2

ในคืนงานเลี้ยงเทศกาลปีใหม่ของวังหลวงจัดขึ้น ในวังหลวงนั้นมีทั้งบุรุษและสตรีมากมายที่เข้ามาร่วมเฉลิมฉลอง หลังจากที่ฮ่องเต้เปิดงานเทศกาลปีใหม่ หลายๆคนก็ดื่มดำกับความสุขในวันส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่แบบนี้ ทางราชวังก็ยินดีให้ลูกหลานของขุนนางและเหล่าแม่ทัพทั้งหลายเข้ามาร่วมในงานครั้งนี้ด้วย หย่าเซี่ยหว่านลูกขุนนางตระกูลหย่า วันนี้นางมาในชุดแบบเรียบหรูแต่ดูแล้วนางมีเสน่ห์เหลือเกิน บุรุษทุกคนต้องหันหน้ามองนางราวกับว่านางเป็นเจ้าของงานในค่ำคืนนี้ แม้กระโปรงของนางจะเป็นเพียงสีฟ้าอ่อนแต่มันขับกับผิวของนางทำให้นางโดดเด่นซะเหลือเกิน หนามกงฟู่เหลือบมองเล็กน้อย สตรีผู้นี้อันตรายอยู่มาก เป็นสตรีที่ลือเลื่อง และเก่งแทบทุกด้านไม่ว่าจะเป็นเรือนหลัง นางยังร่ำเรียนเกี่ยวกับขุนนางแบบท่านพ่อของนางด้วย ซูเสวี่ยรายงานให้เขาฟังเขาจึงตัดสตรีผู้นี้ออกทันที เพราะหากว่าเป็นบุตรของขุนนางตระกูลหย่าและหัวดื้อรั้นก็คงจะหนีไม่พ้นต้องเกี่ยวดองด้วยแบบจริงจัง เขาไม่ได้มองผู้ใด เนื่องจากว่าซูเสวี่ยลูกน้องของเขายังสืบข้อมูลของบุตรหลานของท่านแม่ทัพและเหล่าขุนนางยังไม่มากพอ แต่ตัวของซูเสวี่ยเองนั้นสนใจบุตรสาวของตระกูลแม่ทัพหย่า ซึ่งตัวเขานั้นไม่เห็นด้วยถ้าอยากให้ตกแต่งก็คงจะตกแต่งกับซูเสวี่ยเองดีกว่า หย่าเซี่ยหว่านเองนั้นมีบุรุษหลายคนเข้ามาพูดคุยแต่นางเองก็สงวนท่าที แต่สายตาก็เหลือบไปมององชายรัชทายาทอยู่บ่อยครั้ง และองค์ชายรัชทายาทหนามกงฟู่ก็มองนางเพียงครั้งเดียว ที่เหลือก็มัวแต่ร่ำสุรา หลังจากร่ำสุราไปไม่นานองค์ชายรัชทายาทก็รู้สึกตัวว่าตัวเขาเองนั้นมึนเมาเสียแล้ว ทั้งๆที่อยู่ค่ายทหารนั้น เขาร่ำสุรากับแม่ทัพน้อยแม่ทัพใหญ่ออกจะบ่อยครั้งแต่เขาก็ไม่เมามายขนาดนี้ เพราะเขาก็เป็นบุรุษผู้นึงที่คอแข็งอยู่มาก เหมือนว่าสุราเมืองหลวงกับสุราที่ค่ายทหารที่เขาอยู่นั้นมันแตกต่างกัน ไม่นานหนามกงเฉียวก็ให้คนมาแบก องค์ชายรัชทายาทไปไว้ที่ห้องที่เขาได้เตรียมไว้ ส่วนซูเสวี่ยลูกน้องข้างกายขององค์ชายรัชทายาทนั้น ได้เฝ้าอยู่ตำหนักองค์ชายรัชทายาทเนื่องจากว่าองค์ชายสามรู้ดีว่าคนข้างกายขององค์ชายรัชทายาทนี้ มีฝีมือสุดยอดเขาจึงปล่อยข่าวว่าจะมีผู้ที่ลอบเข้าตำหนักขององค์ชายรัชทายาท ทำให้ซูเสวี่ยไม่ได้ออกไปร่วมงาน

"ปวดหัวเหลือเกิน และร่างกายข้าเหมือนมีไฟเข้ามาแทนทีของเลือด นางไม่สามารถที่จะนำไฟนั้นออกไปได้เลย ความปวดแสบปวดร้อนผสมปนเปกันไปหมด ทั้งความเสียวซานที่อยู่ตรงช่วงของท้องน้อยแม้ลมหายใจเข้าลึกก็รู้สึกเสียวไปถึงหัวใจ ข้าเป็นอะไรไปหรือในเมื่อข้านั้นกำลังจะตาย มือข้างขวาของข้ากำแหวนหยกปาจือสีลาเวนเดอร์ที่หนามกงฟู่เคยมอบให้ และเขาและตัวของหนามกงฟู่เองก็ตายไปต่อหน้าต่อตาพร้อมกับบุตรชายของข้าที่พึ่งจะหกขวบ ข้าาเป็นอะไรกันแน่"

หลิวเสียงเหย่าคิดอยู่ในใจยามหายใจก็ทรามารเสียเหลือเกินทรมารกับความเสียวลมหายใจของนางไม่เป็นจังหวะเสียแล้วความรู้สึกของช่วงกลางลำตัวก็รู้สึกเจ็บปะปนกับความเสียว นางค่อยๆลืมตามาก็พบว่ามีบุรุษอยู่ข้างบนตัวนางที่กำลังเขากำลังไซคอนางไปมา เขากำลังฉวยโอกาสกับนาง นางลืมตาขึ้นมองก็พบว่าเป็นศีรษะของสามีนางซึ่งมีนามว่าอ๋องฟู่ ทำไมเขาตายแล้วแต่ทำไมเหมือนยังไม่ตายความรู้สึกที่ปนเปกับความรู้สึกที่เสียวของช่วงล่างนั้นทำให้นางเลอะเลือนไปชั่วขณะความเจ็บปวดของช่วงล่างทำให้นางจำขึ้นได้เป็นครั้งแรกที่เขาพบและมีความสัมพันธ์กับองค์ชายรัชทายาทหนาวกงฟู่ ด้วยแผนขององค์ชายสามหนามกงเฉียวที่ทำให้ทั้งสองได้ลงเอ่ยกัน แล้วยังปล่อยให้นางตั้งครรภ์บุตรของหนามกงฟู่อีกด้วย นางและหนามกงฟู่ครั้งนี้ที่มีความสัมพันธ์กันเป็นเพราะฤทธิ์ยาที่มากระตุ้นทั้งสองจึงทำให้ค่ำคืนนี้เป็นค่ำคืนที่ดื่มด่ำของทั้งสอง แต่พอรุ่งเช้าสถานการณ์ก็เปลี่ยนไป ทั้งนี้นางคงได้เกิดใหม่อีกครั้งที่ย้อนเวลาจากครั้งที่นางตายมาเกือบเจ็ดปีที่นางต้องทนทุกข์อยู่กับเรื่องนี้ เรื่องที่นางตัดสินใจผิดพลาด ทำให้ตัวนางบุตรของนาง และสามีคนทีนางไม่ได้รักผู้นี้ได้ตายไป เพราะคนที่นางรักมากและเชื่อใจมากอย่างองค์ชายสามหนามกงเฉียว ไม่สิก่อนที่นางจะตายนั้นเขาได้เป็นถึงองค์ชายรัชทายาทหนามกงเฉียว เขาใช้เรื่องของนางคืนนี้ทำให้องค์ชายรัชทายาทหนาวกงฟู่นั้นถูกปลด และถูกขังอยู่ในคุกแต่เมื่อข้าศึกโจมตีทางด้านทิศที่มีทะเลนั้นจึงทำให้แม่ทัพบุกเข้ามาช่วยเหลือหนามกงฟู่เพื่อที่จะไปต่อสู้จนชนะศึกกลับมา และเขาจึงถูกตั้งเป็นอ๋องฟู่ในภายหลัง แต่ก็เป็นเพราะนางที่เปิดเผยทุกอย่างให้หนามกงเฉียวรู้จุดอ่อนของหนามกงฟู่ และหนามกงเฉียวก็จัดการหนามกงฟู่จนสำเร็จ แต่เขาก็ไม่ได้ปล่อยนางกับบุตรไป เดิมทีนางคิดว่าเขารักนางมากจึงรับหนามกงเฟ่ยบุตรชายของนางเป็นบุตรของเขาที่แท้ก็เพื่อแผนการของเขากับสตรีที่เขารักที่สุดหลู่ชิงเหยา ขอครั้นเมื่อเขาแต่งหลู่ชิงเหยาเป็นชายาเสร็จสมบูรณ์เขาก็ลงมือกับนางและครอบครัวอย่างไม่ใยดี ความเจ็บปวดนี้เขาเจ็บปวดเหลือเกินจนถึงวินาทีสุดท้ายที่สิ้นลมแต่แล้วความอาฆาตของเขาก็ไม่ได้ทำให้สูญเปล่ากลับมามีชีวิตใหม่อีกครั้ง ซึ่งอยู่ในตอนที่กำลังจะเข้าช่วงที่ทำให้ชีวิตนางนั้นเปลี่ยนไปตลอดกาล

"ซี๊ดแม่นางเจ้า"

เสียงของหนามกงฟู่ครางขึ้น จึงทำให้หลิวเสียงเหย่าได้สติจึงใช้ปากปิดปากของเขา มือข้างขวาของนางเหมือนสัมผัสกับบางสิ่งที่นางรู้สึกว่าก่อนตายนั้นนางได้สัมผัสมัน ใช่แล้วแหวนหยกปาจือสีม่วงลาเวนเดอร์ของเขานี่เอง หลังจากที่ความเคลื่อนไหวบนเตียงเงียบลง องค์ชายรัชทายาทก็ผลอยหลับไปด้วยฤทธ์ยา เดิมทีหลิวเสียงเหย่าก็หลับไหลไปด้วยฤทธิ์ยาเช่นกัน แต่คราวนี้นางอาจจะพึ่งฟื้นจากความตายจึงทำให้นางไม่ได้หลับลง แต่ร่างกายของนางนั้นก็เจ็บปวดอยู่โดยเฉพาะช่วงกลางลำตัวของนางนั้นแทบขยับเขยื้อนไม่ได้เลย นางพยายามที่ลงเตียงไปเพื่อเขียนอะไรบางอย่างให้เขา แต่ก่อนที่นางจะลงไปนางดึงแหวนหยกปาจือของเขาออกมาก่อน แล้วลงไปหาหมึกและพู่กันมาเขียนอะไรสักอย่างบนผ้าหนังผืนหนึ่ง หลังจากเขียนเสร็จนางก็เป่าให้แห้งแล้วพับมันไว้ แล้วปลดสร้อยคอของตัวเองออก สร้อยคอของนางประดับด้วยจี้หยกรูปแมลงปอ นางสอดผ้าและสร้อยคอของนางใส่กระเป๋าอกเสิ้อขององค์ชายรัชทายาท และนางก็เอนกายลงนอนต่อ นางรู้อยู่แล้วว่าอีกไม่กี่ชั่วยามจะเกิดอะไรขึ้น นางต้องการจะเปลี่ยนทุกสิ่งทุกอย่างไปไม่ให้ลงเอยดังเดิม แต่นางก็รู้ดีว่าหากออกไปตอนนี้ ก็จะถูกคนเหล่านั้นจับนางมาส่งที่ห้องนี้อยู่ดี สู้นอนรอตอนเช้าแล้วแก้สถานการณ์ดีกว่า หลังจากนั้นนางก็ผลอยหลับไป