12.ฟ้าเป็นใจ

“ขอบคุณที่มาส่งค่ะ” หญิงสาวเอ่ยบอกหลังจากที่ยอมให้อดีตสามีมาส่ง เธอรีบหยิบกระเป๋าทำท่าจะลงจากรถแต่ก็ถูกเสียงของกวินท์เรียกเสียก่อน

“เดี๋ยว”

“พี่วินท์มีอะไรคะ?” เธอขมวดคิ้วเข้าหากันด้วยความสงสัย

“คืนนี้พี่ขอค้างคืนด้วยได้ไหม”

“ห้องตัวเองก็มีไม่ใช่เหรอคะทำไมต้องรบกวนมุกด้วย” ต่อให้อย่างไรเธอก็ไม่มีวันยอมให้เขาค้างคืนที่ห้องเธอเด็ดขาด

“แต่นี่มันดึกแล้วนะ” ชายหนุ่มยกข้อมือขึ้นมาดูนาฬิกาเล็กน้อยนี่ก็เป็นเวลาสี่ทุ่มกว่าแล้วแถมตอนนี้ฝนทำท่าจะตกอีกเสียด้วย

“คอนโดพี่วินท์ไม่ไกลจากมุกมากนะคะ ขับรถไปแป๊บเดียวก็ถึงแล้ว” ไข่มุกยังคงยืนยันคำเดิม

“แต่ฝนเหมือนจะตกเลยนะ”

“……” เธอปรายตามองเขาอย่างจับผิด ตอนนี้กวินท์ทำตัวงอแงเหมือนเด็กน้อยมาก ในขณะที่เขาก็มองเธอไม่หลบสายตาเช่นกัน

“ขับรถไปแป๊บเดียวก็ถึงแล้วค่ะ”

ซ่า ~ ทันทีที่หญิงสาวพูดจบเสียงของหยาดฝนก็ดังขึ้นมาแถมยังตกหนักอีกเสียด้วย เธอเม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่นเนื่องจากเสื้อที่เธอสวมใส่อยู่นั้นเป็นเสื้อเชิ้ตสีขาว

“เห็นไหมฝนตกหนักขนาดนี้จะให้พี่ขับรถกลับเหรอ”

“……”

“พี่สัญญาว่าจะไม่ทำอะไร” คำพูดของกวินท์ไม่ได้ทำให้เธอสบายใจขึ้นเลย เธอรู้ว่าเขานั้นเจ้าเล่ห์ขนาดไหน

“แล้วมุกจะเชื่อได้ยังไงว่าพี่จะไม่ทำอะไรมุก”

“พี่สัญญาด้วยเกียรติของอดีตผัวเก่าเลย” กวินท์กำมือตัวเองแล้วเอามาทาบบนแผงอกแกร่งของเขาพร้อมกับเอ่ยด้วยความหนักแน่น

“……”

“พี่พูดจริง ๆ นะ สัญญาขนาดนี้แล้วไม่ทำให้ผิดหวังหรอก”

“มุกจะลองเชื่อใจพี่วินท์อีกสักครั้งก็ได้ค่ะ” เมื่อพูดจบแล้วหญิงสาวจึงหยิบกระเป๋าขึ้นมาวางไว้บนหัวก่อนจะรีบลงจากรถเพื่อหลบฝน ท่ามกลางสีหน้าเจ้าเล่ห์ของกวินท์

@ภายในห้องของไข่มุก

“มุกขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะคะ” เมื่อเข้ามาถึงในห้องแล้วเธอจึงบอกชายหนุ่มที่เดินตามเข้ามาติด ๆ

“อาบด้วยกันไม่ได้เหรอ” คำพูดของเขาทำให้หญิงสาวหันขวับทันที ดวงตากลมโตจ้องเขาอย่างเอาเรื่อง

“พี่วินท์ลืมคำพูดของตัวเองแล้วเหรอคะ”

“นั่นสิ พี่ลืมแล้วว่าพี่พูดอะไร” เขาสาวเท้าเข้าไปหาจนเธอต้องถอยหลังแต่กวินท์ก็ยังคงเดินเข้ามาหาเธอไม่เลิก เธอรู้สึกว่าแผ่นหลังของเธอนั้นชนเข้ากับผนังห้อง เมื่อรู้สึกได้ดังนั้นก็พยายามขยับหนีแต่กวินท์ใช้มือทั้งสองข้างยันผนังห้องเอาไว้เสียก่อน

“อย่ามาทำตัวโรคจิตใส่มุกนะ”

“พี่ยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ” ถึงแม้ว่าปากจะพูดออกไปแบบนั้นแต่สายตาคมของเขาเลื่อนลงมามองที่หน้าอกของเธอผ่านเสื้อเชิ้ตสีขาวบาง ๆ ที่เปียกชุ่มไปด้วยหยาดน้ำฝน

ไข่มุกเม้มริมฝีปากเข้าหากันก่อนจะใช้มือทั้งสองข้างปิดบริเวณหน้าอกของตัวเองเอาไว้เพื่อป้องกันไม่ให้เขาใช้สายตาอันล่อแหลมมองมา

“เวลาตัวเธอโดนน้ำ มันดูเซ็กซี่มากเลยนะ” กวินท์ยังคงพูดจาส่อเสียดอดีตภรรยาอยู่แบบนั้น

“ออกไปด้วยค่ะ มุกจะไปอาบน้ำ”

“ก็อาบพร้อมกันสิจะได้นอนพร้อมกัน”

พลั่ก! เธอใช้มือผลักเขาออกไปอย่างแรงก่อนจะรีบเดินเข้าห้องน้ำทันทีปล่อยให้กวินท์ยืนมองอยู่แบบนั้น เขาลอบยิ้มมุมปากออกมาเล็กน้อยก่อนจะเดินไปนั่งที่โซฟาอย่างเงียบ ๆ

แกรก เสียงประตูห้องน้ำถูกเปิดออกพร้อมกับร่างของไข่มุกที่เดินออกมาโดยเธอสวมใส่ชุดนอนตัวบาง ทำให้กวินท์ที่นั่งเล่นมือถืออยู่บนโซฟาหันไปมองทันที

“มุกอาบน้ำเสร็จแล้วค่ะ พี่วินท์ไปอาบต่อได้เลยค่ะ”

“ถ้าอาบด้วยกันตั้งแต่ตอนแรกก็คงไม่ยุ่งยากแบบนี้นะ” เขาหยัดกายลุกขึ้นก่อนจะสาวเท้าไปหาหญิงสาว

“ช่วยหลบไปหน่อยค่ะ” เธอเบือนหน้าไปทางอื่นเมื่อตัวเขานั้นแทบจะแนบชิดกับร่างกายของเธอ

“ตัวหอมมากเลย” ใบหน้าหล่อโน้มลงไปสูดดมบริเวณซอกคอขาวระหงด้วยความคลั่งไคล้ กลิ่นหอมจากร่างกายเธอโชยมาแตะจมูกของเขาทำให้แก่นกายใหญ่ที่อยู่ใต้ร่มผ้าชี้ผงาดขึ้นมาทันที

“อย่ามาทำตัวโรคจิตใส่มุกแบบนี้นะคะ” เธอใช้มือดันเขาออกไปแต่กวินท์กลับเข้าใกล้เธอมากขึ้น

“ตัวเธอหอมจนทำให้พี่มีอารมณ์เลย”

“!” ไข่มุกถึงกับแสดงสีหน้าตกใจขึ้นมาทันที เธอรู้สึกถึงลมหายใจร้อน ๆ ที่จรดตรงซอกคอของตัวเอง

“ชอบยั่วพี่มากเหรอ”

“ถ้าจะนอนที่นี่ก็ช่วยทำตัวให้ปกติหน่อยเถอะค่ะ” เธอแสดงสีหน้าบึ้งตึงใส่อย่างไม่สบอารมณ์ แต่กวินท์กลับยิ้มด้วยความพึงพอใจเมื่อเห็นใบหน้าของเธอในตอนนี้ เขามองว่ามันน่ารักมากเมื่อเทียบกับก่อนหน้านั้นที่เอาแต่พูดจาทำร้ายจิตใจเขาอยู่บ่อยครั้ง

“แล้วตอนนี้พี่ไม่ปกติตรงไหนเหรอ” มือหนาเริ่มซุกซนลูบไล้ตรงไหล่มนเบา ๆ สร้างความขนลุกแก่หญิงสาวอยู่ไม่น้อยแต่ที่มันน่าแปลกใจตรงหัวใจดวงน้อยของเธอเต้นระรัวขึ้นมา

“ถ้ายังกวนประสาทมุกไม่เลิก มุกจะให้พี่กลับไปนอนที่คอนโดนตัวเองนะ” เมื่อพูดจบแล้วมือบางก็ผลักเขาออกไปทันทีก่อนที่เธอจะเดินไปนอนบนเตียง โดยมีสายตาของกวินท์จ้องมองอยู่ด้วยความเอ็นดู

กวินท์ละสายตาออกจากคนตัวเล็กก่อนที่เขาจะเดินเข้าห้องน้ำทันทีกระทั่งเวลาผ่านไปไม่นานนักเขาก็อาบน้ำจนเสร็จเรียบร้อยเขาออกมาพร้อมกับผ้าขนหนูที่พันรอบเอวสอบเอาไว้เพียงเท่านั้น

“พี่วินท์ใส่อะไรคะ?” ไข่มุกที่เห็นดังนั้นไม่วายที่จะเอ่ยถามทันทีเขาใส่เพียงผ้าขนหนูที่ปกปิดของลับเอาไว้ ส่วนบนนั้นเปลือยเปล่า

“พี่ไม่มีเสื้อผ้าใส่” เขาตอบอย่างหน้าตาเฉยก่อนจะเดินไปหาหญิงสาว

“ถ้าใส่แบบนี้ไปนอนตรงโซฟาคนเดียวค่ะ”

“โซฟามันเล็ก”

“แต่มุกอยากนอนคนเดียว”

“เตียงตั้งใหญ่จะนอนคนเดียวโดยไม่แบ่งใคร แบบนี้มันเห็นแก่ตัวนะ” เขาไม่พูดเปล่าในขณะที่ล้มตัวนอนข้าง ๆ หญิงสาว

“มุกบอกว่าให้ไปนอนบนโซฟาไงคะ” เธอดีดตัวลุกขึ้นนั่งทันทีเมื่อเห็นว่ากวินท์ขึ้นมานอนบนเตียงเดียวกัน

“นอนด้วยกันมันจะทำไม”

“ก็เราไม่ได้เป็นอะไรกันแล้วหนิคะ”

“งั้นก็กลับมาเป็นอีกรอบไหมล่ะ พี่จะได้นอนกับเธอได้”

“......” ไข่มุกที่ได้ยินแบบนั้นก็เงียบเพียงแค่จ้องมองใบหน้าคมคายของอดีตสามี ในขณะที่กวินท์ก็จ้องกลับอย่างไม่หลบสายตาใด ๆ

“เอาแบบนั้นไหม”

“มุกไม่มีวันกลับไปเป็นแบบนั้นเด็ดขาด” ริมฝีปากบางตอบด้วยความหนักแน่น เธอเป็นคนเจ็บแล้วจำและไม่อยากเจ็บซ้ำ ๆ เหมือนคนโง่

“ใจคนเราเดี๋ยวก็เปลี่ยนไปตามกาลเวลา”

“แต่มุกมั่นใจกับคำตอบของตัวเองค่ะ” เธอพูดจบทำท่าจะลุกขึ้นแต่แล้วก็ถูกมือของกวินท์คว้าเอาไว้เสียก่อน ทำให้เธอเสียหลักล้มลงไปนอนในอ้อมกอดของกวินท์อย่างจัง

ชายหนุ่มใช้มือโอบกอดเธอแน่นราวกับว่าไม่อยากให้เธอหายไปไหน ผิวเนื้อที่บอบบางและแสนนุ่มของเธอทำให้กวินท์นึกถึงเรื่องราวเก่า ๆ ที่เคยผ่านมาด้วยกัน

“ปล่อยมุกนะ”

“ไม่ปล่อย”

“มุกบอกให้ปล่อยไง”

“แล้วจะไปไหน”

“มุกจะไปนอนบนโซฟา”

“นอนด้วยกันที่เตียงแล้วมันจะทำไม”

“เพราะมุกไม่ชอบนอนร่วมเตียงกับคนอื่นค่ะ”

“แต่ก่อนก็เคยนอนด้วยกันไม่ใช่เหรอ เนื้อแนบเนื้อก็เคยมาแล้ว”

“อย่ามาทะลึ่งนะ”

“ไม่ได้ทะลึ่งมันคือความจริง”

“พี่วินท์มุกบอกให้ปล่อยไง”

“ถ้าเธอยังดิ้นคืนนี้ระวังไม่ได้นอนนะ” เขากระซิบเสียงแหบพร่าใกล้ ๆ กกหูใบเล็กของหญิงสาว ไข่มุกขนลุกซู่เมื่อรู้สึกได้ว่ามีอะไรบางอย่างกำลังชนหน้าท้องของเธออยู่

“พะ พี่ทำอะไรคะ” เธอเงยหน้าขึ้นมองทันทีเพราะความใหญ่โตของเขามันสัมผัสเธอ

“พี่ไม่ได้ทำอะไร เธอนั่นแหละที่เป็นคนปลุกมันขึ้นมา”

“มุกยังไม่ได้ทำอะไรสักหน่อยเพราะพี่เป็นแบบนี้ไงมุกถึงไม่อยากให้นอนด้วย”

“ถ้ายังต่อปากอยู่แบบนี้ ระวังไม่ได้นอนนะ” กวินท์พูดด้วยน้ำเสียงจริงจังทำให้ไข่มุกรู้สึกกลัวขึ้นมาทันที เธอยอมนอนอย่างเงียบ ๆ ภายในอ้อมกอดของเขา

กวินท์รู้สึกดีอยู่ไม่น้อยเมื่อได้สัมผัสเธออีกครั้ง เขารู้สึกว่าวันนี้ฟ้าเป็นใจที่ทำให้เขาได้อยู่ใกล้ ๆ เธออีกครั้ง เขากระชับกอดหญิงสาวแนบแน่นมากกว่าเดิมเพื่อที่จะได้อยู่ใกล้เธอมากยิ่งขึ้น