INICIAR SESIÓNCompartir
54
Fecha de publicación:
2026-05-17 09:50:48ธงรามกับหวานใจถูกรุนหลังขึ้นไปบนรถตู้ โดยมีน้อยกับเอ้ยคุมไป ส่วนสมที่ตอนแรกนั้นต้องรับหน้าที่เป็นคนขับรถไปด้วย แต่พ่อเลี้ยงเปลี่ยนคนขับกะทันหัน เป็นคนสนิทของเขาแทน เล่นเอาทั้งสามมองสบตากัน...อย่างรู้เป็นนัย
พ่อเลี้ยงจะทำการเก็บกวาดแน่นอนล่ะ ถึงให้มือขวาขับรถไปคุมแบบนี้
พวกเขาถูกพามายังบริเวณถนนที่มีต้นไม้ค่อนข้างมาก และตัดเลียบเขา มีโค้งหักศอก โค้งอันตรายมากมาย เลือกจอดที่บริเวณที่มองลงไปแล้วก็ให้เสียวท้อง เพราะมันติดกับเหว เวิ้งลึกลงไปอย่างน่าอันตราย ธงรามและหวานใจถูกให้ดื่มเครื่องดื่มคนล่ะแก้ว น้อยพยักหน้าให้กับธงรามและหวานใจ ทั้งสองเอามันจรดปากและทำท่าดื่ม มือขวาของพ่อเลี้ยงอุดมมองจ้องพวกเขาทั้งคู่ ก่อนจะก้มลงรับโทรศัพท์ เป็นจังหวะที่ทำให้น้อยรีบฉกเครื่องดื่มนั้นมาถือไว้ แล้วแกล้งพูดดังๆ แบบให้ทางนั้นได้ยินด้วย
“หมดแล้ว พวกมึงก็นั่งอยู่ตรงนี้นิ่งๆ ล่ะ”
ธงรามกับหวานใจทำตามคำสั่ง มีเอ้ยยืนคุมไว้อีกที ส่วนน้อยเดินไปหาคมมือขวาของพ่อเลี้ยง แล้วพากันช่วยยกรถมอเตอร์ไซค์ลงมายังถนนด้านล่าง
“เอายังไงต่อล่ะพี่” น้อยถาม
“รอให้ยาออกฤทธิ์พวกมันหลับ มึงก็จับมันขึ้นมานั่งบนนี้ แล้วก็ถีบลงเหวไป” คมกำกับสั่ง น้อยกระแอม แล้วแกล้งพูดดังๆ เพื่อจะให้หวานใจกับธงรามได้ยิน
“อ้อ ต้องให้พวกมันหลับก่อนด้วย ทำไมลูกพี่ไม่ให้ผมเอาปืนยิงพวกมันคนล่ะที แล้วโยนลงเหวไปล่ะ ง่ายกว่าไหม?”
“เราจะทำให้มันเป็นอุบัติเหตุ ถ้ามีลูกกระสุนบนตัวพวกมัน จะเรียกว่าเป็นอุบัติเหตุไหมล่ะ?” คมยกมือทำท่าจะเขกหัวน้อย ทำให้เขาก้มหลบวูบ
“แหะๆ นั่นสิพี่”
“แล้วรางวัลที่ว่าจะให้พวกผมหลังงานจบนี่ พี่คมพอจะรู้หรือเปล่า ว่าหนนี้พ่อเลี้ยงจะเปย์คนล่ะเท่าไหร่?”
เอ้ยถามขึ้นมาลอยๆ คมนั้นค่อนข้างจะสนิทกับพ่อเลี้ยงมาก บางทีก็ปูดข่าวอะไรบอกพวกลูกน้องล่วงหน้าอยู่เสมอ แต่แน่ล่ะ คมจะบอกแต่ข่าวดีๆ ข่าวที่เป็นกำลังใจเท่านั้น
“มึงกล้าขอเท่าไหร่กันล่ะ พ่อเลี้ยงก็กล้าให้เท่านั้นแหละ” คมว่า
“ถ้าพวกผมขออย่างอื่นที่ไม่ใช่เงินล่ะ พ่อเลี้ยงจะให้ไหม?”
น้อยแกล้งว่า คมมองหน้าของน้อย แล้วยักไหล่ พร้อมกับแสยะยิ้ม
“มึงกล้าขอ เค้าก็กล้าให้ล่ะกูว่า พ่อเลี้ยงของพวกเราน่ะ ใจกว้างอยู่แล้วถ้าเราทำงานให้เต็มที่”
“อืม...”
เสียงโทรศัพท์ของเขาดังขึ้น เขาจึงขอตัวไปรับ เมื่อเห็นข้อความว่ามาจากใคร ใจของเขาก็ชื้นขึ้นมาก เขามองไปยังธงรามแล้วทำสัญลักษณ์บางอย่าง ธงรามสะกิดหวานใจ แล้วคนทั้งคู่ก็แสร้งคอพับลงทำเป็นหลับ เอ้ยเห็นอาการของสองหนุ่มสาวแล้ว ก็เรียกคมทันที
“พี่คม มันหลับกันแล้ว”
“มาๆ มึงกับไอ้น้อยช่วยกันโยนรถของพวกมันลงไปก่อน เดี๋ยวกูจะหาอะไรทุบหัวพวกมันก่อนโยนลงไป จะได้แน่ใจว่าตายจริง”
คมเดินมองหาของเหมาะมือในการจัดการธงรามและหวานใจ เป็นโอกาสให้น้อยและเอ้ยรีบปลดเชือกให้พวกเขา เมื่อเห็นว่าคมเดินไปไกลแล้ว
“เอ้า...” น้อยยัดกุญแจรถใส่มือให้กับธงราม
“รีบเข้า...พวกตำรวจกำลังไปที่สวนของพ่อเลี้ยงอุดมตามที่ผมส่งพิกัดไปล่ะ”
“ขอบคุณมากนะครับ”
“เร็วๆ เข้าไอ้น้อย”
เอ้ยกระสับกระส่าย มองไปยังทิศที่คมหายไปมือของเขาเย็นเชียบ ตกลงกันว่าถ้าหวานใจและธงรามขึ้นมอเตอร์ไซค์ไปแล้ว เขาและน้อยก็จะขับรถหนีไปเช่นกัน
“ไปเลย”
น้อยว่า แล้ววิ่งไปขึ้นรถตู้ ธงรามส่งกุญแจรถให้หวานใจ พวกเขาก็รีบวิ่งตรงไปยังรถมอเตอร์ไซค์เช่นกัน
“ห่าเอ๊ย พี่คมเอากุญแจติดไปด้วย ซวยล่ะ”
น้อยทุบพวงมาลัยรถอย่างหงุดหงิด เสียงสตาร์ทรถดังขึ้น ทำให้พวกเขารีบวิ่งลงมา อาจจะต้องเปลี่ยนแผน ไปกันมันทั้งสี่คนนี่ล่ะ
“เดี๋ยวก่อน...อย่าเพิ่งไป”
คำร้องเรียกของน้อยทำให้หวานใจที่ขยับจะบิดคันเร่งชะงัก แต่แล้วท่ามกลางความชุลมุน ก็มีเสียงปืนดังลั่นขึ้น
ปัง!
“โอ๊ย!”
เอ้ยโดนยิงเข้าเขาล้มลงกับพื้น ส่วนน้อยกระโจนขึ้นรถมอเตอร์ไซค์ของหวานใจ หล่อนรีบหลับหูหลับตาบิดไปอย่างรวดเร็ว
“หน็อย ไอ้พวกห่า”
คมเดินแกมวิ่งมาที่รถตู้ แล้วสตาร์ทรถ ออกตัวอย่างรวดเร็ว ขับตามมอเตอร์ไซค์ของพวกเขาไปติดๆ
“พี่รามเกาะดีๆ เดี๋ยวหวานจะพาซิ่ง”
หวานใจเห็นล่ะว่าขืนเธอไปตามถนนใหญ่ รถตู้ต้องทันแน่นอน เพราะตอนนี้ก็ไล่มาเกือบจะทันล่ะ สาวน้อยตัดสินใจหักรถเข้ายังป่าข้างทาง
“เราแยกย้ายกันหนีดีกว่า”
น้อยออกความเห็น เมื่อเห็นว่าทางข้างหน้าไปไม่ได้แล้ว รถตู้ของคมก็จำต้องจอดไว้เพราะลุยเข้ามาไม่ได้เช่นกัน
“ขอบคุณมากนะครับ”
ธงรามตบบ่าน้อย ที่เพียงพยักหน้าให้เขา ก่อนจะรีบวิ่งแยกย้ายกระจายกันเข้าไปในป่า
เสียงปืนดังขึ้นให้ได้ยินเป็นระยะเหมือนขู่ ยิ่งทำให้ธงรามและหวานใจจับมือกันแน่นและวิ่ง วิ่ง วิ่ง อย่างไม่รู้เหน็ดเหนื่อย แม้จะไม่รู้ว่าเป็นที่ไหนก็ตาม พวกเขาปรารถนาเพียงจะเร่งหนีไปจากที่ตรงนี้ให้เร็วที่สุด
.............................................................................................................................................................................
คมวิ่งตามพวกที่หนีเข้าไปในป่า เขาเห็นเพียงรถมอเตอร์ไซค์จอดล้มคว่ำอยู่ตรงนั้น ความโมโหทำให้เขาถีบรถไปสองสามที แล้วควักกระเป๋าหลังเพื่อจะหยิบโทรศัพท์เพื่อจะโทรบอกนาย แต่เจ้ากรรมโทรศัพท์ของเขามันคงจะหล่นลงตอนที่เขาล้วงหยิบปืนออกมา
“ไอ้พวกห่า”
คมสบถด่าออกมาอีกหลายคำ ตาของเขามองกวาดไปในความเงียบ และรกของป่า ขืนเขากลับไปแบบที่มีข่าวร้ายไปรายงานพ่อเลี้ยงว่ามีคนทรยศ และมีเหยื่อสองคนหนีไปล่ะก็...เขาก็คงจะมีสภาพไม่ต่างจากพวกมันแน่ๆ
เขามองตามรอยเท้า ขบกรามกรอด แล้ววิ่งเพื่อตามเหยื่อ อย่างน้อยๆ เขาจะต้องมีผลงานไปรายงาน ไม่งั้น...
.....................................................................................................................................................................
“เรียบร้อยค่ะพ่อเลี้ยง ไฟล์ทหกโมงเย็นนะคะ”
“อืม”
เขาตอบรับ ปลายสายก่อนจะวางสายลง แล้วโทรติดต่อไปยังสวนที่ทิ้งลูกน้องมือหนึ่งไว้ เพื่อจะทำการต้อนรับคน...ที่เชื่อในเรื่องลึกลับนั่น
“ว่าไงบ้างวะ”
“ก็มีคนเข้ามาขอเที่ยวนั่นแหละครับพ่อเลี้ยง แต่ไม่ได้ให้เข้ามาในบ้าน ก็เดินวน เดินสำรวจกัน ถ่ายเซลฟี่เล่นกัน มีรถมาขายลูกชิ้น ปลาหมึก ไอติม มียันคนมาขายเสื้อผ้า ทำยังกับว่าเป็นตลาดนัด”
“พวกบ้า” พ่อเลี้ยงอุดมอดด่าไม่ได้
“มึงก็สั่งคนงานไว้ล่ะ คอยคุมๆ ดูๆ กันไว้ อย่าให้พูดอะไรมาก เก็บพวกโง่ๆ ไว้อย่าให้ออกไปป้วนเปี้ยน ให้ออกไปรับหน้าคน แต่คนที่มันพอจะฉลาดหน่อย”
“ครับพ่อเลี้ยง”
“ถ้ามีคนถามหากู ก็บอกว่ากูไปทำงาน จะเข้าไปบ่ายๆ ไปให้สัมภาษณ์ไลฟ์ ตามนี้ล่ะ กูขอเคลียร์งานก่อน น่าจะบ่ายสามโมงก็เรียบร้อย กูจองตั๋วเครื่องบินไว้แล้ว”
“ครับพ่อเลี้ยง”
“ดูแลให้ดีล่ะ มีอะไรขึ้นมา กูจะเล่นงานมึงก่อนเป็นคนแรก”
“คะ...ครับ” เสียงทางนั้นสั่นเพราะคำขู่ของนาย พ่อเลี้ยงวางสายแล้วก็ถอนใจเฮือก
“ไอ้คมกลับมาหรือยังวะ”
“ยังเลยครับพ่อเลี้ยง”
“ไปทำห่าอะไรนานนักนะ” พ่อเลี้ยงสบถ
“มึงให้ใครตามไปดูทีสิ”
“เอ่อ...”
ลูกน้องกำลังจะขยับถาม ว่าจะให้ใครตามไป แต่ก็มีเสียงรถเข้ามา และมีคนมารายงานพ่อเลี้ยงเสียก่อน ว่าคนที่พวกเขารอกำลังเข้ามาแล้ว
พ่อเลี้ยงอุดมเลยพักคำสั่งไปตามหาคมไว้เสียชั่วคราว ก่อนจะสั่งลูกน้องให้เตรียมต้อนรับคนของนายหัวโชค ที่เข้ามารับของ
“เข้าไปแล้ว” เสียงของสายดังรายงานมา ตำรวจที่ซุ่มกันอยู่ด้านนอกเริ่มเคลื่อนไหว
“อีกสิบนาทีเตรียมปฏิบัติการ”
“ครับ”
Último capítulo
หวานใจ 71
กลิ่นหอมที่กรุ่นเข้าจมูก ปลุกให้ธงรามตื่นจากนิทราอันแสนสุข เขารู้สึกว่ากำลังกอดอะไรบางอย่างไว้ ที่ไม่ใช่หมอนข้างแน่ๆ จึงก้มลงมอง ก่อนจะยิ้มออกมา เมื่อเห็นว่าเจ้าของกลิ่นหอมคือหวานใจ ภรรยาของเขาที่นอนซุกอยู่ในอ้อมแขนเขานั่นเองอา...เขาหลับไปสินะหลับสนิทเลยด้วยสิเฮ้อ...ความตั้งใจที่จะให้คืนวิวาห์หวานฉ่ำ พังไปเสียแล้ว แต่ไม่เป็นไร เขาจะแก้ตัว...“อื้อ...อืม...”ริมฝีปากรุ่มร้อน แตะแต้มไปทั่วใบหน้าเนียน มือของเขาปลดนั่น ดึงนี่เพียงครู่เดียวคนในอ้อมแขนก็เปลือยเปล่า หวานใจลืมตาขึ้นมา เธอตกใจในตอนแรก แต่เมื่อรับรู้ว่าคนที่กำลังสัมผัส กอดจูบเธอคือสามี เธอก็โอนอ่อน แล้วเผยอปากรับจูบจากเขา“พี่ขอโทษที่พี่หลับไป” ธงรามเอ่ย“อา...พี่ราม” เสียงหวานนั้นครางออกมา เมื่อมือร้อนของเขากำลังเคล้นเคล้าความอวบนุ่ม“แต่พี่จะแก้ตัว...หวานจ๋า...น่ารักเหลือเกิน”เขาก้มลงจูบ ดูดดื่มกับบัวแฝด มือน้อยจิกบ่าเขาแน่น เธอหลับตาพริ้ม ร่างกายร้อนวูบวาบไปหมด ผีเสื้อนับพันกำลังกรีดปีก อยู่ที่ท้องน้อยของเธอ...เขาจูบฟัดบัวแฝดจนหนำใจ อิ่มเอม ก็จูบไล้ไล่ต่ำลง หวานใจอุทานอย่างตกใจ เมื่อถูกแยกเรียวขาออก เธอหลั
หวานใจ 70
เสียงปรบมือเกรียวกราวจากคนที่มาแอบมุงอยู่ห่างๆ ดังขึ้น โดยการนำของสร้อยสาย ทำเอาสองหนุ่มสาวผละออกจากกันแทบไม่ทัน พ่อกับแม่ของพัดชา ถึงกับโผเข้ากอดนาวินกันเลยล่ะ คุณจามรอาการหนักกว่าภรรยา ถึงกับร้องห่มร้องไห้ แล้วจะจับนาวินเข้าหอกับพัดชาเสียตั้งแต่คืนนี้ ไม่ต้องแต่งกันล่ะ ยกข้ามตอนไปเลย เพราะกลัวลูกสาวจะเปลี่ยนใจ รักอลวนของนาวินและสาวทอม ก็จบลงด้วยคำว่ารัก...ที่พาให้คนทั้งสองข้ามผ่านได้ทุกสิ่ง...บทส่งท้าย...เวลานี้เป็นเวลาที่เพลิงยังไม่อยากให้มาถึงเลย...พ่อเสือเฒ่าแอบถอนใจ มองภาพบนเวทีแล้วต้องกลั้นน้ำตาไว้จนสุดความสามารถ มันทั้งอาลัย ทั้งตื้นตัน และทั้งยินดี ที่ลูกสาวจะได้เติบโตไปอีกก้าว ที่ลูกสาวเขาจะได้ไปอยู่ในมือของผู้ชาย....ที่เขาพอจะวางใจได้ให้ดูแลน่ะ...ยอมรับล่ะว่าธงรามเป็นคนดีจริงๆ และเขาก็คงจะสบายใจถ้าปล่อยหวานใจไว้ในอ้อมอกแกร่งนั่น แต่ด้วยมาดของพ่อเสือ ก็ต้องตีหน้าดุ ชักสีหน้าใส่ลูกเขย...จะให้มาทำดีรวดเร็ว ก็คงไม่ใช่เขาสิก็หมอนี่พรากแก้วตาดวงใจเขาไปกอดไปเป็นของตัวเองนี่...เฮ้อ...ว่าไปงั้นแหละว่าพราก ก็มาขอดีๆ นั่นแหละ เข้าตามตรอก ออกตามประตู ทำตามเงื่อนไขทุกอย่
หวานใจ 69
“เดี๋ยวสิ เดี๋ยว จะพาไปไหนน่ะ เฮ้!”พัดชาออกแรงขืนตัวไว้ เธอถูกเพื่อนสนิท...เอาน่ะ...เธอเรียกผู้ชายคนนี้เป็นกรณีพิเศษว่าเพื่อนสนิท ลากออกมาจากงานเลี้ยงของครอบครัว ท่ามกลางสายตางุนงง ตกใจ ของคนสำคัญของเธอที่จู่ๆ ลูกสาวสุดห้าว ที่พวกท่านถอดใจไปแล้วล่ะว่าคงจะไม่มีวันที่จะได้ลูกสาวจริงๆ เพราะพัดชาทำให้พวกท่านยอมรับในตัวเธอ ที่เป็นแบบนี้ได้แล้ว แต่กับมาถูกผู้ชายที่ทั้งล่ำ ทั้งบึก ลากออกมาแบบนั้น ‘ผมชอบลูกสาวพ่อกับแม่คร้าบบบบ ขอพาไปเคลียร์นะคร้าบบบ’นั่นคือประโยคแรก ที่พ่อยอดชายนาวินประกาศ ก่อนจะพาพัดชาออกมา!“คุยกันตรงนี้ละกัน”นาวินว่าเสียงห้วนๆ ทำไมจะต้องเล่นบทหนุ่มซาดิสม์ กระชากลากถูขนาดนี้ก็ไม่รู้ เขาก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันวุ้ย“จะคุยอะไร”พัดชาช้อนตามอง ‘เพื่อน’ แน่ล่ะ เธอสนิทกับนาวินมากตั้งแต่วันนั้น ยอมรับว่าสนิทมากจนเกินขั้นของคำว่าเพื่อนก็ได้ แก้มของเธอแดงขึ้นนิดๆ เมื่อมองสบตานาวิน แต่ก็แสร้งทำหน้าขึงขัง ไอ้ความลับของเขานั้น...เธอรู้มาพักใหญ่แล้ว แต่ดูสิว่า เขาจะหลอกเธอไปได้ถึงเมื่อไหร่กัน?“เรื่องที่เรา เอ่อ...อะแฮ่ม” แล้วเขาก็กระชากเธอเข้ามากอดไว้ รัดจนแน่น จนพัดชาแทบ
หวานใจ 68
“ใครเอาเหล้ามอมพี่รามกันคะนี่?”หวานใจถาม เมื่อพาเขามายังชั้นสอง ที่เป็นห้องส่วนตัวของเธอ ถ้าเธอแอบนึกดีใจที่ไฟไหม้ลามมาถึงสวนจนพ่อเพลิงต้องเร่งบินด่วนนี่ จะบาปไหมหนอนั่น มันเป็นโอกาสที่ทำให้เธอได้...อยู่กับธงรามแบบสองต่อสองแบบนี้“หึ หึ”ธงรามเพียงแค่หัวเราะ เขานอนหงายลงบนโซฟาตัวนุ่มที่อยู่ปลายเตียงใหญ่ของหวานใจ แล้วเอามือก่ายหน้าผาก พลางทำท่าจะหลับ หากหวานใจฉุดให้เขาลุกขึ้นยืน “ไปนอนบนเตียงค่ะ จะได้สบายหน่อย”“ครับ” เขาค่อยๆ โซเซลุกอย่างว่าง่าย แล้วล้มตัวลงนอนบนเตียง หวานใจทรุดลงนั่งข้างเขา เธอใจเต้นตึกๆ ก่อนจะทำใจกล้า นอนข้างเขา ธงรามยังคงปิดตาแน่น หายใจสม่ำเสมอ มีกลิ่นเหล้าอ่อนๆ เจือจางมากับลมหายใจของเขา มือนิ่มไล้แก้มเขาเบาๆ แล้วเอ่ยเสียงหวานสั่นเล็กน้อย “พี่ราม พี่รามขา” มีเพียงเสียงหายใจที่ตอบเธอมา หวานใจตบแก้มเขาเบาๆ “พี่ราม หลับจริงๆ หรือเปล่านะ?”“...”“เดี๋ยวก็ลักหลับเสียหรอก”ยัยตัวยุ่งว่า พลางเขยิบเข้าใกล้เธอ เธอประคองใบหน้าเขาไว้ในมือ มองเขา...อย่างพินิจ ทุกสิ่งที่ประกอบเป็นเขา ในตอนนี้เป็นทุกสิ่งที่เธอจะดูแลและรัก...ไปจนกว่าเธอจะสิ้นลมเธอรักเขาเหลือเกิน..
หวานใจ 67
“ยินดีด้วยนะจ๊ะ ลูกสาวของแม่ เรียกได้เต็มปากล่ะ”คุณสีดาเอ่ย ขณะที่มอบซองและกล่องของขวัญแสดงความยินดีให้กับหวานใจ ที่ยิ้มรับอายๆ และพนมมือไหว้ท่าน “ขอบคุณมากค่ะ คุณแม่”“แต่งแล้วก็รีบมีหลานให้แม่เลยล่ะ เอามาให้แม่เลี้ยงนะ” คุณสีดาว่า ธงรามที่นั่งอยู่ตรงนั้น รีบเอ่ยขัดขึ้นทันที“ยังหรอกครับแม่ ผมขอเวลาอยู่กันสักพักก่อนเถอะครับ เรื่องหลาน แม่ก็เลี้ยงเจ้าแฝดของนายลักษณ์แล้วนี่ครับ”“แหม...มาให้ย่าชื่นใจแป๊บๆ ก็กลับไปฝั่งโน้น แม่ได้เลี้ยงที่ไหน แม่แก้มหอมเค้าเลี้ยงของเค้าเอง ตาลักษณ์ก็กลัวแม่ตามใจหลาน ทำลูกเสียคน ก็พวกแกน่ะแม่ก็เลี้ยงมาเอง เสียคนที่ไหนกัน” ท่านบ่นอุบอิบ ค้อนเลยไปถึงบุตรชายคนเล็กด้วย ที่ตอนนี้กำลังสาละวนกับการจับลูกสาวฝาแฝด ที่อยู่ในวัยกำลังซน วิ่งเล่นกรี๊ดๆ อยู่กับแพนเค้กคนหนึ่ง ส่วนอีกคนกำลังวิ่งซนไปรอบๆ งานปาร์ตี้ “เดี๋ยวเค้ามี เค้าเลี้ยงกันไม่ไหว เราก็ได้มาเลี้ยงเองล่ะ” เสียงสามีเอ่ยแทรกขึ้นนิ่มๆ ตามแบบของท่าน “ตารามมีโปรเจ็กต์ที่จะทำกับหนูหวานอยู่นี่ เรื่องเดินทางรอบโลกรักษ์โลกอะไรนั่น เกิดท้องกลางทางโปรเจ็กต์ไม่เสร็จ เราก็ได้เลี้ยงกันล่ะ”“คุณราช”“หึๆ ตา
หวานใจ 66
“ยินดีด้วยนะหวาน จบแล้วจะแต่งงานเลยอะอิจฉาจัง”“อยากลาออกกลางครันไปแต่งก่อนแล้วกลับมาเรียนด้วยซ้ำ กลัวพลาดกับเจ้าบ่าว”หวานใจหัวเราะคิก แล้วเอ่ยแหย่คนที่มาทักเธอ เพื่อนสาวของเธอเลยหัวเราะชอบใจ พลางเหลือบมอง ‘ว่าที่เจ้าบ่าว’ ของหวานใจ ที่มีกำหนดการแต่งงานกันในอาทิตย์หน้า เรียกว่าหลังรับปริญญาเกียรตินิยมอันดับสองที่น่ายินดีของเธอแล้ว ก็มีข่าวดีต่อไปเลย“อะแฮ่ม”คนยืนข้างๆ กระแอม หน้าของเขาแดงนิดๆ หวานใจย่นจมูกให้เขาอย่างล้อๆ มองทรงผมใหม่ของธงรามที่ตัดสั้นเรียบร้อย แล้วอดบ่นเบาๆ ไม่ได้“นี่ไปตัดผมมาจริงๆ น่ะเหรอคะ พี่ราม ทำตามใจพ่อทำไมก็ไม่รู้ พี่รามเอาใจพ่อจ๋าจนเหลิงไปหมดล่ะ”ธงรามหัวเราะเบาๆ แล้วเสยผมของตัวเองที่ตัดสั้นเป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่เขาไว้ผมสั้นขนาดนี้ แค่เพลิงเปรย ตอนที่เขาเข้าไปให้ผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่ายดูความเรียบร้อยของการ์ดแต่งงาน ว่าไม่ชอบทรงผมของธงราม ขัดหูขัดตา เล่นเอาพากันตะลึงไปหมด แล้วก็มองหน้าธงรามด้วยสายตากวนๆ ถามว่าถ้าจะให้ตัดจะตัดไหม ธงรามแค่ยิ้มและรับคำสั้นๆ ว่าครับ...แล้วเขาก็ไปตัดมาจริงๆ คุณสีดาถึงกับค้อนบุตรชาย แล้วเอ่ยแขวะว่าทีแม่บอกให้ตัดไม่เคยทำ ทีพ
También te puede gustar
เศรษฐีสาวขอเอาคืน
เกาลัดไม่หวาน79.1K vistasรวมเรื่องแซ่บ (7) NC20+
Beefy Cat50.8K vistasพิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]
violet65.6K vistasพราวกลิ่นบุปผาตัณหารัก
พะเนินเทินทึก78.1K vistasข้าคือสนมตัวร้ายกุมหัวใจจักรพรรดิ
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว181 vistasก็ห้องนายมันร้อน
เย้ายวน38 vistasรักศิวิไลของรินลดา
สาวข้าว7 vistasอินฟูขายเสียว
เฮียกังฟู427 vistas
