LOGINShare
ตอนที่ 9
Last Updated:
2026-01-10 21:20:44วันต่อมาเจณิสตาตื่นมาทำข้าวต้มไว้ให้น้องสาว ก่อนจะออกไปทำงานพร้อมกับกล่องข้าวและแก้วเก็บความเย็นคู่ใจใบเดิมตั้งแต่เจ็ดโมงเช้า
บรรยากาศในการทำงานวันนี้ไม่ค่อยต่างไปจากเมื่อวานเท่าไรนัก หลังจากเธอเข้าไปแจ้งตารางงานของวันนี้ให้เจ้านายหน้าบูดฟัง เสิร์ฟกาแฟและของว่าง เวลาที่เหลือในช่วงเช้าก็หมดไปกับจัดระเบียนงานที่เลขาคนเก่าทำเอาไว้
ซึ่งบอกได้คำเดียวว่า...เละเทะมาก!!
เจณิสตาแทบจะใช้โควตาสบถคำหยาบทั้งหมดในชีวิต หากเธอเป็นนายจ้าง บอกเลยว่าต่อให้หล่อนไม่ปิดประตูแล้วกระโจนใส่หวังใช้เต้าไต่ เธอก็คงให้ซองขาวพร้อมบอกว่า ‘พรุ่งนี้ไม่ต้องมาทำงานแล้วนะ’ อยู่ดี
หญิงสาวนั่งแยกเอกสารจนลืมเวลา กว่าจะรู้ว่าถึงเวลาพักเที่ยงก็ตอนรุ่นพี่เดินมาเรียกถึงโต๊ะ
“เที่ยงแล้วนะน้องเขม ปะ ไปกินข้าวกันนน”
“อ่า วันนี้ หนูห่อข้าวมาค่ะ”
คนสวมรอยเลือกแทนตัวว่า ‘หนู’ เพื่อป้องกันการเผลอหลุดปากพูดชื่อของตัวเอง พร้อมกันนั้นก็ยกกล่องข้าวขึ้นโชว์พี่ ๆ
“หูย สมัยนี้ยังมีคนห่อข้าวมากินอีก ขยันมากกก”
“นั่นสิ แบบนี้ไม่ต้องตื่นมาทำตั้งแต่เช้าเลยเหรอ”
“เก่งมากเลยอะ”
กลุ่มคนที่ยืนอยู่ด้านหลังพี่แพทต่างทำหน้าตื่นเต้น เจณิสตายิ้มรับคำแซวและชม
“ก็เช้าอยู่ค่ะ แต่ทำไงได้ล่ะคะ เงินเดือนยังไม่ออกก็เลยต้องประหยัดเงินไปก่อน”
คนขยันเอ่ยอ้างแล้วยิ้มน้อย ๆ ทั้งที่ความจริงแล้วเธอก็แค่ปรารถนาจะนั่งกินข้าวเที่ยงคนเดียว รวมถึงไม่อยากทิ้งร่องรอยของตัวตนที่แท้จริงให้คนอื่นจับสังเกตได้ทีหลังด้วยว่า ‘เขมิกา’ ที่มาทำงานในช่วงแรก แตกต่างจาก ‘เขมิกา’ ที่มาทำงานหลังจากนั้นอย่างไร
หากไม่นึกเลยว่าพอเธอตอบออกไปแบบนั้น นอกจากจะได้รับแววตาเอ็นดูระคนทึ่ง ไม่มีใครดูแคลนที่เธอทำตัวแปลกแยกจากคนอื่น ขากลับจากมื้อเที่ยง พี่ ๆ ยังซื้อขนมมาฝากเธอถุงใหญ่ พร้อมกับชานมไข่มุกเจ้าดังอีกหนึ่งแก้ว
ตกบ่ายทุกคนดูจะวุ่นวายกับงานมากขึ้น รัวนิ้วพิมพ์เอกสารกันจ้าละหวั่น แว่ว ๆ มาว่าจะมีการประชุมงานกับลูกค้า
“น้องเขมจ๋า”
“...”
คราแรกที่ได้ยินเสียงเรียก เจณิสตาไม่หือไม่อือ ครั้นพอนึกขึ้นได้ว่าตนมาอยู่ที่นี่ในนามของใคร เธอก็รีบเงยหน้าขึ้นจากกองเอกสารที่กำลังพยายามจัดเรียงวันที่ แล้วแยกประเภทเพราะเลขาคนเก่าเล่นเอาทุกอย่างยัดรวมกันสะเปะสะปะ
“ขาพี่ปิ่น”
“เอ่อ ว่างอยู่ไหมจ๊ะ?”
“ว่างค่ะว่าง พี่ปิ่นมีอะไรจะให้หนูช่วยคะ?”
“นิดหน่อยจ้ะ พี่จะวานให้น้องเขมเอาอันนี้ลงไปส่งให้พี่ก้องที่หน้าตึกตอนนี้หน่อย พอดีพี่มีประชุมลูกค้าทางซูมตอนบ่ายสอง ถ้าลงไปเอง กลัวกลับขึ้นมาไม่ทันประชุมน่ะ”
“อ้อ ได้เลยค่ะ แฟ้มพวกนี้ทั้งหมดเลยใช่ไหมคะ?”
“ใช่จ้ะ พี่ฝากหน่อยนะน้องเขม”
“ไม่มีปัญหาค่ะ เดี๋ยวหนูจัดการให้”
“ขอบคุณน้าา”
รุ่นพี่ส่งยิ้มมาให้ก็หมุนตัวเดินไป แต่เดินไปได้ไม่กี่ก้าวก็หมุนตัวกลับมา เผยอปากเหมือนอยากจะพูดอะไรต่อ ทว่าโทรศัพท์ในมือดันดังขึ้นเสียงก่อน
“อุ้ย” เจ้าตัวอุทานแล้วรีบยกโทรศัพท์ขึ้นแนบหู
“ค่ะคุณนัท คะ? เดี๋ยวนี้เลยเหรอคะ”
รุ่นพี่มีสีหน้าเลิ่กลัก หันมาสบตากับเธอที่จ้องเพื่อรอฟังว่ารุ่นพี่มีอะไรจะสั่งเพิ่มเติม ริมฝีปากสีพีชก็ขยับพูดโดยไร้เสียง
‘เดี๋ยวพี่ให้แพทไลน์บอก’
เพราะเห็นว่าอีกฝั่งยังไม่วางสาย เจณิสตาเลยใช้วิธีพยักหน้าบอกว่ารับรู้ อีกฝ่ายยิ้มแฉ่งทันที
‘ขอบใจน้า’
จากนั้นกิติมาก็หันไปคุยกับปลายสายต่อ
“ได้ค่ะได้ ปิ่นจะรีบไปสแตนด์บายรอเดี๋ยวนี้เลยค่ะ”
เสียงใส ๆ แผ่วลงเมื่อเจ้าตัวรีบจ้ำ กลับไปยังโต๊ะของตัวเอง ส่วนเจณิสตาหยิบแฟ้มเอกสารขึ้นมากอดแนบอก แล้วก้าวยาว ๆ ตรงไปกดลิฟต์
“เอ้า ลืมหยิบแมส”
หญิงสาวทำหน้าเซ็งตอนเห็นเงาสะท้อนของตัวเองบนกระจกในลิฟต์ แต่ไม่เป็นไรหรอกมั้ง ลงไปส่งเอกสารแค่แป็บเดียว
Latest chapter
หวงรักเลขาจำเป็น ตอนพิเศษ 8
ชั่วโมงต่อมารถมินิแวนก็แล่นมาถึงร้านอาหารริมน้ำอันเป็นจุดหมายปลายทางของวันนี้ ร้านนี้ไม่ใช่ร้านเด่นดัง ออกจะเป็นร้านลับที่อยู่ไกลถึงชานเมืองเสียด้วยซ้ำเจณิสตาค้นพบมันโดยบังเอิญบนอินเทอร์เน็ต และพอได้ชวนก้องภพมาลองเธอก็ติดใจทั้งบรรยากาศที่ร่มรื่นและรสชาติของอาหารที่อร่อย ราคามิตรภาพแรงเบียดที่ข้างกายและไออุ่นของฝ่ามือที่วางแปะบนสะโพกกลมกลึงดึงความสนใจจากเจณิสตาเพียงครู่ แต่ยังไม่ทันหันไปถามพนักงานก็เดินเข้ามาต้อนรับพร้อมรอยยิ้ม“จองไว้ชื่อคุณก้องภพค่ะ”เธอแจ้งกับพนักงาน ไม่กี่อึดใจอีกฝ่ายก็นำพวกเธอมาส่งยังโต๊ะที่จองไว้ สองสามีภรรยาเลือกนั่งประกบข้างลูกสาวเพื่อสะดวกแก่การดูแลรอยยิ้มบนใบหน้าหวานพลันกว้างขึ้น เมื่อพบว่ามันคือโต๊ะเดิมกับปีที่แล้ว โต๊ะที่เธอเคยบอกว่าชอบวิวจากมุมนี้ที่สุดผิดกับก้องภพที่แววตาดุดันขึ้นหลายส่วน เพราะพบว่านับตั้งแต่ก้าวเท้าเข้าร้านมา ภรรยาของเขาตกเป็นเป้าสายตาชายอื่นถึงสามคู่ฮึ้ย! ลูกก็มา ผัวก็มี ยืนหัวโด่อยู่ข้าง ๆ ด้วยยังจะกล้ามองเมียชาวบ้านอีก!“พี่ก้องจะเอาอะไรเพิ่มไหมคะ”ก้องภพเก็บซ่อนความขุ่นเคืองคนนอกลงทันทีที่ได้ยินเสียงอ่อนหวานของภรรยา เขาจงใจโน้มหน
หวงรักเลขาจำเป็น ตอนพิเศษ 7
“คุณแม่ขา อันนี้ดีไหมคะ อุ้ย แต่อันนี้ก็สวย อันนี้ก็ด้วยยย”เสียงใส ๆ ดังเจื้อยแจ้วอยู่ในห้องแต่งตัว เรียกรอยยิ้มเอ็นดูจากหญิงสาวในชุดเดรสสีม่วงอ่อนลายดอกไลแลคที่กำลังยืนเลือกเครื่องประดับให้เข้ากับชุดที่ตนสวมใส่อยู่หลังสวมสร้อยให้ตัวเองสำเร็จ เจณิสตาย่อตัวลงนั่งตรงหน้าร่างเล็กที่ใส่ชุดคล้ายกันกับเธอ ในมือป้อม ๆ เล็ก ๆ มีกิ๊บติดผมอยู่สี่อัน แล้วยิ้มละไม“ไหนนนน วันนี้ลูกพีชอยากติดอันไหนคะ”เธอถามลูกสาวเสียงหวาน เด็กหญิงขมวดคิ้ว ทำหน้าคิดหนัก มองมือซ้ายของตนที มองมือขวาของตนที ครู่หนึ่งก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่“ลูกพีชชอบทั้งหมดเลยค่ะ ลูกพีชขอติดทุกอันเลยได้ไหมคะ”คำขอไม่เหลือบ่ากว่าแรง แต่พื้นที่บนศีรษะลูกสาวนั้นไม่น่าพอ แถมบางชิ้นก็ไม่เข้ากับชุดซะด้วยสิ“อืมมมม ถ้าดูจากทรงผมที่ลูกพีชทำวันนี้ แม่ว่าติดสองอันจะสวยที่สุดนะคะ”“งั้นนนนน งั้นลูกพีชติดอันนี้ กับอันนี้ก็ได้ค่ะ ลูกพีชจะได้สวย ๆ เหมือนคุณแม่”เจณิสตาหัวเราะเสียงใส รับกิ๊บติดผมที่มีเพชรล้อมพราวระยับจากมือลูกสาวมาบรรจงติดบนผมสีดำขลับ หนานุ่มหากหยักศกตามธรรมชาติ ก่อนจะก้มไปหอมแก้มนุ่ม ๆ ทั้งซ้ายและขวาอย่างรักใคร่ปนมันเขี้ยวหลังติดเสร
หวงรักเลขาจำเป็น ตอนพิเศษ 6
วันเวลาหมุนผ่านไปอย่างรวดเร็ว พริบตาเดียวจากเด็กตัวน้อยที่นอนร้องอ้อแอ้ ชูแขนชูขาอยู่ในเปลเด็ก ก็เติบใหญ่กลายเป็นเด็กหญิงกมลพิชญ์วัยสามขวบที่แสนสดใส แสบซน และมีพลังเหลือล้น“อ๊ายยย จุนพ๊ออออออ”“จะหนีไปไหน มาให้จับซะดี ๆ ฮืมมมมม หรือจะจกพุงดิมดีนะ”“ว๊ากกก พุงดิมไม่อร่อยยยย”เสียงหวีดร้องระคนเสียงหัวเราะเอิ้กอ้ากดังลั่นไปทั่วบริเวณ ขณะที่หนึ่งผู้ใหญ่กำลังวิ่งไล่ตามเด็กหญิงกับเด็กชายไปรอบ ๆ สวนหย่อมหน้าบ้านโดยกติกาของเกมก็คือใครที่เป่ายิงฉุบแพ้จะต้องกลายเป็นหมาป่า ไล่จับคนที่เหลือ และหากแตะได้ใครคนนั้นต้องสลับมาเป็นหมาป่า แล้วคอยไล่จับคนอื่น ๆ แทนซึ่งผลของเกมนี้จบที่คนตัวโตที่สุด ชะลอฝีเท้าลง กลายเป็นหยุดยืนหอบหายใจ“เอ้า ๆ เอายาดมไหมคนแก่!” ดนตร์ตะโกนแซวแล้วหัวเราะร่าเมื่อได้รับสายตาขวางๆ กลับมาจากคนแก่“ไอ้...”เพราะมีเด็ก ๆ อยู่ ต่อให้อยากด่าออกเสียงแค่ไหน ก้องภพก็ทำได้แค่เว้นวรรคแล้วด่าในใจแทน“ก็บอกแล้วว่าให้รีบมีลูก”“นี่ก็รีบสุด ๆ แล้ว” ก้องภพตะโกนแย้ง ชี้หน้าคนยังแซวไม่เลิกอย่างคาดโทษ ก่อนเปลี่ยนเป็นกวักมือเรียก “มานี่เลย มาเปลี่ยนตัวกันได้แล้ว!”กระทั่งได้สลับหน้าที่ก้องภพก็
หวงรักเลขาจำเป็น ตอนพิเศษ 5
“แอะ แอ๊~”เสียงร้องไห้จ้าปลุกให้สองชีวิตที่เพิ่งเข้านอนกันเมื่อสามชั่วโมงก่อนถึงกับสะดุ้งเฮือก มือเรียวของคนอยู่ใกล้กว่าเอื้อมไปเปิดโคมไฟที่หัวเตียง ก่อนเธอจะพลิกตัวไปกระซิบบอกคนที่รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาพร้อมกัน“เดี๋ยวเจนไปดูลูกเองค่ะ” จากนั้นคุณแม่มือใหม่ที่ยังตื่นไม่เต็มตาก็รีบคลานไปหาร่างเล็กที่กำลังนอนแบะปาก เตะขาไปมาอยู่ในเตียงนอนเด็กอ่อนวินาทีที่สบกับดวงตาใสแป๋วคู่กลมโตที่ถอดแบบมาจากเธอ ขณะที่ส่วนอื่น ๆ บนใบหน้านั้นได้มาจากคนเป็นพ่อ ความเหนื่อยล้าต่าง ๆ ก็สลายหายไปหลายส่วน หญิงสาวส่งยิ้มกว้าง“ว่าไงคะลูกพีชของแม่~”ชื่อเล่นของลูกสาวได้มากจากผลไม้ที่เธอร่ำร้องอยากกินอยู่ตลอดช่วงที่ท้องแก ดวงตาคู่โตเบนมามองตามเสียง และคงเพราะเริ่มจดจำเธอได้แล้ว เสียงร้องจึงแผ่วลง คิ้วที่ขมวดมุ่นค่อย ๆ คลายออก“แอะ~”“โอ๋ ๆ ไม่ร้องน้า หนูหิวใช่ไหมคะ มา ๆ กินนมกันเนอะ”“แอ๊~”เสียงอ้อแอ้ร้องตอบกลับมาอย่างน่าเอ็นดู เจณิสตาอมยิ้ม ก้มไปสอดมือเข้าประคองคอแล้วช้อนก้น อุ้มเจ้าตัวน้อยขึ้นจากเตียงแล้วเดินเลี้ยวไปยังห้องเด็กอ่อนที่ตอนนี้อยู่ในขั้นตกแต่งเพื่อเอาเข้าเต้าทันทีที่ได้ในสิ่งที่ต้องการ ลูกพีชหรือเ
หวงรักเลขาจำเป็น ตอนพิเศษ 4
ดิษยะถอนหายใจแรง วางทั้งมีดและผลไม้ในมือลงก่อนเดินไล่เตะน้องชายไปรอบเคาน์เตอร์เสียงโวยวายระคนด่าทอของสามหนุ่มดึงทุกสายตาของสาว ๆ ที่นั่งจับกลุ่มอยู่ที่โซฟาชุด ครั้นพอเห็นผู้ชายตัวโตกำลังไล่หยอกกันเหมือนเด็ก พวกเธอก็หลุดหัวเราะเบา ๆ ก่อนหันกลับมาคุยกันต่อ“แล้วนี่เริ่มแพ้ท้องบ้างหรือยังจ๊ะ”กิติมาเอ่ยถามตามประสาคนเคยผ่านมาก่อนแถมยังแพ้หนักมาก ๆ เมื่อเห็นว่าที่คุณแม่ที่แม้จะอิ่มเอิบขึ้น ทว่าใต้ตาปรากฎร่องรอยของการอดนอนด้วยความเป็นห่วง“ตัวเจนแทบไม่แพ้เลยค่ะพี่ปิ่น”เจณิสตาส่ายหน้ายิ้ม ๆ ก่อนจะพยักพเยิดหน้าไปทางผู้ชายตัวโตที่ยืนคั้นน้ำส้ม ใกล้ ๆ กันมีดิษยะกับดนตร์ที่ตอนนี้สงบศึกเพราะโดนไหว้วานแกมบังคับให้เป็นลูกมือกำลังหั่นผลไม้กันทั้งคู่“คนนู้นต่างหากที่อาการหนัก ทั้งเวียนหัวตอนเช้า ทั้งอารมณ์สวิง”ส่วนตัวเธอนั้นมีการเปลี่ยนแปลงเพียงด้านร่างกาย คัดหน้าอก น้ำหนักขึ้นเพราะเจริญอาหาร และรู้สึกง่วงนอนบ่อย ๆกิติมาได้ยินแบบนั้นก็หัวเราะร่าอย่างอารมณ์ดี“ดี! แพ้ท้องแทนเยอะ ๆ ได้ยิ่งดี หมั่นไส้!”ทว่าเขมิกากลับส่ายหัวหวือ ไม่เห็นด้วย“พี่ปิ่นขา ลืมไปหรือเปล่าว่าถ้าบอสอารมณ์ไม่ดี คนที่จะซวยตอ
หวงรักเลขาจำเป็น ตอนพิเศษ 3
หลังจากก้องภพทำคนที่ตามบัญชีโซเซียลของเขาแตกตื่นด้วยการโพสต์ภาพถ่ายสองชายหญิงยืนยิ้มร่า ในมือถือทะเบียนสมรสคู่กันไปแล้วหนึ่งหน เดือนถัดมาชายหนุ่มก็ทำให้เกิดเหตุการณ์นั้นขึ้นอีกครั้งด้วยการประกาศอีกหนึ่งข่าวดีที่ตัวเขาเฝ้ารอมานาน ผ่านภาพสองชายหญิงคู่เดิมกำลังนั่งโอบกันบนโซฟาตัวโต สีหน้าเปี่ยมด้วยความสุขในมือของฝ่ายหญิงมีภาพถ่ายของผลอัลตราซาวด์ พร้อมเขียนแคปชันด้านล่างภาพ สั้น ๆ แต่แสนอบอุ่นหัวใจว่าภาพถ่ายแรกของครอบครัว ‘แสงธนนท์’ แต่ใครจะคิดล่ะว่านอกจากคำยินดีที่หลั่งไหลมาจากทุกสารทิศ บรรดาคนสนิทจะถือโอกาสนี้มามอบของขวัญให้ถึงมือในเย็นวันหยุดสุดสัปดาห์ก้องภพกลอกตามองบน ตอนพบว่าคนที่ยืนอยู่ด้านนอกคือแขกที่ไม่ได้รับเชิญอย่างกิติมา ดนตร์และดิษยะ ทำไมคนพวกนี้ต้องใจตรงกันวันนี้ด้วย!และถึงใจเขาจะไม่อยากรับแขก แต่ก็ทำได้เพียงปล่อยมือจากประตูห้องแล้วเบี่ยงตัวหลบเป็นเชิงอนุญาตให้คนเหล่านั้นเข้ามาในห้องเพราะภรรยาไม่เพียงร้องทักทายด้วยสีหน้าตื่นเต้นดีใจ แต่ช่วงเวลาหวานแหววของเขากับภรรยา กลายเป็นปาร์ตี้ฉลองต้อนรับสมาชิกใหม่นับตั้งแต่เขมิกากับพิมพิบุกมาเยี่ยม พร้อมของกินถุงใหญ่และของขวัญจาก
You may also like
ท่านประธานร้อนเร่า (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น43.1K viewsเด็กเสี่ย NC-25
C109.3K viewsสุดไขว่คว้าภรรยาคืนใจ
กิตติรวิชญ์73.9K viewsคู่หมั้นสุดหวงของท่านอ๋องกระหายเลือด
ชาไทยเย็น40.4K viewsคู่หมั้นที่เขาไม่คิดจะรัก
Duangkwan2.2K viewsเจ้านายสายฟ้าแลบ
เจ้าเหมียวแวววาว5.0K viewsดวงใจจักรา
plernwalee842 viewsเล่ห์รักลวงใจ
ตะวันใหม่20 views
