่งครั้งนี้เกิดเพราะราชโองการกับคนตาย หากเจ้าต้องการออกจากจวนในอนาคต ข้าสามารถให้บิดาหาทาง...”จือเหยายกมือ“ท่านคิดว่าข้าแต่งเพราะประชดท่านจริง?”หลู่ฉางเยี่ยนหน้าแข็ง “มิทั้งหมด แต่เจ้ามิรู้จักเผยจิ่งเช่อด้วยซ้ำ”“ท่านก็มิรู้จักชีวิตข้าหลังถอนหมั้น”“จือเหยา เรารู้จักกันสิบสองปี”“สิบสองปีมิทำให้คำว่าเราอยู่ตลอดไป”เขาหยุดนางกล่าวชัด “มิมีคำว่าเราแล้ว”“ข้ามิได้บอกให้เจ้ากลับมาเป็นคู่หมั้นทันที ข้าเพียง...”“เพียงคิดว่าท่านควรช่วยจัดทางออกให้ข้า”คำนี้ทำให้เขาเงียบจือเหยานึกถึงสิ่งที่ตนเพิ่งเถียงกับเผยจิ่งเช่อหลายครั้ง คนสองคนต่างกันมาก แต่มีนิสัยคล้ายอย่างหนึ่ง...คิดว่าถ้าตนเห็นทางที่ดีกว่า ก็สมควรเสน

  • หลังถูกถอนหมั้น ข้ากลับแต่งให้คนตาย   ตอนที่ 15 รอยตราบนบัญชีเสบียง

    รุ่งเช้า จือเหยาเรียกผู้จัดการเก่าของร้านมารดามาถามเรื่องฉางซุ่นโดยใช้เหตุผลว่ากำลังจัดทะเบียนพ่อค้าเก่าคำตอบทำให้เส้นเริ่มมีรูปฉางซุ่นเปลี่ยนชื่อเป็นหย่งเซิ่งช่วงปลายปีหย่งเหอสิบสี่ หลังผู้ถือหุ้นหลักเปลี่ยนบางส่วน กิจการขยายจากการขนของทั่วไปไปสู่รับงานคลังและส่งของไกลขึ้น“ผู้ใดรับรองตอนเปลี่ยนทะเบียน” จือเหยาถามผู้จัดการค้นสำเนาเก่า พบชื่อผู้ค้ำย่อว่า “ล.”และบันทึกคนส่งเอกสารชื่อหลู่เหวินไห่นางหยุด“หลู่ใด”“ข้าน้อยมิแน่ขอรับ สมัยนั้นได้ยินว่าเป็นสายรองตระกูลหลู่ แต่มิเคยพบเจ้าตัว”จือเหยามิโยงไปหลู่ฉางเยี่ยนทันที ตระกูลหลู่ใหญ่ มีญาติหลายสาย ชื่อย่อหนึ่งตัวมิใช่หลักฐานช่วงบ่ายฉินเฟิงนำข่าวว่า หลู่เหวินไห่มีตัวจริง เป็นคนดูแลงานค้าของญาติสายหนึ่งและเคยเดินเรื่องให้ห้างหลายแห่ง มิได้ทำเฉพาะหย่งเซิ่ง“ดังนั้นเส้นหลู่อาจเป็นเพียงผู้ค้ำทางธุรกิจ” จือเหยาสรุปเผยจิ่งเช่อพยักหน้า “ยังมิกล่าวหา”ทั้งสองกลับไปที่บัญชีทหาร ตราหย่งเซิ่งปรากฏในรายการส่งธัญพืชหลายครั้ง ยอดจ่ายดูครบ แต่ยอดรับบางจุดต่ำกว่า

  • หลังถูกถอนหมั้น ข้ากลับแต่งให้คนตาย   ตอนที่ 14 บุรุษที่เริ่มมองนางใหม่

    ตราคลื่นสามชั้นพาจือเหยากลับไปยังหีบเอกสารของมารดานางจำได้ว่าตรานี้เคยอยู่บนใบส่งผ้ากับธัญพืชทางเหนือหลายปีก่อน เป็นตราของห้างฉางซุ่นซึ่งภายหลังเปลี่ยนชื่อกิจการ“เปลี่ยนเป็นอะไร” เผยจิ่งเช่อถาม“ต้องตรวจทะเบียนเก่า”เขามองนางไล่รายชื่อจากความจำโดยมิเปิดสมุดหลายครั้ง แล้วถาม “เจ้าจำตราพ่อค้าหลายปีได้ทั้งหมด?”“มิทั้งหมด สิ่งที่เกี่ยวกับสินเดิมมารดาข้าจำมากหน่อย”“เพราะ?”“ถ้าจำมิได้ คนอื่นก็จะบอกข้าได้ทุกอย่างว่าเคยเกิดขึ้น ทั้งที่อาจมิจริง”คำตอบทำให้เขาเงียบก่อนหน้านี้เขามองนางเป็นสตรีซึ่งราชโองการส่งเข้าจวนและอาจเป็นช่องทางของคนอื่น วันนี้เป็นครั้งแรกที่จือเหยารู้สึกว่าสายตาเขาเปลี่ยนจาก “ต้องระวัง” เป็น “อาจใช้เป็นคู่คิดได้จริง”เขาเอาสำเนาบัญชีทหารอีกชุดออกมา“ข้าคิดว่าเจ้าควรเห็น”“อะไร”“รายการจ่ายเงินพ่อค้าซึ่งส่งเสบียงช่วงก่อนหลงเหมิน”จือเหยารับ “ท่านไว้ใจข้าขึ้น?”“ข้าไว้ใจวิธีที่เจ้าตรวจสิ่งต่าง ๆ”“ยังมิไว้ใจข้า?”“คนสองอย่างนี้ต่าง”“ตรงดี”

  • หลังถูกถอนหมั้น ข้ากลับแต่งให้คนตาย   ตอนที่ 13 ข้าคือฮูหยินเจิ้นเป่ยโหว

    สองวันหลังงานเลี้ยง ข่าวเรื่องที่นั่งเดินไปถึงตระกูลหลู่ หลู่ฉางเยี่ยนมิได้มาหาจือเหยา แต่ให้คนส่งของบางอย่างมาจวนเผย...ยาบำรุงกับผลไม้ตามฤดู พร้อมข้อความว่า “อย่าใส่ใจคำคน”จือเหยาคืนทั้งหมดข้อความตอบมีเพียง “ขอบคุณคุณชายหลู่ ฮูหยินโหวสบายดี”มิมีชื่อเดิม มิมีคำสนิทวันเดียวกัน สตรีจากตระกูลสายรองเผยสองคนมาเยี่ยม หนึ่งในนั้นถามตรงว่า หลังท่านโหวตายแล้ว ทรัพย์บางอย่างควรให้ญาติบุรุษถือแทนหรือไม่ เพราะ “สตรีใหม่อาจยังมิรู้เรื่องทหารและที่ดินพระราชทาน”จือเหยานั่งฟังจนจบ“สิ่งที่ข้ามิรู้ ข้าถามผู้รู้” นางตอบ “สิ่งที่กฎหมายบอกว่ามิใช่ของข้า ข้ามิแตะ ส่วนสิ่งที่อยู่ในอำนาจฮูหยินสายหลัก ข้ามิมอบเพียงเพราะข้าเป็นสตรี”อีกฝ่ายหัวเราะแห้ง “ข้าเพียงหวังดี”“ขอบคุณ”“แต่คนในตระกูลควรช่วยกัน...”จือเหยามองตรง “ข้าก็คือคนในตระกูล”ประโยคนี้ทำให้คนเงียบ“ข้าคือฮูหยินเจิ้นเป่ยโหวตามราชโองการและพิธีครบ ถ้าผู้ใดเห็นว่าข้ามิมีสิทธิ์ในสิ่งซึ่งกฎหมายให้ โปรดนำข้อกฎหมายมา ข้าจะอ่าน”มิมีผู้ใดนำมาหล

  • หลังถูกถอนหมั้น ข้ากลับแต่งให้คนตาย   ตอนที่ 12 งานเลี้ยงแรกของหญิงหม้าย

    งานเลี้ยงของฮูหยินเสนาบดีกรมโยธาจัดในสวนซึ่งมีบึงบัวกลางเรือน แขกสตรีมาจากหลายตระกูล ข่าวเรื่องจือเหยาถอนหมั้นแล้วแต่งกับคนตายทำให้นางกลายเป็นหัวข้อที่มิมีผู้ใดพูดต่อหน้าเต็มคำ แต่สายตากลับถามแทนจือเหยาแต่งชุดสีม่วงหม่น มิไว้ทุกข์เต็มเพราะพิธีศพผ่านแล้ว แต่มิใช้สีสดเกินฐานะหญิงเพิ่งแต่งกับผู้ล่วงลับนางคารวะเจ้าภาพตามมารยาท จากนั้นถูกเชิญนั่งกับฮูหยินตระกูลขุนนางระดับใกล้กัน“ฮูหยินเผยดูสบายดี” สตรีผู้หนึ่งเอ่ย “ข้านึกว่าจะพักจวนอีกหลายเดือน”“ท่านย่าบอกว่าคนเป็นยังต้องออกจากประตูเจ้าค่ะ” จือเหยาตอบประโยคมิแข็ง แต่ปิดทางสงสารมินานซูหว่านโหรวปรากฏพร้อมสตรีจากบ้านญาติ นางยังมิมีฐานะในจวนหลู่ เพราะตระกูลหลู่ยังมิยอมรับตามที่หลู่ฉางเยี่ยนต้องการเต็มที่สายตาหลายคู่ยิ่งสนใจหว่านโหรวเข้ามาคารวะ “ฮูหยินเจิ้นเป่ยโหว”จือเหยาพยักหน้าสตรีอีกคนหัวเราะเบา “เมื่อก่อนทั้งสองเกือบเป็น…คนกันเอง วันนี้ฐานะเปลี่ยนเสียแล้ว”จือเหยามิรับเหยื่อ “ฐานะคนย่อมเปลี่ยนตามเอกสารและพิธีเจ้าค่ะ”ซูหว่านโหรวเม้มริมฝีปาก

  • หลังถูกถอนหมั้น ข้ากลับแต่งให้คนตาย   ตอนที่ 11 ศพที่มิมีใบหน้า

    หลังกรมกลาโท่านหมออกจากจวน จือเหยามิปล่อยให้คำถามเรื่องศพค้างคาอีก“ท่านบอกว่าเขาตายก่อนและใบหน้าถูกทำลาย” นางทวน “ข้าต้องรู้มากกว่านั้น”เผยจิ่งเช่อยืนข้างโต๊ะ มิได้กลับเข้าช่องลับทันที “ตอนหลงเหมิน กองกำลังข้าถูกตีแตกเป็นช่วง ๆ หลังถอนตัว ข้ามีคนติดตามเหลือมิมาก เราถูกไล่ตามอีกครั้งใกล้หุบเขาด้านตะวันตก”“ศพอยู่ที่นั่น?”“ใช่ เป็นชายซึ่งสวมเกราะฝ่ายเรา ร่างถูกไฟกับหินทำลาย ใบหน้ามิเหลือพอระบุ”จือเหยาขมวดคิ้ว “ทหารของท่าน?”“น่าจะเป็นคนส่งสารจากหน่วยย่อย แต่ข้ามิรู้ชื่อในตอนนั้น”คำว่า “น่าจะ” ทำให้นางมิสบายใจ“แล้วเหตุใดกลายเป็นศพท่าน”“คนของข้าสองคนเห็นว่าเสื้อเกราะชั้นในใกล้เคียงและข้าบาดเจ็บหนักจนหายไปจากสายตาคนส่วนใหญ่ เราตัดสินใจให้ข่าวว่าข้าตายเพื่อหยุดการไล่ล่า”“ผู้ใดเป็นคนตัดสิน”เผยจิ่งเช่อเงียบครู่ “ข้า”“แล้วคนตายผู้นั้น?”“ศพถูกใช้โดยมิมีครอบครัวอยู่ตรงนั้นให้ถาม”จือเหยามองเขา “นั่นมิใช่เรื่องเล็ก”“ข้ารู้”เขามิได้แก้ตัวว่าจำเป็น นั่นทำให้นางฟังต่อ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status