ออกไปหาเงินครั้งแรกก็ซวยแล้ว

นางเก็บตั๋วเงินใส่ลงในกล่องไม้สักสีน้ำตาลเข้มซ่อนไว้ชั้นลึกที่สุดในตู้ เงินห้าพันตำลึงเกรงว่าจะไม่พอควรหารายได้เพิ่มอีกสักทางหนึ่ง 

เยี่ยนหรงแต่งกายด้วยชุดบุรุษอีกครั้ง คราวนี้นางจะออกไปหาเงินด้วยตัวเอง นำตั๋วเงินติดตัวไปด้วยห้าร้อยตำลึง ระหว่างที่กำลังคิดหาทางนางก็เห็นบุรุษหลายคนเข้าไปในสถานที่แห่งหนึ่ง

เงยหน้ามองขึ้นเห็นป้ายหอนางโลมและคนยังเดินเข้าไปไม่ขาดสาย

"เวลากลางวันแสกๆ แต่กลับมีคนเดินเข้าไปตั้งมากมาย แต่ละคนแต่งตัวดี ทั้งลักษณะเหมือนคุณชายทั้งดูคล้ายพ่อค้า"

นางยืนครุ่นคิดอยู่หน้าหอนางโลมครู่หนึ่งก็นึกขึ้นได้

"หรือว่ามีเรื่องใดพิเศษ ข้าต้องไปดูเสียหน่อย"

นางรีบเดินตามกลุ่มคนเข้าไปด้านในทันที ภายในหอนางโลมประจำเมืองหลวงตกแต่งไว้อย่างสวยงามชวนมาใช้บริการมองไปรอบๆ มีทั้งสาวงามและบุรุษกำลังดื่มกินกันอย่างรื่นเริง นางเห็นบุรุษหลายคนเดินเข้าประตูด้านทิศตะวันออกจึงรีบเร่งตามเข้าไป

ด้านในมีคนล้อมรอบเป็นวงกลมตรงลานกว้างมีชายสองคนยืนอยู่คนละด้านนางจึงกระซิบถามคนข้างๆ

"พี่ชาย มีเรื่องใดตื่นเต้นรึ"

"อ๋อ มีจอมยุทธสองท่านทะเลาะกันหาข้อยุติไม่ได้จึงประลองฝีมือ ใครชนะคนนั้นไม่ต้องจ่ายค่าบริการวันนี้ ใครแพ้คนนั้นต้องจ่ายให้อีกฝ่ายด้วย"

เขาอธิบายพลางเดินเข้าไปดูใกล้ๆ มองไปด้านข้างเห็นโต๊ะตัวหนึ่งมีชายสองคนนั่งหัวเราะด้วยความพอใจและประกาศขึ้น

"จอมยุทธสองท่านกำลังจะประลองกันแล้ว เหลือเวลาไม่มากสำหรับการเดิมพัน หากชนะจะได้สิบเท่า"

"สิบเท่า!"

"สิบเท่า!"

ทุกคนต่างฮือฮากรูเข้าไปห้อมล้อมวางตั๋วเงินเดิมพันจนแทบนับไม่ไหว เยี่ยนหรงเห็นดังนั้นนางก็ลองดูล้วงเงินออกมาห้าร้อยตำลึงอย่างมั่นใจ

"ข้าจะได้ห้าพันใช่หรือไม่"

"ถูกแล้วคุณชายน้อย แต่จะรู้หรือว่าเจ้าจะชนะ"

ชายคนนั้นยิ้มเยาะนางจากท่าทางนุ่มนิ่มหน้าขาวดูอ่อนแออ่อนประสบการณ์เขาไม่อาจมั่นใจว่าจะชนะได้

เหตุใดนางจะไม่รู้จักจอมยุทธสองคนนี้ ในวันข้างหน้าสองคนนี้จะได้เป็นองครักษ์ในวังหลวง พวกเขาเก่งกาจความสามารถรอบด้านฝีมือสูสีกันแต่จะมีอยู่อย่างหนึ่งที่อีกฝ่ายเหนือกว่า ความว่องไวหลอกล่อเก่งย่อมได้เปรียบในขณะที่อีกคนฝีมือดีกว่าทว่าซื่อตรงไม่เจ้าเล่ห์

'คนเจ้าเล่ห์มักได้เปรียบ เดิมพันข้างคนนี้'

การต่อสู้เริ่มต้นขึ้นตามด้วยเสียงโห่ร้องอย่างตื่นเต้น สร้างความคึกคักไปทั่วห้องโถงใหญ่ คนด้านนอกที่ต้องการเดิมพันต่างย้ายเข้าไปในนั้น และยังส่งข่าวให้คนด้านนอกเข้าไป สถานเริงรมย์แห่งนี้จึงดูคึกคักเงินสะพัดจนไม่อาจจะบรรยายได้

การต่อสู้ดำเนินไปย่างเข้มข้นทั้งคู่มีฝีมือเท่าเทียมกัน ผลัดกันรุกผลัดกันรับ เหล่านักเดิมพันต่างใจหายใจคว่ำไปหลายรอบ

เป็นครั้งแรกที่นางได้ดูการต่อสู้ของจอมยุทธผู้เก่งกล้า ชาติก่อนไม่ว่าช่วงวัยใดก็ไม่มีโอกาสได้ทำเช่นนี้พอได้สัมผัสด้วยตัวเองนางก็ตื่นเต้นไม่แพ้คนอื่นเช่นเดียวกัน

บุรุษสองคนขอไม่เปิดเผยชื่อกรรมการจึงตั้งชื่อแทนว่าฝ่ายขาวกับฝ่ายดำตั้งตามลักษณะท่าทางของคนทั้งสอง แน่นอนว่าเยี่ยนหรงเดิมพันฝ่ายสีดำ

คนคนนี้ในเมื่อก่อนฝีมือดียิ่งนักได้เลื่อนตำแหน่งอย่างรวดเร็ว ช่วงสุดท้ายในชีวิตของนางเขาเป็นองครักษ์ฝ่ายขวาขององค์ฮ่องเต้ ส่วนอีกคนตามมาทีหลังได้เป็นองครักษ์ฝ่ายซ้าย

ผ่านไปหนึ่งชั่วยามการต่อสู้ยิ่งดุเดือดมากขึ้น ทั้งสองไม่มีวี่แววอ่อนล้าแม้แต่น้อย สร้างความวิตกกังวลให้ผู้คนมากขึ้นแต่ไม่นานก็มีฝ่ายแพ้ชนะเกิดขึ้น คนที่ชนะคือฝ่ายสีดำที่นางเดิมพันลงไปห้าร้อยตำลึง

"โอ...เขาชนะจริงๆ ด้วย"

การต่อสู้สิ้นสุดลงจอมยุทธทั้งคู่มองตากันหมายมั่นว่าต้องมีคราวหน้าอีกแน่นอน

เสียงโห่ร้องด้วยความดีใจปนความผิดหวังดังขึ้นเซ็งแซ่ เยี่ยนหรงไม่รอช้าตรงเข้าไปรับเงินห้าพันตำลึงทันที หลายคนมองหน้าของนางไม่อยากเชื่อ หน้าขาวราวกับสตรีอีกทั้งยังเป็นนักเดิมพันหน้าใหม่แต่กลับโชคดีกว่าพวกเขาที่เป็นนักพนันมาหลายปี สายตาหลายคู่มีความอิจฉานางเมื่อเห็นนางนับตั๋วเงิน เยี่ยนหรงรีบนับรีบเก็บเอาไว้อย่างรวดเร็วเตรียมตัวร่ำลาเถ้าแก่ก่อนที่คนอื่นจะจับตามองนางมากไปกว่านี้

"เร็วเข้า ทหารกำลังตามจับบ่อนพนัน!"

สิ้นเสียงเตือนทุกคนวิ่งแตกกระเจิงไปคนละทิศละทาง หอนางโลมแห่งนี้ตั้งขึ้นอย่างเปิดเผยมาหลายปีระยะหลังแอบซุกซ่อนบ่อนพนันผิดกฏหมายเคยถูกจับและสั่งปิดชั่วคราวมาแล้วครั้งหนึ่ง ใครจะคิดว่าเพิ่งเปิดใหม่ได้ไม่นานก็โดนตรวจสอบเสียแล้ว!

เยี่ยนหรงวิ่งฝ่าฝูงชนออกมายกมือทาบเสื้อตำแหน่งที่ซ่อนเงินเอาไว้ คนวิ่งสวนกันไม่รู้ทิศทางชนนางล้มลงถึงสองครั้งกว่าจะคลานลอดอกมาได้ทำเอาเลือดตาแทบกระเด็น

"โชคดีที่เงินยังอยู่"

นางออกมาด้านนอกยังเห็นคนวิ่งไปหลายทางจึงหนีเข้าซอกซอยขนาดเล็ก เส้นทางในเมืองหลวงนางชำนาญเป็นอย่างดีเพราะชาติก่อนนางออกเดินทางวางแผนชั่วอยู่บ่อยครั้ง

เสียงทหารร้องเรียกดังสนั่นอยู่ไม่ไกลนางวิ่งซอกแซกไปเรื่อยๆ จนกระทั่งพบตะกร้าใบหนึ่งวางอยู่ในซอกตรงหัวมุมรีบเข้าไปซ่อนตัวปิดฝาอย่างรวดเร็ว

เหล่าทหารสามนายวิ่งมาหยุดตรงซอยเล็กหันซ้ายหันขวาพูดขึ้นอย่างหงุดหงิด

"หายไปไหนแล้ววิ่งหนีมาทางนี้ตั้งหลายคน ในซอยก็ว่างเปล่า"

"ข้าว่าเราควรแยกกันหา ไป!"

เสียงฝีเท้าวิ่งห่างออกไปจนไร้เสียงเยี่ยนหรงค่อยๆ ลุกขึ้นชะโงกมอง

"ค่อยโล่งอก ฮู่ว"

นางเดินออกจากซอยเล็กช้าๆ พยายามทำตัวปกติกะว่าจะเดินไปถนนด้านหน้าที่มีร้านค้าและผู้คนหนาตา นางจะได้กลืนตัวเองให้หายเข้าไปในฝูงชน

"เจออีกแล้ว"

เสียงหนึ่งดังขึ้นข้างหู เยี่ยนหรงหันไปมองต้องตกตะลึง นางยืนแข็งทื่อตาค้างอย่างเหลือเชื่อ

เจอเซี่ยอิ้งเฟยอีกแล้ว

เขาเดินเข้ามาใกล้นางพอดีทหารคนหนึ่งวิ่งมาเจอทั้งสองคน

"คารวะซื่อจื่อ"

"เจ้ากำลังตามหาใครหรือ"

"ตามจับนักพนันขอรับมีสายรายงานว่าเจอบ่อนพนันในหอนางโลม"

"เช่นนั้นก็ตามสะดวกเถิด"

เขาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสุขุม

"ขอรับ"

นายทหารคนนั้นทำความเคารพแล้วเดินจากไปสายตายังคงกวาดมองโดยรอบค้นหาคนที่หลบหนีไม่ละสายตา

เขาหันกลับมามองนางเอ่ยขึ้น

"พบเจอคุณหนูเยี่ยนครั้งนี้แถวๆ ถนนใกล้หอนางโลม คงไม่ได้มาบ่อนพนันหรอกนะ"

เขาจงใจพูดขึ้นประกายในแววตาเย็นยะเยือก เยี่ยนหรงชาวาบไปทั่วแผ่นหลังหัวใจเต้นแรง นี่เขาคงไม่รู้เรื่องนี้หรอกนะ

"ข้าน้อยออกมาทำธุระกำลังจะไปซื้อขนมเจ้าค่ะ"

ร้านขนมอยู่ด้านหลังของเขาพอดี นางแก้ตัวไม่ทันจึงอ้างขึ้น เซี่ยอิ้งเฟยมองตามสายตาของนางไปทางร้านขนมหันกลับมาพูดขึ้น

"ข้าก็ชอบขนมร้านนี้ ถ้าอย่างนั้นเราไปซื้อกันเถิด"

ตายแล้ว! นอกจากเขาไม่ปล่อยนางไปยังชวนไปกินขนมอีก ไม่เรียกว่าซวยจะให้เรียกอะไรได้

เซี่ยอิ้งเฟยแสดงบบาทของสุภาพบุรุษซื้อขนมให้นางหนึ่งถุงเดินออกจากร้านกินขนมไปตามทาง เขากินอย่างเอร็ดอร่อยเคี้ยวช้าๆ ราวกับว่าอยู่ในวันพักผ่อน

"เอ่อ..."

นางอ้าปากจะร่ำลา

"ขนมนี้ควรกินกับชาจะเข้ากันที่สุด เราเข้าไปโรงน้ำชาเถิด"

"เอ่อ...ข้าน้อยมีธุระต้องทำต่อ ขออภัยท่านซื่อจื่อเจ้าค่ะ"

เขาจึงพูดขึ้นลอยๆ มองไปยังเบื้องหน้าคล้ายมิได้ตั้งใจพูด

"ยังไม่ได้ใช้เงินห้าพันตำลึงเลยจะรีบร้อนไปไหน"

อะไรนะ! เซี่ยอิ้งเฟยรู้ว่านางมีเงิน

นางกลืนขนมไม่ลงแล้ว รีบปรับสีหน้าให้ดูจริงจัง

"ท่านซื่อจื่อ พูดอะไรเจ้าคะ"

เขามองนางอีกครั้งกระตุกมุมปากก่อนทำตัวปกติ

"ถ้าอย่างนั้นดื่มน้ำชาให้หายเหนื่อยสักถ้วยจะได้ผ่อนคลายแล้วค่อยกลับ"

ถึงแม้น้ำเสียงเหมือนเชื้อเชิญแต่นางรู้ดีว่าเป็นคำสั่งกลายๆ เขาต้องการสิ่งใดจึงไม่ยอมปล่อยเช่นนี้

"เจ้าค่ะ"