ตอนที่ 2 ไม่เคยลืม (3)

เตชธรรมปรับที่นั่งเอนหลังพักสายตาทันทีที่กลับมาถึงรถ เปิดเปลือกตาอิดโรยขึ้นมาสิ่งแรกที่เขาเห็นคือโลโก้สปอร์ตคาร์ ทั้งที่รถญี่ปุ่นหรือรถยุโรปเกรดสี่ห้าล้านก็ขับได้เหมือนกัน เขากลับทุ่มเงินกว่าแปดหลักซื้อรถคันนี้มาครอบครอง เพื่อลดปมด้อยจากอดีตที่ตามมาหลอกหลอนไม่หยุด เป่าหูเขาให้จ่ายเงินซื้อทุกอย่างที่ใครคนหนึ่งจะเสียดายเมื่อกลับมาเจอเขาในวันที่เพียบพร้อม

เสียงนั้นกระซิบบอกถ้าได้ขับรถแพงๆ จะไม่มีใครดูถูกว่าจน ไม่คู่ควรจะเป็นคนรักของผู้หญิงคนไหน ขอแค่เขามีเงิน มีบ้าน มีรถ ทุกคนก็จะพร้อมใจอ้าแขนต้อนรับ ไม่ได้กีดกันความรักถึงขั้นจะนัดเจอกันแต่ละครั้ง ต้องแอบหนีออกจากบ้านเหมือนในอดีตเมื่อหลายปีก่อน ที่เขาเติบโตมาในครอบครัวยากจน มีแม่คนเดียวต้องทำงานรับจ้างสารพัดเพื่อหาเงินมาส่งลูกชายเรียนหนังสือ

ปมด้อยในใจเตชธรรมเริ่มต้นมาจากวันนั้น

โค้งสุดท้ายในการสอบจบคณะแพทยศาสตร์ เตชธรรมขลุกอยู่ในห้องเพื่ออ่านหนังสือสำหรับการสอบใหญ่ นอกจากกินข้าวกับเข้าห้องน้ำ เขาแทบจะไม่ปลีกตัวออกจากกองหนังสือ มุ่งมั่นจะจบการศึกษาด้วยเกียรตินิยมเหรียญทอง

เตรียมจะใช้มันเป็นเครื่องยืนยันแก่พ่อของแฟนสาว ให้ท่านมั่นใจ และใจอ่อน ยอมเปิดใจรับผู้ชายฐานะยากจนให้คบหาดูใจกับลูกสาวของท่าน ในไม่ช้าเขาจะเรียนจบแพทย์ตามความตั้งใจ และจะมีอาชีพมั่นคง สามารถดูแลลูกสาวของท่านไม่ให้ลำบาก

เตชธรรมในขณะที่ยังเป็นนักศึกษาแพทย์ รักไอญารินทร์มาก หญิงสาวเป็นรุ่นน้องต่างคณะ เจอกันในกิจกรรมค่ายอาสาทางภาคเหนือที่ทางคณะจัดร่วมกัน ไปสร้างห้องสมุดให้เด็กนักเรียนบนดอย จบค่ายอาสาพวกเขาติดต่อกัน และเริ่มต้นคบหากัน

หญิงสาวเรียนคณะเทคนิคการแพทย์ชั้นปีที่หนึ่งคบกันมาถึงปีสอง เธอสวยระดับดาวคณะ ผิวพรรณขาวผุดผ่อง มีหนุ่มๆ ขับรถหรูมาจีบแถวยาวเป็นหางว่าว ส่วนเขาเป็นเด็กต่างจังหวัดบ้านจน มีแค่มอเตอร์ไซค์มือสองใช้ไปมหาวิทยาลัย ถึงอย่างนั้นไอญารินทร์ก็เลือกคบเขา ไม่รังเกียจซ้อนท้าย วันไหนรถพังก็จูงมือกันไปนั่งรถเมล์ เขาทำงานพิเศษช่วงกลางคืนหญิงสาวก็มักจะรอเขากลับมาถึงห้อง ก่อนจะเข้านอนด้วยกัน

ตลอดเวลาสองปีที่คบหาดูใจในเชิงลึกซึ้ง เตชธรรมไม่เคยรู้เลยว่าฐานะทางบ้านแฟนสาวรวยเข้าขั้นเศรษฐี ความลับเรื่องความร่ำรวยของเธอโป๊ะแตกในวันที่เขาไปส่งเธอที่อพาร์ทเมนท์ และได้พบเจอพ่อของเธอเป็นครั้งแรก

“เด็กเหลวไหล! พ่อส่งมาเรียนไม่ใช่ส่งให้มามีแฟนเป็นไอ้กระจอกคนนี้! นี่เหรอรถที่มันขับ แค่มอเตอร์ไซค์เก่าๆ น้องไอไม่ทุเรศตัวเองเหรอถึงไปคบกับมัน!  ไปเก็บของกลับบ้านกับพ่อเดี๋ยวนี้ พ่อจะให้คนขับรถรับส่งจนกว่าน้องไอจะเรียนจบ!”

“พ่อขา อย่าบังคับไอเลยนะคะ ไออยากอยู่หอ ไม่อยากกลับบ้าน พี่เตเรียนหมอ ปีสุดท้ายแล้วค่ะ”

ใบหน้าสวยหวานของนักศึกษาสาวชั้นปีที่สองมองแฟนหนุ่มสลับกับบุพการี

อาชีพแพทย์นับว่ามีหน้ามีตาในสังคม เธอพูดออกไป เพื่อหวังให้ท่านยอมรับ และให้โอกาสเตชธรรม เตชธรรมไม่ปล่อยให้แฟนสาวต่อสู้ตามลำพังเข้าไปกราบกรานขอร้องให้ท่านใจอ่อน

“ขอโอกาสให้ผมได้ดูแลน้องเถอะนะครับ ผมสัญญา ผมจะไม่ทำให้น้องเสียหาย เดือนหน้ามีสอบปลายภาค ผมก็จะเรียนจบแล้วครับ ผมจะเป็นหมอที่ดี มีฐานะ และเก่งที่สุด จะดูแลน้อง ไม่ให้น้องลำบากครับ”

“หมอกระจอกเงินเดือนต่ำอย่างนาย จะเอาปัญญาจากไหนมาดูแลลูกสาวฉัน ดูสภาพรถที่นายขับมาส่งยายไอ ฉันก็รู้แล้ว ว่านายดูแลยายไอไม่ได้! ถ้าฉันเห็นว่านายยังมาเกาะแกะยายไอ ฉันจะส่งมันไปเรียนที่อื่น!”

“พี่เต!”

ไอญารินทร์ถูกบังคับพาตัวไปขึ้นรถ แม้ว่าเตชธรรมจะอยากช่วยเหลือหญิงคนรักมากแค่ไหน ทว่าคนที่พาตัวเธอไปคือพ่อแท้ๆ ของเธอ เขาทำได้เพียงเฝ้ามองท้ายสปอร์ตคาร์ไปจนลับสายตา

ทั้งสองถูกจับตาโดยคนของพ่อเธอตลอดเวลา ไอญารินทร์ต้องโกหกหลายครั้งกว่าจะมีโอกาสได้พลอดรักกันตามประสาวัยรุ่น เตชธรรมสัญญากับแฟนสาวจะสอบจบแพทย์ด้วยเกียรตินิยมเหรียญทอง ขอให้ไอญารินทร์รอ ในวันที่เขาใช้ทุนจบและเรียนต่อเฉพาะทาง หญิงสาวน่าจะจบปริญญาตรีพอดี

“ถึงวันนั้น พี่จะขอน้องไอแต่งงาน”

เขาให้คำมั่นสัญญา โอบกอดเรือนร่างเปลือยเปล่าบนเตียงแคบ

“สัญญาแล้วนะคะ พี่เตต้องทำให้ได้ จะกี่ปี ไอก็จะรอ”

ไอญารินทร์เชื่อหมดทั้งหัวใจ ซุกกายเปลือยเข้ามากอดและเรียกร้องขอความรักจากเขาตลอดทั้งคืน

แต่เวรเถอะ รอกับผีอะไร! ไม่ทันไรหนีไปเที่ยวทะเล นอนค้างคืนสองต่อสองกับผู้ชายคนที่พ่อเธอเลือกให้!

“ฮัลโล ว่าที่คุณหมอ เราคุ้นหน้าผู้หญิง ใช่แฟนธามหรือเปล่า”

นักศึกษาแพทย์พักสายตาจากการอ่านหนังสือเรียนมาจับโทรศัพท์ไม่นาน กลับได้รับรูปแอบถ่ายจากเพื่อนที่ไปเที่ยวทะเลบางแสนแล้วบังเอิญเจอไอญารินทร์ เดินเข้าออกโรงแรมกับชายแปลกหน้า

สมองของเขาจากเคยอัดแน่นด้วยวิชาการกลับว่างเปล่า เวลาบ่ายสาม นับไปอีกไม่กี่ชั่วโมงก็จะถึงกำหนดการสอบปลายภาค เตชธรรมกลับทิ้งหนังสือเรียนทั้งหมด ควบมอเตอร์ไซค์คันเก่าของตัวเองจากกรุงเทพฯ ขับไกลหลายร้อยกิโลเมตรไปถึงบางแสนช่วงพลบค่ำ

เพื่อดูให้เห็นกับตาว่าแฟนสาวที่พร่ำบอกว่ารักเขามาก มีเขาแค่คนเดียว จะอดทนรอจนกว่าพวกเขาทั้งคู่เรียนจบ และใช้ชีวิตคู่ด้วยกัน ทรยศจริงไหม แล้วความจริงก็ประจักษ์แก่สายตา น้ำตาลูกผู้ชายไม่เคยไหลสักครั้งกลับไหลลงมา เพราะผู้หญิงที่ชื่อ ‘ไอญารินทร์’

เขาเข้าไปบอกเลิกเธอเด็ดขาดในร้านอาหารที่หรูเกินฐานะคนอย่างเขา ต่อหน้าเธอและคู่ขาคนใหม่ที่เธอควงไปนอนกก

ผ่านไปไม่ถึงสองสัปดาห์ เธอกลับบากหน้าเข้ามาบอกเขาว่า ‘กำลังตั้งท้อง’ เรียกร้องขอความรับผิดชอบ หวังจะหลอกล่อเขาไปให้พ่อเธอฆ่าแทนไอ้หน้าจืดคนนั้น

“เห็นตำตาว่าไปนอนค้างคืนกับผู้ชายคนอื่น รูปหลักฐานก็มีที่พ่อน้องไอเอามาให้พี่ดู! กี่คนล่ะ ที่มันได้เจาะไข่แดงเธอ หรือผู้ชายคนนั้นมันไม่ยอมรับผิดชอบ ถึงได้บากหน้ามาหาพี่! ไอ้กระจอก ไอ้จน คนที่น้องไอกับพ่อรังเกียจ!”

“ไม่ใช่นะคะ พี่เต ฮือ... เชื่อไอเถอะนะ ไอไม่เคยนอกใจพี่เต ไอรักพี่เตคนเดียว”

“คนรักกันเขาไม่หลอกลวงกันหรอกไอ! ต่อให้ผลตรวจดีเอ็นเอออกมาว่าเป็นลูกของพี่ คิดเหรอว่าพี่จะอยากรับเธอกลับเข้ามาในชีวิต ถ้าพี่จะรับผิดชอบ พี่จะรับแค่ลูก ส่วนเธอ จะไปไหนก็ไป! ชาตินี้ทั้งชาติ อย่าหวังเลยว่าพี่จะยอมยกโทษให้ในสิ่งที่เธอเคยทำเลวไว้กับพี่!”

ดวงตาไอญารินทร์บวมเป่งจนน่าสงสาร ร้องไห้ใจจะขาดอ้อนวอนขอให้เขาเชื่อ เตชธรรมโกรธเกลียดเธอเข้าไส้ ปิดประตูใส่หน้าไม่ยอมสนใจแม้ว่าอดีตคนรักจะบากหน้ามาขอโอกาสจากเขาสักกี่ครั้ง เขาจ้างคนมาช่วยย้ายของออกจากหอทันทีที่จบการสอบปลายภาค จากไปโดยไม่บอกลาไอญารินทร์แม้แต่คำเดียว

ความเจ็บปวดบวกรวมความเสียใจทำให้เตชธรรมใจร้ายกับเธอ แต่เพียงแค่หน้ารถกระบะเลี้ยวเข้าสู่ถนนใหญ่ ก็สวนทางกับหญิงสาวรูปร่างผอมบางที่เดินตาบวมแดงท่าทางอิดโรยเหมือนคนขาดน้ำเข้ามาในซอยเพื่อจะไปนั่งเฝ้าเขาหน้าหอ ดวงตาเปรอะเปื้อนน้ำตาของเตชธรรม มองตามแผ่นหลังไอญารินทร์จนลับสายตา แข็งใจเบือนหน้าหนีไปทางอื่นเพื่อฉีกเส้นทางชีวิตของพวกเขาทั้งสองออกจากกัน

ผ่านมานานถึงหกปีที่พวกเขาไม่ได้พบเจอกันอีกเลย จนกระทั่งได้รับภาพถ่ายส่งต่อมาจากปัณณ์ เขานั่งไม่ติดเบาะ ยืดตัวขึ้นเพ่งมองหญิงสาวในภาพนั้นให้ชัดเต็มสองตา แต่ไม่ว่าจะมองมุมไหนเธอก็คือ ‘น้องไอ’ แฟนเก่าของเขา!