11.โอกาสทอง

เอี๊ยด เสียงรถยนต์มาจอดอยู่หน้าบ้านของสุดาและธานินก่อนที่ร่างของไข่มุกจะลงจากรถ โดยที่เธอยังคงสวมใส่เสื้อทำงานอยู่

หญิงสาวเดินเข้าไปภายในบ้านก่อนจะกวาดสายตามองไปรอบ ๆ บ้านแต่ก็ไม่มีใครอยู่กระทั่งน้ำเสียงที่แสนคุ้นเคยก็ดังแว่วเข้ามาเสียก่อน

“กลับมาแล้วเหรอ”

“......” ไข่มุกหันไปมองตามเสียงก็พบว่าเป็นอดีตสามีของตัวเอง เธอแสดงสีหน้าเรียบนิ่งราวกับว่าคำพูดของเขานั้นไม่มีความหมายกับเธอ

“เดี๋ยวนี้ทำหน้าเย็นชาใส่พี่จังนะ” ชายหนุ่มเอ่ยถามในขณะที่จ้องมองใบหน้าสะสวยของอดีตภรรยาไม่วางตา

“ก็ไม่ได้สนิทกันมุกคิดว่าไม่จำเป็นต้องยิ้มให้ก็ได้ค่ะ” คำพูดไม่แยแสของเธอทำให้กวินท์แสดงสีหน้าบึ้งตึงออกมาทันทีอย่างไม่พอใจนัก

“แต่ฉันจำได้นะว่าเราเคยสนิทกันแถมมากกว่าสนิทอีกด้วย” เขามองเรือนร่างของเธออย่างนึกสำรวจอยู่ไม่น้อย ทำเอาไข่มุกได้แต่เม้มริมฝีปากเข้าหากัน เธอรู้ว่าเขากำลังสื่อถึงอะไร

“หยุดมองมุกด้วยสายตาแบบนั้นนะ”

“สายตาแบบไหน” กวินท์ไม่ถามเปล่าพลางเดินเข้าหาร่างบางจนไข่มุกต้องถอยตัวหนี

“ก็สายตาโรคจิตแบบนี้ไง”

“ทำไม ไม่ชอบเหรอ”

“ค่ะ มุกไม่ชอบ” เมื่อพูดจบแล้วหญิงสาวก็เดินเลี่ยงไปทางอื่นทันทีปล่อยให้กวินท์ยืนอยู่แบบนั้นคนเดียว ชายหนุ่มพ่นลมหายใจออกมาหนัก ๆ แล้วใช้มือลูบใบหน้าตัวเองก่อนจะพึมพำออกมาเบา ๆ

“ชอบนักนะการพูดจาทำร้ายจิตใจคนอื่นเนี่ย” ชายหนุ่มเอ่ยออกมาด้วยความคาดโทษแล้วเดินตามหญิงสาวไป

“อ้าวมาถึงแล้วเหรอ” เสียงของสุดาเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าลูกสาวของตนนั้นเดินเข้ามาภายในห้องครัว

“สักพักแล้วค่ะ”

“แล้วเจอตาวินท์รึยัง”

“ค่ะ”

“เป็นยังไงบ้าง”

“คะ?” ไข่มุกถามด้วยความสงสัย เธอขมวดคิ้วเข้าหากันโดยที่สายตายังจบจ้องไปยังสุดาอยู่

“คุยกันเป็นยังไงบ้าง”

“ก็ปกติค่ะ” จะให้เธอตอบว่าเขานั้นทำตัวโรคจิตใส่เธองั้นเหรอ

“เดี๋ยวนี้ตาวินท์ปรับตัวดีขึ้นนะ” สุดายังคงเอ่ยถึงกวินท์ เธออยากให้ไข่มุกรับรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงของกวินท์

“นั่นมันเรื่องของเขาไม่เกี่ยวกับมุกค่ะแม่”

“ไม่คิดจะกลับไปหาตาวินท์อีกรอบเหรอ” คำถามอย่างตรงไปตรงมาของสุดาทำให้หญิงสาวเงียบ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอได้ยินคำนี้จากคนเป็นแม่

“ลองเปิดใจคุยกันอีกรอบแม่ก็ว่าดีนะ”

“เรื่องของมุกกับพี่วินท์จบกันตั้งแต่พวกเราไปอำเภอแล้วค่ะ” เธอยังคงยืนยันคำเดิมว่าจะไม่กลับไปอีกครั้งถึงแม้คำพูดของเธอนั้นจะไม่ได้เอ่ยออกมาตรง ๆ ก็ตาม แต่นั่นก็คือความหมายเดียวกันที่จะไม่กลับไปแน่นอน

“แม่ไม่ได้อยากเซ้าซี้ลูกนะ แต่แม่ก็อยากให้ลองคุยกันอีกครั้ง”

“ความรู้สึกของมุกจะไม่เปลี่ยนแปลงค่ะ” หญิงสาวเอ่ยออกมาด้วยความหนักแน่นอีกครั้งหารู้ไม่ว่ามีใครบางคนที่กำลังแอบฟังบทสนทนาของทั้งคู่อยู่

ภายในโต๊ะอาหารที่พร้อมไปด้วยกับข้าวมากมายที่วางไว้บนโต๊ะมากมายหลายเมนู

“ทานให้อร่อย ๆ นะ วันนี้แม่ตั้งใจที่จะทำให้เลยนะ” เสียงของสุดาเอ่ยบอกพร้อมกับยิ้มให้ด้วยความอ่อนโยน

“ฝีมือแม่ยังคงอร่อยเหมือนเดิมเลยนะครับ” เสียงของกวินท์พูดขึ้นพร้อมกับปรายตามองอดีตภรรยาเล็กน้อยก่อนจะหันไปหาทางสุดา

“ปากหวานนะเรา แบบนี้ใจแม่ละลายหมดแล้ว”

“คุณทำอาหารอร่อยจริง ๆ นะผมชอบมากกว่าการไปกินอาหารที่ภัตตาคารหรู ๆ ซะอีก” ธานินเอ่ยชมผู้เป็นภรรยาสร้างความดีใจแก่สุดาอยู่ไม่น้อย

“มุกก็เห็นด้วยกับคุณพ่อนะคะ”

“พากันปากหวานเข้าไป”

“ว่าแต่วินท์มีธุระที่จะไปทำต่อไหม”

“ไม่ครับ ทานข้าวเสร็จผมคิดว่าจะกลับคอนโดเลยครับ”

“นอนค้างที่บ้านแม่ก่อนก็ได้นะนี่ก็ดึกมากแล้วเราก็เหมือนกัน” สุดาพูดกับกวินท์จบแล้วก็หันไปพูดกับลูกสาวของตัวเองต่อ

“พรุ่งนี้มุกต้องเปิดร้านแต่เช้าค่ะ”

“ให้พี่ไปช่วยไหม” กวินท์เอ่ยถามทันทีเมื่อได้โอกาส

“ไม่เป็นไรค่ะ มุกไม่อยากรบกวนคนอื่นค่ะ” หญิงสาวเน้นคำว่าคนอื่นทำให้คนที่ถูกพูดถึงแสดงสีหน้าบึ้งตึงทันที เขารู้สึกไม่ชอบคำนี้เอาเสียเลย

“รบกวนที่ไหนกัน คนกันเองทั้งนั้น”

“ดูเหมือนว่าพี่วินท์จะลืมไปแล้วนะคะว่าเราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันแล้ว”

“......” ชายหนุ่มที่ได้ยินแบบนั้นก็จ้องเธอเขม็งทันทีแต่นอกจากไข่มุกไม่สนใจแล้วยังเมินเฉยอีกด้วย

“แม่ว่าทานข้าวกันกว่านะ” สุดาที่เห็นท่าไม่ดีจึงเอ่ยเปลี่ยนเรื่องเพราะไม่อยากให้ทั้งคู่ต้องมีปากเสียงกันก่อนที่ทุกคนจะเริ่มรับประทานอาหารกันอีกครั้ง

“รถเป็นอะไรเหรอ?” ธานินเอ่ยถามลูกสาวเมื่อเห็นว่ารถของไข่มุกกำลังมีปัญหา

“จู่ ๆ ก็สตาร์ทไม่ติดค่ะ” หญิงสาวใช้มือเท้าคางตัวเองด้วยความสงสัยเนื่องจากก่อนมาที่นี่รถเธอก็ปกติดีทำไมตอนนี้ถึงได้สตาร์ทไม่ติดแบบนี้นะ

“แม่ว่าหนูนอนที่นี่ก่อนก็ได้ไม่ก็ให้คนขับรถของพ่อไปส่งที่คอนโด”

“พรุ่งนี้มุกมีงานต้องทำเลยต้องกลับไปนอนที่ห้องค่ะ” เนื่องจากพรุ่งนี้เธอค่อนข้างงานเยอะเลยไม่อาจนอนที่นี่ได้

“เดี๋ยวพี่ไปส่งก็ได้” คำพูดของกวินท์ทำให้ทุกคนหันไปมองเขาทันที

“ก่อนจะถึงคอนโดพี่ก็ถึงคอนโดนเธอก่อนอยู่แล้วเดี๋ยวพี่แวะไปส่งก็ได้” เขาแค่อ้างเท่านั้นเพราะความจริงคืออยากอยู่กใกล้เธอต่างหาก

“ไม่เป็นไรค่ะ มุกไม่อยากรบกวน”

“รบกวนที่ไหนกัน เลิกปฏิเสธพี่ได้แล้ว”

“พ่อว่าไปกับตาวินท์ก่อนก็ได้ ยังไงก็ผ่านคอนโดหนูอยู่แล้ว” ธานินเอ่ยเสริม เขาไม่ได้เข้าข้างอดีตลูกเขยแต่อย่างใดแต่เนื่องจากก่อนจะถึงคอนโดของกวินท์ กวินท์ก็ขับรถผ่านคอนโดของไข่มุกอยู่แล้ว

“แต่มุกไม่อยากรบกวนเขาค่ะ”

“ใครบอกว่ารบกวน พี่เต็มใจต่างหาก” ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ทำให้ไข่มุกปรายตามองเขาเล็กน้อย

“แม่ว่าไปกับพี่เขาดีกว่านะ” สุดาพูดเสริมทำให้ไข่มุกที่ได้ยินแบบนั้นก็ยอมตอบตกลงไป

“ค่ะ......”