LOGINShare
บทที่ 146
publish date:
2026-09-17 18:19:15“เจ้าหนีไปก่อน”
อวี่ซีชักมีดสั้นออก
“เลิกสั่งให้ข้าหนีเสียที เราม
Latest chapter
หลีกทางให้ข้าพระชายาทวงบัลลังค์ บทที่ 148
“เราฝ่ากองทหารมาถึงที่นี่ด้วยกัน เจ้ายังคิดว่าข้าจะกลับไปให้พวกเขาใช้เป็นหมากอีกหรือ”“อวี่ซี”“ข้าจะไม่ไป”น้ำเสียงของนางเด็ดขาด“ประกาศว่าข้าถูกลักพาตัวใช่หรือไม่ เช่นนั้นข้าจะปรากฏตัวต่อหน้ากองทัพและราษฎรด้วยตนเอง บอกให้ทุกคนรู้ว่าข้ามาที่นี่เพราะเลือกมา ไม่ใช่เพราะผู้ใดบังคับ”เผยจื่ออันกล่าวอย่างกังวล“หากพระชายาทำเช่นนั้น ราชสำนักจะกล่าวหาว่าพระองค์ร่วมก่อกบฏด้วยนะพ่ะย่ะค่ะ”อวี่ซีมองตราพระราชลัญจกรบนโต๊ะ“เมื่อพวกเขาใช้ตราจริงสร้างคำสั่งปลอมได้ ก็ย่อมสร้างความผิดให้เราได้ไม่ว่าเราจะทำสิ่งใด”นางหันไปสบตาเซียวจิ้งเหยียน“ทางเดียวที่จะรอดไม่ใช่การหนีจากคำกล่าวหา แต่คือเปิดโปงให้ทุกคนเห็นว่าใครกันแน่กำลังใช้พระราชอำนาจเพื่อสร้างกบฏที่ไม่มีอยู่จริง”นอกเรือนบัญชาการ เสียงทหารเริ่มดังขึ้นเมื่อข่าวจากเมืองหลวงแพร่ไปทั่วค่าย จ้านอ๋องผู้เพิ่งรอดชีวิตกลับมา ถูกประกาศว่าเป็นกบฏ ส่วนอวี่ซีซึ่งฝ่าคำสั่งฮ่องเต้มาหาเขาด้วยตนเอง กลั
หลีกทางให้ข้าพระชายาทวงบัลลังค์ บทที่ 147
เซียวจิ้งเหยียนถาม“เจ้าจะพาข้ากลับค่ายทั้งสภาพนี้หรือ”“ใช่”“แม่ทัพซุนอยู่ที่นั่น”“เพราะเหตุนี้ยิ่งต้องกลับก่อนเขาประกาศว่าเจ้าตายและยึดตราบัญชาการทั้งหมด”เซียวจิ้งเหยียนมองนางอยู่นาน ก่อนยอมพยักหน้าหลิวเฉิงส่งสัญญาณเรียกคนของเผยจื่ออันซึ่งซ่อนอยู่ใกล้ชายแดน ไม่นาน ทหารม้ากลุ่มเล็กก็เดินทางมาถึงพร้อมรถลากสำหรับผู้บาดเจ็บ พวกเขานำมือสังหารที่ยังมีชีวิตไปด้วย โดยผูกปากและแยกกันควบคุมเพื่อป้องกันการฆ่าตัวตายการเดินทางกลับค่ายเต็มไปด้วยความระมัดระวัง ทุกคนหลีกเลี่ยงถนนหลักและใช้เส้นทางลำเลียงเสบียงเก่าแทน เซียวจิ้งเหยียนมีไข้กลับขึ้นระหว่างทาง แต่อวี่ซีไม่ยอมให้ขบวนหยุดนาน นางเพียงเปลี่ยนผ้าพันแผลบนรถและให้เขาดื่มยาเป็นระยะ ก่อนรุ่งสาง พวกเขามาถึงค่ายด้านตะวันออกซึ่งยังอยู่ภายใต้การควบคุมของเผยจื่ออัน เมื่อแม่ทัพหนุ่มเห็นเซียวจิ้งเหยียนยังมีชีวิต เขาก็คุกเข่าลงทันที“ท่านอ๋อง”ทหารรอบค่ายทยอยคุกเข่าตาม เสียงเรียกดังต่อเนื่องจากแนวประตูจนถึงลานบัญชาการ ความตึงเ
หลีกทางให้ข้าพระชายาทวงบัลลังค์ บทที่ 146
“เจ้าหนีไปก่อน”อวี่ซีชักมีดสั้นออก“เลิกสั่งให้ข้าหนีเสียที เรามาถึงตรงนี้ด้วยกันก็ต้องออกไปด้วยกัน”หัวหน้ามือสังหารหัวเราะ“ช่างเป็นคู่สามีภรรยาที่ลึกซึ้ง น่าเสียดายที่คืนนี้ไม่มีผู้ใดออกจากหุบเขาได้”เซียวจิ้งเหยียนถาม“ผู้ใดส่งเจ้ามา”“คนตายไม่จำเป็นต้องรู้”“หากต้องการเพียงฆ่าข้า เหตุใดจึงตามล่านางด้วย”หัวหน้ามือสังหารมองอวี่ซี“เพราะพระชายารู้มากเกินไป และเก่งเกินกว่าจะปล่อยไว้”อวี่ซีกล่าว“ผู้บงการกลัวกู้เหวินชางให้การ และกลัวจ้านอ๋องกลับไปยึดกองทัพคืน”อีกฝ่ายนิ่งไปเล็กน้อยนางจึงรู้ว่าคาดไม่ผิด“พวกเจ้าไม่ใช่คนของแม่ทัพซุนโดยตรง” อวี่ซีกล่าวต่อ “เพราะแม่ทัพซุนไม่มีสิทธิ์ใช้รหัสลับเก่าของกองทัพจ้านอ๋องทั้งหมด คนที่มอบคำสั่งต้องอยู่สูงกว่านั้น”หัวหน้ามือสังหารชักดาบออก“พระชายาฉลาดจริง แต่ยิ่งฉลาดก็ยิ่งตายเร็ว”เขาพุ่ง
หลีกทางให้ข้าพระชายาทวงบัลลังค์ บทที่ 145
ทั้งกลุ่มค่อย ๆ เดินทวนน้ำไปตามลำธาร โขดหินลื่นและมองไม่เห็นพื้น ใต้กระแสน้ำมีทั้งกิ่งไม้กับหลุมลึก หลายครั้งเซียวจิ้งเหยียนเกือบล้ม แต่อวี่ซีฝืนประคองไว้ แม้น้ำหนักของเขาจะทำให้นางเดินยากขึ้นทุกที ผ่านไปไม่นาน เสียงสุนัขเห่าก็ดังจากด้านหลัง เยี่ยนหลัวสีหน้าเปลี่ยน“พวกมันมีสุนัขตามกลิ่น”อวี่ซีถาม “ไกลเท่าใด”“ไม่เกินครึ่งลี้”“พวกมันรู้แล้วว่าเส้นทางเหนือเป็นกับดัก”เซียวจิ้งเหยียนกล่าว “เราต้องเร่ง”“หากเร่ง เจ้าจะล้ม”“ข้าจะไม่ล้ม”เขาพูดจบก็สะดุดหินทันที อวี่ซีต้องใช้ทั้งตัวรับน้ำหนักจนเกือบจมหายไปในกระแสน้ำ“นี่หรือไม่ล้ม”“หินต่างหากที่ไม่อยู่กับที่”“หินอยู่ตรงนี้มาหลายร้อยปีแล้ว”แม้สถานการณ์คับขัน ซูเหยาก็ยังเกือบหลุดหัวเราะ แต่เสียงลูกธนูซึ่งพุ่งมาตกใกล้ฝั่งทำให้ทุกคนกลับมาตึงเครียดทันที“ศัตรูเห็นเราแล้ว!” หลิวเฉิงตะโกนชายชุดดำกลุ่มหนึ่งปรากฏบน
หลีกทางให้ข้าพระชายาทวงบัลลังค์ บทที่ 144
อวี่ซีก้มมองถ้วยยา ของเหลวภายในสั่นไหวเล็กน้อยจริง นางรีบวางถ้วยลง“เพราะอากาศหนาว”“เจ้าเดินทางฝ่ากองทหารหลวง ผ่านด่านตรวจ และเสี่ยงถูกกล่าวหาว่ากบฏ เพียงเพราะอากาศหนาวหรือ”“ข้าเคยบอกแล้วว่าไม่ยอมให้ศัตรูใช้ชีวิตเจ้าเป็นหมาก”“แล้วหากข้าไม่ใช่จ้านอ๋อง ไม่มีกองทัพ ไม่มีตราบัญชาการ และไม่เหลือสิ่งใดให้ใช้ประโยชน์ เจ้ายังจะมาหรือไม่”อวี่ซีไม่ตอบ คำถามนั้นทำให้เหตุผลทุกอย่างที่นางใช้ปิดบังตนเองค่อย ๆ พังลง หากเซียวจิ้งเหยียนเป็นเพียงชายธรรมดาผู้หนึ่ง นางจะยังหนีออกจากตำหนักหรือไม่ จะยังเดินจนเท้าแตก หลบอยู่ใต้กองฟืน และเสี่ยงชีวิตผ่านด่านทหารเพื่อมาหาเขาหรือไม่ นางรู้คำตอบ แต่ยังไม่พร้อมยอมรับมันออกมาซูเหยากลับเข้ามาพร้อมยาต้ม กลิ่นสมุนไพรทำลายความเงียบที่หนักอึ้งลงเล็กน้อย อวี่ซีรับถ้วยมาและพยุงเซียวจิ้งเหยียนให้ดื่มจนหมด ก่อนวางเขานอนบนผ้าห่มที่ชาวบ้านเก่าทิ้งไว้ ไม่นานฤทธิ์ยาก็ทำให้เปลือกตาเขาหนักขึ้น อวี่ซีนั่งเฝ้าอยู่ข้างกาย ใช้ผ้าชุบน้ำเช็ดหน้าผาก เปลี่ยนผ้าพันแผล และตรวจชีพจรทุกช่วงเวลา
หลีกทางให้ข้าพระชายาทวงบัลลังค์ บทที่ 143
“อดีตราชเลขากู้เหวินชางเป็นผู้แก้ เขาให้การว่าฮ่องเต้อนุญาต เพราะไม่ต้องการให้เจ้ามีทั้งกองทัพและอำนาจการค้า”ใบหน้าของเซียวจิ้งเหยียนเย็นลง“เจ้าพบเขาที่ใด”“สำนักนักพรตนอกเมือง แต่ก่อนให้การเสร็จ มือสังหารก็บุกเข้ามาและลักพาตัวเขาไป”“แล้วเจ้ายังกลับเข้าวัง”“คนของฮ่องเต้รออยู่เชิงเขา ข้าไม่มีทางเลือกมากนัก”“พระองค์ปฏิเสธหรือ”“ปฏิเสธทุกอย่าง และกล่าวว่าข้าสร้างหลักฐานเพื่อขยายอำนาจของเจ้า”เซียวจิ้งเหยียนกำมือแน่นจนเส้นเลือดบนหลังมือปูดขึ้น“ทั้งหมดเกิดขึ้นเพราะข้า”อวี่ซีเงยหน้ามอง“อย่าคิดรับความผิดทุกอย่างไว้คนเดียว เจ้าก็ถูกปิดบังเช่นกัน”“แต่หากข้าเคยถาม หากข้าเคยตรวจสัญญาให้ละเอียด”“เจ้าก็อาจไม่พบอยู่ดี เอกสารทุกฉบับในต้าเยี่ยนถูกแก้เหมือนกันหมด”“แต่ข้าไม่เคยคิดจะถามว่าเจ้าควรได้รับสิ่งใด”น้ำเสียงของเขาต่ำลง“ข้า
You May Also Like
มเหสีร้อยเล่ห์ของท่านผู้สำเร็จราชการแทน
เย่ว์เหมี่ยว217.8K viewsเกิดใหม่ทั้งทีได้ลูกมาสองแถมสามีอีกหนึ่งคน
พิมพ์สีทอง / หยุ่นไฮ่ / ฉินมอร์62.5K viewsลิขิตกาลบันดาลรัก
ดอกท้อในสายลม36.8K viewsเสร็จพ่อสุดจะฟลุคเพราะแอบฟังความคิดลูกสาวจอมป่วน
อันอี่หราน114.9K viewsบ่วงรักอุษณีย์
ซินโฟร์เน่122 viewsปี 1979 ทะลุมิติไปเป็นสะใภ้บรรลัยสกุลหลิว
Ainthira06 / โจวเหว่ยฟาง108 viewsทะลุมิติไปเป็นภรรยาที่ถูกสามีขอหย่า ยุค 80
ข้าอยากรวย/กาลามังสีดำ88 viewsอย่ากลับมา ในวันที่ข้าไร้ใจ
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ2.0K views
