LOGINShare
ตอนที่ 7
Last Updated:
2026-01-10 21:20:01มือเรียวขยับเม้าส์ของคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะ กรอกข้อความตามที่รุ่นพี่บอกไว้ลงไป
2 5 1 0
ปีเกิด?
ไม่น่าใช่ เพราะถ้าลองนับดู เจ้าของคงแก่หงำเหงือก
“สงสัยจะเป็นวันกับเดือนที่เกิดมากกว่า”
แต่แหม บุคลิกก็ดูเก่ง ฉลาด และเป๊ะปังเรื่องระเบียบ ไหงตั้งพาสเวิร์ดคอมพิวเตอร์ซะเดาง่ายเชียว
หญิงสาวส่ายหัวยิ้ม ๆ เลื่อนเคอร์เซอร์เม้าส์ที่หมุนติ้วครู่หนึ่ง หน้าจอสีเทาดำก็หายไปกลายเป็นหน้าจอยามปกติปรากฏขึ้นแทน หากนั่นกลับทำให้เจณิสตาถึงกับผงะ ตาโตเป็นไข่ห่าน
เกาะนามิ?
ที่เธอรู้ก็เพราะหนหนึ่งเธอเคยซื้อทัวร์ไปตามรอยซีรี่ส์ที่นี่มาก่อน ว้าว! ไม่คิดเลยว่าเจ้านายที่นั่งหลังตรง หน้าตึงประหนึ่งคนเพิ่งไปให้หมอดึงหน้า แถมในปากยังมีกิจการเพาะพันธุ์หมาปั๊ก จะตั้งภาพรูปปั้นคู่รักจากซีรี่ส์อันโด่งดังเป็นพื้นหลัง
หากพอเธอสังเกตดี ๆ ถึงเห็นว่าจุดประสงค์ที่เขาเลือกภาพนี้ คงจะมาจากแผ่นหลังของสาวที่กำลังชูกล้อง เซลฟี่ตัวเองอยู่ด้านหลังรูปปั้นมากกว่า
“สงสัยจะไปเพราะแฟน” ก็กะแล้วเชียวว่าคนแบบเขา ไม่น่าจะชอบสถานที่ที่มันโรแมนติกแบบนี้
เจณิสตาร้องเหอะ เบะปากคว่ำ ยิ่งพอคิดถึงสายตาหยามหยันตอนเขามองเธอขึ้นลงตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างหยาบคายเมื่อเช้า เธอก็พ่นลมหายใจฟึดฟัด นิ้วที่กดคลิกเม้าส์กระหน่ำกดตามแรงอารมณ์
คนบ้า คนนิสัยไม่ดี เป็นเจ้านายแล้วไง คิดจะตัดสินคนอื่นแบบไหนก็ได้เหรอ!
หญิงสาวพึมพำก่นด่าเจ้าของเครื่องไป มือก็จัดการธุระที่รุ่นพี่ไหว้วานไป เพียงอึดใจทุกอย่างก็เสร็จเรียบร้อย
เธอกดปิดโปรแกรมที่ตนเป็นคนเปิด ดันเม้าส์ให้ขยับไปอยู่ในตำแหน่งและองศาเดิมก่อนที่เธอจะเข้ามา ป้องกันเจ้าของห้องหยิบยกมาบ่น
และหลังจากกวาดสายตาตรวจตราจนแน่ใจว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี เธอก็รีบถอยออกจากห้องที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของคนหน้าบูด
+
+
“เจน วันนี้เป็นไงบ้าง มีใครสงสัยอะไรไหม!?”
น้ำเสียงตื่นเต้นดังลอยมาจากห้อง ทันทีที่อีกฝ่ายรับรู้ว่าผู้ร่วมชายคาได้กลับมาถึงบ้านแล้ว
“รีบเชียวนะ”
“ก็อยากรู้อะ ตกลงยังไง มีใครสงสัยไหม”
“แป็บหนึ่ง เดี๋ยวไปหา”
เจณิสตาว่าแล้วเดินเอากระเป๋าสัมภาระไปเก็บ ก่อนจะเดินย้อนมาเปิดประตูห้องของน้องสาว
“ยังปวดแขนอยู่ไหม?”
“ไม่ค่อยแล้ว ตกลงวันนี้เป็นไงบ้างอะ เล่า ๆ”
“รีบจริ้งงง”
เจณิสตาว่าเจือหัวเราะ ทิ้งตัวลงนั่งที่ปลายเตียงนอนสีชมพูอ่อนขนาดสามจุดห้าฟุต แล้วบิดตัวไล่ความเมื่อยขบ วันนี้เธอต้องยืนโหนราว เบียดเสียดกับมนุษย์เงินเดือนอีกหลายสิบชีวิตในขบวนรถไฟฟ้าที่แน่นเหมือนปลากระป๋องมาตลอดทาง แล้วยังต้องนั่งมอเตอร์ไซด์รับจ้างอีกต่อ
“ไม่ต้องห่วงหรอกน่า ระดับนี้แล้ว เนียนยิ่งกว่ารองพื้นที่แกชอบใช้อีก”
“โอ๊ย โล่งอก นี่แกรู้ไหม วันนี้ฉันนั่งสวดมนต์เช้ากลางวันเย็นเลยนะเว้ย ขอให้ทุกอย่างออกมาราบรื่น ไม่มีใครจับได้ว่าเราสลับตัวกัน ว่าแต่วันนี้เขาให้ทำอะไรบ้างอะ เล่าให้ฟังหน่อยสิ”
“ก็ไม่ค่อยได้ทำอะไรมากหรอก ...”
จากนั้นเจณิสตาก็เริ่มต้นเล่าเหตุการณ์นับตั้งแต่วินาทีที่ก้าวเท้าเข้าไปในบริษัทให้น้องสาวฟัง ขณะที่อีกฝ่ายฟังไปมือก็หยิบโทรศัพท์ที่พวกเธอสลับกันใช้เพื่อความปลอดภัยและตัดปัญหาการสับสนเรื่องเบอร์โทรศัพท์กับช่องทางติดต่อมาไล่เช็กข้อความอื่น ๆ ที่นอกเหนือจากกลุ่มแชทในที่ทำงาน
กระทั่งถึงช่วงเวลาแห่งความไม่ประทับใจตอนเจอกับเจ้านายจำเป็น เธอไม่เพียงลงรายละเอียดทุกคำพูด ยังระเบิดอารมณ์ในส่วนที่ไม่สามารถเปิดเผยต่อหน้าคนอื่น ๆ ในเวลานั้นมาด้วย ทำเอาเขมิกาที่รู้จักพี่สาวดีกว่าใครรีบท้วงกึ่งอ้อนวอน
“อ๊าย เจน! แกฮึบไว้นะ ฮึบไว้ ต่อให้ตอนนี้แกจะอยากกระโดดงับหัวเจ้านายฉันมากแค่ไหน แกก็ต้องอดทนเอาไว้ก่อนนะ พลีส~”
“เออ ก็กำลังอดและทนอยู่ แต่ไม่รับปากนะว่าจะทำได้กี่วัน บอกตามตรงนะเขม ถ้าไม่ติดว่าแกอยากทำงานที่นี่มาก แล้วงานสมัยนี้มันก็หายากล่ะก็ ฉันกระโดดเอานิ้วทิ่มตา ตบบ้องหูเจ้านายแกไปแล้ว!”
“อ๊าย ไม่ได้! แกจะทำแบบนั้นไม่ได้นะเจน!”
“เออ รู้ ถึงได้พยายามข่มใจอยู่นี่ไง เพราะงั้นถ้าไม่อยากเสียงานนี้ไป แถมต้องออกไปกดเงินเพื่อเอาไปใช้ประกันตัวฉันที่ สน. แกก็รีบ ๆ หายแล้วกลับมารับไอ้ตำแหน่งเลขาบ้าบอนี่ของแกคืนไป เข้าใจ๋?”
“ค่า ๆ เดี๋ยวน้องเขมคนนี้จะขยันกินนม เสริมแคลเซียมและโปรตีนเยอะ ๆ ถอดเฝือกปุ๊บพุ่งตัวกลับไปทำงานปั๊บ โอเคน้าา”
“ตอบว่าไม่โอเคได้ไหมล่ะ”
Latest chapter
หวงรักเลขาจำเป็น ตอนพิเศษ 8
ชั่วโมงต่อมารถมินิแวนก็แล่นมาถึงร้านอาหารริมน้ำอันเป็นจุดหมายปลายทางของวันนี้ ร้านนี้ไม่ใช่ร้านเด่นดัง ออกจะเป็นร้านลับที่อยู่ไกลถึงชานเมืองเสียด้วยซ้ำเจณิสตาค้นพบมันโดยบังเอิญบนอินเทอร์เน็ต และพอได้ชวนก้องภพมาลองเธอก็ติดใจทั้งบรรยากาศที่ร่มรื่นและรสชาติของอาหารที่อร่อย ราคามิตรภาพแรงเบียดที่ข้างกายและไออุ่นของฝ่ามือที่วางแปะบนสะโพกกลมกลึงดึงความสนใจจากเจณิสตาเพียงครู่ แต่ยังไม่ทันหันไปถามพนักงานก็เดินเข้ามาต้อนรับพร้อมรอยยิ้ม“จองไว้ชื่อคุณก้องภพค่ะ”เธอแจ้งกับพนักงาน ไม่กี่อึดใจอีกฝ่ายก็นำพวกเธอมาส่งยังโต๊ะที่จองไว้ สองสามีภรรยาเลือกนั่งประกบข้างลูกสาวเพื่อสะดวกแก่การดูแลรอยยิ้มบนใบหน้าหวานพลันกว้างขึ้น เมื่อพบว่ามันคือโต๊ะเดิมกับปีที่แล้ว โต๊ะที่เธอเคยบอกว่าชอบวิวจากมุมนี้ที่สุดผิดกับก้องภพที่แววตาดุดันขึ้นหลายส่วน เพราะพบว่านับตั้งแต่ก้าวเท้าเข้าร้านมา ภรรยาของเขาตกเป็นเป้าสายตาชายอื่นถึงสามคู่ฮึ้ย! ลูกก็มา ผัวก็มี ยืนหัวโด่อยู่ข้าง ๆ ด้วยยังจะกล้ามองเมียชาวบ้านอีก!“พี่ก้องจะเอาอะไรเพิ่มไหมคะ”ก้องภพเก็บซ่อนความขุ่นเคืองคนนอกลงทันทีที่ได้ยินเสียงอ่อนหวานของภรรยา เขาจงใจโน้มหน
หวงรักเลขาจำเป็น ตอนพิเศษ 7
“คุณแม่ขา อันนี้ดีไหมคะ อุ้ย แต่อันนี้ก็สวย อันนี้ก็ด้วยยย”เสียงใส ๆ ดังเจื้อยแจ้วอยู่ในห้องแต่งตัว เรียกรอยยิ้มเอ็นดูจากหญิงสาวในชุดเดรสสีม่วงอ่อนลายดอกไลแลคที่กำลังยืนเลือกเครื่องประดับให้เข้ากับชุดที่ตนสวมใส่อยู่หลังสวมสร้อยให้ตัวเองสำเร็จ เจณิสตาย่อตัวลงนั่งตรงหน้าร่างเล็กที่ใส่ชุดคล้ายกันกับเธอ ในมือป้อม ๆ เล็ก ๆ มีกิ๊บติดผมอยู่สี่อัน แล้วยิ้มละไม“ไหนนนน วันนี้ลูกพีชอยากติดอันไหนคะ”เธอถามลูกสาวเสียงหวาน เด็กหญิงขมวดคิ้ว ทำหน้าคิดหนัก มองมือซ้ายของตนที มองมือขวาของตนที ครู่หนึ่งก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่“ลูกพีชชอบทั้งหมดเลยค่ะ ลูกพีชขอติดทุกอันเลยได้ไหมคะ”คำขอไม่เหลือบ่ากว่าแรง แต่พื้นที่บนศีรษะลูกสาวนั้นไม่น่าพอ แถมบางชิ้นก็ไม่เข้ากับชุดซะด้วยสิ“อืมมมม ถ้าดูจากทรงผมที่ลูกพีชทำวันนี้ แม่ว่าติดสองอันจะสวยที่สุดนะคะ”“งั้นนนนน งั้นลูกพีชติดอันนี้ กับอันนี้ก็ได้ค่ะ ลูกพีชจะได้สวย ๆ เหมือนคุณแม่”เจณิสตาหัวเราะเสียงใส รับกิ๊บติดผมที่มีเพชรล้อมพราวระยับจากมือลูกสาวมาบรรจงติดบนผมสีดำขลับ หนานุ่มหากหยักศกตามธรรมชาติ ก่อนจะก้มไปหอมแก้มนุ่ม ๆ ทั้งซ้ายและขวาอย่างรักใคร่ปนมันเขี้ยวหลังติดเสร
หวงรักเลขาจำเป็น ตอนพิเศษ 6
วันเวลาหมุนผ่านไปอย่างรวดเร็ว พริบตาเดียวจากเด็กตัวน้อยที่นอนร้องอ้อแอ้ ชูแขนชูขาอยู่ในเปลเด็ก ก็เติบใหญ่กลายเป็นเด็กหญิงกมลพิชญ์วัยสามขวบที่แสนสดใส แสบซน และมีพลังเหลือล้น“อ๊ายยย จุนพ๊ออออออ”“จะหนีไปไหน มาให้จับซะดี ๆ ฮืมมมมม หรือจะจกพุงดิมดีนะ”“ว๊ากกก พุงดิมไม่อร่อยยยย”เสียงหวีดร้องระคนเสียงหัวเราะเอิ้กอ้ากดังลั่นไปทั่วบริเวณ ขณะที่หนึ่งผู้ใหญ่กำลังวิ่งไล่ตามเด็กหญิงกับเด็กชายไปรอบ ๆ สวนหย่อมหน้าบ้านโดยกติกาของเกมก็คือใครที่เป่ายิงฉุบแพ้จะต้องกลายเป็นหมาป่า ไล่จับคนที่เหลือ และหากแตะได้ใครคนนั้นต้องสลับมาเป็นหมาป่า แล้วคอยไล่จับคนอื่น ๆ แทนซึ่งผลของเกมนี้จบที่คนตัวโตที่สุด ชะลอฝีเท้าลง กลายเป็นหยุดยืนหอบหายใจ“เอ้า ๆ เอายาดมไหมคนแก่!” ดนตร์ตะโกนแซวแล้วหัวเราะร่าเมื่อได้รับสายตาขวางๆ กลับมาจากคนแก่“ไอ้...”เพราะมีเด็ก ๆ อยู่ ต่อให้อยากด่าออกเสียงแค่ไหน ก้องภพก็ทำได้แค่เว้นวรรคแล้วด่าในใจแทน“ก็บอกแล้วว่าให้รีบมีลูก”“นี่ก็รีบสุด ๆ แล้ว” ก้องภพตะโกนแย้ง ชี้หน้าคนยังแซวไม่เลิกอย่างคาดโทษ ก่อนเปลี่ยนเป็นกวักมือเรียก “มานี่เลย มาเปลี่ยนตัวกันได้แล้ว!”กระทั่งได้สลับหน้าที่ก้องภพก็
หวงรักเลขาจำเป็น ตอนพิเศษ 5
“แอะ แอ๊~”เสียงร้องไห้จ้าปลุกให้สองชีวิตที่เพิ่งเข้านอนกันเมื่อสามชั่วโมงก่อนถึงกับสะดุ้งเฮือก มือเรียวของคนอยู่ใกล้กว่าเอื้อมไปเปิดโคมไฟที่หัวเตียง ก่อนเธอจะพลิกตัวไปกระซิบบอกคนที่รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาพร้อมกัน“เดี๋ยวเจนไปดูลูกเองค่ะ” จากนั้นคุณแม่มือใหม่ที่ยังตื่นไม่เต็มตาก็รีบคลานไปหาร่างเล็กที่กำลังนอนแบะปาก เตะขาไปมาอยู่ในเตียงนอนเด็กอ่อนวินาทีที่สบกับดวงตาใสแป๋วคู่กลมโตที่ถอดแบบมาจากเธอ ขณะที่ส่วนอื่น ๆ บนใบหน้านั้นได้มาจากคนเป็นพ่อ ความเหนื่อยล้าต่าง ๆ ก็สลายหายไปหลายส่วน หญิงสาวส่งยิ้มกว้าง“ว่าไงคะลูกพีชของแม่~”ชื่อเล่นของลูกสาวได้มากจากผลไม้ที่เธอร่ำร้องอยากกินอยู่ตลอดช่วงที่ท้องแก ดวงตาคู่โตเบนมามองตามเสียง และคงเพราะเริ่มจดจำเธอได้แล้ว เสียงร้องจึงแผ่วลง คิ้วที่ขมวดมุ่นค่อย ๆ คลายออก“แอะ~”“โอ๋ ๆ ไม่ร้องน้า หนูหิวใช่ไหมคะ มา ๆ กินนมกันเนอะ”“แอ๊~”เสียงอ้อแอ้ร้องตอบกลับมาอย่างน่าเอ็นดู เจณิสตาอมยิ้ม ก้มไปสอดมือเข้าประคองคอแล้วช้อนก้น อุ้มเจ้าตัวน้อยขึ้นจากเตียงแล้วเดินเลี้ยวไปยังห้องเด็กอ่อนที่ตอนนี้อยู่ในขั้นตกแต่งเพื่อเอาเข้าเต้าทันทีที่ได้ในสิ่งที่ต้องการ ลูกพีชหรือเ
หวงรักเลขาจำเป็น ตอนพิเศษ 4
ดิษยะถอนหายใจแรง วางทั้งมีดและผลไม้ในมือลงก่อนเดินไล่เตะน้องชายไปรอบเคาน์เตอร์เสียงโวยวายระคนด่าทอของสามหนุ่มดึงทุกสายตาของสาว ๆ ที่นั่งจับกลุ่มอยู่ที่โซฟาชุด ครั้นพอเห็นผู้ชายตัวโตกำลังไล่หยอกกันเหมือนเด็ก พวกเธอก็หลุดหัวเราะเบา ๆ ก่อนหันกลับมาคุยกันต่อ“แล้วนี่เริ่มแพ้ท้องบ้างหรือยังจ๊ะ”กิติมาเอ่ยถามตามประสาคนเคยผ่านมาก่อนแถมยังแพ้หนักมาก ๆ เมื่อเห็นว่าที่คุณแม่ที่แม้จะอิ่มเอิบขึ้น ทว่าใต้ตาปรากฎร่องรอยของการอดนอนด้วยความเป็นห่วง“ตัวเจนแทบไม่แพ้เลยค่ะพี่ปิ่น”เจณิสตาส่ายหน้ายิ้ม ๆ ก่อนจะพยักพเยิดหน้าไปทางผู้ชายตัวโตที่ยืนคั้นน้ำส้ม ใกล้ ๆ กันมีดิษยะกับดนตร์ที่ตอนนี้สงบศึกเพราะโดนไหว้วานแกมบังคับให้เป็นลูกมือกำลังหั่นผลไม้กันทั้งคู่“คนนู้นต่างหากที่อาการหนัก ทั้งเวียนหัวตอนเช้า ทั้งอารมณ์สวิง”ส่วนตัวเธอนั้นมีการเปลี่ยนแปลงเพียงด้านร่างกาย คัดหน้าอก น้ำหนักขึ้นเพราะเจริญอาหาร และรู้สึกง่วงนอนบ่อย ๆกิติมาได้ยินแบบนั้นก็หัวเราะร่าอย่างอารมณ์ดี“ดี! แพ้ท้องแทนเยอะ ๆ ได้ยิ่งดี หมั่นไส้!”ทว่าเขมิกากลับส่ายหัวหวือ ไม่เห็นด้วย“พี่ปิ่นขา ลืมไปหรือเปล่าว่าถ้าบอสอารมณ์ไม่ดี คนที่จะซวยตอ
หวงรักเลขาจำเป็น ตอนพิเศษ 3
หลังจากก้องภพทำคนที่ตามบัญชีโซเซียลของเขาแตกตื่นด้วยการโพสต์ภาพถ่ายสองชายหญิงยืนยิ้มร่า ในมือถือทะเบียนสมรสคู่กันไปแล้วหนึ่งหน เดือนถัดมาชายหนุ่มก็ทำให้เกิดเหตุการณ์นั้นขึ้นอีกครั้งด้วยการประกาศอีกหนึ่งข่าวดีที่ตัวเขาเฝ้ารอมานาน ผ่านภาพสองชายหญิงคู่เดิมกำลังนั่งโอบกันบนโซฟาตัวโต สีหน้าเปี่ยมด้วยความสุขในมือของฝ่ายหญิงมีภาพถ่ายของผลอัลตราซาวด์ พร้อมเขียนแคปชันด้านล่างภาพ สั้น ๆ แต่แสนอบอุ่นหัวใจว่าภาพถ่ายแรกของครอบครัว ‘แสงธนนท์’ แต่ใครจะคิดล่ะว่านอกจากคำยินดีที่หลั่งไหลมาจากทุกสารทิศ บรรดาคนสนิทจะถือโอกาสนี้มามอบของขวัญให้ถึงมือในเย็นวันหยุดสุดสัปดาห์ก้องภพกลอกตามองบน ตอนพบว่าคนที่ยืนอยู่ด้านนอกคือแขกที่ไม่ได้รับเชิญอย่างกิติมา ดนตร์และดิษยะ ทำไมคนพวกนี้ต้องใจตรงกันวันนี้ด้วย!และถึงใจเขาจะไม่อยากรับแขก แต่ก็ทำได้เพียงปล่อยมือจากประตูห้องแล้วเบี่ยงตัวหลบเป็นเชิงอนุญาตให้คนเหล่านั้นเข้ามาในห้องเพราะภรรยาไม่เพียงร้องทักทายด้วยสีหน้าตื่นเต้นดีใจ แต่ช่วงเวลาหวานแหววของเขากับภรรยา กลายเป็นปาร์ตี้ฉลองต้อนรับสมาชิกใหม่นับตั้งแต่เขมิกากับพิมพิบุกมาเยี่ยม พร้อมของกินถุงใหญ่และของขวัญจาก
You may also like
รักร้ายจอมทระนง
หิมะที่ปลิดปลิว350.5K viewsไฟรักเร่าร้อน🔥 NC18++
Me'JinJIn90.3K viewsเด็กมันยั่ว BAD LOVE
ลำเจียก57.5K viewsโทษทัณฑ์พิพาทใจ
ซูซี91.4K viewsไม่ได้ร่านนะคะ แค่รักมันห่วย
เฮียกังฟู848 viewsไม่เคยถูกรัก
เพลินฝัน14 viewsทีเด็ดพ่อหม้ายสายเปย์
จินต์พิชา2.8K viewsBad Love of Cold รักร้ายของนายเย็นชา
Lazy./เลซี่.4.7K views
