Share

3

last update publish date: 2026-07-04 10:26:43

“แล้วพี่เจ๋งแฟนแกล่ะ ไม่คิดจะเปย์แกหน่อยเหรอ ชื่อเจ๋งน่าจะจัดการได้” เมรีนิ่งเงียบไม่ตอบสิ่งที่เพื่อนรักถาม เพราะรู้อยู่แก่ใจ อลิสาไม่ถูกชะตากับแฟนหนุ่มของเธออย่างหนัก เอาจริงๆ เขาชื่อเจ๋ง แต่คบแล้วไม่เจ๋งเท่าไหร่

 “เมื่อไหร่แกจะเลิกกับไอ้ผู้ชายคนนี้สักทียัยรี” อลิสากระแทกเสียงใส่ดาวคณะ แล้วมองแรงแถมไปอีกหนึ่งที

“ก็คงใกล้แล้วแหละ”

ดาวคณะคนสวยแต่ไม่ค่อยรวยทรัพย์ถอนหายใจพรืดยาวอย่างเหนื่อยหน่าย แต่เหตุผลเดียวเลยที่เมรียังไม่ยอมตัดความสัมพันธ์กับพี่เจ๋งทั้งที่อยากเลิกแล้วคือเงินก้อนโตที่หลงเชื่อโอนให้เขาไปลงทุนเปิดกิจการร้านคาร์แคร์ที่เขาอ้างว่าไม่กี่เดือนจะคืนทุนจนป่านนี้ยังไม่ได้คืน

“ข่าวดีมากเลยที่แกจะเลิกกับมัน”

“ไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากเลิก ฉันแค่อยากได้เงินคืน ไม่อย่างงั้นป่านนี้ฉันคงได้จมูกซีรีส์ใหม่ไปนานแล้ว” เมรีพูดแล้วก็หัวเสียนึกเสียดายเงินเก็บที่อุตส่าห์เก็บหอมรอมริบได้หลายแสนบาทช่วงที่อาชีพพริตตี้ของเธอกำลังขาขึ้นได้เงินเป็นกอบเป็นกำ กลับเสียรู้ถูกผู้ชายอย่างไอ้ ‘จิระ หรือเจ๋ง ‘ แฟนหนุ่มมาหลอกยืมไปหมด เพราะดันมองออกว่าลึกๆ เธอใจดี ใจอ่อน ขี้สงสารจนเวลานี้เธอเงินขาดมือต้องหารับงานไม่เว้นว่างแต่ละวัน

“ถ้าไม่อยากพึ่งพ่อฉัน อย่างนั้นแกต้องใช้ความสวยให้เป็นประโยชน์มากกว่านี้ เป็นถึงดาวคณะแต่ทำตัวเหมือนแม่ชีแบบนี้ไม่ได้” อลิสานึกอะไรสนุกๆ ออก แถมยังทำเงินได้ด้วย แต่ตอนนี้เธอต้องทำการกู้สภาพร่างเพื่อนสาวที่โหมงานหนักจนแอบโทรมลงไปอย่างเร่งด่วน

“ยังไง ไหนว่ามาซิ” เมรีตาโต งานอะไรเงินดีกว่าเป็นพริตตี้เอ็มซี

“แกจำผับหรูๆ ที่เราไปเที่ยวเมื่อเดือนก่อนได้ไหม ฉันรู้จักกับเจ้าของร้านดี ถ้าแกอยากลองทำอะไรสนุกๆ แถมมีเงินติดไม้ติดมือเยอะๆ กลับออกมาอย่างที่ต้องการ คืนนี้ฉันจะพาไปที่นั่น สนใจไหม” อลิสาดีใจมากที่สามารถปลุกสาวสวยดีกรีดาวมหาลัย แต่ชอบทำตัวราวกับอาศัยอยู่ในสำนักนางชี ให้ตามไปท่องราตรีในคืนนี้ด้วยกัน

“ไปๆ ช่วงนี้ฉันกำลังร้อนมาก”

“อ้าว! แล้วทำไม ไม่ไปนั่งตากแอร์สวยๆ ในคณะล่ะยะ”

“ เปล่า...ไม่ใช่แค่อากาศที่ร้อน ฉันร้อนเงิน ร้อนมาก” เมรีรีบตกปากรับคำแบบไม่ต้องคิดให้เสียเวลา ขอแค่งานที่ทำได้เงินเยอะเป็นพอ เธอก็ไม่เกี่ยง

“ถ้างั้นเดี๋ยวคืนนี้ฉันขับรถมารับไปด้วยกัน” คนชวนเอ่ยปากนัดเวลาเสร็จสรรพ   

ณ ร้านอาหารกึ่งผับชื่อดังแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นแหล่งรวมตัวของบรรดานักท่องราตรีและไฮโซทั้งหลาย แสงไฟหลากสียามค่ำคืนในร้านถูกเปิดสว่างเป็นจังหวะรับกับเสียงเพลงสมัยใหม่คุ้นหูคนฟัง ชวนให้ลูกค้าที่มาเที่ยวลุกขึ้นเต้นอย่างสนุกสนาน สองสาวในชุดเดรสเก๋ไก๋สมกับหน้าตาทันสมัย เปลี่ยนลุคจากนักศึกษาวัยใส รีบเดินเข้าไปทางหลังร้าน จะว่าไปการมาที่นี่ก็ไม่ได้ปลอดภัยนัก และหากไม่จำเป็นจริงๆ เมรีเองก็ไม่อยากย่างกรายเข้ามาสถานที่แบบนี้ เพราะอาจถูกมองได้ว่าเป็น ‘นักศึกษาขายตัว’ แต่งานที่อลิสาแนะนำมันก็เข้าข่ายที่จะถูกเหมารวมอยู่ เพียงแต่เธอมีจุดประสงค์ต้องการเงินด่วน แต่ไม่ได้มาขายแน่นอน

 เอาละวะ ในเมื่อมาถึงทางตันแล้ว เมื่อเช้าเงินก้อนสุดท้ายก็ถูกโอนให้ญาติไปทำเรื่องประกันตัวมารดาออกมา จากคุก หากเวลานี้หากเปิดแอปพลิเคชันธนาคารขึ้นมาดู เรียกได้ว่าโจรยังสงสารไม่หน้าด้านพอจะปล้น

‘เงินในบัญชีติดลบจะซบใครได้’

“นี่ยัยรีคิดไรอยู่ ยิ้มสิยิ้ม จะมาของานเขาทำ” เสียงของอลิสาปลุกให้เมรีหลุดจากภวังค์ความคิด

ผ่านไปไม่นานสาวใหญ่ที่ดูผ่านร้อนผ่านหนาวมีประสบการณ์โชกโชนก็เดินหน้าเปื้อนยิ้มเข้ามาหาสาวสวยทั้งสองที่รีบยกมือขึ้นไหว้

“สวัสดีค่ะพี่คาร์เทีย”

 อลิสาและเมรีเดินทางมาถึงร้านตั้งแต่หัวค่ำตอนที่นักเที่ยวยังไม่เยอะมากนัก จะได้คุยงานกันได้สะดวก

“สวัสดีค่ะคุณหนูอลิส มาเที่ยวเหรอคะคืนนี้” เจ๊คาร์เทียสาวสองเจ้าของร้านลากเสียงยาวพลางปรี่เข้ามากอดทักทายลูกค้าวีไอพีอย่างสนิทสนม อลิสาเป็นสาวสวยและรวยมาก เป็นถึงลูกสาวนายพลแต่ใช้ชีวิตแปลกประหลาด ชอบลากตัวเองมาเที่ยวเร่ร่อนอยู่ในแหล่งอโคจรราวกับอยากประชดชีวิต

“วันนี้อลิสไม่ได้มาเที่ยวอย่างเดียวนะคะ อลิสพาเพื่อนมาด้วย อยากฝากงานคืนนี้ เห็นว่าคืนนี้มีจัดประมูลดริ๊งเรียกลูกค้าอยู่ไม่ใช่เหรอคะ”

“สวัสดีค่ะ หนูชื่อเมรีนะคะ” เธอเรียกสาวสองเจ้าของร้านว่าเจ๊ตามแบบอลิส เจ๊คาร์เทียยืนกอดอกกวาดสายตามองเมรีตั้งแต่หัวจดเท้า “สวย สวยมากลูกสาว เจ๊ถูกใจสิ่งนี้มากค่ะคุณหนูอลิส ยินดีต้อนรับสาวๆ สู่ร้านเจ๊นะคะ ว่าแต่ชื่อเมรี มันไม่เชยไปหน่อยเหรอ เจ๊เปลี่ยนชื่อใหม่ให้เอาไหม” 

เมรีถอนใจเฮือก พรางส่ายหน้าหวือ “ไม่ดีกว่าค่ะ ชื่อเมรีเพื่อนจำง่ายดี”

เจ๊คาร์เทียไหวไหล่ “ก็แล้วแต่นะ”

“อลิส แกไม่ได้พาฉันมาขายตัวใช่ไหม” เมรีเบี่ยงหน้าหลบลงมาหาอลิสจีบปากเค้นถามเสียงเบา ไม่ให้เจ๊แกผิดสังเกตเมื่อมองบรรยากาศรอบๆ ตัว

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • หวงสวาท   49

    คืนวันที่ 7...ฝนเริ่มตกลงเพียงบางเบา เวลาผ่านไปไม่นานกลายเป็นพายุที่เริ่มโหมกระหน่ำ เสียงฟ้าร้องดังขึ้นเรื่อย ๆ เมรีนอนพลิกตัวไปมาตลอดคืน ความไม่สยาบใจทับถมกันมายาวนานหลายวัน ทำให้กลางดึกเธอสะดุ้งเฮือก ร่างกระตุกแรงเหมือนถูกปลุกด้วยแรงลม“อคิณ!!”เธอกรีดร้องลั่นโทรศัพท์หลุดมือตกลงพท้นเมื่อได้รับข่าวร้ายว่าสารวัตรอคิณถูกยิงขณะปฏิบัติหน้างที่ ร่างบางสั่นสะท้านจนเกินควบคุม น้ำตาไหลอาบสองข้างแก้มทั้งที่ยังหลับตา ลมหายใจปั่นป่วน หัวใจถูกบีบคั้น “เขาถูกยิง...เขากำลังจะจากไป ไม่!!!...อย่าทิ้งรีไปนพี่คิน....น้องเกลกำลังมีความสุขพี่ทิ้งพวกเราไปไม่ได้นะคะ”“พี่คิน! ไม่นะคิ พี่คินอย่าทิ้งรีกับลูกนะคะ”ดวงตายังคงปิดสนิท แต่ปากกลับขยับตามความฝัน ทันใดนั้น ประตูห้องถูกเปิดออกพร้อมเสียงเรียกที่ดังกลบเสียงฟ้าผ่า อคิณมองเห็นเมียรักในชุดนอนซีทรูแนบเนื้อหลับอยู่บนเตียง วันนี้ไม่มีน้องเกลอยู่ด้วย เดาไม่ยากคุณย่าคงอ้อนให้หลานไปนอนด้วย“รี!!” อคิณยืนอยู่ตรงนั้น หัวเปียกโชก เสื้อมีห

  • หวงสวาท   48

    เมรีหันไปหาอคิณ “ฉันจะลองตั้งช่องติ๊กต๊อกค่ะ ถ่ายคลิปวิธีทำแบบเรียบง่าย เน้นความน่ารักเป็นธรรมชาติของพวกเขา คนชอบดูอะไรที่จริงใจแบบนี้ ชอบของพื้นบ้าน ถ้ามีคนแชร์ก็จะเริ่มมีคนสั่งสินค้าแปรรูปของเรามากขึ้น และจะให้เพื่อนที่ทำส่งออกช่วยเรื่องช่องทางจัดจำหน่ายต่างประเทศ”ผู้ใหญ่บ้านที่ยืนฟังอยู่ตลอดพยักหน้า คนอายุขนาดเขาได้แต่คล้อยตามคนหนุ่มสาวที่มาพร้อมกับเทคโนโลยี“ถ้างั้น...พวกเราจะลองสู้กับการทำสวนส้มอีกครั้ง!” เสียงลุงเปี่ยมดังขึ้นคนแรก ชาวบ้านต่างพร้อมใจกันปรึกษาหารือกันหลังจากที่ราคาส้มตกต่ำอย่างหนักพวกเขาคิดจะตัดต้นส้มทิ้งหลายวันต่อมาลานกลางหมู่บ้าน มีโต๊ะไม้ยาววางเป็นแถว ตะแกรงไม้ปูเรียงกัน ส้มถูกหั่นเป็นแว่นบางเรียงแถวอย่างสวยงาม ชาวบ้านรุ่นแม่รุ่นป้านั่งล้อมวงกัน ล้าง หั่น คลุกน้ำตาล ส่งเสียงหัวเราะกันไปมา บางคนร้องเพลง บางคนเล่นมุกให้หัวเราะ เมรีและอคิณและน้องเกลก็รวมอยู่ด้วยเมรีนั่งอยู่ข้างหน้า วางกล้องมือถือที่ตั้งบนขาตั้งเล็ก ๆ ถ่ายคลิปพร้อมพูดแนะนำวิธีการแปรรูปแบบง่าย ๆ และพาเดินชมบรรยากาศหมู่บ้าน“นี่คือ

  • หวงสวาท   47

    เมรีกำลังเหม่อไปกับความคิดแต่เสียงเรียกของอคิณทำให้เธอได้สติ “รีเหม่อคิดอะไรอยู่ ระวังด้วยกำลังเข้าถนนหมู่บ้านแล้ว” เสียงเตือนของอคิณทำให้เธอหยุดคิดเรื่องราวเก่าๆ กลับมาสู่เวลานี้ เวลาที่กำลังมีความสุข ชีวิตใหม่จักรยานทั้งสองคันค่อย ๆ โผล่พ้นแนวไร่เข้าสู่ถนนหลักของหมูบ้าน ภาพที่อยู่ตรงหน้าทำให้ต้องเบรกรถในทันทีชาวบ้านกลุ่มใหญ่กำลังเข็นรถเข็นที่บรรทุกส้มจนเต็มแน่นแทบล้นชาวบ้านแถวนี้ปลูกหลายอย่าง ลำใย อุง่น ส้ม แต่ละคนใบหน้าเต็มไปด้วยความอ่อนล้า ส้มสีส้มสดใสบ้าง เปลือกเหี่ยวย่นบ้าง ปนกันไป กลิ่นหอมลอยมาแตะจมูกเป็นระลอกเมรีชะโงกหน้าเล็กน้อย ก่อนหันไปถามเสียงอ่อน"นั่นเขาเข็นส้มกันไปไหนเหรอคะ?"อคิณขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจอดจักรยาน เดินเข้าไปหาชายสูงวัยคนหนึ่งซึ่งเขาจำได้ว่าเป็นลุงเปี่ยมทีปลูกไร่ส้มอยู่ติดกัน“ลุงเปี่ยม นี่เอาส้มไปไหนกันครับ?”ชายสูงวัยหน้าตาใจดีถอนหายใจเสียงดัง “ปีนี้ส้มราคาตกมากครับคุณอคิณ...ขายไม่คุ้มทุนเลย นายทุนเหมาถูกจนเหมือนแจกฟรี ถ้าจ้างรถขนเข้าเมืองก็เจ๊งเปล่า ผู้ใหญ่บ้านเลยให้ที่ตรง

  • หวงสวาท   46

    สองเดือนถัดมา สายลมยามบ่ายพัดผ่านไร่องุ่นที่ทอดตัวอยู่บนเนินเขา เสียงใบไม้เสียดสีกันเบาๆ ท่ามกลางแดดอ่อนสีทอง บ้านหลังใหญ่ท่ามกลางความเขียวชอุ่มของต้นไม้ ริมระเบียงมีหญิงวัยกลางคนผมยาวแซมขาว สวมผ้ากันเปื้อนลายดอก ยืนชะเง้อมองถนนทางเข้าบ้านด้วยใจจดจ่อเพราะเจ้าลูกชายตัวดีจะพาหลานสาวมาหาย่าอย่างเธอ ยุพินดีใจมากที่จะได้พบหลานสาว เธอดูรูปและคลิปวีดีโอที่ลูกชายและลูกสะใภ้ส่งมาให้ทางไลน์ มาหลายเดือน เห็นหลานสาวน่ารักกินเก่ง ช่างพูด วันนี้คนเป็นย่าจะได้เจอหลานสาวตัวเป็นๆ แล้ว คุณยุพินจึงอบขนมไว้หลายอย่างเพื่อรอการมาของเด็กหญิงเกวดีไม่นานนักเสียงรถยนต์คันใหญ่จอดสนิทตรงหน้าบ้าน เมื่อประตูรถถูกเปิดออก หญิงสาวลงจากรถพร้อมอุ้มเด็กหญิงหน้าตาสดใส ตาโต แก้มป่อง ยิ้มระบายบนหน้าอยู่ตลอดเวลาไว้ในอ้อมแขน คนเฝ้ารอได้แต่ยิ้มทั้งน้ำตา“ตาคิน หนูเมรี…น้องเกล...มากันแล้วเหรอลูก”“แม่ครับ...เด็กผู้หญิงคนนี้...คือน้องเกลลูกสาวผมกับเมรีครับ” มือใหญ่อีกข้างคว้าจับมือบางให้มายืนข้างกันหญิงสูงวัยสองคนยืนมองครอบครัวเล็ก ๆ ต

  • หวงสวาท   45

    “รีกลัวไหม?” เสียงเขาแหบพร่าจนใจเมรีเริ่มเต้นไม่เป็นจังหวะเมรีส่ายหน้า “ไม่เลย... ตอนนี้รู้สึก...” จะให้เธอบอกความรู้สึกได้อย่างไร ในเมื่อเธอรู้สึกถึงร่างกายเขาทุกส่วน ทั้งมือที่ลูบไล้หน้าท้อง ซิกแพคที่แนบชิดอยู่กับแผ่นหลัง และส่วนล่างที่กระแทกสะโพกเธอไม่หยุด ความวาบหวาทำให้เธอไม่สามารถชื่นชมวิวทิวทัศรอบด้านได้เลยเจ้าหมอกเคลื่อนเข้าไปยังทุ่งโล่งเล็ก ๆ ที่ปลายไร่ สถานที่ที่เงียบสงบ ไกลจากเสียงคนและโลกภายนอก แสงสีแดงส้มแต่งแต้มขอบฟ้ายามเย็น ความมืดเริ่มโรยตัว ดวงดาวพร่างพราวบนท้องนภาเริ่มส่องแสงระยิบระยับ“หนาวหรือไม่?” มือของเขารั้งร่างบางเข้ามาชิด แขนแข็งแกร่งกดเธอแนบอก ไอ่อุ่นระอุทะลุผ่านเนื้อผ้า“ที่พี่พาเธอมาวันนี้... ไม่ใช่แค่ให้รีขี่เจ้าหมอกอย่างเดียว” เขากระซิบ ใกล้ใบหู ทำให้เธอสะดุ้งเบา ๆ“แล้วพี่คินจะให้รีทำอะไรคะ” เธอถามเสียงเบา ดวงตาเบิกกว้าง เมื่อมือของเขายกขึ้นแตะแก้มที่กำลังเย็นเพราะอากาศ ลากนิ้วหัวแม่มือไล้ผ่านริมฝีปากบาง เธอเงยหน้าขึ้นสบตา ดวงตาคู่นั้นจ้องลึกเข้าสู่หัวใจ ก

  • หวงสวาท   44

    รถแล่นกลับมายังไร่องุ่นแต่เลี้ยวแยกไปอีกทาง “ฉันจะพาเธอไปพบใครอีกคนที่เธอควรรู้จัก” หลังจากเปิดเผยทุกอย่างต่อมารดา ความสบายใจทำให้อคิณยิ้มง่ายขึ้น เมรีเหลือบตามองนึกหมั่นไส้ขึ้นมา เขาทำทุกอย่างโดยไม่ให้เวลาเธอได้ตั้งตัว บังคับให้ต้องทำตามและยอมรับมันรถจอดอยู่หน้าคอกม้าใหญ่ท้ายไร่ กลิ่นหอมของหญ้าแห้งผสมกลิ่นไอแดดยามเย็นอบอวลในอากาศ เมรียืนอยู่หน้าคอกไม้สีเข้ม ขัดเงาจนเห็นลายไม้ชัดเจน“คุณอคิณ” เสียงเรียกทำให้ทั้งสองหันมอง ชายวัยกลางคนที่สวมชุดคนดูแลคอกม้าเดินเข้ามาใกล้ พรางยกมือขึ้นไหว้“เจ้าหมอกอยู่ในคอกเหรอครับลุง?” อคิณเอ่ยถามลุงเพิ่ม“ใช่ครับ พาเข้าไปเมื่อครู่นี้เอง” มือดำแดดชี้ไปยังโรงม้าสีแดงไวน์ตัดขาวฝั่งตรงข้าม อคิณพยักหน้ารับก่อนหันมองหญิงสาวที่ยืนอยู่ข้างกัน“รออยู่กับลุงเพิ่ม ตรงนี้นะ เดี๋ยวพีมา” เขาไม่ได้รอฟังคำตอบ ร่างใหญ่เดินไปยังคอกม้าทันที เมรีรู้สึกประหลาดใจไหนเขาบอกว่าจะพามาหาใครบางคน หรือจะเป็นลุงคนนี้ ดวงหน้าหวานมองจ้องลุงเพิ่มอย่างพิจารณา“นั่นคือ ‘เ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status