ตอนที่ 3 ตามหา (3)

“ขอรบกวนเวลาหนุ่มโสดสักครู่นะคะ”

เพียงพิณเปล่งเสียงกระแอมกระไอเรียกหนุ่มๆ จากด้านหลัง สองหนุ่มไหล่สั่นเรียงหน้ากระดาน หนาวสายตาของเพียงพิณถึงขั้นที่ไม่กล้ามองใบหน้าง้ำงอ เตชธรรมแค่อายน้องสาว ปัณณ์อาการหนักกว่า เขาเหงื่อตก กลัวจะถูกน้องสาวเพื่อนหักคะแนนความประพฤติ “พี่ปัณณ์ลืมโทรศัพท์ไว้อ่างล้างมือค่ะ เพียงเอามาคืน”

“ขอบคุณครับ น้องเพียงมาเงียบๆ พี่ปัณณ์ตกใจหมดเลยครับ”

“ทำไมคะ กลัวเพียงบังเอิญได้ยินความลับของหนุ่มๆ เหรอคะ เพียงไม่ใช่เมียพี่ปัณณ์ แล้วพี่เตก็เป็นพี่ชายเพียง เพียงไม่มีสิทธิ์ก้าวก่ายค่ะ อยากจะไปเที่ยวไหนก็ไป แต่อย่าลืมป้องกันด้วยแล้วกัน เซเว่นหน้าโรงพยาบาลมี ไปติดโรคกลับมาแล้วจะยุ่ง”

“โอ๊ะ” ปัณณ์จุกท้องน้อย รับโทรศัพท์จากสาวน้อยหน้าหวานแต่ขี้งอนเป็นที่หนึ่งเกือบไม่ทัน เจ้าตัวทุ่มเข้าที่ท้องน้อยเขาแล้วสะบัดต้นคอหมุนตัวกลับไป ปัณณ์ปรายตามองเพื่อ “เชี่ยแล้วไหมล่ะ กูโดนหักคะแนนความประพฤติแหงเลย เปลี่ยนใจไม่ไปดีไหมวะ”

“นัดต้องเป็นนัด” ไม่ไปเขาจะได้เจอไอญารินทร์เหรอ เตชธรรมลากเพื่อนเข้าลิฟต์ “เลิกทำหน้าเหมือนผีตายซากสักที ถ้ามึงจริงจัง มึงก็ห้ามใจตัวเองให้ได้ แวะไปให้ปุณณ์เห็นหน้าแล้วกลับ กูจะบอกน้องเพียงให้ ว่ามึงไม่ได้ไปใช้บริการ มึงเป็นคนดี มึงกลับไปช่วยตัวเองที่ห้อง”

“โธ่เอ๊ย เห็นเป็นเรื่องคนอื่นพูดเก่งนักนะมึง หยามว่ากูช่วยตัวเอง มึงล่ะ ไม่เห็นจะมีเมียใหม่สักที ไม่ใช่ว่าเก่งระดับปรมาจารย์แล้วนะ กับเรื่องเล่นว่าว” ดีว่าในลิฟต์มีแค่พวกเขาสองคน และเตชธรรมกับปัณณ์ถอดเสื้อกาน์โรงพยาบาลต้นสังกัดออกแล้ว ใครผ่านมาได้ยินเข้าได้เอาไปนินทากันพอดีว่าพวกเขาเป็นหมอโรคจิต

น้องชายของปัณณ์ทำหน้าเหมือนถูกผีหลอก เมื่อพี่ชายพาเพื่อนมาด้วย “พี่เต เซอร์ไพรส์มาก ไม่คิดว่าพี่จะมา ใจแตกอย่างพี่ปัณณ์ก็ว่าไปอย่างผมถึงจะไม่ตกใจ”

“ปุณณ์ กูพี่มึง” หาเรื่องให้ปัณณ์ถีบแล้วไหมล่ะ เขาทักทายเพื่อนๆ ของเจ้าปุณณ์ “เตมันเครียดเรื่องแม่ กูแค่พามันมาปลดปล่อย”

“ปล่อยให้สุดเลยนะพี่ คืนนี้ผมเลี้ยงเอง ปิดห้องตีแมวได้เลย”

“พี่แค่จะมาแฮปปี้เบิร์ธเดย์นาย สักสี่ทุ่มก็กลับแล้ว”

เจ้าของวันเกิดทำหน้าเซ็ง “สี่ทุ่ม ยังเช้าๆ อยู่เลยนะนั่น”

“บ้านมึงสิ สี่ทุ่มเรียกเช้า”

ปัณณ์จะเตะน้องชายอีกรอบ ก่อนหนุ่มๆ จะรวมกลุ่มเข้าไปในอาบอบนวดชื่อดัง แววเห็นแขกประจำจับกลุ่มกันมาขอตัวจากแขกท่านอื่นมาต้อนรับถึงโถงทางเดิน เธอกวาดตามองแวบเดียวเท่านั้นหัวใจก็เต้นแรง แต่ละคนยังหนุ่ม และหน้าตาดีด้วยกันทั้งนั้น สาวๆ ในร้านน้ำลายหกกันหมดแล้วมั้งอยากจะให้ผู้ชายหน้าตาดีคนใดคนหนึ่งเรียกใช้บริการ

“วันนี้วันเกิดผมครับ ก่อนอื่นเปิดห้องคาราโอเกะให้ผม จัดเหล้า อาหารมาให้ครบ กับเด็กในร้านสัก... หกคนพอไหมพี่” ปัณณ์ไม่ออกความเห็น เตชธรรมเองก็เงียบ เจ้าของวันเกิดจึงรวบรัด

“เอาเจ็ดคนแล้วกันครับ คุณแววจัดมาได้เลย เหมานะครับ ไม่ต้องให้น้องๆ ไปรับแขกคนอื่น”

“ได้ค่ะ” ลูกค้าหล่อแถมกระเป๋าหนักแววชอบ เธอส่งสัญญาณมือโอเคให้หนุ่มๆ

“เลือกเองไม่ได้เหรอปุณณ์ เผื่อไม่ถูกใจคนที่ทางร้านหามาให้”

“พี่เตสเปกแบบไหนล่ะ ในนี้มีหมดนั่นแหละ ตาดีหน่อย เจอดาราด้วยนะพี่ บางคนก็แวะมาหาลำไพ่พิเศษที่นี่” ปุณณ์สนุกกับการชี้ชวน มีแค่ปัณณ์คนเดียวขมวดคิ้วมองหน้าเพื่อนสนิทที่ต่างไปจากเดิม สายตามันกวาดมองรอบเลาจน์ มองหาใครกัน?

“ได้แน่นอนค่ะ ดีเลย แววจะได้รู้ว่าคุณเตชอบแบบไหน มาครั้งหน้าจะได้จัดให้ถูกใจค่ะ คุณปุณณ์กับเพื่อนอยากไปเลือกด้วยกันไหมคะ นั่งในตู้เกรดจะรองลงมาหน่อย แต่ถ้าเอาวีไอพีจริงๆ จะเรียกให้มาโชว์ตัว กลุ่มนั้นไม่ค่อยเข้าหาลูกค้าค่ะ ลูกค้าจะต้องเป็นฝ่ายควักเงินในกระเป๋าเข้าสู้ รับรองว่าจะต้องถูกใจ วันนี้น้องๆ เข้าร้านเพียบเลยค่ะ” นำทางหนุ่มๆ ไปดูสาวๆ ที่นั่งยั่วหลังกระจก ทุกคนต่างกระดิกนิ้วเรียกแขกโพสต์ท่าเซ็กซี่ ไม่มีไอญารินทร์ เตชธรรมมั่นใจว่าเขามองละเอียดแล้ว

“มีแค่นี้เหรอครับ”

“ที่เหลือ... วีไอพีทั้งนั้นเลยค่ะ”

“กี่คนเหรอครับ” คำถามนั้นทำคิ้วปัณณ์กระตุกอีกครั้ง

“ไม่มั่นใจจำนวน น่าจะประมาณสิบคนค่ะ มีลูกค้าประจำจองไปบ้างแล้ว แต่รับรองว่าน้องๆ ที่เหลือสวยเด็ดถึงใจค่ะ”

“ผมเหมา ยกเว้นผู้หญิงที่อยู่ในตู้กระจก มีอยู่ข้างนอกกี่คนเรียกเข้ามาหาผมทั้งหมด”

“ไอ้เต ใจเย็นเว้ย คนเดียวก็พอแล้วมึงจะเหมามาทำไม”

“ผมจริงจัง ขอแค่สองชั่วโมง”

“จะไหวเหรอคะ เกรดเอบางคนชั่วโมงละห้าสิบแบงก์เทาไม่รวมทิป”

“ผมให้สองล้าน”

“ไอ้เต!” หนุ่มๆ ตกใจกันทั้งกลุ่ม

“ถ้าขึ้นห้อง แถมทิปให้ต่างหาก”

“สองล้านเหมาสองชั่วโมง เห็นที แววต้องจดชื่อคุณเตไว้เป็นลูกค้าคนสำคัญระดับเดียวกับกลุ่มคุณปุณณ์แล้วค่ะ”

“พี่เตโคตรป๋า ผมขอนับถือเป็นอาจารย์ จะมาอีกชวนผมมาด้วยนะครับพี่” รับเงินเรียบร้อยแล้วแววเปิดห้องรับของขนาดใหญ่ให้หนุ่มๆ เข้ามานั่งรอรับการเอนเตอร์เทนจากสาวๆ

“ระดับค่าตัวห้าหมื่น จะสวยเด็ดสักแค่ไหนกันเชียว เห็นเป็นเพื่อนพี่ชาย ถึงผมจะเป็นเจ้าของวันเกิด แต่ผมให้พี่เตเลือกก่อนแล้วกัน ส่วนมึงไอ้พี่ปัณณ์ มึงรอเลือกหลังกู กูขอก่อน”

“อยากเอากี่คนก็เอาไปเถอะมึง กูไม่แย่งหรอก”

ปุณณ์ขมวดคิ้วงงพี่ชายไปกินรังแตนมาจากไหน ด้านปัณณ์ หันไปคาดคั้นถามเอาความจริง “ทำบ้าอะไรของมึงไอ้เต จะเรียกเด็กทั้งร้านมาทำไม เงินสองล้านมันหาง่ายนักเหรอ ถึงมึงจะรวย แต่กูว่ามึงใช้เงินแบบนี้มันก็เกินไปนะเว้ย”

“กูจะไปเข้าห้องน้ำ”

เตชธรรมเครียดเกินกว่าจะตอบคำถาม กายสูงใหญ่เดินผ่านแสงสลัวตามทางเดินในเลาจน์ไม่ได้มองหาห้องน้ำ แต่มองหาไอญารินทร์ เธอจะอยู่ในกลุ่มผู้หญิงที่กำลังนั่งตักลูกค้าป้อนเหล้าให้ถึงปากหรือเปล่า มือของไอ้พวกนั้นล้วงลึกเข้าใต้เสื้อใต้กระโปรง ถ้าไม่มีการ์ดคอยคุมคนพวกนั้นคงจะมีเซ็กซ์กลางร้านไปแล้ว

เตชธรรมเดินผ่านหลายโต๊ะผู้หญิงพวกนั้นไม่มีใครใช่ไอญารินทร์เลยสักคน หัวใจชาๆ ของเขาชักจะเจ็บ