LOGINShare
บทที่ 93
publish date:
2026-08-24 17:10:24“ท่านเอาองครักษ์ส่วนตัวให้ข้า แล้วผู้ใดจะคุ้มกันท่าน”
“ข้ามีทหารพอ&rdquo
Latest chapter
หลีกทางให้ข้าพระชายาทวงบัลลังค์ บทที่ 95
ชายชุดดำคนหนึ่งกัดยาพิษซึ่งซ่อนอยู่ในฟันก่อนถูกจับ ทำให้ล้มลงเสียชีวิตทันทีเซียวจิ้งเหยียนสั่งเสียงเข้ม“จับเป็นให้ได้อย่างน้อยหนึ่งคน ตรวจปากทุกคนก่อนคุมตัว!”ทหารรีบใช้ผ้าอุดปากเชลยสองคนและมัดมือแน่นเมื่อสถานการณ์สงบลง เขาควบม้าไปยังพื้นที่เปิดซึ่งรถม้าของอวี่ซีจอดอยู่ประตูรถมีรอยแตก ลูกธนูหลายดอกปักอยู่ตามผนัง องครักษ์สองคนได้รับบาดเจ็บ แต่ไม่มีผู้ใดเสียชีวิตเซียวจิ้งเหยียนกระโดดลงจากม้าแล้วเปิดประตูทันที“อวี่ซี”นางนั่งอยู่ด้านใน สีหน้าสงบ แต่แก้มด้านขวามีรอยเลือดบางจากเศษไม้บาดสายตาของเขาเปลี่ยนไปทันที“เจ้าบาดเจ็บ”“เพียงรอยขีดข่วน”“ซูเหยา ทำแผลให้นาง”เขาสั่ง ก่อนหันไปถามเยี่ยนหลัว“เกิดอะไรขึ้นภายในรถ”เยี่ยนหลัวรายงานทุกอย่างอย่างรวดเร็วเมื่อได้ยินว่ามีลูกดอกเฉียดใบหน้าอวี่ซี เซียวจิ้งเหยียนกำมือแน่นจนเส้นเอ็นขึ้นชัด“นำตัวเชลยมา”ทหารลากมือสังหารสองคนมาคุกเข่
หลีกทางให้ข้าพระชายาทวงบัลลังค์ บทที่ 94
วันแรกของการเดินทางเป็นไปอย่างราบรื่น พวกเขาใช้เส้นทางเหนือซึ่งคดเคี้ยวผ่านแนวป่าสน ถนนแคบกว่าทางหลวง แต่ไม่มีหมู่บ้านใหญ่และควบคุมผู้คนเข้าออกได้ง่ายอวี่ซีใช้เวลาส่วนใหญ่ตรวจเอกสารภายในรถม้า บางครั้งเรียกนายกองเข้ามาถามเรื่องเส้นทาง บางครั้งหารือกับเยี่ยนหลัวเรื่องคนในราชสำนักที่อาจเกี่ยวข้องกับเสนาบดีฝ่ายขวาซูเหยานั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม คอยเทน้ำชาและจัดยาเมื่อรถม้าหยุดพักกลางวัน เสียงเคาะด้านนอกก็ดังขึ้น“พระชายา เป็นข้า”เสียงของเซียวจิ้งเหยียนดังผ่านม่านอวี่ซีเปิดประตูเขายืนอยู่ด้านล่างพร้อมถาดอาหารซึ่งมีข้าว เนื้อแห้ง และน้ำแกงร้อน“เหตุใดท่านนำมาเอง”“คนครัวบอกว่าเจ้าไม่ยอมลงจากรถ”“ข้ากำลังตรวจบัญชี”“กินก่อน”น้ำเสียงของเขาไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธอวี่ซีมองเขาเล็กน้อย ก่อนรับถาดมา“ท่านควรพักบาดแผล”“ข้าสบายดี”“หมอทหารบอกว่ายังไม่หาย”เซียวจิ้งเหยียนเงียบไปชั่วขณะ
หลีกทางให้ข้าพระชายาทวงบัลลังค์ บทที่ 93
“ท่านเอาองครักษ์ส่วนตัวให้ข้า แล้วผู้ใดจะคุ้มกันท่าน”“ข้ามีทหารพอ”“นี่ไม่ใช่คำตอบ”เซียวจิ้งเหยียนมองนางนิ่ง ก่อนกล่าว“ข้าไม่ไว้ใจคนที่ราชสำนักส่งมา และไม่ไว้ใจเส้นทางระหว่างหลินโจวกับเมืองหลวง”“แต่ท่านก็ควรเป็นเป้าหมายหลัก”“เจ้าเป็นเป้าที่อ่อนแอกว่าในสายตาพวกเขา”น้ำเสียงของเขาเย็นลง“หากฆ่าข้าไม่ได้ พวกเขาอาจเลือกฆ่าเจ้าเพื่อทำลายหลักฐานหรือบีบให้ข้าสูญเสียการควบคุม”อวี่ซีหรี่ตาเล็กน้อย“ท่านคิดว่าการตายของข้าจะทำให้ท่านเสียการควบคุมหรือ”คำถามนั้นทำให้เซียวจิ้งเหยียนเงียบไปชั่วขณะทหารและคนรับใช้ซึ่งยืนอยู่ใกล้ต่างพากันก้มหน้า ไม่มีผู้ใดกล้ามองตรงมาทางทั้งสองในที่สุดเขาจึงตอบ“ข้าไม่คิดปล่อยให้เกิดเรื่องนั้น”อวี่ซีไม่ซักต่อนางรู้ว่าแม้เขาจะไม่ยอมพูดตรง ๆ แต่คำตอบนั้นมีความหมายชัดเจนกว่าที่ผ่านมา“ข้ารับรถม้าไว้”นางกล่าว&
หลีกทางให้ข้าพระชายาทวงบัลลังค์ บทที่ 92
“รับพระบัญชา”อวี่ซีก้มศีรษะตามพิธี แต่แววตาไม่อ่อนลงเมื่อทุกคนลุกขึ้น ขันทีผู้นั้นหันมามองนาง“พระชายา ฝ่าบาททรงได้ยินเรื่องความสามารถของพระองค์มามาก คงทรงรอพบด้วยความสนพระทัย”อวี่ซียิ้มบาง“หม่อมฉันน้อมรับพระเมตตา”หลังพิธีสิ้นสุด ขันทีถูกพาไปพักในเรือนรับรองเซียวจิ้งเหยียนกับอวี่ซีกลับเข้าห้องบัญชาการ ราชโองการถูกวางลงข้างจดหมายซึ่งมีตราของเสนาบดีฝ่ายขวาของสองสิ่งอยู่บนโต๊ะเดียวกันสิ่งหนึ่งเป็นหลักฐานว่าเมืองหลวงอาจอยู่เบื้องหลังความวุ่นวายอีกสิ่งเป็นคำสั่งให้พวกเขาเดินเข้าไปยังศูนย์กลางของอำนาจนั้นด้วยตนเองอวี่ซีมองม้วนผ้าไหมสีทอง“พวกเขาไม่คิดให้เรามีเวลาตั้งตัว”เซียวจิ้งเหยียนตอบ“เช่นนั้นเราก็ต้องเตรียมตัวให้พร้อมภายในเวลาที่มี”เขาหันไปสั่งเผยจื่ออัน“ปิดข่าวเรื่องตราเสนาบดีฝ่ายขวา เพิ่มคนเฝ้าหนิงเฉิงเป็นสองเท่า และเตรียมหน่วยคุ้มกันที่ไว้ใจได้”จากนั้นจึงมองอวี่ซี“
หลีกทางให้ข้าพระชายาทวงบัลลังค์ บทที่ 91
“ข้าเพียงอยากเตือน”หนิงเฉิงกล่าว“ชัยชนะที่ชายแดนทำให้ท่านยิ่งมีชื่อเสียง และชื่อเสียงนั้นอาจเป็นเหตุผลให้เมืองหลวงต้องการกำจัดท่านเร็วขึ้น”ประตูปิดลงหลังเขาถูกลากออกไปเผยจื่ออันมองเซียวจิ้งเหยียน“เราควรส่งหลักฐานเข้าเมืองหลวงหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ”“ยังไม่ได้”อวี่ซีกล่าวก่อน“หากส่งผ่านเส้นทางปกติ จดหมายอาจหายระหว่างทาง และคนของเสนาบดีฝ่ายขวาจะรู้ว่าเรามีอะไรอยู่ในมือ”เซียวจิ้งเหยียนพยักหน้า“คัดลอกสามชุด เก็บต้นฉบับแยกกัน ส่งชุดหนึ่งไปยังคนของข้าในกระทรวงกลาโหม อีกชุดให้หน่วยลับนำไปเก็บนอกเมืองหลวง ส่วนต้นฉบับอยู่กับเรา”เยี่ยนหลัวถาม“แล้วหนิงเฉิงเล่าเพคะ”“ยังไม่ส่งตัวเข้าหลวง”เซียวจิ้งเหยียนตอบ“ตราบใดที่ยังไม่รู้ว่าใครในราชสำนักร่วมมือกับเสนาบดีฝ่ายขวา การส่งเขาออกจากหลินโจวเท่ากับส่งให้คนของศัตรูฆ่าปิดปาก”อวี่ซีมองจดหมายอีกครั้ง“พวกเขาคงรู้ว่าห
หลีกทางให้ข้าพระชายาทวงบัลลังค์ บทที่ 90
“พวกเขารู้เรื่องข้าตั้งแต่แรก”เซียวจิ้งเหยียนกำกระดาษแน่น“จดหมายใส่ร้ายเรื่องแคว้นเยว่ก็อาจมาจากแผนนี้”“รวมถึงการสนับสนุนหนิงซินให้แย่งอำนาจในจวน”อวี่ซีกล่าว“หากท่านไม่ไว้ใจข้า และข้าไม่ไว้ใจท่าน การควบคุมหลินโจวก็จะตกอยู่ในมือคนของตระกูลหนิงได้ง่าย”เผยจื่ออันนึกตาม ก่อนสีหน้าจะเปลี่ยน“เช่นนั้นหนิงซินอาจไม่ได้เป็นเพียงสตรีหึงหวง”“นางอาจไม่รู้แผนทั้งหมด”อวี่ซีตอบ“แต่ความหึงหวงของนางถูกใช้เป็นเครื่องมือ คนในเมืองหลวงรู้ว่าตระกูลหนิงต้องการอำนาจ และรู้ว่าหนิงซินต้องการความโปรดปราน จึงมอบสิ่งที่แต่ละคนอยากได้ แล้วปล่อยให้พวกเขาทำลายจวนจากภายใน”เซียวจิ้งเหยียนเดินไปหยุดหน้าหน้าต่างด้านนอกมีเสียงทหารฝึกแถวดังเป็นจังหวะ หลินโจวกลับมามีชีวิตอีกครั้ง แต่ชัยชนะที่ได้กลับเผยให้เห็นศัตรูซึ่งอยู่ไกลและอันตรายกว่าเดิม ศัตรูในสนามรบอย่างน้อยยังถือดาบอยู่ตรงหน้าแต่ศัตรูในราชสำนักสามารถส่งคำสั่งจากระยะพันลี้ ใช้ขุน
You may also like
เกิดใหม่หนีรักทรยศ มาตกหลุมรักแม่ทัพพิการ
กากบาทเย่70.5K viewsท่านอ๋องกับพระชายาพาลูกหนีภัยธรรมชาติ
หลันซานอวี่146.1K viewsเกิดใหม่เป็นนางร้าย ขอหย่าให้ตายท่านอ๋องก็ไม่ยอม
แคลร์ออสติน32.6K viewsคุณหนูสามผู้มีสติปัญญาไม่สมประกอบ
ต้นไม้แห้ง33.0K viewsท่านอ๋องเจ้าขา โปรดละเว้นข้าเถิด
เยว่หยุน/Mooncloud49 viewsตำแหน่งอยู่ไม่นาน แต่ตำนานอยู่ตลอดไป
เมลณีย์/ต้าจี๋ต้าลี่23 viewsย้อนเวลากลับมาพลิกชะตาคนทั้งจวน
ภัสสพิชชา413 viewsเส้นทางสู่การเป็นเศรษฐี ของเด็กหญิงชาวนา
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ3.7K views
