Partager

ตอนที่2.

last update Date de publication: 2025-03-09 22:54:25

ตอนที่2.

อรุณนารี หญิงสาววัย ยี่สิบเจ็ดปี เจ้าของร่างเล็กบอบบางด้วยส่วนสูงแค่ 158 เซนติเมตร ใบหน้ารูปหัวใจน่ารักจะมีรอยยิ้มสดใสร่าเริงเสมอๆ เธอชอบที่จะแต่งกายด้วยเสื้อผ้าสีสันสดใสที่มีรูปการ์ตูนหรือดอกไม้ กระโปรงสีหวานๆ หรือชุดเดรสน่ารักๆ กอปรกับรูปร่างเล็กบอบบางผมยาวสลวยเหยียดตรงยาวสยายเต็มแผ่นหลังทำให้ดูอ่อนหวานน่ารักน่าทนุถนอม

แตกต่างจากเนตรนาราเพื่อนรักที่สูงโปร่งด้วยส่วนสูง 171 เซนติเมตร และทรงผมซอยสั้นทันสมัยนั้นทำให้ดูคล่องแคล่ว มาดมั่นซ้ำยังชอบแต่งกายด้วยเสื้อยืดหรือเสื้อผ้าป่านเนื้อบางเบาใส่สบายที่มีทั้งสีเรียบๆ และลวดลายแสบสันแปลกตาทว่าสวยงาม กางเกงยีนส์ที่เธอสวมใส่ก็มีทั้งสีซีดและเก่าขาดตรงนั้นบ้างตรงนี้บ้างแต่ก็ขาดเซอร์อย่างมีศิลป์ทั้งของมือสอง ของใหม่และแบบที่เธอออกแบบตัดเย็บเองเพราะเนตรนารานั้นมีความชอบทางด้านตกแต่งออกแบบทั้งสถานที่อาคารบ้านเรือน ตัดเย็บเสื้อผ้าตลอดจนการวาดภาพและถ่ายรูปซึ่งดูเหมือนจะเป็นพรสวรรค์ของเธอที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิด

อีกทั้งรูปแบบการตกแต่งหรือภาพวาด ภาพถ่าย และภาพของเธอแต่ละภาพนั้นดูงดงามแปลกตาไม่เหมือนใครจนผลงานของเธอเข้าตาลูกค้าที่เข้ามาซื้อต้นไม้หรือมาดื่มกาแฟเห็นภาพที่เพื่อนสาวคนสวยเอามาตกแต่งร้านให้ขอซื้อผลงานของเนตรนาราแทบจะเกลี้ยงร้านซ้ำยังมีการว่าจ้างให้เธอไปออกแบบจัดสวนและแต่งบ้านให้ผ่านทางอรุณนารีอีกด้วยและตอนนี้ทั้งเธอและเนตรนารากำลังคิดว่าจะตั้งบริษัทรับตกแต่งทั้งสวนและบ้านเรือน หรือทำเกลเลอรีภาพเขียนภาพถ่ายให้เป็นเรื่องเป็นราวเสียที

ทั้งสองสนิทสนมและหยอกเย้ากันราวเด็กเล็กๆ จะเป็นภาพที่ชินตาของเด็กที่มาช่วยงานในร้านจนไม่มีใครสงสัยในความสัมพันธ์ของทั้งสองสาวแต่สำหรับคนนอกที่ไม่คุ้นเคยอาจคิดไปได้ว่าทั้งสองสาวนี้อาจจะมีความสัมพันธ์ที่เกินเลยมากกว่าคำว่าเพื่อนเพราะทั้งสองดูรักและสนิทสนมกลมเกลียวกันซะแทบจะกอดกันเดินท่าทางที่สาวสวยผมสั้นทันสมัยคอยดูแลปกป้องเพื่อนตัวเล็ก หรือทีท่าที่คอยกีดกันชายหนุ่มที่เข้ามาพัวพันเพื่อนของเธอ ที่ทำให้หนุ่มขยาด รวมทั้งบุคลิกการแต่งกายที่แตกต่างกันที่ดูยังไงก็ไม่น่าจะเข้ากันได้ของเธอทั้งสอง แต่ถึงแม้บุคลิกที่สองสาวมีแตกต่างกันเหมือนจะไปคนละทางแต่ก็คบกันได้นานนับสิบปีเพราะความจริงใจที่มีต่อกัน ความรักความชอบที่เหมือนกันในเรื่องของทัศนคติความคิดตลอดจนแนวทางการใช้ชีวิตที่เรียบง่ายในแบบที่เหมือนกัน ซึ่งแตกต่างจากเพื่อนๆ ในวัยเดียวกันที่ส่วนมากชอบชีวิตที่หรูหราสะดวกสบายและเสพติดแสงสีศิวิไลซ์ จนหลงลืมคุณค่าที่แท้จริงของชีวิต

“เฮ้อ อิจฉาแกจังมีครอบครัวที่อบอุ่นและไม่เหงาด้วย แมงปอแกโชคดีจัง” สาวสวยอย่างเนตรนาราบ่นเบาๆ กับภาพความสุขที่เธอเห็นครอบครัวที่อยู่พร้อมหน้าของอรุณนารี

“นี่นังหมวยมหาภัยจ๋าหล่อนก็สร้างครอบครัวของตัวเองซะสิ จะได้ไม่เหงาไง แต่แหมอย่างแกก็คงต้องเลือกนานหน่อยอ่ะนะ”

อรุณนารีบอกเพื่อนสาวอย่างประชดนิดๆ เธอกับเนตรนารานั้นเรียนด้วยกันตั้งแต่ชั้นมัธยมต้น ถึงมัธยมปลาย พอจบก็ยังสอบเข้ามหาวิทยาลัยของรัฐบาลที่มีชื่อเสียงอันดับต้นๆ ของประเทศได้แม้จะคนละคณะก็ตามแต่ทั้งสองก็ยังสนิทสนมกันเหมือนเดิม เพราะว่าทั้งสองมีนิสัยที่ค่อนข้างคล้ายกันแต่จะแตกต่างกันมากก็แค่เรื่องฐานะทางครอบครัวและหน้าตาทางสังคมเท่านั้นเพราะครอบครัวของเนตรนาราทั้งบิดาและพี่ชายเป็นถึงนักธุรกิจคนดังมีกิจการอสังหาริมทรัพย์โรงงาน โรงแรมและรีสอร์ตมากมาย ติดอันดับเศรษฐีระดับต้นๆ ของเอเชียเลยทีเดียว

น้อยคนนักที่จะรู้ว่าเธอเป็นลูกสาวคนเดียวของ เจ้าสัวอรรณพ จงบริบูรณ์ไพศาล และเป็นน้องสาวของ อัคคี จงบริบูรณ์ไพศาล พี่ชายสุดหล่อที่พ่วงเอาดีกรีความหล่อ รวย แสนจะเพอร์เฟค ที่สาวๆ ค่อนประเทศอยากจะจับให้อยู่มือ ผิดกับน้องสาวคนสวยที่ชอบเก็บตัวและเลือกที่จะมาใช้ชีวิตแบบคนธรรมดาทั่วไปอยู่บ้านหลังเล็กๆ นอกเมืองและตอนนี้เนตรนาราก็กำลังสร้างเนื้อสร้างตัวด้วยตัวเองโดยการทำสำนักงานเล็กๆ ที่รับตกแต่งสวน และอาคารสถานที่ รวมไปถึงเป็นหนึ่งในหุ้นส่วนของร้านการแฟและต้นไม้อิ่มรักที่ตอนนี้กำลังไปได้สวยด้วย

“อย่างฉันนี่นะสวยและสมบูรณ์แบบ ก็ต้องเลือกนิดนึงไม่รีบว่ะ” เนตรนาราบอกยิ้มๆ ดวงตาเป็นประกายเมื่อนึกถึงการสร้างครอบครัวแล้วเธอก็นึกขยาด สู้อยู่แบบนี้ต่อไปดีกว่า

“จ้า แม่คนสวย รวย เลือกได้”

“ก็แหง ล่ะ โฮ๊ะๆ เฮ้ย ฉันไปดีกว่าพอดีวันนี้นัดยัยเชอร์รี่ไว้ว่าจะไปดื่มฉลองร้านใหม่ของเพื่อนชายหล่อนน่ะว่าแล้วก็ไปเลยนะแล้วเจอกันวันจันทร์นะ บาย...”

หมวยมหาภัยทำท่าปิดปากหัวเราะด้วยท่าทางน่าหมั่นไส้ ก่อนจะกล่าวลาเพื่อนรักเพื่อไปที่อื่นต่อ

“จ้า ขับรถดีๆ ล่ะ”

อรุณนารีโบกมือลาสาวสวยพลางส่ายหัวกับอารมณ์เร่งร้อนของอีกฝ่าย เธอมองตามหลังรถญี่ปุ่นคันงามที่แล่นจากไปด้วยรอยยิ้มขบขันเพื่อนรัก ก่อนจะเดินเข้าบ้านไม้หลังงามที่ตั้งอยู่ท่ามกลางสวนผลไม้ราวสามสิบไร่ของตน

ครอบครัวของเธอเป็นชาวสวนผลไม้และทำสวนมาหลายชั่วอายุคน นายสินธุ วงษ์อินทร บิดาของเธอนั้นเป็นชาวสวนโดยกำเนิดส่วน นางเอื้ออารี มารดานั้นเป็นครูสอนดนตรีไทยชาวกรุงแต่หลงใหลในเสียงเพลงของต้นไม้ใบหญ้าในบ้านสวนแห่งนี้จนยอมแต่งงานออกเรือนมาอยู่กับบิดาและใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายที่บ้านสวนแห่งนี้ด้วยความสุขและหวานชื่นจนเธอเองยังชอบแซวสองตายายบ่อยๆ ว่า หวานไม่เลิก

การแสดงความรักของบิดามารดาที่มีต่อกันนั้นทำให้อรุณนารีซึ้งกับมันมากขนาดตั้งมาตรฐานชายในฝันไว้เลยว่าต้องมีบุคลิกนิสัยใจคอเหมือนบิดา อบอุ่นจริงใจและพร้อมจะเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อคนที่รักได้เสมอ ดูอย่างพ่อสินธุของเธอสิขนาดว่าเป็นชาวสวนแท้ๆ ไม่เคยหยิบจับเครื่องดนตรีสักอย่างแต่เพื่อจีบสาวครูดนตรีไทย ก็ยังไปฝึกไปเรียนจนสามารถเล่นดนตรีไทยได้เกือบทุกชนิดเพื่อจะได้มาเล่นจีบมารดาของเธอ และเล่นคลอกันเพื่อสร้างความผูกพันให้แน่นแฟ้นเหมือนดนตรี เนื้อร้องและทำนองที่ต้องสอดคล้องสัมพันธ์กันบิดามักบอกเธออย่างนั้น และมารดาของเธอก็จะหน้าแดงอายม้วนเดือดร้อนให้บิดาต้องคอยออดอ้อน และเธอก็จะกลายเป็นส่วนเกินของสองตายายในที่สุด

ความรักเอื้ออาทรต่อกันของบิดามารดา ที่แม้เวลาจะผ่านเลยแต่ความรักของคนทั้งสองก็มิได้จืดจางจนเธอเองยังแอบคิดเลยว่าชาตินี้เธอจะหาผู้ชายแบบบิดาได้ไหมและความรักของเธอจะหวานชื่นเหมือนท่านทั้งสองหรือไม่ นอกจากความรักที่หวานชื่นและการเอาใจใส่เลี้ยงดูที่ดีบวกกับความรักความอบอุ่นของบิดามารดาที่มีต่อเธอและคนรอบข้าง สิ่งดีงามต่างๆ เธอได้เห็นมาตั้งแต่เล็กจนโตทำให้เธอซึมซับสิ่งเหล่านั้นเข้าไปในสายเลือดทำให้เธอมองโลกในแง่ดี เข้าอกเข้าใจคนอื่นเสมอ

เธอเองรักการทำสวนปลูกต้นไม้ดอกไม้แม้ว่าเธอจะจบคณะมนุษยศาสตร์จากมหาวิทยาลัยมีชื่อของรัฐก็ตาม แต่เธอกลับพอใจที่จะเปิดร้านขายต้นไม้และขายกาแฟสดมากกว่าที่จะไปทำงานตามสาขาที่ได้ร่ำเรียนมาเพราะเธอชอบชีวิตที่เรียบง่ายและเป็นตัวของตัวเอง แค่เก็บผลไม้ในสวนกับเพาะต้นไม้ดอกไม้ขายก็แทบจะทำไม่ทันอยู่แล้วเพราะผลไม้จากสวนของเธอนั้นมีคุณภาพ และปราศจากสารพิษเนื่องจากพ่อของเธอทำสวนแบบเกษตรอินทรีย์จะใช้ปุ๋ยที่หมักเองใช้ยาฆ่าแมลงที่ได้จากการสกัดจากพืชต่างๆ ในสวนในขณะที่ไม้ดอกไม้ประดับในร้านของเธอก็เป็นที่ต้องการของตลาดเพราะต้นสวยแข็งแรงเอาลงดินปลูกได้เลยไม่เฉาง่ายเหมือนต้นไม้ที่ซื้อจากร้านขายต้นไม้ทั่วไปบางร้าน ที่จ้องแต่จะเอาเปรียบลูกค้า

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • หวานนักรักของซาตาน   ตอนที่ 187. ตอนอวสาน

    ตอนที่ 187. ตอนอวสาน ความนุ่มหยุ่นนวลเนียนของผิวสาวทำให้ริคไม่พลาดสักตารางนิ้วที่จะเชยชม จนผิวสีน้ำผึ้งผุดผ่องแดงเห่อไปทั้งร่างและเขาก็ไม่พลาดเช่นกันที่จะฝากรอยรักเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของร่างงามนี้ “ฮื้อ พอก่อนค่ะ เรามีเรื่องต้องคุยกันก่อน” ดรุณนุชเอ่ยห้ามเมื่อสามีผู้เร่าร้อนดื่มชิมร่างงามจนเธอแทบร้อนเป็นไฟ แต่ความที่มีเรื่อร้อนใจใจทำให้เธอไม่อาจปล่อยให้ตนหวามไหวไปกับเขาจนลืมความตั้งใจได้ “อืม เอาไว้ก่อนจ๊ะฮันนี่ ตอนนี้สามีไม่ว่างจะคุยนะจ๊ะ” ริคเอ่ยชิดทรวงอกอวบใหญ่หวานล้ำและยังไม่ยอมเงยหน้าจากทรวงสาวจนดรุณนุชต้องกลั้นใจรวบเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีดึงศีรษะซึ่งกำลังซุกไซ้กับทรวงอกตนออกจนได้แม้จะยังหอบกระเส่าเร่าร้อนเพราะไฟพิษศวาสที่เขาเป็นผู้ก่อขึ้นก็ตามที “อืม ฮันนี่จ๋า มีอะไร” ริคยังไม่วายจะดึงดันก้มลงเชยชิมอกอวบจนดรุณนุชต้องซัดเผี๊ยะเข้าที่แขนแข็งแรงจนชายหนุ่มถึงกับสูดปากด้วยความเจ็บนิดๆ อารมณ์ร้อนแรงเมื่อครู่ก็ลดองศาลงมาเล็กน้อย “คนบ้ากามหื่นที่สุด คุยกันก่อนค่ะน้ำผึ้งซีเรียสนะคะ” ดรุณนุชค้อนสามีฉุนๆ ขึงตามองคนหื่นจัดอย่างขัดเคือง

  • หวานนักรักของซาตาน   ตอนที่ 186.

    ตอนที่ 186. งานเลี้ยงที่ไม่หรูหราแต่เรียบง่ายเหมือนงานบายศรีสู่ขวัญ ดำเนินไปด้วยความชื่นมื่นเต็มไปด้วยรอยยิ้มแห่งความสุขใจ นายใหญ่และนายหญิงวารินซึ่งตอนนี้ชราลงมากแต่ก็ยังดูแข็งแรงกระปรี้กระเปร่า มองดูลูกหลานอย่างมีความสุขใบหน้าและแววตาที่ร่วงโรยตามวัยยิ้มแย้ม ดวงตาเป็นประกายด้วยความปลาบปลื้มใจที่วันนี้เป็นวันดีๆ อีกวันหนึ่ง แล้วเสียงร้องอย่างตื่นเต้นของน้องหนึ่งก็ดังลั่นเรียกความสนใจของทั้งสองให้มองไปยังร่างที่ดูสูงเกินเด็กในวัยเดียวกันวิ่งมาหาอย่างตื่นเต้น จนแก้มขาวใสของเด็กชายแดงปลั่ง “คุณปู่คุณย่าคับ อาวัตสันโทรมาแล้วคับ มาฟังเสียงอาวัตสันเร็วๆ” “จ้าลูก ไปเถอะค่ะคุณพ่อคุณแม่” อรุณนารีเข้ามาประคองร่างของนายหญิงวารินในขณะที่สามีประคองร่างผู้เป็นบิดาเดินไปยังโทรศัพท์ที่ลูกชายจอมซนเปิดเสียงลำโพงอย่างรู้งาน “สุขสันต์วันเกิดนะหลานอา สวัสดีครับคุณพ่อคุณแม่และทุกๆ คนด้วยนะครับ” เสียงของวสันต์ดังอู้อี้ไม่ค่อยชัดนักเหมือนอยู่ในที่อับสัญญาณ “จ๊ะลูก ทุกๆ คนสบายดีแล้ววัตสันล่ะลูกอยู่ไหนกัน” นายหญิงวารินตอบอย่างตื้นตันและรักใคร่บุตรชาย

  • หวานนักรักของซาตาน   ตอนที่ 185.

    ตอนที่ 185.“น่านสิค้า อาคิมขาของน้องนาเดียน่าสงสารจังที่โดนเมียทิ้ง ยังหนุ่มยังแน่นและยังหล่อด้วยเอางี้มั้ยคะให้น้าหนูดีช่วยดามอกมั้ยค้าน้าหนูดีของน้องนาเดียสวยน้า นี่ถ้าน้องนาเดียโตกว่านี้ น้องนาเดียจะไม่ทำให้อาคิมขาเสียใจเลย น้องนาเดียจะหาสาวๆ สวยๆ ให้อาคิมขาเอง” หนูน้อยนาเดียเด็กหญิงน่ารักตัวอ้วนกลมผิวขาวแก้มยุ้ยแดงปลั่งพูดฉะฉานเกินวัยพูดและทำท่าราวเด็กสาวริรัก“แต่เรย์ว่า ใครก็สวยสู้น้าหนูดีไม่ได้หรอก เรย์ว่าน้าหนูดีของเรย์เหมาะสมกับอาคิมขาที่สุด แต่เอ...ทำไมเวลาอาคิมมาน้าหนูดีก็ไป แล้วตกลงน้าหนูดีกับอาคิมเป็นอะไรกันแน่คับ คุณอาคิมขากับน้าหนูดีคนสวยเกลียดกันหรือคับ ถ้าเป็นอย่างนั้นก็แย่ แบบนี้เรย์ก็ได้คนอื่นมาเป็นแฟนน้าหนูดีแน่ๆ เสียดายจัง” เด็กชายเรย์ม่อน ที่มีหน้าตาคมคายน่ารักและมีผิวเช่นเดียวกับผู้เป็นมารดาส่วนความแก่แดดแก่ลมไม่เกินกันเอ่ยขึ้นพลางจ้องหน้าอาคิมขาเขม็งเหมือนต้องการหาคำตอบจนคนที่ถูกเด็กๆ ตัวร้ายทั้งสามคนมองเป็นตาเดียวเริ่มอึดอัด นี่เขาคิดผิดแน่ๆ ที่มาร่วมงานวันเกิดของหลานชาย และอาสามาเป็นพี่เลี้ยงเด็กๆ ให้บทที่พวกผู้ใหญ่ทั้งหลายกำลังวุ่นวายอยู่ในครัว“เอ่อ คือ ฮึ

  • หวานนักรักของซาตาน   ตอนที่ 184.

    ตอนที่ 184. “นี่พี่ริคโทรไปข่มหาเรื่องกวนประสาทพี่มาร์คอีกแล้วหรือคะ” ดรุณนุชถามสามีอย่างขุ่นเคืองเมื่อเห็นสามีสุดหล่อนั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ท่าทางสะใจ ดูก็รู้ว่าโทรไปคุยข่มเหมันต์เรื่องที่ตัวเองได้ลูกแฝดชายหญิง ยิ่งดีใจยกใหญ่ และชายหนุ่มก็ขยันโทรไปคุยข่มกันจนบางครั้งอรุณนารีโทรมาบ่นกับเธอบ่อยๆ ว่าเบื่อชายหนุ่มทั้งสองที่ทำตัวเหมือนเด็กโข่งทั้งที่ตัวเองอายุเฉียดๆ สี่สิบเข้าไปแล้ว“โธ่ ฮันนี่จ๋าพี่ริคขาก็แค่ดีใจที่จะได้เห็นหน้าลูกเร็วๆ นี้ จนใจมันร้อนรนทนไม่ไหวจึงได้โทรไปเล่าสู่เพื่อนฝูงฟังไงจ๊ะ” ริคพูดกับเธอด้วยภาษาไทยชัดแจ๋ว และมันเป็นเรื่องที่เธอเพิ่งรู้เมื่อไม่นานมานี้ว่าริคสามารถฟังและพูดภาษาไทยได้ชัดพอสมควร และมันก็ทำให้เธองอนเขาไปหลายวันเช่นกันที่ถูกเขาหลอกและอับอายนักเมื่อนึกได้ว่าเธอแอบว่าเขาไปหลายอย่างเมื่อก่อนนี้ รวมทั้งที่เคยตั้งชื่อให้เขาว่า ริค เวร ด้วย“ไม่ต้องมาโธ่เลย พวกพี่นี่ทำอะไรเป็นเด็กๆ รู้ไหมคะว่ามันไม่น่ารักเลย พี่มาร์คเขาเสียใจนะคะ”“เมื่อก่อนบทที่แมงปอท้องใหม่ๆ พี่ก็เสียใจเหมือนกัน น้อยใจด้วยที่เราแต่งงานมีเมียก่อนดันมาท้องทีหลังเพราะเมียคิดว่าเราไม่รัก”“ค่ะ มัน

  • หวานนักรักของซาตาน   ตอนที่ 183.

    ตอนที่ 183.“ก็คงต้องปล่อยให้เป็นหน้าที่ของโรงพยาบาล แต่พี่มาร์คก็จะทำบุญให้เธอตามประเพณีทางศาสนา” เขาบอกภรรยาด้วยใบหน้าที่แฝงไว้ด้วยความเสียใจ มือหนาจับจูงมือเล็กๆ นั้นเดินเรื่อยๆ ไปตามชายหาดขาวสะอาด ลมทะเลกรุ่นกลิ่นหอมยามบ่ายพัดโชยโลมไล้ผิวกายราวจะพัดพาเอาความทุกข์ร้อนของคนให้ลงทะเลไปเสีย“แมงปอก็เห็นด้วยค่ะ อย่างน้อยๆ เธอก็จะได้ไปสู่สุคติ”“พี่ก็คิดแบบนั้น พี่อยากบอกเธอว่าพี่อโหสิให้เธอทุกอย่างและอยากขอให้เธออโหสิให้กับเราทุกๆ คนด้วย” สองสามีภรรยาเดินมาทรุดนั่งบนโขดหินใหญ่โดยมีเจ้าคอบร้า เจ้าลิลลี่และลูกๆ ของมันวิ่งตามมาเป็นพรวนเหมือนเช่นเคย ดูเหมือนลูกๆ ของเจ้าลิลลี่จะรักและเคารพเจ้าคอบร้ามากกว่าแม่ของมันเสียอีก เพราะไม่ว่าเจ้าคอบร้าจะไปที่ไหนหรือทำอะไร เจ้าไซบีเรียนฮัสกี้น้อยๆ สี่ตัวนี้ก็พร้อมจะตามไปและทำตามอย่างแข็งขัน จนผู้ที่พบเห็นมันต่างก็พากันมองดูพวกมันด้วยความชื่นชมเอ็นดู“เจสซี่ มินนี่ ทอฟฟี รินนี่ มานี่เร็วๆ” อรุณนารีร้องเรียกเจ้าสุนัขน้อยสี่ตัวที่เป็นตัวเมียสองตัว ตัวผู้สองตัว และเธอก็ตั้งชื่อให้พวกมันอย่างคล้องจองกัน แต่ตอนนี้พวกมันพากันตัวโตมากขึ้นเพราะได้รับการเลี้ยง

  • หวานนักรักของซาตาน   ตอนที่ 182.

    ตอนที่ 182.“คุณคะ คุณว่าสองคนนั่นจะเป็นไรมากไหมคะ เห็นเด็กๆ บอกว่ายังไม่ลงมาจากห้องตั้งแต่เมื่อวาน คุณแม่บ้านบอกว่าริคสั่งให้เอาอาหารไปให้ที่หน้าห้องแล้วสั่งห้ามไม่ให้ใครขึ้นไปวุ่นวายชั้นบนหากไม่เรียก โธ่คืนนั้นสองคนนั่นดูเหมือนจะแรงทั้งคู่นะคะคุณ ป่านนี้หนูฮันนี่ของฉันจะเป็นไงบ้างก็ไม่รู้” คุณราเชลบ่นกับสามีเบาๆ“โธ่คุณ ถ้าริคสั่งให้เอาอาหารไปให้และไม่ให้ใครไปวุ่นวายก็คงจะหมายความว่าเขาอยากใช้เวลาอยู่กับภรรยาเขาสองคนนั่นแหละ เรารอฟังข่าวดีกันดีกว่า ไม่แน่ป่านนี้หนูฮันนี่อาจจะกำลังมีหลานให้เราแล้วก็ได้” นายใหญ่แห่งคฤหาสน์เวลส์มองหน้ากันด้วยความหวังที่เรืองรองทันทีเวลาผ่านไปจากนาทีเป็นชั่วโมง จากชั่วโมงเป็นวันและผ่านผันเป็นเดือน เมื่อความรักความเข้าใจแทรกซึมในหัวใจที่มีรักและครองสติได้มองทุกอย่างด้วยเหตุและผลที่เหมาะสม ทุกชีวิตก็ย่อมถูกใช้ให้หมดไปในแต่ละวันอย่างมีความสุข อันความทุกข์นั้นเราก็เอาไว้ใกล้ตัวเพื่อจะได้มองเห็นและรู้ทันมันนั่นคือสิ่งที่ผู้มีปัญญาควรไตร่ตรองและคิดได้ แต่หากผู้โง่เขลามองและคิดอย่างไร้เหตุผลหลงผิดตกลงไปในบ่วงร้ายที่ตนเองเป็นผู้สร้างขึ้น ไฟแห่งความหลงผิดนั้นก็

  • หวานนักรักของซาตาน   ตอนที่ 44.

    ตอนที่ 44.‘อย่ามากล่าวหาฉันนะ แล้วก็ปล่อยฉันด้วย เพราะฉันหนาวแล้ว’ สาวน้อยบอกเสี่ยงสั่นริมฝีปากบางสั่นระริกอย่างควบคุมตนเอง เพราะเริ่มหนาวและเริ่มหวั่นไหวกับความชิดใกล้‘ทำไม...กลัวหรือ’ ชายหนุ่มก็เสียงพร่าด้วยความร้อนรุ่มและความอดกลั้นที่จะไม่ทำอะไรเธอมากกว่าการกอดร่างสาวน้อยไว้อย่างนี้แต่ดูเหมือ

  • หวานนักรักของซาตาน   ตอนที่ 39.

    ตอนที่ 39.แต่เมื่อเหมันต์สำนึกได้ว่า เขาว่าหญิงสาวไว้เยอะ และคอยหาเรื่องทะเลาะกับเธอบ่อยๆ ตั้งแต่เธอมาที่นี่ และเหมือนเธอเองก็ยังคงขัดเคืองเขาอยู่เพราะหญิงสาวแทบไม่มองหน้าเขา จะคุยกับเขาก็เฉพาะเรื่องงาน เขาเองจึงสงวนท่าทีอยู่แม้จะรู้สึกผิดที่เคยว่าเธอไว้หลายอย่าง รวมทั้งที่ว่าเธอเป็นเลสเบี้ยนและแม

  • หวานนักรักของซาตาน   ตอนที่ 38.

    ตอนที่ 38.“น่านะน้ำผึ้งอีกครั้งเดียวเท่านั้นนะ ต่อไปพี่ดังจะไม่ปากเสียไม่ทำให้ครูดาวเขาโกรธนะๆ ช่วยพี่ดังหน่อยน้องสาวคนสวนของพี่ดัง” เด่นดังโอดครวญกับน้องสาวคนสวยเมื่อหัวใจของเขาร่ำๆ อยากบอกรักคุณครูคนสวยแห่งบ้านเด็กที่ชื่อว่า ครูดาว“ไม่ต้องมาอ้อนวอน ช่วยทีไรทำเสียเรื่องทุกทีปากดีเข้าไปเขาไม่สนใจ

  • หวานนักรักของซาตาน   ตอนที่32.

    ตอนที่32.“และคุณป้าก็ให้เธอเรียกฉันว่า พี่ริค ด้วยจะได้ดูสนิทสนมเหมือนคนครอบครัวเดียวกัน แมงปอยังเรียกฉันว่าพี่ริคเลย” ใบหน้าหล่อเหล่านั้นช่างยียวนนักในสายตาของเธอ ตอนนี้สาวน้อยแทบเต้าเร่าด้วยความขัดใจ“ฉันไม่เรียกใครจะทำไม หน้าตาเหมือนฝรั่งหื่นกามอย่างคุณฉันไม่เรียกพี่ให้เสียปากหรอก แล้วอีกอย่างฉ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status