LOGINShare
บทที่ 1378
Latest chapter
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1379
ฉีเซิงพุ่งพรวดเข้าไป ขณะที่กำลังจะแย่งชามเนื้อวัวดิบนั้นมา นักพรตกู่ที่ได้รับสัญญาณลับจากหลานซื่อมาแต่แรกก็ชิงเตะนำหน้าไปก่อน กระเด็นไปทั้งชามทั้งเนื้อ“เพล้ง!”เนื้อวัวดิบอาบเลือดกลิ้งตกลงเกลื่อนพื้น ชามที่ใส่เนื้อร่วงกระแทกพื้นจนแตกกระจายฉีเซิงที่พุ่งไปคว้าความว่างเปล่าเมื่อเห็นภาพนี้ ก็ถึงกับชะงักงันไปชั่วขณะจากนั้นถึงเพิ่งได้สติกลับมา ว่าหลานซื่อกำลังหยั่งเชิงเขาอยู่เวลานี้ เห็นได้ชัดว่าเขาได้เผยพิรุธออกมาแล้วเนื่องจากการกระทำโดยสัญชาตญาณฉีเซิงค่อย ๆ ยืดกายขึ้นยืนตรง หันกลับไปมองหลานซื่ออีกครั้ง สบเข้ากับดวงตาคู่ที่ดูคล้ายจะยิ้มแต่ก็ไม่เชิงของนาง“มหาปุโรหิตฉี ร้อนรนถึงเพียงนี้กำลังทำอะไรอยู่หรือ? หรือว่าในเนื้อวัวดิบนี้จะมีปัญหาอะไร? หรือจะบอกว่า...ไม่ค่อยสะอาดนัก?”หลานซื่อหรี่ตาลง น้ำเสียงแฝงเผยความอันตรายอกมานางใช้น้ำเสียงที่แทบจะมั่นใจแน่ชัด ซึ่งเท่ากับเป็นการประกาศท่าทีอย่างชัดเจนโดยเฉพาะประโยคสุดท้ายที่ว่า ‘ไม่ค่อยสะอาดนัก’ เสมือนเป็นการชี้หน้าฉีเซิง แล้วคาดคั้นถามเอาตรง ๆ ว่าเขาได้เล่นตุกติกอะไรกับเนื้อวัวดิบหรือไม่เดิมทีหลานซื่อคิดว่านางพูดถึงขนาดนี้แล้ว
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1378
“รีบดูสิ คนนั้นอย่างไร...วันนั้นก็คือนาง!”“คนไหน คนไหน? ให้ข้าดูหน่อย!”หลานซื่อพานักพรตกู่และพยัคฆ์ขาวเดินตามหลังฉีเซิง จากหุบเขาฝั่งนี้ไปจนถึงอีกฝั่งหนึ่งไม่นานนักก็เข้าสู่เขตชุมชนที่พักอาศัยของเผ่าร้อยอสูร ทั่วทุกสารทิศล้วนมีชาวเผ่าร้อยอสูรจำนวนไม่น้อยที่กำลังทำงานหรือไม่ก็กำลังคุยเล่นพักผ่อนหย่อนใจทันทีที่หลานซื่อและฉีเซิงปรากฏตัว คนเหล่านี้ต่างก็พากันทอดสายตามองมาพวกเขาทักทายฉีเซิงผู้เป็นมหาปุโรหิตของชนเผ่าอย่างเป็นมิตรก่อน จากนั้นก็ลอบใช้หางตาชำเลืองมองหลานซื่อที่อยู่ด้านหลังเขาเป็นระยะอย่างรู้กัน พลางกระซิบกระซาบพูดคุยบางอย่างหลานซื่อไม่ได้มีปฏิกิริยาตอบสนองใด ๆ ต่อสิ่งนี้ เพียงปล่อยให้พวกเขาแอบมองด้วยสีหน้าอันราบเรียบส่วนเสียงซุบซิบของพวกเขานั้น กลับลอยเข้าหูนางทุกถ้อยคำอย่างชัดเจนโดยไม่มีตกหล่นแม้แต่คำเดียว...“ก็แม่นางน้อยที่อยู่ด้านหลังท่านมหาปุโรหิตนั่นอย่างไรเล่า เห็นหรือไม่?”“อ้อ ๆ! เห็นแล้ว ๆ! หน้าตางดงามยิ่งนัก หากบอกว่านางคือธิดาศักดิ์สิทธิ์ข้าก็เชื่อ!”“จิ๊! เจ้าก็รู้จักแต่มองหน้าตา ตอนนี้ยังไม่แน่ใจเลยว่าใช่หรือไม่ใช่กันแน่”“เอ๊ะ? เหตุใดยังไม่แน่ใจ
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1377
เพราะมหาปุโรหิตแห่งเผ่าร้อยอสูรผู้นี้มีชื่อสกุลว่า “ฉี”เป็นสกุล ‘ฉี’ เดียวกับยายทวดของนางหากไม่ใช่นางเป็นคน-ขี้สงสัย เก็บไพ่ตายไว้ในมือ ไม่แพร่งพรายเรื่องความสัมพันธ์ทางสายเลือดระหว่างตนเองกับมหาปุโรหิตฉีผู้นี้ออกไป ไม่แน่ว่าป่านนี้นางคงจะพลาดท่าในมือของฉีเซิงไปแล้วหลานซื่อไม่ได้คิดว่าความสัมพันธ์ทางสายเลือดอันน้อยนิดระหว่างนางกับมหาปุโรหิตฉีผู้นี้จะสลักสำคัญอะไรนักถึงอย่างไรก็ห่างเหินกันมาหลายทอดแล้วอีกทั้งอีกฝ่ายยังเป็นถึงมหาปุโรหิตของชนเผ่าหนึ่งระหว่างชาวเผ่านับล้านกับญาติห่าง ๆ เช่นนาง มีเหตุผลอะไรที่เขาจะต้องเลือกนางด้วย?ดังนั้นก่อนหน้านี้หลานซื่อจึงไม่พูด ตอนนี้ก็ไม่พูดเช่นกันส่วนเรื่องเมื่อครู่...หลานซื่อปรายตามองฉีเซิงอย่างราบเรียบ ก่อนจะแย้มยิ้มออกมา “มหาปุโรหิตฉี ข้าไม่ชอบความเอิกเกริกเช่นนี้จริง ๆ วันหน้าหากทำให้เรียบง่ายได้ก็เรียบง่ายเถิด อีกอย่าง ตอนนี้ข้าค่อนข้างหิวแล้ว พอจะพาข้าไปหาอะไรกินสักหน่อยได้หรือไม่?”ฉีเซิงชะงักงันไปนึกไม่ถึงว่าธิดาศักดิ์สิทธิ์จากโลกภายนอกผู้นี้ สุดท้ายก็มีปฏิกิริยาตอบสนองที่ราบเรียบถึงเพียงนี้ยังคิดว่าเมื่อนางมองทะลุความคิด
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1376
นักพรตกู่มองดูฉากนี้ด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความตกตะลึง“นี่...นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้น?”เมื่อครู่นี้หลังจากที่เขาออกมาจากถ้ำพำนัก เตรียมจะเฝ้าระวังอยู่ด้านนอกอย่างเต็มที่ จู่ ๆ ก็เห็นคนนับร้อย...อ้อ ไม่สิ น่าจะเป็นนับพันคน ปรากฏตัวขึ้นจากทุกทิศทุกทางแทบจะพร้อมกัน จากนั้นก็พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วและยืนกระจายอยู่ตามจุดต่าง ๆ ด้านนอกถ้ำพำนักบนโขดหิน บนหน้าผา บนต้นไม้ ล้วนเต็มไปด้วยผู้คนนักพรตกู่เกิดความระแวดระวังขึ้นมาในทันทีหากไม่ใช่เพราะตรวจสอบแล้วว่าในมือของพวกเขาไม่ได้พกพาอาวุธใด ๆ เกรงว่าเขาคงจะลงมือจัดการไปแล้วบังเอิญในขณะเดียวกัน หลานซื่อเดินออกมาจากถ้ำพำนักพอดีนักพรตกู่รีบอ้าปาก เตรียมจะรีบเตือนธิดาศักดิ์สิทธิ์ของเขาในทันทีทว่าเขายังไม่ทันได้พูดอะไรออกมา เสียงกระหึ่มและพร้อมเพรียงกันก็ดังขึ้นพักหนึ่ง กึกก้องไปทั่วทั้งหุบเขาแห่งนี้เมื่อเทียบกับความตกตะลึงของนักพรตกู่แล้ว หลังจากหลานซื่อชะงักไปครู่หนึ่ง นางก็หรี่ตาทั้งสองลงเล็กน้อย สายตาที่เย็นชาลึกล้ำพินิจมองฉีเซิงที่กำลังเดินเข้ามาจากจุดที่ห่างออกไปไม่ไกล“มหาปุโรหิตฉี นี่คือพิธีต้อนรับของเผ่าร้อยอสูรของพวกท่านหรื
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1375
แม้หลานซื่อจะไม่เข้าใจว่านิยามของสัตว์ศักดิ์สิทธิ์และสัตว์ป่าสำหรับเผ่าร้อยอสูรแห่งนี้คืออะไรแต่พยัคฆ์ขาวตัวโตนี้ฟังภาษาคนรู้เรื่อง รับรู้ถึงบรรยากาศและอารมณ์ได้ ท่าทีราวกับมีสติปัญญาแล้วเช่นนี้ ย่อมไม่อาจมองว่ามันเป็นเพียงสัตว์ป่าธรรมดาทั่วไปได้เลยโดยเฉพาะหน้าตาของมันที่ดูไม่ธรรมดาเช่นเดียวกันแม้หลานซื่อจะไม่เคยเปิดหูเปิดตามาก่อน แต่ก็เคยได้ยินเรื่องราวของสี่สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ใหญ่ที่ดำรงอยู่เพียงในเทพนิยาย...มังกรฟ้า พยัคฆ์ขาว หงส์แดง เต่าดำสิ่งเหล่านี้ในความรับรู้ของหลานซื่อ ล้วนเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้เลยที่จะมีอยู่จริงเปรียบดั่งมังกรฟ้า บนโลกใบนี้จะมีมังกรได้อย่างไรกัน?เห็นได้ชัดว่าทั้งหมดล้วนเป็นเพียงตำนานเหนือธรรมชาติ เป็นของจอมปลอมที่ถูกแต่งแต้มขึ้นมาในเทพนิยาย แล้วจะกลายเป็นจริงได้อย่างไร?หลานซื่อในอดีตไม่เชื่อ ตอนนี้นางก็ยังคงไม่คิดว่าสิ่งเหล่านี้จะเป็นเรื่องจริงเพียงแต่อาจจะมีความเป็นไปได้ว่า พยัคฆ์ขาวที่อยู่ตรงหน้าตัวนี้มีความพิเศษอยู่บ้าง มีบางสิ่งที่ผิดแผกไปจากทั่วไปจริง ๆก็เหมือนกับตัวนาง การเกิดใหม่ มิติ น้ำทิพย์...บนร่างกายของนางก็มีความพิเศษเช่นกัน แ
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก บทที่ 1374
การไร้ซึ่งญาติมิตรร่วมสายเลือดหลงเหลืออยู่บนโลกนี้แม้แต่คนเดียว สถานการณ์เช่นนี้นับว่าพบเห็นได้น้อยยิ่งนักโดยทั่วไปแล้วหากไม่ถูกฆ่าล้างตระกูล ก็เป็นเพราะการทำนายของเขาผิดพลาด คนผู้นี้ได้ตายจากไปตั้งนานแล้ว ดังนั้นจึงไม่อาจนับญาติมิตรร่วมสายเลือดของนางได้แต่ธิดาศักดิ์สิทธิ์ที่ยืนอยู่เบื้องหน้าเขาผู้นี้ เป็นคนเป็น ๆ ที่ยังมีชีวิตอยู่ แล้วจะเป็นอย่างที่สองไปได้อย่างไรกัน?ดังนั้นมหาปุโรหิตจึงยืนยันผลลัพธ์อย่างแรกอย่างไม่ลังเลสักนิดธิดาศักดิ์สิทธิ์ผู้นี้อาจจะเคยถูกฆ่าล้างตระกูลมาจริง ๆ จึงได้ไร้ซึ่งญาติมิตรร่วมสายเลือดหลงเหลืออยู่บนโลกนี้เช่นนี้ย่อมไม่มีทางเกี่ยวโยงมาถึงตัวเขาได้เป็นแน่แต่มหาปุโรหิตกลับไม่รู้ว่า ในคราวนี้ การทำนายของเขานั้นเกิดความผิดพลาดจริง ๆหลังจากบังเอิญได้รู้ว่า ระหว่างนางกับมหาปุโรหิตแห่งเผ่าร้อยอสูรผู้นี้ยังมีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกันเล็กน้อย หลานซื่อก็ไม่ร้อนรนอีกต่อไปนางซักถามมหาปุโรหิตและเยี่ยนเอ๋อร์อีกสองสามข้อ จากนั้นจึงเลิกราไปมหาปุโรหิตยังคงพะวงในบางเรื่อง ในเมื่อหลานซื่อซักถามจนจบแล้ว เขาจึงรีบเอ่ยขึ้นทันทีว่า “ธิดาศักดิ์สิทธิ์ ไม่ทราบว่าตอ
You may also like
บันทึกรัก : สามีข้ามีไฝเสน่ห์
เซี่ยวชิงขวาง77.2K viewsท่านแม่ทัพได้โปรดปล่อยข้าไป
ป่าดอกท้อ35.2K viewsสาวน้อยผู้นำพาครอบครัวสู่ความมั่งคั่ง
พิมพ์สีทอง22.0K viewsทาสราคะองค์ชายใบ้
บ้านเขมปัณณ์20.3K viewsทวงแค้น ลิขิตชะตารัก
zuey146 viewsดรุณีน้อยอ้อนรัก
ฝ้ายสีคราม210 viewsทะลุมิติมารักษาเพื่อหย่าขาด
Siya Rck408 viewsทะลุมิติมาเป็นภรรยาที่เขารังเกียจ
วอลจู7.8K views
