LOGINหลายวันหลังจากนั้น เมลดาก็ซุ่มเงียบแอบเขียนเรื่องรักเราลงในโปรแกรมพิมพ์งานในคอมพิวเตอร์โดยไม่ให้เ
ในขณะที่คู่ปรับควบคู่หมั้นอย่างภัสสรกับสมชายกำลังพัฒนาความสัมพันธ์ ส่อแววจะลงเอยด้วยงานวิวาห์ในไม่ช้านี้ คนได้สามีกับลูกสาวคนโตมาก่อนอย่างเจ้าจอมก็คลอดลูกสาวคนเล็กออกมาเรียกคะแนนเอ็นดูจากทุกคนแล้วงานนี้คุณพ่อกับพี่สาวเห่อน้องหนักมาก ตัวพ่อนั้น อีกนิดจะลาออกจากงานมาเลี้ยงลูกอยู่บ้าน ปล่อยเจ้าจอมออกไปทำงานหาเลี้ยงครอบครัวแทนแล้ว ปู่ย่าตายายของหนูน้อยได้แต่ส่ายหน้า คร้านจะถือสาเขาแน่นอนว่าเมลดาต้องมาเยี่ยมแม่ลูกอ่อนระหว่างที่พักฟื้นอยู่ในโรงพยาบาล เธอมาแทบทุกวัน เพราะอยู่ใกล้มาก อยู่จนเทวินทร์เลิกงานถึงกลับพร้อมกัน ส่วนภัสสรนั้นบังเอิญไปดูงานต่างจังหวัดพอดี เลยได้แต่ฝากคู่หมั้นแวะมาดูบ่อยๆ แทนวันนี้เมลดามาอยู่เป็นเพื่อนเจ้าจอมทั้งวันเหมือนเคย พอได้เวลาสี่โมงเย็น เจ้าจอมต้องลงมาให้นมลูกในห้องเด็กอ่อน เธอก็ตามลงมาด้วย กะจะมาส่องหลานรอเวลาแฟนหนุ่มออกเวรมารับก่อนจะเข้าไปในห้องในนม เจ้าจอมยังมีใจหันมาถามเมลดา “แกจะเข้าไปอุ้มหลานหน่อยไหม เดี๋ยวขอคุณหมอให้”“ไม่อะ รอนี่ดีกว่า เดี๋ยวหมอวินจะเลิกงานแล้ว”“ตามใจ ยังไงถ้า
ทั้งที่ตัวเองเป็นคนวางแผนลองใจเมลดาในวันนั้น มีหน้ามาโยนความผิดให้เขาเฉย แต่ก็ไม่ได้เกินความคาดหมาย ด้วย ‘สนิทกันพอสมควร’ เขากับเทวินทร์จึงรู้จักกันและกันดี ไอ้หมอนี่มีดีทั้งรูปร่างหน้าตาและความสามารถ เก่งทุกด้าน ดีไปหมด แต่ในขณะเดียวกันมันก็ร้ายลึกร้ายยังไงไม่ให้ร้าย นั่นละเทวินทร์!เมื่อรู้ว่าคนที่เมลดาคบอยู่ด้วยคือหมอนี่ เมธีแทบแล่นไปถามน้องสาวว่าไปทำท่าไหนถึงคบกันได้ แต่อดใจไว้ได้ และส่งคนไปเตือนไม่ให้เทวินทร์ยุ่งกับเมลดาก่อน ลองใจว่ามันคิดยังไง จริงจังกับการคบน้องสาวเขาหรือเปล่า หากไม่จริงจัง เขาจะได้หาทางดึงน้องสาวที่ชอบคนหน้าหล่อเป็นนิสัยออกมาจากมันก่อนจะสายเกินไป แต่ถ้าเทวินทร์จริงจังจริงใจกับเมลดา เขาก็ยินดีส่งเสริม และผลลัพธ์ที่ได้ก็อย่างที่เห็น สองคนนี้รักกันจริงจังจนน่าหมั่นไส้“ผมมารอคุณอยู่ที่นี่ก็เพื่อจะบอกเรื่องนี้ไง คุณจะได้สบายใจ ไม่ต้องกลัวว่าพี่ชายจะมาปาดคอผมสักวันอีก อย่าโกรธผมเลยนะ” น้ำเสียงเทวินทร์ฟังดูง้องอน แต่เมลดาไม่อ่อนลงเลย เธอสะบัดแขนออกจากมือเขาแล้วถอยห่างออกมา“สรุปคือพวกคุณรู้จั
สองสามเดือนผ่านพ้นไปเมลดาเริ่มเคยชินกับการมีหลัวเป็นตัวเป็นตน ชีวิตประจำวันลงตัวของมันเอง เธอปรับตัวเป็นเด็กอนามัยนอนเร็วตื่นเช้า วันหนึ่งปั่นนิยายบ้าง ทำความสะอาดห้องบ้าง ไปเดินเล่นซื้อของเข้าบ้านบ้างตามประสา วันไหนเทวินทร์ต้องเข้าเวรดึก เธอก็นอนดูซีรีส์ฉ่ำความกินดีอยู่ดี มีแฟนทำกับข้าวเก่งอย่างเทวินทร์ ทำให้เธออวบจนน้ำหนักพุ่งขึ้นทุกเดือน มีเหนียงน้อยๆ ใต้คางแล้วด้วยใดๆ คือเทวินทร์ไม่มีปัญหากับการอวบอัดของเธอเลย เขายังเป็นเขาคนเดิม ที่เพิ่มเติมคือความร้ายกาจเอาแต่ใจ ต่อให้ทำงานกลับมาเหนื่อยสายตัวแทบขาด เขาก็ไม่เคยละเลยเธอ แทบไม่ปล่อยให้ห่างตัวห่างตาก็ว่าได้ วันไหนไม่พร้อมมีอะไรกันลึกซึ้งถึงใจ เขาต้องได้กอด ได้หอม ได้จูบเธอละเพลียกับเขา!แต่ก็นั่นแหละ รักเขาแล้วนี่ ทำไงได้ล่ะเมธีก็อีกคน เอาแต่ใจจนน่าปวดหัวเพราะเคืองที่พี่ชายจับเทวินทร์ไปในวันนั้น เมลดาเลยไม่ยอมเข้าไปดูบัญชีที่ผับอีก ต่อให้เมธีจะโทรตามแทบทุกวัน เธอก็ไม่ไป ทว่าไม่กี่วันก่อน ตอนออกไปซื้อของกับเทวินทร์ เธอเห็นคนของพี่ชายคอยตามเฝ้าอยู่แวบๆ วันนี้เลยว่าจะเข้าไปที่ผับ
“แล้วยังไง หมอวินยังอยู่กับแกไม่หนีหายไปไหนเหรอ” ภัสสรทำตาโตถามอย่างอยากรู้อยากเห็น ที่ผ่านมาเมลดาไม่เคยพาใครไปเจอเมธีมาก่อนเลย เพราะพวกเขาจะหายหน้าไปตั้งแต่เมธีส่งคำเตือนแล้ว“แหม ถ้าหมอวินทำตัวห่างกันสักพักกับนางจริง สีหน้านางคงไม่สดใสขนาดนี้หรอก นี่มันสีหน้าคนตกอยู่ห้วงแห่งรักชัดๆ” เจ้าจอมพูดยิ้มๆ อย่างหมั่นไส้คนอินเลิฟ ส่วนภัสสรแกล้งส่ายหน้าบอก“หมอวินพลาดแล้ว พี่ชายแฟนน่ากลัวขนาดนั้น เป็นฉันคงโบกมือลาไปคบผู้หญิงอื่นดีกว่า เอาที่ดีพร้อม ไม่มีผู้ปกครองมาคอยคุมเข้ม เอาแบบสวยทั้งหน้าและสมองเลย”เมลดาถลึงตาใส่ “นี่แกว่าฉันไม่สวยแล้วยังไร้สมองอีกเหรอ!”“ไม่ยอมรับ ก็อย่าร้อนตัวสิ”“ใครร้อนตัว ไม่มี๊!” ปฏิเสธเสียงสูงทันที ก่อนจะเชิดหน้าขึ้นบอก “ถึงหน้าจะไม่สวยมาก แต่ก็น่ารักจิ้มลิ้มพริ้มเพรานะยะ สมองมีพอดีตัว ฉลาดทันคนอยู่ค่ะเพื่อน”“...” ภัสสรกับเจ้าจอมถึงกับกลอกตาขาวใส่คนน่ารักวันนั้นเมลดาใช้เวลากับเพื่อนทั้งสองอย่างมีความสุขอ
เทวินทร์คิดจะกดรหัสเปิดประตูเข้าไปดูให้แน่ใจ พลันเห็นกระดาษอะไรแวบๆ ตรงช่องด้านล่างประตู จึงก้มเก็บมันขึ้นมาอ่านห้ามเข้าโดยไม่ได้รับอนุญาต โดยเฉพาะคนหื่น!ปล.มดเปลี่ยนรหัสประตูแล้ว ห้ามกดมั่วๆ นะอ้อ แม่ตัวดีหนีมานอนคนเดียวไม่พอ ยังเปลี่ยนรหัสประตูห้องที่ขนาดเข้าห้องผิดก็ยังไม่เปลี่ยนอีกดวงตาสีนิลจ้องประตูตรงหน้าอยู่นาน กว่าจะหมุนตัวเดินกลับห้องตัวเอง คว้ามือถือมากดหาแม่ตัวดีด้วยสีหน้าข่มอารมณ์เมื่อได้ยินเสียงระบบอัตโนมัติว่าไม่มีสัญญาณตอบรับดังกลับมา...ยิ้มร้ายพลันปรากฏขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลา ขณะลดมือถือลงมาส่งข้อความไปแทนเทวินทร์: คืนนี้นอนคนเดียวขอให้หลับฝันดีนะเทวินทร์: เพราะคืนพรุ่งนี้จะไม่ได้นอนสักงีบเลยครับเมลดาไม่ได้อ่านข้อความที่เทวินทร์ส่งมาเลย เพราะปิดมือถือไว้แล้วนั่งเขียนงานจนดึกก็เข้านอนเลย มาตื่นอีกทีในตอนสายของวันด้วยนอนน้อยนี่เองสมองเลยลืมสิ้นว่าทำอะไรไว้เม
“อย่าเพิ่งนอน ลุกไปอาบน้ำก่อนสิ” สุ้มเสียงแหบพร่าเอ่ยบอกผู้หญิงที่กำลังจะหลับพับคาอก หลังถูกเคี่ยวกรำด้วยความหวามหวานมาทั้งคืน แต่เธอไม่ยอมลืมตาขึ้นมาด้วยซ้ำ ครางแผ่วตอบเขาแล้วซุกตัวนอนต่ออย่างอ่อนเพลียเทวินทร์ยิ้มน้อยๆ ด้วยความเอ็นดู ก่อนจะจูบหน้าผากมนหนักๆ ทีหนึ่งในที่สุดเมลดาก็ตกเป็นของเขาอย่างสมบูรณ์แบบ!ก่อนนี้เขาเคยรักเคยชอบคนอื่นมาไม่น้อย แต่ไม่เคยเลยที่จะรับใครเข้ามาจนหมดหัวใจเหมือนเมลดา อาจเป็นเพราะวิธีการเข้าหาที่ยากจะหาใครเหมือน เดิมทีเขาคิดว่าจะเล่นตามเกมไป คบกันสักเดี๋ยวก็เลิกรา หากพอได้รู้จักกันมากขึ้น เขากลับพบว่าผู้หญิงคนนี้มีอะไรมาดึงดูดความสนใจเขาได้ตลอดเริ่มจากจำห้องตัวเองไม่ได้จนหลงเข้ามาให้ห้องเขา ทำตัวเป็นพวกแอบตามเพื่อมาขอเป็นแฟนเขา เมารั่วโทรมาป่วนจนยุ่งกันไปหมด มีความเป็นกุลสตรีน้อยกว่าแม่กับพี่สาวของเขาอีก เรื่องรักสวยรักงามนี่โยนทิ้งไปเลย เสื้อยืดกางเกงขาสั้นกุดโชว์ขาเรียวละชุดโปรดแต่เมลดาไม่เคยเสแสร้งเลยเวลาที่อยู่กับเขาเธอมีโลกใบน้อยๆ เป็นของตัวเอง อาทิตย์หนึ่งจะออกจากห้องไปหาของกินมาตุนไว้ครั้งส
คณินโชคดีที่ถึงจะแยกทางกับภรรยาด้วยความเจ็บปวด แต่ก็มีมินนี่ ลูกสาวสุดน่ารักเป็นยาใจเด็กหญิงถูกพ่อทุ่มความรักให้อย่างเต็มที่จนไม่รู้สึกขาดความอบอุ่นอะไรเลย สองคนพ่อลูกอยู่กันอย่างมีความสุข กระทั่งสองถึงสามปีก่อนที่คณินเริ่มเปิดหัวใจมองหาผู้หญิงสักคนมาเป็นคู่ชีวิตคนใหม่ เนื่องจากเห็นว่าลูกสาวโตขึ้น
เทวินทร์ไม่รู้ว่าเมลดาทำงานทำการอะไร รู้แค่ว่าเธออยู่ติดบ้านมากกว่าเขาเสียอีก ตั้งแต่ย้ายมาอยู่ที่คอนโดนี้ เขาได้เจอหน้าเธอแค่สามครั้ง ซึ่งแต่ละครั้งแม่คุณมองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาแปลกๆ ไม่ใช่สายตาเป็นปลื้มหรือชื่นชอบเหมือนคนอื่น เป็นสายตาพินิจพิจารณาราวกับว่าอยากมองลึกถึงตัวตนเขา มาวันนี้ยั
ไม่กี่นาทีต่อมา...“แน่ใจนะ ว่าคุณไม่ได้ตามผมมาจริงๆ น่ะ” เทวินทร์หันไปถามคนที่ยืนก้มหน้าเลือกเมนูของหวานอยู่เสียงเย็นชา บอกไม่ได้ตามมา แต่เดินเข้าร้านกาแฟเล็กๆ ที่เขาตั้งใจมานั่งตามหลังเขาติดๆ เนี่ยนะเมลดาบอกโดยไม่เงยหน้ามอง “เลิกระแวงเถอะน่า ฉันตั้งใจมาร้านนี้จริงๆ นะคุณ” พูดกับคนนี้จบก็หันไปบอก
เทวินทร์แยกกับน้องชายมาง่ายๆ อย่างนั้น ขณะกำลังจะเดินออกไปหน้าผับเพื่อไปเอารถ เขาก็ต้องหรี่ตามองผู้หญิงที่ก้าวลงจากรถที่เพิ่งแล่นเข้ามาจอด ด้วยไม่แน่ใจว่าใช่คนที่ตัวเองรู้จักหรือเปล่าเป็นเมลดาอย่างที่คิด!แต่ไม่มีสาวเสื้อยืดกับกางเกงขาสั้นกุดอีกแล้ว หญิงสาวที่กำลังเดินเข้าไปในผับมีใบหน้าสวยเฉียบที







